Chinese
要知道这也是非常重要的。有些人仅仅是认识了觉性，却没有像芝麻粒那么大的禅修，就说自己是法性穷尽者。如果说成佛的因也仅仅来源于此，连芝麻粒那么大都没有，那就大错特错了。必须通过次第修持的力量，让证悟的功德成熟，才能到达解脱的境地。首先，认识觉性后，通过一心一意修持的力量，在所有座次中都安住于不可言说的状态，这叫做认识的觉性。中间，通过修持并精进禅修的力量，从天亮到入睡前，觉性的状态连一刹那也不离开，这叫做融入虚空的觉性。最后，通过更加精进的禅修力量，无有间断地，觉性自己对自己有把握，这叫做河流般的瑜伽或者获得把握的觉性。再次，通过不间断地禅修的力量，我执的分别念转化为觉性空性，轮回的基础空虚。二取执着直接解脱，自他的显现消融于法界，对敌人产生憎恨心，对亲人产生贪恋心，对好人产生期望，对坏人产生怀疑，对食物财富产生执着，对欲望享乐产生贪恋，所有这些都消融于法界，法性如虚空般浩瀚无垠，安住于无所作为的状态，这就是确定无疑的解脱。有些人说“我是法性穷尽者”，说“我是法性穷尽者”的想法，是属于心和意的范畴，因此暴露了没有穷尽的缺陷。 如果我身上出现生病的现象，那就暴露了疾病和生病的地方没有穷尽的缺陷。如果出现饥饿口渴和冷热的现象，那就是我执的缺陷暴露了。 嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。如果我说我没有贪嗔和执着，却装作有的样子，那就是一个没有却装作有的样子的虚伪者，是未穷尽的缺陷。没有却装作有的样子是不可能的，因此暴露了没有解脱于法尽智超的大缺陷。寻找和接受财物食物，这些都显示了没有解脱的缺陷。即使这些人声称自己已经解脱，但他们的行为举止却暴露了他们的缺陷。有些人说，无论我修不修，反正已经解脱了。
English
Know that this is also very important. Some people, merely recognizing awareness, without even a sesame seed's worth of meditation, say that they are the exhausters of dharmata. If they say that the cause of becoming a buddha also comes from this, without even a sesame seed's worth, then that is a great mistake. One must, through the power of gradual practice, mature the qualities of realization and reach the state of liberation. First, having recognized awareness, through the power of practicing with one-pointedness, abiding in an inexpressible state in all sessions is called the awareness of recognition. In the middle, through practicing and diligently meditating, from dawn until falling asleep, not straying even for a moment from the state of awareness is called the awareness that has become space. Finally, through the power of meditating even more diligently, without interruption, awareness gaining self-confidence in itself is called the yoga of the river's flow or the awareness of gaining confidence. Again, through the power of meditating without interruption, the thought of self-grasping is transformed into awareness-emptiness, and the basis of samsara is emptied. Dualistic clinging is directly liberated, and the appearance of self and other dissolves into the expanse, hatred towards enemies, attachment towards relatives, hope for the good, suspicion towards the bad, clinging to food and wealth, attachment to desirable qualities, all of these dissolve into the expanse, and dharmata is vast and boundless like the sky, abiding in a state of non-action, this is certain liberation. Some people say, "I am the exhauster of dharmata," the thought of saying "I am the exhauster of dharmata" belongs to the category of mind and intellect, therefore exposing the flaw of not being exhausted. If the appearance of illness arises in me, then it exposes the flaw of the illness and the place of illness not being exhausted. If the appearance of hunger and thirst and heat and cold arises, then that is the flaw of self-grasping being exposed. Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). If I say that I have no attachment or aversion or clinging, but pretend to have them, then that is a hypocrite who pretends to have what is not, which is an unexhausted flaw. It is impossible to pretend to have what is not, therefore exposing the great flaw of not being liberated into the exhaustion of dharma and transcendence of mind. Seeking and accepting wealth and food, these show the flaw of not being liberated. Even if these people claim that they are liberated, their signs and behaviors expose their flaws. Some people say, "Whether I meditate or not, I am already liberated."
Tibetan
བ་ཚོས་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཐ་མལ་པ་ལས་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མ་འཕགས་པ་ནི་མཚང་མངོན་དུ་གྱུར་པས་མཁས་པ་ཡོན་ཏན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲེལ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ངེས་པ་ཡིན༔ ཉམས་སྣང་ནི་ན་བུན་ལྟར་ཡལ་ནས འགྲོ་སྟེ་ཕན་གནོད་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མེད༔ རྟོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་དོན་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཡིན༔ གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་ཀའི་རྟགས་སྤྱོད་པས་སྟོན་པ་དང་༔༷ ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་འཛིན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་དག་ནས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འདྲེས་པ་དང་༔ འབྲིང་གིས་རྨི་ལམ་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་ཏེ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པར་ནུས་པ་དང་༔ ཐ་མས་བག་ཆགས་ངན་པའི་རྨི་ལམ་རྒྱུན་ཆད་ནས་བཟང་པོ་ཤ་སྟག་རྨི་བ་ཡིན༔ གཉིད་འོད་གསལ་དུ་འཆར་བའི་དུས་སུ་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་གདིང་ཐོབ༔ རྨི་ལམ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་གྱི རོལ་པར་དབངའབྱོར་ཚེ་རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་རོལ་པར་འཕོ་ནུས་པ་དང་༔ བཟང་པོ་ཤ་སྟག་ལས་ངན་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་དབུགས་དབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟའོ༔ དེ་དག་ནི་རང་གི་ཚད་ལ་བརྟག་པའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ཞིག་པ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་བྱ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བློ་མི་འཇུག་ཅིང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་གྲོལ་བ་ངེས་པར་ཡིན་ནོ༔ གྲོལ་ཚད་མངོན་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སྒོམ་པ་ཟབ་མོའི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཐོས་པ་མང་ཞིང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་མང་པོ་ཤེས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་ཆེན་པོས་རང་རྒྱུད་གྲོལ་བ་ཞིག་མེད་ན་ཕན་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་དེ༔ འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པ་ཡིན་པས་རང་རྒྱུད་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀློང་མཛོད༔ ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གཏེར་ཆེན༔ སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་ཏེ༔ ཉམས་ ཨོཾཿ ལེན་སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་གནད་དུ་ཟུངས་ཤིག༔ འཆོངས་ཤིག༔ ལྟོས་ཤིག༔ རྟོགས་ཤིག༔ རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཕན་པ་མི་འབྱུང་ན་ཐོས་པ་ཚིག་གི འབྲེལ་དོན་མང་པོ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་ལ་བཏང་ཡང་གཞན་ལ་འཆད་ཡུལ་ཡང་དཀོན་ཏེ་གཞན་རྒྱུད་ལ་ང་རྒྱལ་དང་ཁེངས་སེམས་དྲག་པོ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལས་ཕན་ཐོགས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན༔ ཆེ་མཐོ་དང་གྲགས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་ཀྱང་མི་ཚེ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་དང་ཚོང་འདུས་ཀྱི་མགྲོན་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ་ཆེ་དྲག་མཐོ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལོང་ཁོམ་མེད་པར་འ
Chinese
那些行为举止一切都与凡夫俗子无异，连一丝一毫的超胜之处都没有的人，是暴露了自己的缺点，因此会被有学识有功德的人视为非常羞愧的事情。体验感像雾一样消失， 去了，连一丝一毫的利益和损害都没有。证悟像天空一样，没有变动，到达了意义的本性。解脱与未解脱，都以行为来显示，程度以梦境来把握：上等是梦境清净为光明，融入周围环境；中等是知道梦境是梦境，能够进行各种幻化； 下等是恶业的梦境断绝，只梦到好的。在睡眠显现为光明的时候，对法身的见解获得把握。如果能自在地游戏于梦境的幻化，就能将自显转化为圆满受用身的游乐；如果只有好的，没有一丝一毫的坏的，就会被赋予化身的呼吸，这是确定无疑的。这些是作为检验自己程度的方法而显示的。法性穷尽之地，是所有现象都消融于法性超意识之中的地方，因此不会对轮回之事产生丝毫的念头，也不会去做任何事情，这才是确定的解脱。在解脱的程度没有显现之前，要精勤于甚深禅定的修持。听闻很多，也知道很多显密经论，但是如果没有以禅修的经验使自己的相续解脱，那么连微尘的利益都没有，因为必须在轮回中漂泊，所以使自己的相续解脱，是所有听闻的宝库，是智慧和大智慧的宝藏，是所有禅修的殊胜之处，要精勤于体验 嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），要抓住莲花生（莲师）心咒修持的要点！要解脱！要看！要证悟！如果对自己的相续没有利益，那么即使追求很多词句的 关联意义，虚度一生，也很难找到可以讲解的对象，只能在他人相续中生起强烈的我慢和傲慢，很难有益处。即使变得伟大和名声显赫，人生也只是梦境的瞬间和集市的客人一样，没有时间去享受伟大和崇高。
English
Those whose actions and deeds are no different from ordinary people, without even a hair's breadth of superiority, have exposed their shortcomings, and therefore are regarded by learned and virtuous people as a matter of great shame. Experiential appearances vanish like mist, gone, without even a hair's breadth of benefit or harm. Realization is like the sky, without change, arriving at the nature of meaning. Liberation and non-liberation are both shown by actions, and the degree is grasped by dreams: the best is when dreams are purified into luminosity, merging into the surroundings; the intermediate is knowing that dreams are dreams, and being able to perform various transformations; The lowest is when bad karmic dreams are cut off, and only good dreams are dreamed. When sleep manifests as luminosity, confidence is gained in the Dharmakaya's intention. If one can freely play in the transformations of dreams, one can transform self-appearance into the enjoyment of the Sambhogakaya; if there is only good and not a single bad thing, one will be given the breath of the Nirmanakaya, this is certain. These are shown as methods for examining one's own level. The place where Dharma-nature is exhausted is where all phenomena dissolve into the great Dharma-nature beyond mind, therefore not even a moment's thought arises for samsaric affairs, and nothing is done, this is certain liberation. Until the degree of liberation is manifested, strive diligently in the practice of profound meditation. Hearing much and knowing many sutra and tantra doctrines, but if there is no liberation of one's own continuum through the experience of meditation, then there is not even a particle of benefit, because one must wander in samsara, so liberating one's own continuum is the treasury of all hearing, the treasure of wisdom and great wisdom, the supreme of all meditations, strive diligently in the experience of Om (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), grasp the key points of the practice of the Lotus-born (Padmasambhava) heart mantra! Liberate! Look! Realize! If there is no benefit to one's own continuum, then even if one pursues many words of related meanings, wasting one's life, it is difficult to find someone to explain to, and only generates strong pride and arrogance in the continuum of others, it is very difficult to be beneficial. Even if one becomes great and famous, life is only a momentary dream and like a guest at a marketplace, there is no time to enjoy greatness and highness.