Tibetan
སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་ཤིང་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཆོག མངའ་རྒྱལ་བ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །ཞེས་བསྟེན་བྱེད་སློབ་མ། བསྟེན་བྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད།།ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ།བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན་བཅས་ཅི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ལུང་དེའི་འཕྲོར། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་བཞིན་བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱིས།། བྱང་ཆུབ་ཕུང་པོར་ཞེན་ནས་མཆོག་འཛིན་མ་བྱེད་ཅེས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚིག་འདིས་སློབ་མ་དེ་ལམ་ལ་དཀྲི་ཚུལ་ཡང་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ལ་བསླབ་ཅིང་དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པ་དང་། ༄༅། །འཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་དངོས་པོར་ཞེན་ནས་དེ་ལ་མཆོག་ཏུའམ་རབ་ཏུ་བདེན་པར་འཛིན་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འདོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་པ་དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ་འདིས་ནི་སྐབས་དོན་དང་སྦྱར་ན་གཅོད་ཡུལ་གྱི་གདམས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཇི་ལྟར་འདོམས་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། སྔར་བཤད་ཟིན་པ་དེ་དག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་དེ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་སྤྲོས་སུ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། བསྟེན་བྱ་བླ་མའི་མཚན་ཉིད། དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ ཚུལ་བཞིན་བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཉེས་དམིགས། སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བལྟ་བའི་སྒོ་ནས་དག་སྣང་སྦྱང་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཤེས་གཉེན་ཞི་བ་དུལ་བ་ཉེར་ཞི་བ །ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་བརྩོན་བཅས་ལུང་གིས་ཕྱུག དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་དང་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་ངལ་སྤངས་ལ་བསྟེན །ཅེས་ཆོས་བཅུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། རང་མ་དུལ་བས་གཞན་འདུལ་བ་གནས་མེད་པར གསུངས་པས་ཐོག་མར་རང་རྒྱུད་བཏུལ་བ་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་བཏུལ་བའི་ཐབས་ཡང་དག་པ་ནི་བསླབ་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་
Chinese
獲得佛陀的教法，所有功德都依賴並依附於善知識。所有功德之最的圓滿正覺佛陀們如是說。這裡闡述了依止者（弟子），所依止的善知識的特徵，如何依止之方式，以及依止的利益等等。該經文接著說：「布施、持戒、忍辱、精進，以及禪定、智慧，將菩提完全迴向。不要執著菩提為實體，並執為殊勝。」這就是對最初的修行者所作的教導。這句話也清楚地表明了引導弟子入道的方法，即如何教導布施等六波羅蜜多的修持方法，並將其完全迴向於圓滿菩提，這是方法方面的指導。 至尊的，所謂想要獲得的究竟菩提，不要執著於它以及色等五蘊的實體，不要將其執為殊勝或極為真實。這是告誡要領悟以菩提為代表的一切法皆無自性的道理，這是智慧方面的指導。應對具有菩提願望的初學者如此教導。這表明，如果將其與具體情況聯繫起來，就能很好地說明如何教導斷法（གཅོད།）的修持要點。因為通過先前所說的那些就能理解。略微詳細地闡述依止上師的方法有五個方面：所依止的上師的特徵，如何依止之方式，如法依止的利益，不如法依止的過患，以及通過將上師視為真佛來淨化清淨顯現的方法。 第一，大乘善知識的一般特徵在《經莊嚴論》中說：「善知識寂靜、調柔、極寂靜，功德超勝、具精進、通曉經論，精通真諦、善於言辭，具有慈悲心、捨棄疲厭而依止。」需要具備這十種法，因為如經中所說，自己尚未調伏而調伏他人是不可能的，所以首先需要調伏自心。而調伏自心的正確方法就是三種珍貴的學處。
English
Obtaining the Buddha's teachings, all merits depend on and rely on the virtuous spiritual friend. The fully enlightened Buddhas, who possess all the best qualities, have said so. Here, it explains the characteristics of the one who relies (the disciple), the characteristics of the spiritual friend to be relied upon, how to rely on them, and the benefits of relying on them, etc. The scripture continues, "Generosity, discipline, patience, diligence, as well as meditation and wisdom, completely dedicate to enlightenment. Do not cling to enlightenment as a substance, and do not grasp it as supreme." This is the teaching given to the initial practitioner. This statement also clearly shows the method of guiding the disciple onto the path, that is, how to teach the practice of the six perfections such as generosity, and completely dedicate it to perfect enlightenment, which is the guidance on the aspect of method. Obeisance, the so-called ultimate enlightenment that one desires to attain, do not cling to it and the substance of the aggregates such as form, do not grasp it as supreme or extremely real. This is an admonition to realize that all phenomena, represented by enlightenment, are without inherent existence, which is the guidance on the aspect of wisdom. One should teach the beginner who has the aspiration for enlightenment in this way. This shows that if it is related to the specific situation, it can well illustrate how to teach the key points of the practice of Chöd (གཅོད།). Because it can be understood through what has been said before. Explaining the method of relying on the guru in a slightly more detailed way has five aspects: the characteristics of the guru to be relied upon, how to rely on them, the benefits of relying on them properly, the faults of relying on them improperly, and the method of purifying pure appearances by viewing the guru as the actual Buddha. First, the general characteristics of a Mahayana virtuous spiritual friend are stated in the Ornament of the Sutras: "A spiritual friend is peaceful, disciplined, extremely peaceful, possessing superior qualities, diligent, rich in scriptures, understanding reality, skilled in speech, possessing loving-kindness, abandoning weariness, and relying on them." It is necessary to have these ten qualities, because as it is said in the scriptures, it is impossible to tame others without having tamed oneself, so one must first tame one's own mind. And the correct method of taming one's own mind is the three precious trainings.
Tibetan
དུ་ངེས་པས་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་དབང་པོ་ལོག་པའི ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་དུ་སེམས་རྒྱུད་དུལ་བར་བྱས་པ་དང་། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བརྟེན་པས་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཞི་བ། སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སོ་སོར་དཔྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཉེ་བར་ཞི་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསླབ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྟོགས་པའི་ཡོན ཏན་དང་ལྡན་པས་མི་ཆོག་གི །ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་ལྡན་དགོས་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་ལྟར་ལུང་རྟོགས་དང་ལྡན་ཡང་སློབ་མ་ལས ༄༅། །དམན་པ་དང་མཉམ་པས་མི་ཆོག་གི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་སྟེ དེ་ལྟར་ཆོས་དྲུག་པོ་དེ་ནི་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི ཡོན་ཏན་ཏེ་དེ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། སྨྲ་མཁས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་མཁས་ཤིང་དོན་གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་སྐྱེལ་བ་ལ་གཟོ་བ། བརྩེ་བ་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཀུན་སློང་དག་པ་སྟེ་རྙེད་བཀུར་སོགས་ལ་མི་བལྟ་བར་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ་སྟོན་པ་དང་། བརྩོན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྤྲོ་བ་བརྟན་པ། སྐྱོ་ངལ་སྤངས་པ་ནི་ཡང་ཡང་འཆད་པས་མི་སྐྱོ་ཞིང་མི་ངལ་བ་སྟེ་འཆད་པའི་དཀའ་སྤྱད་ལ་བཟོད་པའོ །གསང་སྔགས་ཀྱི་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལས་མང་དུ་བྱུང་བ་གནད་བསྡུ་ན། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས། དབང་དང་སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་གཙང་ལྡན་ཞིང་། །རྒྱུད་དོན་མན་ངག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན །བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་ཕྲིན་ལས་མངའ་བརྙེས་ཤིང་། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཉམས་རྟོགས་དྲོད་ཚད་ཐོབ།། བརྩེ་ཆེན་ཐབས་མཁས་གདུལ་བྱ་སྨིན་གྲོལ་འགོད། །བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་སྤྲིན་ཕུང་མ་ཡལ་བ། །དེ་འདྲའི་མཁས་གྲུབ་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་བསྟེན །ཅེས་གསུངས་ཏེ་འདི་ཡང་གོང་དང་ ཕྱོགས་མཚུངས་པར་བཀྲལ་ན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དབང་ཐོབ་སྡོམ་པ་དམ་ཚིག་གཙང་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་སོགས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྟགས་ཀྱི་དྲོད་ཚད་ཐོབ་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། རྒྱུད་དོན་མན་ངག་རྒྱ་མཚོའི་དོན་ལ་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། ལྷག་པའི་ལྷའི་
Chinese
因此可以確定，以戒律的修學，以調伏心續的方式，斷除感官追逐外境，並依循正當與不正當的取捨，以正念和正知為基礎，內心安住於寂靜的禪定修學，從而達到寂靜。依賴於能使心堪能的止觀，透過對正確意義的個別分析而產生的智慧修學，從而達到近寂靜。以特殊的智慧修學，證悟諸法無我的真如。因此，僅僅具備由三學所涵蓋的證悟功德是不夠的，還必須具備教證的功德，因此必須具備廣聞三藏等。即使具備了教證，也不能與弟子相比，必須具備更殊勝的功德。因此，這六法是自己獲得的功德，其餘的是引導他人的功德，其中有四法。善於言辭是指精通如何引導次第，並善於將意義傳達給被調伏者的心。慈愛是指說法的動機純潔，不追求名利等，而是以慈悲心發起而宣說。精進是指對利益他人之事具有堅定的熱情。捨棄疲厭是指反覆講說而不感到疲倦，能忍受講說的艱辛。關於密宗上師的特徵，密續經典中有很多記載，這裡總結要點。《心性休息》中說：「灌頂與律儀誓言皆清淨，續義口訣已達大海彼岸，修持事業成就獲得悉地，見修行果證悟暖相已得，大悲善巧調伏成熟解脫引導，傳承加持如雲不消散，如是賢哲具德上師應依止。」這裡也和前面 的內容相似，解釋如下：自相續的功德，獲得灌頂，律儀誓言清淨，證悟真如等，獲得見、修、行、果的徵兆的暖相，是證悟的功德。精通續部、口訣如大海般的意義，到達彼岸，是教證的功德。以及殊勝本尊的
English
Therefore, it is certain that, with the discipline of morality, one tames the mind by cutting off the pursuit of external objects by the senses, and based on the acceptance and rejection of what is right and wrong, one relies on mindfulness and awareness, and the mind abides peacefully in the discipline of meditative concentration, thereby achieving peace. Relying on quiescence that makes the mind workable, one achieves near-peace through the discipline of wisdom that arises from the individual analysis of correct meaning. With the special discipline of wisdom, one realizes the suchness of the selflessness of phenomena. Therefore, it is not enough to merely possess the qualities of realization encompassed by the three trainings; one must also possess the qualities of scriptural transmission, and therefore one must possess extensive learning of the three baskets and so on. Even if one possesses both scriptural transmission and realization, one cannot be compared to a disciple; one must possess even more excellent qualities. Therefore, these six qualities are qualities that one has obtained oneself, and the rest are qualities of leading others, of which there are four. Skillful in speech means being proficient in how to guide the stages and being good at conveying meaning to the minds of those to be tamed. Loving-kindness means that the motivation for teaching the Dharma is pure, not seeking fame or gain, but teaching with a mind of love and compassion. Diligence means having a steadfast enthusiasm for benefiting others. Abandoning weariness means not being weary of repeatedly explaining and being able to endure the hardships of explaining. Regarding the characteristics of a tantric guru, there are many accounts in the tantric scriptures, here is a summary of the key points. In "Resting the Mind Itself," it says: "Empowerment and vows, samaya are pure, The meaning of the tantras and oral instructions have reached the other shore of the ocean, Accomplishment in practice and activity, attainment of siddhis, The warmth of signs of view, meditation, conduct, and result has been obtained, Great compassion, skillful means, guiding disciples to ripen and liberate, The blessings of the lineage, like clouds, do not dissipate, Such a wise and accomplished, glorious guru should be relied upon." This is also similar to the previous content, explained as follows: The qualities of one's own mind-stream, obtaining empowerment, vows and samaya being pure, realizing the meaning of suchness, etc., obtaining the warmth of the signs of view, meditation, conduct, and result, are the qualities of realization. Being proficient in the meaning of the tantras and oral instructions like an ocean, having reached the other shore, is the quality of scriptural transmission. And the supreme deity of
Tibetan
བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སོགས་ཕྲིན་ལས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་སློབ་མ་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག །བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་གཞན་དོན་ལ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་ཅིང་སྐྱོ་ངལ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་ལམ་ལ་དཀྲི་མཁས་པའི་ཚུལ་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ། དེའི་མཐུ་ལས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱོར་བས་གྲོལ་བའི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་ནུས་པ་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཡོན་ཏན རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་ལ་མེད་མི་རུང་བ་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྤྲིན་ཕུང་མ་ཡལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་བསྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་འགྲེལ་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལས སློབ་དཔོན་བི་མ་ལས་མཛད་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རང་འགྲེལ་ལས། བླ་མ་དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་ནང་གི ༄༅། །དབང་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ། སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་དག་པ། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་དོན་ལ་མཁས་པ། བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་སྦྱོར་དང་བཅས་པའི་དོན་ལ་བྱང་བ། རྟོགས་པ་ལྟ་བས་མ་རྨོངས་པ། ཉམས་མྱོང་སྒོམ་པ་ལ་འདྲིས་པ། སྣ་ཚོགས་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་བ། སྙིང་རྗེས་གདུལ་བྱ་འདྲེན་པ་སྟེ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའོ །ཞེས་གསུངས་ལ། བདག་གི་བླ་མས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་བརྒྱུད་པ་ལ་སེལ་མེད་ཅིང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ན་བུན་ཐུ་ལེ་བ་སྟེ་དགུ་ལྡན་དགོས་གསུངས་སོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་མགོན་ཆེན་པོའི་མན་ངག་དང་འགྲོས་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གཅོད་ཀྱི་ལུགས་འདིར་ནི་གཉན་ཁྲོད་བརྒྱ་རྩ་ལ་སོགས་པ་འགྲིམས་མྱོང་ཞིང་། བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གདིང་དང་ལྡན་པ། གཅོད་སྐོར་གྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པ། ཐ་ནའང་མན་ངག་ལ་མྱོང་བ་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པའམ་མང་བར་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་ད་ལྟ་རྩོད་ལྡན གྱི་དུས་སུ་སླེབས་པས་ན། བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས་པ་ལས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་མི་རྙེད་ནའང་། ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ལྷག་པ་ཤས་ཆེ་བ་ལ་བརྟེན་ན་རུང བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ། བསྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཇི་ལྟར་བསྟེན་ཚུལ་དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཞི་