Tibetan
ན་པས་ན་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཐབས་མེད་པས་ན་ངེས་པར་འཆིའོ་སྙམ་དུ་བསམ། གཉིས་པ་ཚེ་ལ་བསྣོན་པ་མེད་ཅིང་འབྲི་བྱེད་བར་མ ཆད་དུ་ཡོད་པ་ནི། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས ཚེ་འདི་བསྣོན་མེད་རྟག་ཏུ་གོད་གྱུར་ཅིང་། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོང་མེད་པར །ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་གོད་འགྱུར་ཞིང་། །བསྣོན་པ་གུད་ནའང་ཡོད་མེད་ན། །བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གཞན་བཟའ་བཅའ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ལོངས་སུ་མ་སྤྱད་པར་བཞག་ན་ཉིན་རེ་ ཟུང་དང་ཟླ་བ་འགའ་མི་ཟད་པར་ཡོད་ལ། དེ་ལ་གཞན་ནས་བཙལ་ཏེ་བསྣོན་འདེབས་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་མོད། རང་གི་ཚེ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་བར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལའང་སྡོད་པ་ཡོང་མེད་དེ་གཏན་ནས མེད་པར་དུས་རྟག་ཏུ་གོད་པ་སྟེ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་བསྣན་པ་གུད་ནས་ཏེ་ལོགས་ཤིག་ནས་འོང་རྒྱུ་མེད་པས་ན་བདག་ལྟ་བུ་དག་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར་གསུངས་པ་ཡིན། ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་ལོ་དགུ་བཅུ་ནང་ཐུབ་པའང་སྲིད་མཐར་འདུག །དེ་མིན་དུ་ཡང་ལྟག་ཆུ་ཆད་པའི་རྫིང་བཞིན་དུ་སྣོན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད། དེའི་སྟེང་ནས་ལོ་དང་ཟླ་བས་འཛད། དེར་མ་ཟད་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཅུ་ཁ་རལ་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཀུན་ནའང་དབུགས་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གིས་ཞག་འཛད། ཞག་སུམ་ཅུས་ཟླ་བ་འཛད། ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ལོ་འཛད། ལོ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་སྐོར་ཟེར་བ་དེ་འདྲ་ལྔ་ཙམ་སོང་བ་ན་ཚེ་ཚད་གཏུག་པས་ན་བདག་ངེས་པར་འཆི་བར་བསམ་མོ། །གསུམ་པ་གསོན་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བ་ནི ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་འགོག་པའི་གཏམ་ལས འདི་ནི་མི་རྣམས་ཚེ་ནི་མཆོག་ཏུ་རིང་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་དང་པོ་བྱིས་པ་ཐ་མ་རྒས་པས་དོན་མེད་བྱེད། །གཉིད་དང་ནད་སོགས་དག་ ༄༅། །གིས་དེ་དུས་མེད་པར་ཀུན་ནས་རེ་བ་འཇོམས། །བདེ་བར་གནས་པའི་མི་ནང་འགྲོ་བའི་ཚེ་ནི་ལྷག་མ་ཅི་ཙམ་ཡོད། །ཅེས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་སྐབས་འདིའི་མི་རྣམས ནི་ཚེ་ནི་ཇི་ཙམ་རིང་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཏེ་དེའི་ནང་ནས་དང་པོ་ལོ་བཅུ་ནི་བྱིས་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལུས་སེམས་ཤེད་མ་རྒྱས་པས་ཆོས་སྒྲུབ་མི་ནུས། བརྒྱད་ཅུ་མན་ཆད་མཐའི་ལོ་ཉི་ཤུ་ནི་རྒས་པས་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་མི་ནུས ལོ་བརྒྱའི་ཕྱེད་ལྔ་བཅུ་ནི་གཉིད་ཀྱིས་ཆད་པ་དང་། དེའི་ལྷག་མའང་ནད་དང་འཁྲུག་རྩོད་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ཚེ་འདིར་ཡང་ཆོས་སྤྱོད་པའི་དུས་མེད་པར་ཀུན་ནས་ཆོས་བསྒྲུབ་འདོད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རེ་བ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས། དེས་ན་བདེ་བར་གནས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཡོད་པའི་མིའི་ནང་གི་འགྲོ་བར་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ལ་ནི་ལྷག་མ་ཅི་ཙམ་ཡོད་དེ་འགའ་ཡང་མེད་དོ་གསུངས་པ་སྟེ དེས་མཚོན་ཚེ་ཐུབ་ཀྱང་བྱིས་པའི་དུས་སུ་ཆོས་མི་ཤེས གཞོན་ནུས་ཆོས་མི་དྲན རྒས་དུས་མི་ནུས བར་གྱི་ཚེ་ལའང་ཕྱེད་ཀ་གཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར དེའི་ལྷག་མ་རྣམ་གཡེང་བཟའ་བཏུང་སོགས་ཀྱིས་བཅད་པའི་ཤུལ་ན་ཆོས་བྱེད་པའི་དུས་ལོ་ལྔ་དྲུག་ལས་མི་འོང་བས་ཆོས་བྱ་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བར་ བསམ། དེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་བྱ་བར་ཐག་བཅད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། ཡུན་དུ་མི་གནས་ངེས་པར་འཆི་བས་ན། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་མཛོད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ནི ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། ཚོང་དུས་མགྲོན་པོ་ཆུ་འགྲམ་ལྗོན་ཤིང་དང་། །འབྲུག་སྒྲ་སྤྲིན་དང་འགྲོ་བ་ཉི་ཟླའི་འགྲོས། མི་རྟག་གཡོ་བས་མྱུར་དུ་འཆི་བས་སོ། །ཞེས་ཚོང་དུས་ཀྱི་མགྲོན་པོ་ནམ་གྱེས་ཆ་མེད་པ་དང་། ཆུ་འགྲམ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་ནམ་འགྱེལ་ཆ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འབྲུག་གི་སྒྲ་གྲགས་པ་དང་། སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་ཡལ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་རིགས་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་དུས་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་འཆི་བ་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་འགྲོས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་ཞིང་ལྷོ་བགྲོད་སོགས་ཀྱིས་ངེས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་དཔེས་མྱུར་དུ་འཆི་ཞིང་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་ཡིན་ཏེ དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་རང་རེ་འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་དང་། འཆི་རྐྱེན་མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བ་དང་། ལུས་ཆུའི་ཆུ་ལྦུར་ལྟར་ཉམ་ཆུང་བས་ན་ནམ་འཆིའི་ངེས་པ་མེད་དེ། དང་པོ་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་ནི སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཚེ་ཚད་རེ་བཤད་ ༄༅། །ཀྱང་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་ཚེ་ནི་མ་ངེས་ཀྱི། གཞན་རྣམས་རང་རང་གི་ཚེ་ཚད་བཞིན་ཐུབ་པའི་ངེས་པ་མེད་ལ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་འཛམ་བུ་གླིང་པ་ནི་མཛོད་ལས འདི་ན་མ་ངེས་ཐ་མ་ནི། །ལོ་བཅུ་དང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་སྔོན་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཐུབ་པ་དང་། མཐར་ཚེ་རིང་མཐའ་ཡང་བཅུ་ལས་མི་ཐུབ་པའི་བར་ངེས་པ་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་དང་། ད་ལྟའང་རྒན་གཞོན་བར་མ་གང་སྔོན་ལ་འཆི་མི་ངེས་པ་དང་སྔོན་ཆད་རང་ལས་གཞོན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཤི་སོང་བ་བཞིན་བདག་ཀྱང་རང་ལས་རྒན་པ་འདི་དག་གི་སྔོན་དུ་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་མི་འདུག་སྟེ། ཚོམ་ལས། སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས། །སྔོན་དུ་གང
Chinese
因此，由于没有任何东西可以阻止死亡这种无常，所以我想我一定会死。第二，寿命无法增加，而且减少寿命的障碍是存在的。如《心性休息》中所说：“此生无增益，恒常损耗。”以及《入行论》中所说：“日夜不停留，此生恒损耗，增益纵无有，我等岂不死？”意思是说，如果像食物等东西，不享用放置在那里，几天或几个月也不会耗尽，而且还可以从别处寻找来增加。但是，自己的寿命不像那样，即使是一刹那也不会停留，而是完全消失，总是耗尽，而且因为不会耗尽，所以没有从其他地方增加的可能，因此像我这样的人怎么不会死呢？现在的情况下，能活到九十岁也算是极限了。除此之外，就像水塘的水逐渐减少一样，一点增加也没有。而且，年和月还在不断消耗它。 不仅如此，正如所说寿命六十岁已经耗尽，所有的人也都因两万一千六百次呼吸而耗尽一天，三十天耗尽一个月，十二个月耗尽一年，十二年称为一轮，这样过了五轮左右，寿命就到头了，所以我认为我一定会死。第三，即使活着，也没有时间修行佛法，而且一定会死。如《阻止四颠倒之语》中所说：“此世之人寿，纵极长亦唯百年，其中最初为孩童，最终为衰老，故无意义。睡眠与疾病等，皆断灭一切希望。安乐之人，尚余几何？”意思是说，在这个寿命百岁的时代，人们的寿命无论多么长，也只有一百年而已。其中，最初的十年是孩童时期，身心尚未成熟，无法修行佛法。八十岁以下，最后的二十年是衰老，无法精进于善行。一百年的一半五十年被睡眠所占据。剩下的时间也被疾病和争斗等所占据，因此今生也没有时间修行佛法，一切修行佛法的愿望
English
Therefore, since there is nothing that can prevent the impermanence of death, I think I will surely die. Second, life cannot be increased, and there are obstacles that reduce life. As it is said in "Resting the Mind Itself": "This life has no increase, it is constantly depleted." And as it is said in "Entering the Bodhisattva's Way": "Day and night do not stop, this life is constantly depleted, even if there is no increase, how can we not die?" It means that if it is like food and other things, if you don't enjoy it and leave it there, it will not be exhausted for a few days or months, and you can also look for it from other places to increase it. However, one's own life is not like that, it will not stop even for a moment, but will completely disappear, always be exhausted, and because it will not be exhausted, there is no possibility of increasing it from other places, so how can people like me not die? In the current situation, being able to live to ninety years old is also the limit. Apart from that, just like the water in a pond gradually decreasing, there is no increase at all. Moreover, years and months are constantly consuming it. Not only that, as it is said that a life of sixty years has been exhausted, all people also exhaust one day with 21,600 breaths, thirty days exhaust one month, twelve months exhaust one year, twelve years are called one cycle, and after about five cycles, life comes to an end, so I think I will surely die. Third, even if you are alive, there is no time to practice the Dharma, and you will surely die. As it is said in "Words to Prevent the Four Distortions": "The life of people in this world, even if it is extremely long, is only a hundred years, of which the first is childhood and the last is old age, so it is meaningless. Sleep and disease, etc., all destroy all hope. How much is left for a person who is at ease?" It means that in this era of a hundred years of life, no matter how long people's lives are, they are only a hundred years. Among them, the first ten years are childhood, and the body and mind are not yet mature, so they cannot practice the Dharma. Below eighty years old, the last twenty years are old age, and they cannot be diligent in good deeds. Half of a hundred years, fifty years, are occupied by sleep. The remaining time is also occupied by diseases and conflicts, etc., so there is no time to practice the Dharma in this life, and all the wishes to practice the Dharma
Chinese
能摧毁骄慢。因此，以安乐的方式修持佛法是有可能的，但在人道众生中，生命还剩下多少呢？一点也没有。这表明，即使能活下去，孩提时代不懂佛法，青年时代不记得佛法，年老时无能为力，中间的生命也有一半被睡眠占据，剩下的又被散乱、饮食等占据，剩下的能修持佛法的时间连五六年都没有，所以肯定没有时间修持佛法，一定会死亡。 因此，必须下定决心修持神圣的佛法。《心性休息》中说：“寿命短暂必定死，现在就应积佛法。”就像说的那样。第二，思维死亡时间不确定。《如意宝藏论》中说：“如市集之客，如水边之树，如雷声云朵，如日月运行，无常变动速死亡。”就像市集上的客人，不知何时离去，水边的树木，不知何时倒塌，同样，雷声响起，云朵突然消散，众生种类，包括牲畜等，这些死亡时间都不确定，太阳和月亮的运行非常迅速，向南运行等也没有确定，以这些比喻说明死亡迅速且死亡时间不确定。其原因在于，我们赡洲部洲人的寿命不确定，死亡的因缘多，生存的因缘少，身体像水中的气泡一样脆弱，所以死亡时间不确定。首先，赡洲部洲人的寿命不确定，一般来说，三界众生都有各自的寿命长短 虽然如此，但除了声音不悦耳的众生外，其他众生也不一定能活到各自的寿命。其中，赡洲部洲的人，如《俱舍论》中所说：“此间不定寿，初十后无数。”意思是说，以前寿命可以活无数年，最终寿命最短也活不过十年，这之间非常不确定。 现在也是，老人、年轻人、中年人谁先死也不确定，以前比自己年轻的人死了非常多，同样，自己也不一定比这些年长的人死得晚。《集论》中说：“明日与后世，何者先
English
That which destroys pride. Therefore, it is possible to practice the Dharma in a comfortable way, but how much life is left in the beings born in the human realm? There is none. This shows that even if one can live, one does not understand the Dharma in childhood, one does not remember the Dharma in youth, one is unable to do so in old age, and half of the life in between is occupied by sleep, and the rest is occupied by distractions, food, and drink. The time left to practice the Dharma is less than five or six years, so it is certain that there is no time to practice the Dharma, and one will surely die. Therefore, one must resolve to practice the sacred Dharma. As it says in Resting the Mind in its Natural State: "Since life is impermanent and death is certain, accumulate the sacred Dharma right now." Like it is said. Second, contemplate the uncertainty of the time of death. As it says in the Wish-Fulfilling Treasury: "Like a guest at a market, like a tree by the water's edge, like thunder and clouds, like the movement of the sun and moon, impermanent and moving, death is swift." Like a guest at a market, one does not know when he will leave, a tree by the water's edge, one does not know when it will fall, similarly, thunder sounds, clouds suddenly dissipate, and the types of beings, including animals, etc., these deaths are uncertain in time, and the movement of the sun and moon is very rapid, and there is no certainty in going south, etc., with these metaphors illustrating that death is swift and the time of death is uncertain. The reason for this is that the lifespan of us Jambudvipa people is uncertain, the causes of death are many, the causes of life are few, and the body is as fragile as a bubble in the water, so the time of death is uncertain. First, the lifespan of the people of Jambudvipa is uncertain. Generally speaking, all sentient beings in the three realms have their own lifespans Although this is the case, other beings, except for those whose voices are unpleasant, are not certain to live to their respective lifespans. Among them, the people of Jambudvipa, as it says in the Treasury of Knowledge: "Here, the lifespan is uncertain, first ten, then countless." This means that in the past, one could live for countless years, and in the end, the shortest lifespan would not exceed ten years, and there is great uncertainty in between. Even now, it is uncertain who will die first, the old, the young, or the middle-aged, and many people younger than oneself have died in the past. Similarly, one is not certain to die later than these older people. As it says in the Compendium of Topics: "Tomorrow and the afterlife, which comes first"