Tibetan
སང་བའི་བདག་པོ་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་དེ་ལྟ་ན།། རྟག་ཏུ་དགེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ནི། །ཕན་པར་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཞེས་སློབ་མས་བླ་མར ྋ ༄༅། །སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བལྟ་དགོས་པ་དང་། དེ་ལྟ་ན་སློབ་མ་དེའི་སེམས་དགེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་སོགས་བསྟན་པ་དང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་གསང་བ་འདུས་པའི་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བགྱིའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མཉམ་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ། །ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསང་བ་གསུམ་འདུས་པ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མ་མ་ཟད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་གསུངས་ལ དེས་རྒྱུད་གཞན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའང་མཚོན་ཏེ་དབང་བསྐུར་བས་ནི་རྒྱུད་འཆད་པ་སོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གཞན་ཡང་མཚོན་པར་ གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། སློབ་དཔོན་དང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཐ་དད་པར་ནི་མི་བརྟག་གོ། །ཞེས་བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་མི་བལྟ་བར་ངོ་བོ་དབྱེར མེད་པར་བཟུང་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་མདོ་སྡེ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས བླ་མ་བསྟེན་ན་དགེ་བ་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་རྟོགས་པས་མཁན་པོ་ཐོས་པ་ཆེ་བའམ་ཆུང་བའམ ཤེས་པའམ་མི་ཤེས་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་གང་ལའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་དད་པ་དང་དགའ་བ་ལྟར་མཁན་པོ་ལའང་དད་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཞེ་ས་དང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤང་བ་ནི་སྤང་བར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་ཐོབ་ཅིང་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་ལ་མི་དགེ་བ་ལ་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་མཁན་པོ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའམ་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་སྣང་བའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དགོས་ལ དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་དང་། དགེ་བ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་བ་ལ་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་ ༄༅། །ཡོན་ཏན་ཀྱང་ཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །དེའང་བླ་མ་དེ་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་མོས་དགོས་པ་ཙམ་དུའང་མི་བཟུང་སྟེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་དངོས་ཡིན་པར ཆུ་ཀླུང་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་མདོར ལྔ་བརྒྱའི་ཐ་མར་གྱུར་པ་ན །ང་ནི་སློབ་དཔོན་གཟུགས་སུ་གནས །ང་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡིད་བྱོས་ལ། །དེ་ཚེ་དེ་ལ་གུས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་ལས། མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཀུན་དགའ་བོ། །སྨྲེ་ངག་མ་འདོན་ཀུན་དགའ་བོ།།།ང་ནི་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཉིད་སྤྲུལ་ནས།། ཁྱོད་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་འགྱུར །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཡང་ཕྱི་མའི་ཚེ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ང་ཉིད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་སྤྲུལ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་དག་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་པས་ནམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བསྟེན་ཅིང་བཀུར་སྟི་དང་རིམ་གྲོ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་སྤྲུལ་ནས་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ལ། སློབ་པ་ལམ་གྱི་དུས་ནས་ཀྱང་རྫུན་གྱིས་ཉེས་པ་མི་མངའ་བས་ལྗགས་ཤིན་ཏུ་སྲབ་ ཅིང་རིང་བ་སོགས་ཐོབ་པར་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྫུན་གསུངས་པ་མི་སྲིད་ལ། གལ་ཏེ་གསུངས་སྲིད་སྙམ་ན་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་གཏན་ནས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་རྫུན་མིན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲང་ངེས་སྣ་ཚོགས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དྲང་དོན་ཁོ་ནར་འཇོག་མི་ཐུབ་སྟེ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་ལུང་དང་རིག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ནི་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཡིན་ཅིང་བླ་མ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བླ་མ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ནི་རང་འདྲ་བའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ངོར་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མེད་ལ། དེ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། བདག་ཅག་གི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་དུ་སོང་བའི་སྣང་ཚོ
Chinese
如果问，弟子应当如何看待善知识上师？ 应当如看待佛陀薄伽梵一样。如果他的心是那样，就会恒常生起善。那会成为利益一切世间的佛陀。如此，弟子应视上师为 应当视上师为真佛，如此则能示现弟子之心转善之利益等。吉祥密集续中： 薄伽梵，所有如来之身语意金刚秘密集合的开示灌顶上师，所有如来和菩萨应当如何看待？ 种姓之子，应当视所有如来和菩萨之心如金刚。为何如此？ 上师与菩提心无别且无二。如是，所有如来之三密集合，吉祥密集之灌顶上师，不仅弟子，所有如来和菩萨都应视菩提心金刚，此乃金刚持之名号，应如是观待。此亦表示其他续部的灌顶，以灌顶亦表示宣讲续部等的其他上师。 如是，五十颂上师法中：上师与金刚持，不应视为他体。如是，上师与金刚持二者，不应视为本体相异，应执持为本体无别。宝云经中：依止上师则善业增长，恶业减少，了知堪布无论博学或寡闻，无论有知或无知，无论持戒或破戒，皆应生起导师之想。如导师般信乐，亦应如堪布般信乐。应恭敬承侍上师们，依此未圆满之菩提资粮得以圆满，未断除之烦恼得以断除，如是思惟而获得欢喜与满足，于善法随顺而行，于不善法不随顺而行。
English
If asked, how should a disciple view the virtuous friend, the guru? It should be the same as how one views the Buddha, the Bhagavan. If his mind is like that, then goodness will always arise. That will become a Buddha who benefits all the world. Thus, the disciple should view the guru as One should view the guru as the actual Buddha, and thus it shows the benefits of the disciple's mind turning to good. In the Glorious Guhyasamaja Tantra: Bhagavan, how should all the Tathagatas and Bodhisattvas view the initiation master of the body, speech, and mind Vajra secret assembly of all the Tathagatas? Son of the lineage, one should view the mind of all the Tathagatas and Bodhisattvas as a Vajra. Why is that? The guru is equal to the mind of enlightenment and is non-dual. Thus, the three secrets of all the Tathagatas are assembled, and not only the disciples, but all the Tathagatas and Bodhisattvas should view the initiation master of the Glorious Guhyasamaja as the Vajra of the mind of enlightenment, which is a synonym for Vajradhara, and should be regarded as such. This also indicates the initiation of other tantras, and the initiation also indicates other gurus who teach the tantras, etc. Thus, in the Fifty Verses on the Guru: The guru and the Vajra-holder should not be regarded as different entities. Thus, the guru and Vajradhara should not be regarded as different in essence, but should be held as inseparable in essence. In the Jewel Cloud Sutra: Relying on the guru increases virtue and decreases non-virtue. Knowing that the Khenpo, whether learned or unlearned, whether knowledgeable or ignorant, whether observing the precepts or breaking the precepts, one should generate the thought of a teacher. Just as one has faith and joy in the teacher, one should also have faith and joy in the Khenpo. One should respect and serve the gurus, and through this, the unfulfilled accumulation of enlightenment will be fulfilled, and the untamed afflictions will be tamed. Thinking thus, one obtains joy and satisfaction, and one acts in accordance with the virtuous Dharma and does not act in accordance with the non-virtuous.
Chinese
。 也就是说，应当生起上师既显现有功德又显现有过失的观念，这样能使未圆满的菩提资粮得以圆满等等，并且能获得行善断恶等等的功德。 此外，不应仅仅认为上师实际上不是佛，而要观想他是佛。因为佛是诸佛的真实化身。《水陆瓦擦坚经》中说：“五百之末时，我住上师身，汝等应作念，我即是彼师，尔时敬彼师。”《大鼓经》中说：“莫忧伤啊，阿难陀！莫悲叹啊，阿难陀！我于未来之时，化现善知识，为汝等作利益。”《三摩地胜经》中说：“种姓之子，于未来之时，未来之世，我亦化现为善知识，宣说此等三摩地。是故，善知识乃汝之导师，故当依止、恭敬、承侍，直至安住菩提树下。”如来已亲口承诺化现为善知识，利益所化众生。从学道之初，便因无有虚妄之过失，而获得舌头极薄极长等等的功德。因此，佛陀不可能说谎。如果认为佛陀可能会说谎，那他就根本不是断尽一切过失的佛陀了。如果有人问：即使不说谎，佛陀不是也说了各种各样的不了义和了义吗？虽然一般情况下是这样，但此处不能完全安立为了义，因为没有对实事造成损害，并且有教证和理证作为依据。如果有人说：对实事有损害，因为佛是断尽一切过失、圆满一切功德的，而上师并非如此。如果这样认为，那么上师不是佛的理由，仅仅是因为在上师与自己相似的其他人的面前，显现有过失，除此之外没有其他理由。但这不能成为正确的理由，因为我们的心识已经受到了颠倒错乱的影响。
English
That is to say, one should generate the perception that the master appears to have both merits and faults. By doing so, one can complete the incomplete accumulations of enlightenment, and one can also obtain the merits of practicing virtue and avoiding evil. Furthermore, one should not merely think that the lama is not actually a Buddha, but one should visualize him as a Buddha. Because the Buddha is the true incarnation of all Buddhas. The Sutra of Salty Water and Land says: "At the end of the five hundred, I will dwell in the body of a teacher. You should think that I am that teacher, and at that time, respect that teacher." The Great Drum Sutra says: "Do not grieve, Ananda! Do not lament, Ananda! In the future, I will manifest as a virtuous friend to benefit you and others." The Sutra of Noble Samadhi says: "Son of good family, in the future, in the future age, I will also manifest as a virtuous friend and teach these samadhis. Therefore, the virtuous friend is your teacher, so you should rely on, respect, and serve him until you sit under the Bodhi tree." The Tathagata has personally promised to manifest as a virtuous friend to benefit sentient beings. From the beginning of the path of learning, one obtains the merits of having a very thin and long tongue because of the absence of the fault of falsehood. Therefore, it is impossible for the Buddha to lie. If one thinks that the Buddha might lie, then he is not a Buddha who has completely eliminated all faults. If someone asks: Even if he does not lie, did the Buddha not also speak various provisional and definitive meanings? Although this is generally the case, here it cannot be completely established as definitive, because it does not cause harm to reality, and there are scriptural and logical proofs as evidence. If someone says: There is harm to reality, because the Buddha has eliminated all faults and perfected all merits, while the lama is not like that. If one thinks like this, then the reason why the lama is not a Buddha is only because he appears to have faults in the eyes of others who are similar to himself, and there is no other reason. But this cannot be a correct reason, because our minds have been influenced by inverted and confused perceptions.