Tibetan
ལྟར་མེ་ཡིས་ལན་བདུན་འཇིག་པའི་འོག་ཏུ་གཅིག་ཆགས་པ་ཆུ་ཡིས་འཇིག །དེ་ལྟར་མེས་འཇིག་པ་བདུན་རེའི་འོག་ཏུ་ཆུས་འཇིག་པ་རེ་རེ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཆུས་འཇིག་པ་ལན་བདུན་ཐལ་ནས་མེས་འཇིག་པ་བདུན་གྱི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ་བསྡོམས་པས་མེས་འཇིག་ང་དྲུག །ཆུས་འཇིག་བདུན། རླུང་འཇིག་གཅིག་སྟེ་འཇིག་ཐེངས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ །ཁྲིད་ཡིག་ལས་མེས་འཇིག་ཞེ་དགུར་གསུངས་པ་ནི་ཆུས་འཇིག་ཐ་མའི་རྗེས་ཀྱི་མེས་འཇིག་རྣམས་མ་བགྲང་བ་སྟེ། མཁས་པའི་གསུང་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་མང་ངོ་། །ཆགས་གནས་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་དག་ཡོངས་གྲགས་མཛོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ཡིན་ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་ ཆེན་པོས་ཡིད་བཞིན་མཆོག་གི་རྒྱུད་བི་མ་ལའི་མུ་ཏིག་ཕྲེང་འགྲེལ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་འདི་དང་འཆད་ཚུལ་མི་འདྲ་ཡང་སྐྱོན་མེད་དེ། དཔེར་ན་ས་སྡེ་དང་མཛོད་ཀྱི་ལུགས ལའང་འདི་དག་གི་ཚུལ་ལ་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ །ཤེས་པར་འདོད་ན་རང་འགྲེལ་པདྨ་དཀར་པོ་དཔེ་དག་པ་རྣམས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་འཇིག་པ་ལ་བར་བསྐལ་གཅིག་སྟེ ཁྱོན་བསྡོམ་ན་སྣོད་བཅུད་གཉིས་འཇིག་པ་ལ་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུའོ། །དེ་ལྟར་ཞིག་ནས་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་ནམ་མཁའ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཡུན་ཀྱང་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་སྟེ་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་བཞི་ཀ་བསྡོམ་པ་ལ་བར་བསྐལ་བརྒྱད་ཅུ་ནི་བསྐལ་ཆེན་ཅེས་བྱ་སྟེ།མཛོད་ལས། ཆགས་པ་དང་ནི་འཇིག་པ་དང་།།ཞིག་ནས་འདུག་པ་དུས་མཉམ་མོ །དེ་དག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་ཆེན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་རྣམས་མི་རྟག་ཅིང་། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་པ་དང་པོ་ཚེ་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནས་མཐར་བཅུ་ཡི་བར་ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཟུགས་སོགས་ཇེ་ངན་དུ་གྱུར་ཏེ་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ལ་བསམ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་སྲ་ཞིང་འཐས་པར་སྣང་བའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཀྱང་ཡོངས་ ༄༅། །སུ་འཇིག་ན་བདག་ཅག་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ བཤེས་སྤྲིང་ལས། ས་དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པའི་ལུས་ཅན འདི་རྣམས་ཀྱང་། །ཐལ་བ་ཙམ་ཡང་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ །ཞེས་པ་དང་ལྷུན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཅན་ཏེ་གཟུགས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་མཐར་ཐལ་བ་ཙམ་ཡང་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་འཇིག་པར་སླ་བའི་མི་ལུས་འདི་འདྲ་བ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་
Chinese
如同火七次毁灭之后，一次由水形成。像这样，火毁灭七次之后，水毁灭一次，像这样，水毁灭七次之后，在火毁灭七次的末尾，由风毁灭，总计火毁灭五十六次，水毁灭七次，风毁灭一次，总共发生六十四次毁灭。引导书中说火毁灭四十九次，这是因为没有计算水毁灭最后一次之后的火毁灭。其他智者的说法中也多有如此。形成、住立等的规律，都按照普遍流传的《俱舍论》的说法，全知 大师说主要依据《如意宝续·毗 माला འི་མུ་ཏིག་ཕྲེང་འགྲེལ།》（Vimala的珍珠鬘释），因此即使与此处的讲解方式不同也没有过失。例如，地论和俱舍论的说法，在这些规律上也有不一致的地方。如果想了解，就去看自释《白莲花》的校对过的版本。像这样，器世界毁灭需要一个中劫，总的来说，器情二者毁灭需要二十个中劫。像这样毁灭之后变成空性，在虚空一味的自性中安住的时间也是二十个中劫，形成、住立、毁灭、空性四者加起来是八十个中劫，称为大劫。如《俱舍论》所说：“成与坏以及，坏已住立时相同。彼等八十为大劫。”像这样，这些器世界的世间都是无常的，情众生也从最初劫寿命无量到最后十岁之间，寿命和受用、身体等越来越差，思维无常之理。特别是对于看起来坚固的器世界，全部 毁灭，那我们还用说什么呢？应当这样思维。如《亲友书》所说：“地与须弥海，七日所出日，焚烧诸有身，亦不余灰烬，微弱人何堪。”意思是说，大地和须弥山、海洋，七个太阳出现所焚烧的有身（有情），连灰烬都不剩下，何况是极其脆弱的人呢？还用说什么呢？如是说。二
English
Just as after seven destructions by fire, one is formed by water. Likewise, after every seven destructions by fire, there is one destruction by water. In this way, after seven destructions by water, at the end of seven destructions by fire, there is a destruction by wind. In total, there are fifty-six destructions by fire, seven destructions by water, and one destruction by wind, making a total of sixty-four destructions. The instruction manual says that there are forty-nine destructions by fire, which is because the destructions by fire after the last destruction by water are not counted. Many other statements by scholars also say the same. These rules of formation, abiding, etc., are all according to the universally known system of the Treasury (Abhidharmakośa), and the Omniscient Great Master said that it is mainly based on the commentary on the Wish-Fulfilling Supreme Tantra, the Garland of Pearls of Vimala. Therefore, even if the explanation here is different, there is no fault. For example, the statements of the Earth Division and the Treasury also have inconsistencies in these rules. If you want to know, you should look at the corrected versions of the self-commentary, the White Lotus. In this way, the destruction of the container world takes one intermediate kalpa. In total, the destruction of both the container and its contents takes twenty intermediate kalpas. After being destroyed in this way, it becomes emptiness, and the duration of abiding in the nature of the one taste of space is also twenty intermediate kalpas. The sum of the four, formation, abiding, destruction, and emptiness, is eighty intermediate kalpas, which is called a great kalpa. As the Treasury says: "Formation and destruction, and abiding after destruction are of equal duration. Eighty of these are a great kalpa." In this way, these worlds of the container are impermanent, and the sentient beings, from the first kalpa with immeasurable lifespans to the final ten years, their lifespans, enjoyments, bodies, etc., become worse and worse, contemplating the nature of impermanence. Especially for the container world, which seems solid and dense, all of it is destroyed, what need is there to say about us? One should think in this way. As the Letter to a Friend says: "The earth and Mount Meru, the ocean, the seven suns that arise, burn all embodied beings, not even ashes remain, what need to mention the extremely weak human?" The meaning is that the earth, Mount Meru, and the ocean, the embodied (sentient beings) burned by the seven suns that arise, not even ashes remain, what need is there to say about the extremely weak and easily destroyed human body? It is said in this way. Two
Tibetan
པ་ཁྱད་པར་དུ་རང་གི་ཚེ་མི་རྟག་པར་འཆི བའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། ངེས་པར་འཆི་བ་དང་། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་དང་། འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པར་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ངེས་པར་འཆི་བ་ནི ཡིད་བཞིན་མཛོད་ལས། ཚེ་ལ་ངེས་མེད་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་པས། །ངེས་པར་འཆི་ཞེས་སྙིང་ནས་བསམ་པར་བྱ །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་ཞིང་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཚེ་ལ་བསྣན་པ་མེད་ཅིང་འབྲི་བྱེད་བར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པ་དང་། གསོན་པའི་ཚེ་ཡང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དང་པོ་ མི་རྟག་པའི་ཚོམ་ལས། གང་ཡང་སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱང་། །སྐུ་ལུས་འདི་ནི་སྤོང་མཛད་ན། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་ལུས་ཅི་འདྲ་བ་བླངས་ཀྱང་འཆི་བ་དང་། ཚོམ་ལས། གང་དུ་གནས་ན་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ །བར་སྣང་ན་མེད་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་མེད། རི་བོ་རྣམས་ཀྱི་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་ནའང་མེད། །ཅེས་གང་དུ་སྡོད་ཀྱང་འཆི་བ་འོང་བ་དང་། དེ་ཉིད་ལས། བྱུང་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱི་ལུས་འདི་བཏང་ནས་འགྲོ་བ་དང་། །དེ་ཀུན་འཇིག་པར་མཁས་པས་རྟོགས་གྱིས་ཏེ། །ཆོས་ལ་གནས་གྱིས་ངེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྲོད །ཞེས་སྔར་བྱུང་བ་དང་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཀུན་གྱིས་ལུས་འདི་བཏང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་ཀུན་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པར་མཁས་པས་རྟོགས་པར་གྱིས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཏེ་ངེས་པར་ཆོས་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་གསུངས་པ་ལྟར། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་དུས་ནམ་དུའང་སེམས་ཅན་འཆི་བས་འཇོམས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་ངེས་པར་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བྱོན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་འཆི་ལ་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་66 ༄༅། །གདུལ་བྱ་རྟག་འཛིན་ཅན་རྣམས་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བའི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་བོད་ཀྱི་པཎ་གྲུབ་རྒྱལ་བློན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་མཆོག་དམན་གྲངས་མེད་ཆོས་འབྱུང་དང་ལོ་རྒྱུས་སོགས་ནས་བྱུང་བ་མཐའ་དག་ཀྱང་མ་བརྟགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལྟ་མོད་དེ་ཡོད་ཡོད་འདྲ་ཡང་། ལེགས་པར་བརྟགས་ཚེ་ཡུལ་གང་ནའང་མེད་པར་གཤེགས་ཟིན་པ་དང་རང་གི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་མཁན་སློབ་ཕ་མ་མཆེད་གྲོགས་མཛའ་བཤེས་དགྲ་གཉེན་བར་མའི་འགྲོ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡི
Chinese
此外，关于自己的生命无常而死亡的方式有三种： 一是必定会死，二是何时死不确定，三是死亡时除了佛法之外，任何事物都无济于事。 第一，必定会死： 《如意宝藏论》中说：“生命无常，何时死无定，故应从内心深处思维必定会死。”之所以这样说，是因为死主必定会到来，任何因缘都无法阻挡；生命不会增加，减少却 непрерывно 进行；即使活着，也没有时间修行佛法，必定会死亡。 首先： 《无常集》中说：“无论是佛陀、独觉佛，还是佛陀的声闻弟子，都会舍弃这个身体，更何况是普通人呢？”意思是无论获得什么样的身体，都会死亡。《集》中说：“无论住在哪里，都无法逃脱死亡，无论是空中、海底，还是山间。”意思是无论住在哪里，死亡都会到来。 同书中说：“过去和未来的一切众生，都会舍弃这个身体而离去。智者应了知一切都会毁灭，应安住于佛法，精进修持。”意思是过去和未来的一切众生，都会舍弃这个身体而前往来世，智者应了知一切都会毁灭无常，应安住于正法，精进修持佛法。 如同所说： 过去和未来的任何时候，众生被死亡摧毁都没有区别，因此必定会死亡。 过去诸佛成就圆满正等觉，获得生死自在，也为了劝导执着常有的众生而示现涅槃。 同样，汉藏两地的班智达、国王大臣、菩提萨埵，无论地位高低，无数的事迹都记载在教法史和历史中，在未经考察的情况下，似乎确实如此，但仔细考察后，他们都已不在任何地方了。 自己的亲身经历，如堪布、阿阇黎、父母、兄弟、朋友、亲友、敌人、亲戚等一切众生，都具有前往来世的本性。
English
Furthermore, there are three aspects to the way one's own life is impermanent and death occurs: First, one will definitely die; second, it is uncertain when one will die; and third, at the time of death, nothing but the Dharma will be of any help. First, the certainty of death: From the Wish-Fulfilling Treasury: "Life is uncertain, and there is no certainty when one will die, so one should contemplate from the heart that one will definitely die." The reason for this is that the Lord of Death will definitely come, and no circumstances can prevent it; there is no addition to life, and subtraction is непрерывно occurring; even when alive, there is no time to practice the Dharma, and one will definitely die. First of all: From the Collection on Impermanence: "Whether it be Buddhas, solitary Buddhas, or even the Shravakas of the Buddhas, they abandon this body. What need is there to mention ordinary people?" This means that no matter what kind of body one takes, one will die. From the Collection: "There is no place where death cannot reach. It is not in the sky, not in the depths of the ocean, not even if one enters the midst of mountains." This means that no matter where one stays, death will come. From the same text: "All beings that have come and will come will abandon this body and go. The wise should realize that all of this will perish, and abide in the Dharma, and diligently practice." This means that all beings that have come and will come will abandon this body and go to the next world, and the wise should realize that all of this will perish and is impermanent, and abide in the sacred Dharma, and diligently practice the Dharma. As it is said: At any time in the past and future, there is no difference in how sentient beings are destroyed by death, so one will definitely die. The Buddhas of the past, who attained complete and perfect enlightenment and gained mastery over birth and death, also passed into Nirvana to encourage beings who cling to permanence. Similarly, countless deeds of Indian and Tibetan Panditas, kings, ministers, Bodhisattvas, high and low, are recorded in the histories of Dharma and history, and in the absence of investigation, it seems that this is the case, but upon careful examination, they have all passed away and are no longer anywhere. One's own direct experiences, such as Khenpos, Acharyas, parents, siblings, friends, relatives, enemies, and neutral beings, all have the nature of going to the next world.