English
Moreover, Yerton Dharma King himself mainly taught impermanence during the teachings, so I will explain it in a little more detail. The teaching text also says: If you don't have this key point, then no matter what Dharma you practice, the diligence and perseverance of pursuit are like the dew in summer, like the mist in the mountains, like the firelight at night, and cannot last. All the Buddhas of the three times and their retinues initially relied on this method to learn the path, so as to reach the great city of liberation, and they will surely reach it in the future, so this teaching must be regarded as the head of all teachings. All container and sentient realms are the law of destruction, this life is as impermanent as lightning, and goes to the Lord of Death without stopping for a moment, so we must abandon the evil thoughts of permanence like poison. This is also the intermediate verse. The third is to think about the suffering of samsara: In the prison of unbearable and severe suffering, there is no chance of happiness for a moment, the body and mind are extremely weak, and the endless karma is constantly increasing. Please, Lama, save me from the sea of samsara! It is said. Like this, due to the traction of karma, when taking birth in the place of samsara, falling into the three evil realms and suffering unbearable suffering, that is, in the prison of unbearable and severe suffering, just like in hell, Once born, there is no chance of happiness even for a moment or an instant, and the body and mind become very weak. No matter where you are born, there is no chance of eternal happiness. The infinite good and evil karma, those that were accumulated before and not destroyed by the antidote, their power is constantly growing in the self-continuum, and they are constantly newly accumulated, and the great sea of samsara that grows in an increasing way is difficult to liberate. Seeing this fault as it is, one prays to the Lama to be the helmsman of liberation from it. There are two points: all places of samsara cannot escape any of the three sufferings, and separately thinking about the suffering of the six realms of beings. The first point is: The Treatise of the Treasury of Merit says: The six realms of beings, whether high or low, cannot get rid of the suffering of change, pervasive suffering, and the suffering of conditioning. There is no samsara without guarding vows. That is to say, the inferior evil realms and
Tibetan
ཐོ་བ་མཐོ་རིས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གང་རུང་ལས མ་འདས་ལ། དེ་ལས་དང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི གང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་ལུས་སེམས་ལ་གདུང་བ་བསྐྱེད་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རང་གི་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་ཤིང་སྤང་འདོད་སྐྱེས་པ་དཔེར་ན་ནད་ཀྱིས་གདུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་བློ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་དམྱལ་བ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་བློ་དང་དེའི་ཡུལ་ལྕགས་སྲེག་དང་མཚོན་ཆ་མི་སྙན་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ གནས་པ་ནའང་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འདི་བསྟན་ཏེ་དེ་ནི་ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དང་བར་དུ་གནས་པའི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མཐར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་པར་འགག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ངན་ཤོས་ཤིག་གཞན་གཉིས་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་པས་ན་མིང་ཡང་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་དཔེར་ན་ཤིན་ཏུ་ངན་པ་ལ་ངན་པའི་ངན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་སྡུག་བསྔལ་སྔ་མ་མ་སངས་གོང་ནས་ཕྱི་མས་ནོན་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་གོ་སླ་ ༄༅། །བའི་ཕྱིར་མཚན་གཞིར་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི ད་ལྟར་རང་རེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རང་ག་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་ཤེས་པར་བདེ་བར་རློམས་པར་གྱུར་ནའང་དེ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གསོས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། གཉེན་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་བདེར་སྤྱོད་པ་ན་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཅི་ཞིག་ན་དེ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། མདོ་ལས། བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་བདེ་གནས་པ་ན་ཡང་བདེ། འགྱུར་བ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྒྲ་དོན་ཡང་དེས་ཤེས་ལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་དེ་དང་མཚུངས ལྡན་གྱི་བློ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཀུན་དེ་ཡིན་ཏེ དཔེར་ན་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་དཔེའི་ཡུལ་ལྷའི་དཔལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཚུལ་ཞིབ་པར་བཤད ན་ཐོག་མར་སྐྱེས་པ་ན་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་སྡུག་བསྔལ་གཞན་ཞིག་ཆེ་རིམ་ནས་འགགས་ནས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུར་སོང་གཞན་ཅུང་ཟད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ན་དེ་ཆུང་བས་སྐྱོན་མ་ མངོན་པར་བདེ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་སྔ་མ་ཕྱིར་བཅོས་པས་སམ་འགགས་པ་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་གའི་ངོ་བོ་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་མངོན་ཐུབ་པ་ན སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་སྣང་བ དཔེར་ན་འགྲོ་དྲགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ན་བསྡད་པས་བདེ་བའི་བློ་འབྱུང་བ་དེ་སྔ་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་རིམ་ནས་འགགས་པའི་ཚེ་བདེ་བ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ནི་མིན་ཏེ་སླར་ཡང་བསྡད་དྲགས་ན་སྔར་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། འགྲོ་འདུག་དང་ཉལ་བ་དང་བཟའ་བཏུང་དང་ཉི་མ་དང་གྲིབ་མ་བསྟེན་པ་སོགས་ཀྱང་ཇི་ཙམ་རིང་དུ་བསྟེན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདེ་བ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ལ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རིང་དྲགས་ན་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་སྣང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངལ་དུ་འཇུག་པ་ལས དགོན་པར་འཆག་པ་དང་འདུག་པ་དང་འགྲེང་བ་དང་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་སོ་སོར་སྡུག་བསྔལ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་པས་སྤྱོད་ལམ་དེ་དང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བརྟག་ན་གལ་ཏེ་འཆག་པས་ཉི་མ་འདའ་ ༄༅། །བར་བྱེད་ཅིང་འཕྲེང་བར་མི་བྱེད་ན དེས་འཆག་པ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སོ་སོར་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞིང་དྲག་པ་ཉིད་རྩུབ་པ་ཉིད་དང་མི་བཟད་པ་ཉིད་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཉིད་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། འཆག་པ་དེ་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང་སྤྱོད་ལམ་གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་ནས། དགའ་བོ་འོན་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དེ་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གསར་པ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དགའ་བོ་འབྱུང་བ་ན་ཡང་སྡུག བསྔལ་འདི་ཁོ་ན་འབྱུང་ལ འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཁོ་ན་འགག །འབྱུང་བ་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་ཉིད་འབྱུང་ལ་འགག་པ་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་འགོག་ཅེས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་སོགས་དང་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་ལ ཟག་བཅས་ཀྱི་ཚོར་བ་བདེ་བ་དེ་བྱུང་ཙམ་ནས་ངོ་བོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས་འབྱུང་བ་ནའང་དེ་ལྟར་འབྱུང་ལ་འགག་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་འགག །ཡང
Chinese
即使投生到任何天界，也无法脱离痛苦之苦、变异之苦、以及遍行之行苦这三种痛苦中的任何一种。 其中，第一种痛苦之苦是：当痛苦在相续中生起时，会给身心带来煎熬，即使是普通的凡夫俗子，也会自然而然地认识到痛苦的本质，并产生想要摆脱它的愿望，例如被疾病折磨的痛苦。所有有漏的痛苦感受，以及与之相应的、包含对境的意识，都是如此。例如，地狱众生相续中体验痛苦的意识，以及其对境——烧红的铁、武器、不悦耳的声音等等，都是痛苦之苦。经中说：“痛苦的感受，生起时也是痛苦，存在时也是痛苦。” 这就指出了痛苦之苦，它从最初生起，到中间存在，一直都是痛苦的，最终也以痛苦的方式消逝，因此在三种痛苦中是最糟糕的一种，相对于其他两种痛苦来说，它是非常痛苦的，所以才有了这样的名称，就像形容非常糟糕的事物为“糟糕中的糟糕”一样。因此，将其解释为前一种痛苦尚未消除，后一种痛苦又接踵而至，是很容易理解的。 因此，应该明白这只是举个例子而已。第二种是变异之苦，比如现在我们相续中存在的，与贪欲相伴随的、享受欲妙的安乐。虽然普通的凡夫俗子自己并不认为这是痛苦，反而认为这是快乐，但它会无常地变化，最终成为痛苦的根源。又比如，与亲友们一同享受快乐时，看似快乐，但一旦与他们分离，就会成为难以忍受的痛苦之源。经中说：“快乐的感受，生起时是快乐，存在时也是快乐，变化时则是痛苦。” 它的字面意思和含义也是如此。所有有漏的快乐感受，以及与之相应的、包含对境的意识，都是变异之苦。例如，天界天人相续中体验快乐的意识，以及其对境——天人的财富等等。如果详细地解释它的情况，那就是最初生起时是快乐的。
English
Even if born in any heaven, one cannot escape any of the three kinds of suffering: the suffering of suffering, the suffering of change, and the all-pervasive suffering of conditioning. Among these, the first, the suffering of suffering, is: when suffering arises in the continuum, it causes torment to body and mind, and even ordinary individuals naturally recognize the nature of suffering and develop the desire to be rid of it, such as the suffering of being tormented by illness. All contaminated painful feelings, and the corresponding consciousnesses that include their objects, are the same. For example, the consciousness of hell beings experiencing suffering in their continuum, and their objects—red-hot iron, weapons, unpleasant sounds, etc.—are all the suffering of suffering. The sutra says, "Painful feeling is painful when it arises, and painful when it remains." This points out the suffering of suffering, which is painful from the beginning of its arising, to its existence in the middle, and ultimately ceases in a painful way. Therefore, it is the worst of the three sufferings, and in relation to the other two sufferings, it is extremely painful, so it is named accordingly, just as describing something very bad as "the bad of the bad." Therefore, it is easy to understand that it is explained as the former suffering not yet being relieved before the latter suffering presses down. Therefore, it should be understood that this is just an example. The second is the suffering of change, such as the pleasure of enjoying desirable qualities that now exists in our continuum, accompanied by desire. Although ordinary individuals themselves do not recognize this as suffering, but rather consider it to be happiness, it will impermanently change and eventually become a source of suffering. For example, when enjoying happiness with relatives and friends, it seems like happiness, but once separated from them, it becomes a source of unbearable suffering. The sutra says, "Happy feeling is happy when it arises, happy when it remains, and painful when it changes." Its literal meaning and meaning are also the same. All contaminated happy feelings, and the corresponding consciousnesses that include their objects, are the suffering of change. For example, the consciousness of heavenly beings in the heavenly realm experiencing happiness in their continuum, and their objects—the wealth of the gods, etc. If we explain its situation in detail, it is happiness when it first arises.
Chinese
雖然表面上看起來是這樣，但實際上，當另一種痛苦逐漸消失，那種痛苦變得微小，而另一種新的痛苦稍微產生時，因為它很小，所以沒有什麼問題。 看起來像是快樂，是因為之前的痛苦被消除或停止，所以產生了快樂的想法。但那並不是快樂的本質，當它變得更大並能明顯感受到時， 它就顯現為痛苦。例如，走得太久會感到痛苦，坐下來就會產生快樂的想法，那是因為之前的痛苦逐漸消失，所以快樂逐漸產生的現象。但那並不是它本質上的快樂，因為如果坐得太久，又會像之前一樣產生痛苦。如果本質上是快樂，就應該像越是依賴痛苦的因，痛苦就越增加一樣，行走、坐臥、飲食、依賴陽光和陰影等，也應該越是長時間依賴，快樂就越增加。但事實並非如此，如果時間太長，只會產生痛苦。同樣地，從進入子宮開始，到在寺院裡行走、坐著、站立、躺臥的行為，也應該各自認識到是痛苦的。如果禪修者觀察那些行為的本性，如果行走只是為了消磨時間， 如果沒有其他目的，那麼他就會單獨享受行走的痛苦，並且會單獨體驗到強烈、粗糙、難以忍受和令人不悅的感覺。他不會對行走產生快樂的感覺。經中是這麼說的，對於其他的行為也是這麼說的。 喜悅啊，然而，為了切斷那些行為的痛苦，所以會對其他新的痛苦的產生產生快樂的感覺。喜悅啊，產生時也是， 只有這種痛苦產生，停止時也是，只有這種痛苦停止。產生時也是，行為本身產生，停止時也是，行為停止。行走、坐臥等也是如此，非常清楚地說明了。因此，有漏洞的感受，快樂，從產生之初，本質就是痛苦的本性，所以產生時也是那樣產生，停止時也只有那種本性停止。又
English
Although it appears that way, in reality, when another suffering gradually ceases, that suffering becomes small, and when another new suffering arises slightly, because it is small, there is no problem. It appears as happiness because the previous suffering is eliminated or stopped, so the thought of happiness arises. But that is not the essence of happiness itself, when it becomes larger and can be clearly felt, It appears as suffering. For example, when walking too much causes suffering, the thought of happiness arises from sitting down, which is the phenomenon of happiness gradually arising as the previous suffering gradually ceases. But that is not its inherent happiness, because if you sit for too long, it will cause suffering again as before. If it were inherently happiness, it should be like the more you rely on the cause of suffering, the more suffering increases, walking, sitting, lying down, eating, drinking, relying on sunlight and shade, etc., the more you rely on them for a long time, the more happiness should increase. But that is not the case, if the time is too long, it will only cause suffering. Similarly, from entering the womb, to the behaviors of walking, sitting, standing, and lying down in the monastery, each should be recognized as suffering. If a meditator observes the nature of those behaviors, if walking is only to pass the time, If there is no other purpose, then he will separately enjoy the suffering of walking, and will separately experience the feelings of intensity, roughness, unbearableness, and unpleasantness. He will not have a feeling of happiness from walking. That is what the sutras say, and it is said the same for other behaviors. Joyful one, however, in order to cut off the suffering of those behaviors, a feeling of happiness arises from the arising of other new sufferings. Joyful one, when arising also, Only this suffering arises, and when ceasing also, only this suffering ceases. When arising also, the action itself arises, and when ceasing also, the action ceases. Walking, sitting, lying down, etc. are also like that, it is explained very clearly. Therefore, the contaminated feeling, happiness, from the moment it arises, its nature is the nature of suffering, so when it arises, it arises like that, and when it ceases, only that nature ceases. Again