Tibetan
་ཆེན་པོ་འདིའི་སྟེང་དུ་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་ས་ལུ་ཚད་སོར་བཞི་པ་ཕུབ་མ་དང་ཤུན་པ་མེད་པས་གཙང་བ་ནང་བརྔས་ན་ནུབ་སྐྱེ་ནུབ་བརྔས་ན་ནང་སྐྱེ་བ་བརྔས་པའི་རྗེས་མི་མངོན་པ་ཞིག་གིས་ཁྱབ་པར་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཟས་དེ་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་ཡིན་པས་སྙིགས་མ་བཤང་གཅིར་གྱུར་ཏེ་དེ་འབྱུང་བའི་ལམ་ཕོ་མོའི་དབང་པོ་སོ་སོར་དོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་བལྟ་བ་ན་མི་འཁྲིག་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ཞིག་གིས་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་ཏེ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ན་གཞན་དག་གིས་མཐོང་ནས་བླུན་པོ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་སུན་འབྱིན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་གཏོར་ཞིང་སྨད་པས་དེས་དེ་མི་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇག་མའི་ཁང་ཁྱིམ་བྱས་པས་ཁང་ཁྱིམ་གྱི་ཐོག་མ་དེ་ནས་བྱུང་ངོ་།། དེའི་ཚེ་འབྲས་ས་ལུ་ནམ་ཟ་འདོད་པ་ན་ལེན་ཆོག་པ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ་ལེ་ལོ་ཅན་ཞིག་གིས་ནངས་པར་ཟ་རྒྱུ་ནུབ་མོར་བླངས། དེ་ལ་འགྲན་ཏེ་གཞན་དག་གིས་དེ་ལྟར་བླངས། དེ་ནས་ཞག གཉིས་དང་གསུམ་བདུན་དང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཟླ་བའི་བར་དུ་བླངས་ཏེ་གསོག་འཇོག་བྱས་པས་ས་ལུ་དེ་ཡང་ཕུབ་མ་དང་ཤུན་པ་དང་བཅས་ཏེ་སླར་འདེབས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་མ་མཐུན་པར་སོ་སོར་བདག་གིར་བཟུང་ནས་ཞིང་བགོས་ཏེ་གནས་པ་ན་ཕན་ཚུན་བརྐུ་འཕྲོག་བྱས་ཏེ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ལས་ལམ་གྱི་ཐོག་མ་ཡང་དེ་ནས་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ཀུན་འདུས་ཏེ་གྲོས་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རང་བཞིན་གྱིས་གཤིས་བཟང་པོ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དཔོན་དུ་བསྐོས། དེ་ལ་ལོ་ཐོག་གི་དྲུག་ཆ་སྟེར་བར་བྱས། དེས་ཆད་པ་དྲང་པོར་གཅོད་པར་བྱས་ཤིང་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བས་མང་པོས་བཀུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྲགས དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མ་ཡིན། དེའི་ཁྱིམ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་གྲགས དེའི་ཚེ་གང་དག་འདོད་པ་ཆུང་ཞིང ཁྱིམ་ལས་ཡིད་ཕྱོགས་ཏེ་དགོན་པ་དང་ནགས་སུ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་བྲམ་ཟེ་དང་། བརྐུ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་བྱེད་པ་རྗེ་རིགས་དང་། བྱེད་པ་ལ་དམངས་རིགས་དང་གདོལ་པའི་རིགས་ཞེས ༄༅། །བཏགས་ཏེ་རིགས་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མང་བཀུར་གྱི་སྲས་འོད་མཛེས། དེ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དགེ་བ་དགེ་མཆོག་གསོ་སྦྱང་འཕགས་ཏེ་བསྐལ པ་དང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ། དེ་ནས་ང་ལས་ནུ་མཛེས་པ་ཉེ་མཛེས་ཅན་མེ་ལྡན་ཏེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ལྔ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་གླིང་བཞིར་དབང་བསྒྱུར། དེ་མན་ཆད་ཀྱི་འཁོར་སྒྱུར་གང་བྱུང་གླིང་གཅིག་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ཤ་སྟག་
Chinese
在那巨大的土地上，未经耕耘播种的稻米，大小如四指，没有稻壳和外皮，非常干净，早上收割，晚上生长，晚上收割，早上生长，收割过的痕迹也无从寻觅。 那时，食物非常粗糙，所以残渣变成了粪便和尿液，并且产生了排泄的通道，男女性器官也各自显现。 那时，他们互相观看，生起了非梵行的习气，产生了贪欲，行了邪淫，被其他人看到后，说道：“愚蠢的人，做着不该做的事情，令众生厌恶。”并向他们投掷泥土等物，加以羞辱。因此，他们为了不被人看见，便用茅草搭建房屋，房屋的最初来源就是这样。 那时，稻米可以随意取用，想什么时候吃就什么时候拿。有个懒惰的人，把第二天要吃的稻米，在晚上就取走了。其他人争相效仿，也那样取用。之后，他们开始储存两三天、七天、半个月甚至一个月用的稻米，结果稻米也长出了稻壳和外皮，需要重新种植了。 之后，众生之间不再和睦，各自据为己有，划分田地而居，互相偷盗抢劫，不予而取的行为，也是从那时开始的。那时，大家聚集在一起商议，从这些众生中，选出一个天性善良、有智慧的人作为首领。大家给他每年收成的六分之一作为报酬。他公正地进行判决，受到大家的尊敬，被称为“大众敬戴的国王”，这是所有国王的开端。他的住所被称为“王宫”。那时，那些少欲知足，厌倦家室，住在寺庙和森林里的人，被称为婆罗门；不偷盗等的人，被称为刹帝利；偷盗等的人，被称为吠舍和首陀罗。 就这样，种姓的差别也由此产生。大众敬戴王的儿子是光辉。之后依次是善德、善妙、斋戒增上，是第一劫的五个国王。之后是我生、乳美、近美、持火，这五个是转轮圣王，他们统治四大部洲。此后的转轮王，都只统治一个部洲。
English
On that vast land, rice grew without plowing or sowing, each grain the size of four fingers, clean without husk or shell. If harvested in the morning, it would grow back by evening; if harvested in the evening, it would grow back by morning, leaving no visible trace of harvesting. At that time, the food was very coarse, so the waste turned into excrement and urine, and the channels for their discharge appeared, with male and female organs becoming distinct. Then, as they looked at each other, a dormant habit of non-celibacy awakened, and desire arose, leading to improper conduct. Others saw them and said, "Foolish beings, doing what should not be done, causing disgust to living beings," and they threw dirt and stones at them, shaming them. Therefore, to avoid being seen, they built houses of thatch, and that was the beginning of houses. At that time, rice could be taken freely whenever one wanted to eat. A lazy person took the rice for the next day's meal the night before. Others followed suit and took rice in the same way. Then, they began to store rice for two or three days, a week, half a month, or even a month. As a result, the rice grew husks and shells and had to be replanted. After that, the beings became discordant, each claiming ownership and dividing the fields to live separately. They stole and robbed each other, and the act of taking what was not given also began from that time. Then, they gathered together and decided to appoint one among them who was naturally virtuous and intelligent as their leader. They would give him one-sixth of the annual harvest as compensation. He would judge fairly and be respected by all, and he was known as the "king honored by the multitude." He was the first of all kings. His residence was called the "royal palace." At that time, those who were content with little, turned their minds away from household life, and lived in monasteries and forests were called Brahmins; those who did not steal, etc., were called Kshatriyas; and those who stole, etc., were called Vaishyas and Shudras. Thus, the distinctions of castes also arose from that time. The son of the king honored by the multitude was Radiant. After that, in succession, were Virtue, Supreme Virtue, and Sojong Phag, the five kings of the first kalpa. Then came I-born, Milk-beautiful, Near-beautiful, and Fire-holder, the five Chakravartin kings who ruled over the four continents. All Chakravartins after them ruled over only one continent.
Tibetan
ཡིན དེ་ནས་རིམ་པར་བརྒྱུད་པ་ན་ཤཱཀྱའི་གདུང་རབས་ཏེ་མཐར་གོ་ཏམ་གཞུང་བསྟན། དེའི་སྲས་རྒྱལ་པོ་སེངྒེའི་འགྲམ དེའི་སྲས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ། དེའི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་སྟེ་མང་བཀུར་ནས་དོན་གྲུབ་བར་རྒྱལ་བརྒྱུད་དགུ་འབུམ་བདུན་ཁྲི་སུམ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་སོ་གཅིག་བར་དུ་བྱོན་པའོ།། དེ་ནས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་རྒྱལ་བརྒྱུད་ཟད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་བསྐལ་པ་ནི ཇི་སྐད་དུ། བར་གྱི་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་ནས། །ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་བར་དུའོ །དེ་ནས་ཡར་སྐྱེ་མར་འགྲིབ་ཀྱི། །བསྐལ་པ་བཞི་ཁྲི་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །ཡར་སྐྱེ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ །དེ་དག་ཚེ་ན་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་ནི། །བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་གནས། ཞེས་གསུངས་ཏེ་གནས་པའི་བསྐལ་པར་གཏོགས་པ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། འཛམ་བུ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐུབ་པ་ལས་མར་འགྲིབ་པ་ནས་བཟུང་ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་བར་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་པོ་སྟེ། རིམ་གྱིས་འགྲིབ་སྟེ་བརྒྱད་ཁྲི་བར་གྱུར་པ་ནས་འགོ་འཛིན་པ་མཁས་པ་མང་པོས་གསུངས་ལ། དེ་ལ་ནི་ཡ་ཐོག་རིང་མོ་ཞེས་བྱའོ།། ཡ་ཐོག་གི་དུས་འདིར་ནི་བསྐལ་བཟང་གི་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལས་བཞི་འཇིག་རྟེན་འདིར་བྱོན་ཟིན་ཏེ་བཞི་ཁྲིའི་དུས་སུ་འཁོར་བ་འཇིགས། སུམ་ཁྲིར་གསེར་ཐུབ། ཉི་ཁྲིར་འོད་སྲུངས། བརྒྱ་པའི་དུས་སུ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཉིད་བྱོན་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་བསྐལ་གྱི་འོག་འཛམ་གླིང་འདིའི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་དང་བསྒྲིགས་པའི་གསལ་ཆ་ཆེར་མི་སྣང་ཡང་མི་རིགས་བཞི་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་རྐུན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཆད་པ་ལ་སྐྲག་ནས་རྫུན་སྨྲ་བའི་རྗེས་ཙམ་ཞིག་ནས་བྱུང་བར་ས་སྡེ་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་སྐབས་སུ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བ་ཞིག་བསགས་པ ནས་ཡིན་དགོས་ཏེ། མནར་མེད་ཀྱི་འགོ་ཚུགས་པར་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་དེར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་ཡར་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར་སྐྱེ་བ་དང་མར་བཅུ་པའི་བར་ ༄༅། །འགྲིབ་པའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཞན་ནི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཟུང་རེ་རེར་བསྒྲང་བས་བཅོ་བརྒྱད་དེ་བར་གྱི་ཁུག་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཐོག་མའི་བརྒྱད་ཁྲི་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བྱམས་པ་འབྱོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་བར་ཁུག་དེར་འབྱོན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བཅུ་པ་ཐ་མ་ནས མར་སྐྱེས་པའམ་འཕེལ་ཏེ་བརྒྱད་ཁྲི་བར་གྱུར་པ་
Chinese
是。然后依次相传，乃是释迦的种姓，最终是乔达摩的教法。他的儿子是国王狮子颊，他的儿子是国王净饭王，他的儿子是菩萨少年一切义成，即从受人敬重到义成之间，经历了九十七万三千五百三十一代王统。 然后，罗睺罗（星宿名）使王统衰败。关于住劫，如是说：从中间的无数劫，到寿命十岁之间。然后是向上增长向下衰减的劫，四万一千八百个，向上增长的只有一个，那些寿命达到八万岁。如此世界形成，存在于二十个中劫中。 如是说，属于住劫的中间劫是什么呢？就是赡部洲的人们从寿命无数岁开始减少，直到寿命十岁之间，是第一个中间劫。许多智者说，逐渐减少到八万岁就开始了。那被称为远古时期。 在这个远古时期，贤劫千佛中的四位已经降临于此世间，即四万岁时拘留孙佛，三万岁时俱那含牟尼佛，二万岁时迦叶佛。 一百岁时，我等导师降临。住劫之下，虽然赡部洲人们的寿命长短与此相符的清晰之处不太明显，但在四种姓出现之后，因为害怕盗贼等惩罚而开始说谎之后才出现的，在《土地品》中如此说。那时，必定积累了非常强大的不善业， 因此，就像刚说完地狱的开端一样，如果不是那样，就不会生在那里了。然后，又是向上增长到八万岁，向下减少到十岁之间。 ༄༅། །其他衰减的中间劫，是把增长和衰减各算作一对，所以是十八个，被称为十八个中间凹陷。在那最初的八万岁时，圆满的弥勒佛会降临。从那以后，除了一个佛之外，其余所有的佛都会在那中间凹陷中降临。从那最后的十岁开始， 向下增长或向上增长，直到变成八万岁。
English
Yes. Then, in succession, it was the lineage of the Shakyas, and finally the teachings of Gautama. His son was King Lion's Cheek, his son was King Shuddhodana, his son was the Bodhisattva Youth All-Accomplishing, that is, from being revered to being accomplished, there were 973,531 generations of royal lineage. Then, Rahu (name of a star) caused the royal lineage to decline. Regarding the abiding kalpa, it is said: From the immeasurable intermediate kalpas, to the age of ten years. Then there are 41,800 kalpas of increasing and decreasing, and there is only one increasing kalpa, those whose lifespan reaches 80,000 years. Thus the world is formed, existing in twenty intermediate kalpas. It is said that what is the intermediate kalpa belonging to the abiding kalpa? It is when the people of Jambudvipa start to decrease from an immeasurable lifespan, until the lifespan of ten years, which is the first intermediate kalpa. Many wise people say that it gradually decreases to 80,000 years and then begins. That is called the ancient time. In this ancient time, four of the thousand Buddhas of the Fortunate Kalpa have already descended into this world, namely Krakucchanda Buddha at 40,000 years, Kanakamuni Buddha at 30,000 years, and Kashyapa Buddha at 20,000 years. At the age of one hundred, our teacher himself descended. Under the abiding kalpa, although the clarity of the lifespan of the people of Jambudvipa corresponding to this is not very clear, it is said in the "Land Chapter" that it appeared after the four castes appeared, after people began to lie out of fear of punishment from thieves, etc. At that time, it must have accumulated very powerful non-virtuous deeds, Therefore, just as it was just said that the beginning of hell, if it were not so, one would not be born there. Then, again, it increases upwards to 80,000 years, and decreases downwards to ten years. ༄༅། །The other decreasing intermediate kalpas are counted as one pair of increasing and decreasing, so there are eighteen, which are called the eighteen intermediate depressions. At that initial 80,000 years, the complete Maitreya Buddha will descend. From then on, except for one Buddha, all the remaining Buddhas will descend in that intermediate depression. From that last ten years, increasing downwards or increasing upwards, until it becomes 80,000 years.