Tibetan
། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཡུལ་སོ་སོར་རིག་ཅིང་འབྱེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུད་དེ་འཛིན་པ་དང་མི་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་འཛིན་པ་ཞིབ་མོར་ཞུགས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉོན་ཡིད་དང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ཤེས་ཏེ་དེ་ཡང་གཟུགས་སོ་སྙམ་དུ་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཤར་བ་ནི་ཡིད་དེ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་འཇུག་པ་མྱུར་བས་ཞིབ་མོར་མི་རྟོག་པས་ན་མི་རྟོག་པ་དང་། ཡུལ་དང་པོ་རིག་པས་ན་གཟུངབའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་དེ་དང་དེའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཉོན་ཡིད་དེ་སྐད་ཅིག་དུ་མར་རྗེས་སུ་མཐུད་པར་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཞིབ་མོར་རྟོག་ཅིང་འཛིན་པས་ན་རྟོག་པ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་དེའི་མཚན་གཞི་གསལ་བར་ ངོས་བཟུང་བ་ལ། སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལས ཤེས་པ་གང་དུ་མི་རྟོག་ཡེངས་ཐབས་ཚེ། །སྣང་ཡུལ་མི་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཀུན་གཞིའི་དུས །གསལ་སྣང་གང་ལའང་དེར་འཛིན་མི་འཇུག པ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དྭངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་དང་དགག་སྒྲུབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས །ཚོགས་བདུན་ཡུལ་ལ་རགས་པ་རྟོགས་པས་ན། །རྣམ་ཤེས་བདུན་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས འདི་ལྟར་ཡུལ་གང་ལའང་མི་རྟོག་པར་ཡེངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་སྐབས་སོ། །སྣང་ཡུལ་ས་ལེར་མཐོང་དུས་ལྷན་ནེར་གང་དུའང་མི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་སོ་སོར་གསལ་ལ་རྣམ་པར་ཤར་བ་རིག་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང་། ཡུལ་གང་རུང་ལ་དང་པོར་སྐད་ཅིག་གིས་གཟུང་བར་ཤར་བ་དང་། གཉིས་པ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འདྲེས་ཏེ་འཛིན་པ་ཤར་བ་ནི་ཉོན་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་ཚོགས་བདུན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་མ་འབྲེལ་བར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་དང་འབྲེལ་བར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པའི་ ༄༅། །རྣམ་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་ལ་དང་པོར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔྱོད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་ཚོགས་བདུན་ཀུན་རགས་པར་རྟོག་པར་གསུངས་པ་ནི། ཀུན་གཞི་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཡུལ་གསལ་བར་འཛིན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཉོན་ཡིད་སྐབས་གོང་དུ་འཛིན་སེམས་མཐའ་དག་དང་འདིར་ཉོན་མོངས་དང་འདྲེས་པར་གསུངས་པ་སྔ་མ་སྤྱི་དང་འདིར་ནི་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་བ་སྒྲ་བཤད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ། རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ནས་བཟུང་ཉོན་མོངས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའམ་འདྲེས་རུང་གི་ཆ་ནས་ཉོན་ཡིད་ཅེས་བཏགས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་གཏེར་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གསུང་མན་ངག་གཙོ་བོར་བྱེད་ན། ཀུན་གཞི་ནི་ཡུལ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་ཤིང་མི་རྟོག་པར་གནས་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་དཔེར་ན་གཉིད་འཐུག་པོ་དང་བརྒྱལ་བའི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ དེ་ལས་ལས་རླུང་ཕྲ་མོའི་བྱེད་པས་གསལ་ཆ་ཅུང་ཟད་ཐོན་པ་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། དེ་ལས་ཁ་ནང་བལྟས་ཀྱི་ བདག་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཕྲ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་ཉོན་ཡིད་དེ། དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་སྣང་གྲུབ་ལ། དེ་ཅུང་ཟད་བརྟས་ནས་ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ཞུགས་པའི་ངར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་། དེ་ལས་ཤེས་པ་དྭངས་གསལ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་སུ་མཆེད་པ་ནི་ཡིད། དེ་ལས་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་རྣམ་པ་མཆེད་དེ། དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་། དེ་ལས་མིང་དང་དོན་གྱི་རྣམ་པར་བཏགས་ནས་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ལ་འཛིན་པ་ཞུགས་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་དོན་གྱི་གནད་ཉུང་ངུར་བསྡུས་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ནི་གནས་ལུགས་རང་བྱུང་གི་རྒྱུད་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་གསུང་བུ་ཆེན་དག་གིས་ཟིན་བྲིས་སུ་བཏབ་པ་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མང་ཡང་དོན་གྱི་ངོས་འཛིན་ཙམ་ལས་མ་སྤྲོས་སོ །དེ་ཡང་རྒྱུད་སྡོམ་འབྱུང་ལས། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དྲི་མེད་ཡིད། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་གིས་འཕྲོ་བར་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལས། རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་དོན་གྱི་ཚུལ་མང་ཡང་འདིར་མཎྜལ་དང་སྦྱར་ན། ཕྱི་ཡུལ་དང་ནང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣང་གཞི་ནི་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་གྱིས་རང་བཞིན་ལ་བསླད་མ་ཞུགས་པའི་ ༄༅། །གཉུག་མའི་ཡིད་དེ་ཀ་རང་ཡིན་པས་ན། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མཎྜལ་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་སྣང་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དཀྱིལ་ནི་མ་ནོར་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། འཁོར་ནི་འཁོར་འདས་བདེ་ཆེན་རྫོགས་པར་ལྡན། །ཅེས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དཀྱིལ དེ་ལས་ཤར་བའི་རང་བཞིན་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་གནས་པ་ནི་འཁོར་ཏེ། སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་
Chinese
执着的相状在各自的境上识别和区分的识，是最初生起的一刹那，以及随之而来的执着和不执着的差别，从执着细微地进入并伴随分别念的是染污意，不是这样的是意识，也是在最初一刹那显现“是色”的想法，这是意。因为那一刹那进入迅速，不细微地分别，所以是不分别，因为最初认识境，所以称为执取的分别，之后认为“是这个”而执着的是染污意，因为在许多刹那中相续生起。因为细微地分别和执着境，所以安立为分别和执着的分别念。如是说。这样总的显示之后，为了清晰地确定其体性， 认识如下：从《心性休息》中说：“识于何处不分别，散乱之方便，显现境不执着，一心阿赖耶之时，明亮显现于何处，不容许执着，阿赖耶识清澈明亮无动摇，五根之境与遮破建立，以能取所取之故，七聚于境上粗略了知，故说七识近取。”如是说，其解释中说：“如此于任何境不分别而散乱，一心即是阿赖耶之时。显现境清晰可见时，不分别任何事物，是阿赖耶识之时。那时，在各自的境上清晰而显现的觉知是五根识。对于任何境，最初一刹那显现为所取，以及第二刹那，思择的烦恼混合而执着显现，是染污意和意识之时，即是七聚。从《菩萨地》中说： 与境不相关联的不分别，是阿赖耶的住处。与境相关联的不分别，是阿赖耶识的住处。在各自的境上识别的相状，是五根识的住处。对于境，最初分别，之后思择，生起能取和所取，是意的识和染污意的住处。如是说。此处说七聚都粗略了知，是相对于阿赖耶而言，是清晰地执着境之义。
Chinese
關於有漏意，之前說的所有執持心識，以及這裡所說的與煩惱相混雜，前者是總體而言，而這裡則是特別指出的，這是從語法解釋的角度來說的。從生起隨後執持的念頭開始，未與煩惱相混雜或可能相混雜的層面，被稱為有漏意，這是其用意所在。然而，在這裡，如果主要依據伏藏師仁波切的口述訣竅，那麼阿賴耶識是不思不想任何對境，處於無記狀態的意識，例如深度睡眠和昏厥的狀態。從那裡，由於業風細微的作用，稍微出現了明分，處於明然而不作念的狀態，這是阿賴耶識。從那裡，生起了向內看的 我執的微細意識，這就是有漏意。從那裡，產生了顯現為自他的對境顯現。它稍微增強後，意識進入對境，具有強烈執著的狀態，這就是有漏意的意識。從那裡，意識清澈明亮，向外擴展，這就是意。從那裡，色聲香味觸的顯現擴展開來。了知這些的，就是五根識。從那裡，對名和義進行命名，對色等進行執著，並加以接受，這就是意識的意識，這些是對意義要點的簡要概括。詳細的內容可以從《本性自生續》以及上師親口所說，由大弟子們記錄下來的筆記中了解。雖然這些有很多需要研究的地方，但僅僅是認清意義的層面，沒有進行擴展。此外，在《總集續》中說：「多種形象無垢意，從壇城中放射顯現。」 從續部的意旨來看，意義的方式有很多，但如果在這裡與壇城結合起來，那麼外在對境和內在身體的各種形象的顯現基礎，就是沒有被遮蔽的過失玷污本性的 本初的意，那就是本來清淨的，因此，它顯現為壇城曼陀羅的形象。在《普作續》中說：「中央是不謬誤的意義精髓，周圍是輪迴涅槃大樂圓滿具備。」因此，意義的精髓，自明覺性的智慧是中央，從那裡升起的自性，安住於清淨平等大樂的遊舞中，這就是周圍。顯現和存在建立在基礎上。
English
Regarding afflicted mind, all the grasping consciousnesses mentioned earlier, and here, what is said to be mixed with afflictions, the former is general, while the latter is specifically pointed out, which is done from the perspective of grammatical explanation. From the moment of arising of the thought that subsequently grasps, the aspect that is not mixed with afflictions or is likely to be mixed is called afflicted mind, which is the intention. However, here, if we mainly rely on the oral instructions of the Terton Rinpoche himself, then the alaya is the consciousness that does not think or contemplate any object, remaining in a state of non-indication, such as deep sleep and fainting. From there, due to the action of subtle karmic winds, a slight clarity emerges, and the state of being clear but not thinking is the alaya consciousness. From there, the arising of the subtle consciousness of inward-looking self-grasping is the afflicted mind. From there, the appearance of objects that appear as self and other is established. When it slightly increases and consciousness enters the object, having the state of intense attachment, this is the consciousness of the afflicted mind. From there, consciousness is clear and bright, expanding outward, which is the mind. From there, the appearances of form, sound, smell, taste, and touch expand. Knowing these is the five sense consciousnesses. From there, naming the name and meaning, attaching to form, etc., and accepting them, this is the consciousness of the mind, these are the brief summaries of the key points of meaning. Detailed content can be learned from the "Self-Arisen Tantra of Reality" and the notes taken by the great disciples of the master himself. Although there are many things to be studied in these, it is only recognizing the level of meaning, without expanding. In addition, in the "Compendium Tantra" it says: "Various forms, immaculate mind, appear to radiate from the mandala." From the intention of the tantra, there are many ways of meaning, but if we combine it with the mandala here, then the basis of appearance of various forms of external objects and internal body is the nature that has not been defiled by the faults of obscuration, the primordial mind, that is the originally pure one, therefore, it appears to radiate in the form of a mandala. In the "All-Creating Tantra" it says: "The center is the unerring essence of meaning, the surrounding is the complete possession of samsara and nirvana, great bliss." Therefore, the essence of meaning, the wisdom of self-awareness is the center, and the nature arising from there abides in the play of pure, equal, great bliss, which is the surrounding. Appearance and existence are established on the basis.