Tibetan
ར་པ་ཕྱེས་ལ། སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ཁ་མིག་རྣ་བ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་པ་ལྟ་བུར་གོལ་བར་མི་བྱའོ། །ཡེ་གཞི་ཆོས་དབྱིངས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ལ་ངེས་པ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་འཇོག་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱོན་དང་དྲི་མས་མ་གོས་ཤིང་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས མཚན་གྲུབ་པ་ལྟ་བུར་མེད་ཀྱང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་མ་མཆིས་པ་དང་ངང་ལས་མི་གཞན་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དེ་སྐད ཅེས་བཏགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རིག་པ་དང་མ་རིག་པའི་བྱེད་པ་ལས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ལས་དག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འཆར་སྒོ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོར་ཆུ་སྣོད་དུ་ཟླ་གཟུགས་བཞིན་ཞིང་དང་མཚན་དཔེའི་བཀོད་པ་གསུང་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གཏན་ནས་སྣང་བ་མེད་པར་ཡང་མི་འཛིན་ལ གཞི་དབྱིངས་དེའི་རོལ་པ་རྩལ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ན ད་ལྟ་རང་ཅག་གིས་འཛིན་ཚུལ་ལྟར་དུ་ཞིང་དང་སྐུའི་བཀོད་པ་གང་ཟག་རང་རྒྱུད་པ་ལྟ་བུར་ཡང་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དོན་དམ་པར་སྒྲ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་གཞི་མཐར་ཐུག་པའང་དེ་ཡིན་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་མཚན་བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། ༄༅། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་རྒྱུད་དང་མདོ་སྡེའི་ལུང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་མང་དུ་སྣང་ལ། དེ་དག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལྟར་ངེས་པ་དོན་གྱི པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རོང་ཟོམ་པ་ཆེན་པོས་བཞེད་ལ། ཐེག་མཆོག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ལུགས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་ལ་གཙོ་བོར་མཛད་པས་ཐེག་བརྒྱད་བློ་ཡིས་མ་རེག་པ་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འཇོག་དགོས་པ་དེ་ལྟར་དང་། གཏེར་ཆེན་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པའང་དེ་ག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་འཛིན་འཐས་པའི་ཡིད་ཅན་དག་གི་བློ་ཡུལ་དུ་ཤོང་དཀའ་བར་སྣང་ཡང་དོན་གྱི་ཚུལ་གཞན་དུ་མ་དྲངས་པར་བཤད་དེ་འབྲུ་ནོན་ཙམ་ལས་རྒྱས་པར་ནི་མ་སྤྲོས་ལ། སྤྲོས་ཀྱང་ཆོས་འདིའི་དགོངས་བརྒྱུད་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་བླ་མའི་མན་ངག་གནད་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་དུ་རྟོགས་དཀའ་སྟེ་སེང་གེས་རང་སྐད་འབྱིན་པས་གཅན་གཟན་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་བཞིན། རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་བཏོན་པས་ཐེག་དམན་བློ་ཆུང་རྣམས་སྐྲག་པར་གསུངས་པ་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཡོངས་གྲགས་ལྟར་གྱི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་དང་ཐེག ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་དོན་ལྟར་མཐུན་པར་བཀྲལ་དུ་ཆོག་མོད་རེ་ཞིག་དེ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་དོགས་ཡུལ་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་རིས་ལ་མངོན་ཞེན་དགག་པ་ལ་གསུམ དེ་ལ་མངོན་ཞེན་ཇི་ལྟར་འཐས་པའི་ཚུལ། རང་སྣང་གནས་འགྱུར་ཙམ་ལས་བདེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ། དེའི་གནད་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོགས་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་སོགས་ནས ཐེར་ཟུར་བརྟན༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོགས་ཡུལ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་རིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཞིའི་རང་བཞིན་གསལ་ཆའི་སྟེང་ནས་མངོན་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་འཐས་པས་ངའམ་བདག་ཏུ་སྣང་བ་དང་། དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་དག་སྣང་བ་གནས་འགྱུར་ཙམ་གྱི་ངང་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་།དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་བདེན་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་ཨ་འཐས་ཤིང་བརྟན་པ་ལས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཐེར་ཟུག་གམ་རང་ཚུགས་ཐུབ་པ་སྲ་ཞིང་བརྟན་པ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་མངོན་གྲུབ་སོགས་ནས དེ་ཅིའི་ཕྱིར༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་སྣང་གནས་འགྱུར་ཙམ་དེ་ལས་ཡུལ་སྣང་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པར་བྱུང་བ་འདི་གཞན་ནོ་སྙམ་ན། དམྱལ་བའི་ལྕགས་སྲེག་གི་ས་གཞི་འདི་དག་སུ ༄༅། །ཡིས་བྱས། མཚོན་ཆ་དང་དམྱལ་བའི་མི་ལས་མཁན་དེ་དག་གང་ལས་བྱུང་དེ་བཞིན་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་ནས་བསྐལ་པར་ཉམ་ཐག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐེག་པ དག་འཁྱགས་ཤིང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་ཁུར་ལེན་པའི་ལྟོ་བ་ཡུལ་ལྗོངས་ཙམ་ཆེ་ལ། ཡན་ལག་རྟ་རྔ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་། ཁ་བྱིལ་པོ་སྟེ་ཁབ་མིག་ལྟར་ཁ་ཆུང་བ་དེ་དག་སུ་ཡི་བུ་ཡིན། དེ་ལྟར་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བའི་གནས་ཡུལ་བདག་པོ་དང་བཅས་པ་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་ཕྱོགས་མཚམས་གང་དུ་མཆིས། མ་བརྟག་མ་དཔྱད་ཙམ་བདེན་གྲུབ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ལས བརྟགས་ན་ཐམས་ཅད་རྫུན་དུ་ཟད་དེ་རང་གི་སྡིག་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལྕགས་སྲེག་ས་གཞི་སུ་ཡིས་བྱས། །མེ་ཚོགས་དེ་དག་ཅི་ལས་འབྱུང་།། དེ་འདྲ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་སོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་གནས་
Chinese
总而言之，不应将“佛”理解为具有眼、耳等感官的独立个体。应将原始的法界、如来藏视为究竟意义上的佛。其本质未受瑕疵和污垢沾染，从存在方式的角度来看，虽然没有真实存在的色身和智慧等功德，但没有比它更高的法，并且从其本性中，不会有不同于它的色身和智慧之海的显现，而是自然成就的，所以才这样称呼它。因此，从觉知和无明的运作中显现出轮回和涅槃二元对立，从清净的缘起显现中，在被调伏者的显现中，如同水器中的月影一般，显现出难以想象的刹土、相好庄严、语言和事业。现在，我们不应认为佛的色身等完全不存在，因为它们不是独立于基础界（法界）的游舞和力量而存在的。因此，我们不应像现在我们所认为的那样，将刹土和色身的庄严视为独立的个体。佛的自性在究竟意义上超越了语言和概念的范围，是无为法，是自然成就的自性。《宝性论》中说：“无为且自然成就，非由他缘所证悟。” 这也是其最终的意图。在《文殊真实名经》中说：“佛无始无终。” ༄༅། །最初的佛无因。 如是等等，经典和续部的证据很多。不应将这些按照字面意思理解为究竟意义。 大学者、全知法王荣宗巴大师如此认为。大圆满的自宗主要关注存在方式的意义，正如其所说，八乘的智慧无法触及，因此，佛陀的形态也应从存在方式的角度来安立。大伏藏师仁波切的观点也是如此。虽然对于执着于实有的有情众生来说，这似乎难以理解，但这是对意义的如实阐述，仅是略加提示，并未详细展开。即使展开，也只有获得了此法传承加持之力的上师才能……
English
In short, one should not understand "Buddha" as an independent individual with senses such as eyes and ears. The primordial Dharmadhatu, the Tathagatagarbha, should be regarded as the ultimate meaning of Buddha. Its essence is not tainted by flaws and defilements, and from the perspective of the way of being, although there are no truly existing qualities such as form and wisdom, there is no higher Dharma than it, and from its very nature, there is no manifestation of the ocean of form and wisdom that is different from it, but it is naturally accomplished, so it is called that. Therefore, from the operation of awareness and ignorance, the duality of samsara and nirvana appears, and from the pure arising of interdependence, in the appearance of those to be tamed, like the reflection of the moon in a water vessel, unimaginable realms, signs and beauties, speech and activities appear. Now, we should not think that the form body of the Buddha and so on do not exist at all, because they do not exist independently of the play and power of the basic realm (Dharmadhatu). Therefore, we should not regard the realms and the adornments of the form body as independent individuals, as we now think. The nature of the Buddha, in the ultimate sense, transcends the scope of language and concepts, is unconditioned, and is the nature of natural accomplishment. The Uttaratantra Shastra says: "Unconditioned and naturally accomplished, not realized by other conditions." This is also its ultimate intention. In the Manjushri-nama-samgiti it says: "Buddha has no beginning and no end." ༄༅། །The first Buddha has no cause. Like this and so on, there are many evidences from scriptures and tantras. These should not be understood literally as the ultimate meaning. The great scholar, omniscient Dharma King Rongzompa, thought so. The self-tradition of the Great Perfection mainly focuses on the meaning of the way of being, as it is said, the wisdom of the eight vehicles cannot touch it, therefore, the form of the Buddha should also be established from the perspective of the way of being. The view of the Great Treasure Master Rinpoche is also the same. Although this seems difficult to understand for sentient beings who are attached to reality, this is a truthful explanation of the meaning, only a brief hint, not elaborated in detail. Even if it is elaborated, only the lama who has obtained the power of the blessing of this Dharma lineage can...
Chinese
要从口诀要点中领会，否则难以理解，就像狮子发出自己的声音，使野兽惊恐一样。 宣说大圆满发出自己的声音，使小乘和小心量者惊恐，这是符合实际的。 否则，可以按照普遍流传的密宗续部和 大乘经部的意旨来解释，暂时就说这么多。 第二，对所怀疑的众生处所的实执进行破斥，有三点： 对此，实执是如何产生的？ 除了自显现的处所转变之外，没有真实的道理。 归纳其要点。 第一点是： 从所怀疑的三界等开始， “坚固而稳定”。 意思是说，所怀疑的三界轮回的所有处所，都是从基的自性光明之上，由于实执的习气而显现为我或我的，并且依赖于此，外境的形态得以成立。 这些显现仅仅是处所转变的状态，除此之外，仅仅是显现而已。但是，如果不了解这一点，实执的习气就会非常牢固和稳定，从而产生了显现的事物，即坚固或能够自立，坚硬而稳定的东西。 第二点是： 从那之中显现成立等开始， “那是什么原因？” 意思是说，如果认为从自显现的处所转变中，外境显现明显成立这件事是其他的，那么，地狱的铁烧地面是谁 做的？ 武器和地狱的狱卒是从哪里来的？ 同样，转生为饿鬼后，在劫中承受痛苦的 那些忍受寒冷，承担饥渴重负的肚子像地方一样大，四肢像马尾一样极其纤细，嘴巴像针眼一样小的那些是谁的儿子？ 像那样，地狱等众生的处所，包括主人在内，位于东西南北哪个方向？ 仅仅是不观察不分析就显现为真实成立的，但是 如果进行观察，一切都将成为虚假，因为这是自己罪恶之心的错觉显现。正如《入行论》中所说： 铁烧地面是谁做的？ 火堆是从哪里来的？ 所有那些类似的东西， 都是罪恶之心，佛陀如是说。 因此，所有这样显现的万法，都是自显现的处所
English
It is difficult to understand unless one comprehends the key points of the oral instructions, just as a lion's roar frightens wild animals. It is said that the Dzogchen's own sound frightens the Hinayana and small-minded ones, which is in accordance with the truth. Otherwise, it can be explained in accordance with the meaning of the universally known tantric scriptures and the Mahayana sutras, but for now, that's all. Secondly, there are three points to refute the clinging to the abodes of sentient beings that are suspected: How does clinging arise in this? There is no truth other than the transformation of one's own appearance. Summarizing its key points. The first point is: From the suspected three realms, etc. "Firm and stable." It means that all the abodes of the three realms of samsara that are suspected are seen as me or mine from the clarity of the base nature, due to the clinging habit, and depending on this, the appearance of the outer world is established. These appearances are only in the state of place transformation, and other than that, they are only appearances. However, if one does not understand this, the habit of clinging to reality will be very firm and stable, and thus the appearing objects, that is, firm or self-sufficient, hard and stable things, will arise. The second point is: From that, manifestation is established, etc. "Why is that?" It means that if one thinks that the manifestation of the outer world is clearly established from the transformation of one's own appearance, then who made the iron burning ground of hell? Where did the weapons and the hellish executioners come from? Similarly, those who are born as pretas and endure suffering for kalpas, those who endure cold, bear the burden of hunger and thirst, whose stomachs are as big as a country, whose limbs are as thin as a horse's tail, and whose mouths are as small as the eye of a needle, whose sons are they? Like that, where are the abodes of beings such as hell, including the owners, located in the east, south, west, north, or intermediate directions? It appears to be truly established just by not examining or analyzing, but if one examines, everything will be false, because it is the illusory appearance of one's own sinful mind. As it is said in the Bodhicaryavatara: Who made the iron burning ground? Where do the fire piles come from? All those similar things are sinful minds, as the Buddha said. Therefore, all the phenomena that appear in this way are the place of one's own appearance.