Tibetan
་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དེ་འབྱུང་བ་ན་ཡང་རང་གི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྡུག་བསྔལ་གཞན་འདུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དག་ཉིད་དུ་འབྱུང་ལ། ཡང་དེ་ འགགས་པ་ན་རང་གི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྡུག་བསྔལ་གཞན་ཞིག་འདུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་བདག་ཉིད་དུ་འགག་པར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྔར་སྐྱེས་པ་ན་བདེ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འདིར་འབྱུང་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཁོ་ན་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་པ་མི་འགལ་ཏེ དང་པོ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེའི་རྐྱེན་ལ་མངོན་པར་བདེ་བར་རློམས་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནད་བསྡུ་ན་དང་པོ་བདེ་ཉམས་སྐྱེ་ཡང་རིང་དུ་བསྟེན་པ་མངོན་ཐུབ་པ་ན་སྔ་མ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བའི་རྟགས་ཀྱི་དེ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྲུབ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འཕེལ་བཞིན་པ་ཡི་བདེ་བ་ལས། །ཇི་ལྟར་བཟློག་པ་མཐོང་གྱུར་བ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བཞིན་ལ །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ །ཞེས་འཕེལ་བཞིན་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་བསྟེན་དྲགས པའི་མཐའ་ལ་བདེ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བཞིན་པ་ལ་མཐར་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཚེ་བདེ་བ་འདྲེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། དེས་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་གོང་ ༄༅། །འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་དུ་མངོན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གོང་འཕེལ་དུ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། དེས་ན་རང་གི་གྲོགས་ཀྱི་མི་ཞིག་དང་པོ་ནས་སྐྱོན་ཅན་དུ་ཤེས་ན་དེ་ལ་དོགས་ཟོན་བྱས་ན་བསླུ་མི་ཐུབ་པས་སྐྱོན་དེ་ཙམ་མེད་ལ། དང་པོ་ནས་དེའི་སྐྱོན་མི་ཤེས་པར་བློ་ཤིན་ཏུ་གཏོད་པ་ལ། དོན་ལ་བསླུ་བྲིད་མཁན་གྱི་མི་སྐྱོན་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་རང་གི་སྲོག་ལའང་རྒོལ་བའི་ཉེན་ཡོད་པས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་དགོས་པའི་གནས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། སྔ་མ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག བསྔལ་ལས་ཀྱང་འདི་སྐྱོན་མཚང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་འཇིགས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ལམ་དུ་བསླང་ཤེས་ན། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡོན་ཏན་ནི །སྐྱོ་བས་དྲེགས་པ་སེལ་བར་བྱེད། །འཁོར་བ་པ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི། །སྡིག་ལ་འཛེམ་ཞིང་དགེ་ལ་དགའ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡོན་ཏན དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་། ཕྱི་མ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཆགས་སྲེད་སོགས་སྐྱེ་ནས་དྲེགས་པ་སེལ་བ་སོགས་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཟད་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་T1620 - 187 འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ །གསུམ་པ་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་ལོ །ཞེས་དང་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་དག་དེ ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་ཡིན་ནོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་དེ་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པར་འཇིག་པའི་འགྱུར་བ་ཕྲ་མོ་དང་བཅས་པ་ཀུན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཟག བཅས་ཞེས་པའི་ཟག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་བཅས་པའི་དོན་དང་ཉེར་ལེན་ནི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཏེ། རང་ཉིད་འཆི་བའི་ཚེ་བདག་ལུས་དང་འབྲལ་རྒྱུ་རེད་སྙམ་ནས་ལུས་འདི་འདོར་མི་ཕོད་པ་འདྲ་བའི་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་བདག་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཡང་ལུས་ཤིག་ཐོབ་འོང་ན་སྙམ་དུ་ཡང་སྲིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་འདི་སྐབས་ཀྱི་འདུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ནི་ཡང་སྲིད་ཀྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་ནི་སྲེད་པ་དང་ཕྱི་མ་ནི་ལེན་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ དཔེར་ན་རྩྭ་དང་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེ་ལ་རྩྭ་དང་ཤིང་གི་མེ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེས་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་བདུན་པོ་དང་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་ཕུང་པོ་དེ་ལ་ཉེ་བར་ ༄༅། །ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་བསྐྱེད་པའི་ཕུང་པོ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་བརྗོད་ལ་དཔེར་ན་མེ་ཏོག་བསྐྱེད་པའི་ཤིང་དང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཤིང་ལ་མེ་ཏོག གི་ཤིང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བརྗོད་པའང་། དེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནམ་ས་བོན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་དེ་དག་གིས་ཕུང་པོ་རང་ལ་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུར་གནས་སམ་ཡང་ན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ནི་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་སྲིད་པའི་གནས་རིས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པ་དང་། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་མངོན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་བསྐྱེད་པས་ན་འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྒྱུ་དབང་ཕྱིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ རྐྱེན་གྱི་གཞན་དབང་དུ་སོང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཞན་དབང་དུ་སོང་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རང་དབང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་སྟེ །གཞན་དབང་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ བ། །ཞེས
Chinese
具有染污的感受，当生起安乐时，实际上在自身存在的第二个刹那，就具有产生其他痛苦的自性。同样，当它灭去时，如经中所说，在自身存在的第二个刹那，就会以产生其他痛苦的自性或自体而灭去。先前说生起时是安乐，而这里说生起时唯有痛苦，这二者并不矛盾，因为前者是指对痛苦的因，显现为安乐的错觉而已。总而言之，最初产生安乐的体验，但如果长期执着，当能够明显地克服时，就会与先前相反，看到痛苦的征兆，从而证实那是痛苦。如《四百论》中所说：增长中的安乐，如何见到转变，痛苦增长也是，没有转变可能。意思是说，对于增长中的具有染污的安乐，如果过度执着，安乐最终会转变为其相反的状态，即产生痛苦。同样，对于增长中的具有染污的痛苦，最终也不可能从中引出安乐。如经中所说。因此，具有染污的安乐感受，实际上是痛苦的自性，因为当它自身增长时，就会显现为痛苦。例如，具有染污的痛苦感受，不可能通过增长而转变为安乐。 因此，如果一开始就知道自己的朋友是具有缺点的人，那么对他加以防范就不会被欺骗，缺点也就不算什么。但是，如果一开始不知道他的缺点，而对他完全信任，实际上他是一个欺骗者，那么就有可能危及自己的生命，因此非常可怕和令人恐惧。与此类似，前者（指痛苦的痛苦）与后者（指安乐的痛苦）相比，后者的缺点和隐患更大，是产生恐惧的根源。不仅如此，如果能够将痛苦的痛苦转化为道用，如《入行论》中所说：此外痛苦之功德，令生厌离除骄慢，悲悯有情舍罪恶，欣乐善行。这样一方面来说，痛苦的痛苦还具有功德。但是，安乐的痛苦则并非如此。
English
Even when the feeling of contaminated pleasure arises, it inherently possesses the nature of producing other sufferings in the second moment of its existence. Similarly, when it ceases, as stated in the scriptures, it ceases with the nature or essence of producing another suffering in the second moment of its existence. There is no contradiction between saying that it is pleasure when it arises and saying that only suffering arises here, because the former refers only to the illusion of considering the cause of that suffering as pleasure. In short, although the experience of pleasure arises initially, if one clings to it for a long time and is able to overcome it, then, contrary to the previous experience, one sees the signs of suffering, thus confirming that it is suffering. As stated in the Four Hundred Verses: From pleasure that is increasing, how is reversal seen? Suffering's increase is likewise, there is no possibility of reversal. This means that if one clings excessively to the increasing contaminated pleasure, the pleasure will eventually transform into its opposite state, which is the production of suffering. Similarly, it is impossible to derive pleasure from the increasing contaminated suffering at the end. As stated in the scriptures. Therefore, the feeling of contaminated pleasure is actually the nature of suffering, because when it increases, it manifests as suffering. For example, the feeling of contaminated suffering cannot be transformed into pleasure by increasing. Therefore, if one knows from the beginning that one's friend is a flawed person, then guarding against him will prevent deception, and the flaws will not be a big deal. However, if one does not know his flaws from the beginning and trusts him completely, but in reality he is a deceiver, then there is a risk of endangering one's own life, so it is very scary and frightening. Similarly, compared to the former (the suffering of suffering), the latter (the suffering of pleasure) has greater flaws and dangers and is the source of fear. Moreover, if one can transform the suffering of suffering into the path, as stated in the Bodhisattvacharyavatara: Furthermore, the virtues of suffering are that it causes weariness, removes pride, compassion for sentient beings, abandons evil, and rejoices in virtuous deeds. In one aspect, the suffering of suffering still has virtues. However, the suffering of pleasure is not like that.
Chinese
因此，产生贪欲等，消除傲慢等，与那些相反的过失产生，成为无法穷尽痛苦的根源。第三种是遍行行苦，世尊说：总而言之，五取蕴即是痛苦。同样，比丘们，那是刹那性的。如是说，有漏的近取蕴以及刹那刹那坏灭的微细变化的一切都是。其中，有漏的“漏”是指烦恼，与烦恼相应的意思，近取是指欲望和贪着。自己临死时，想到自己要与身体分离，产生不舍弃此身体的贪着，这是对自我的贪着。又想如果能得到一个身体就好了，为了来世而努力，这是此时的积聚。这二者是形成来世蕴的因，前者是爱，后者是取。从这二者产生的蕴称为近取蕴，例如从草和木头产生的火称为草和木头的火。又，有漏的蕴产生了七种近取蕴的因和贪着，因此也称该蕴为近取蕴，因为它是产生这二者的蕴，所以这样说，例如产生花朵的树和产生果实的树称为花朵的树和果实的树。称其为遍行行苦，是因为它与业和烦恼的恶趣或种子相关联，并且它们像遍布于蕴本身一样存在，或者说有漏的蕴不是仅仅一部分，而是完全遍布于轮回的所有处所，并且业和烦恼显现或产生，所以称为行。如《释量论》所说：因缘故亦是痛苦。如是说，因为受到业和烦恼的因缘的支配，以及受到痛苦的支配，所以是痛苦的。正如所说：一切自主皆是安乐，一切他主皆是痛苦。
English
Therefore, attachment and other emotions arise, arrogance is dispelled, and faults contrary to those arise, becoming the cause of suffering that cannot be exhausted. The third is pervasive suffering of conditioned existence. The Blessed One said: In short, the five aggregates of grasping are suffering. Similarly, monks, that is also momentary. As it is said, all the aggregates of grasping with outflows and the subtle changes of momentary impermanence are all. Among them, the "outflows" of "with outflows" refer to afflictions, meaning associated with afflictions, and grasping refers to desire and attachment. When one is about to die, thinking that one will be separated from the body, attachment arises that one cannot abandon this body, this is attachment to self. Also, thinking that if one could get a body, one would strive for the next life, this is the accumulation at this time. These two are the cause of the formation of the aggregates of the next life, the former is craving and the latter is grasping. The aggregates arising from these two are called the aggregates of grasping, for example, the fire arising from grass and wood is called the fire of grass and wood. Also, the aggregates with outflows generate the seven causes of the aggregates of grasping and attachment, therefore, that aggregate is also called the aggregates of grasping, because it is the aggregate that generates these two, so it is said, for example, the tree that produces flowers and the tree that produces fruit are called the tree of flowers and the tree of fruit. It is called pervasive suffering of conditioned existence because it is related to the evil destinies or seeds of karma and afflictions, and they exist as if pervading the aggregates themselves, or the aggregates with outflows are not just a part, but completely pervade all places of samsara, and karma and afflictions manifest or arise, so it is called conditioned existence. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: Because of causes, it is also suffering. As it is said, because it is dominated by the causes and conditions of karma and afflictions, and dominated by suffering, it is suffering. As it is said: All autonomy is happiness, all dependence is suffering.