Tibetan
ལ་ལམ་བྱས་ན་ཁམས་གསུམ་ལས་འཕགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ༔ དེ་གང་ཞེ་ན་ཀུན་གཞི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་བེམ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟོང་ཧད་དེ་བ༔ སྣང་བའི་གོ་འགག་པའི་ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་ཞིག་ཡིན་ཏེ༔ གཉིད་འཐུག་པོ་རྨི་ལམ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་དང་༔ བརྒྱལ་བ་དང་འཆི་སྲིད་ཀྱི་དུས་རྣམས་སུ་དེའི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ༔ སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དགག སྒྲུབ་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་གཞི་སློང་སྟེ་དེ་སྒོམ་གྱི་དམ་པར་བཟུང་ནས་ངང་བརྟན་པར་གྱུར་ན་མི་དེ་བླུན་ཅིང་རྨོངས་ནས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པར་འགྲོ་བའང་སྲིད་པས་སློབ་དཔོན་འགས་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲད་པ་ཡོད་དེ༔ དེའི་ཐོག་ཏུ་ལུས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷར་འཕེན་པར་ངེས་པའོ༔ ཡང་སྟོང་གསལ་ཡིད་ལ་མྱོང་བ་ཅན་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཏེ་ཕྱིའི་སྣང་བ་ཐམས་ ཅད་གོ་འགག་ནས་མི་སྣང་བ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཁུང་དུ་གྱུར་ཏེ་འབྲལ་མི་ཕོད་པའི་གསལ་སང་ངེ་བ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ཏེ༔ འདི་ཡང་བསྒོམ་པའི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སློང་བ་ཡིན་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་འགས་འོད་གསལ་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་༔ འགའ་ཞིག་གིས་རིག་པ་སྒོམ་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་༔ འགའ་ཞིག་གིས་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཚུད་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ཡང་ཡོད་དེ༔ དོན་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་པས་དེའི་ཐོག་ཏུ་ལུས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འཕེན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ས་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་ནོ༔ ཀུན་གཞི་དང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་སེམས་རང་ལ་ཁ་བལྟས་པ་ལས༔ འཁོར་འདས་རང་སྣང་ཉིད་དུ་ངོ་མི་ཤེས་ཤིང་མ་རིག་པའོ༔ ཆོས་སྐུ་ནི་འཁོར་འདས དག་མཉམ་གྱི་ངོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟོང་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁོར་ཡུག་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་རོལ་པ་ཡུལ་མེད་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་བཟང་པོས་ཕན་མ་བཏགས༔ སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྡུག་བསྔལ་ངན་པས་གནོད་མ་བྱས་པ་བཟང་ངན་གང་དུའང་མི་འགྱུར་ཞིང་མ་བསྒྱུར་བའི་གཞི་དབྱིངས་ཀ་དག་བརྡལ་ཁྱབ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ ཨོཾཿ གཏན་ལ་དབབ་ནས་ངང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ལ་རང་ས་བཟུང་བ་ཙམ་ལས༔ སྔར་ཆོས་སྐུ་མེད་པ་ལས་སླར་ཆོས་སྐུ་འབྱུང་བར་གོ་ན་དེ ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན༔ ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དབྱིངས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་དོ༔ འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་སྤྲོས་
Chinese
如果仅仅这样做，并不能超越三界。那是什么呢？阿赖耶识的自性是不作任何思维的，如虚空般空洞无物。这是一种阻断显现之门的昏聩状态。要知道，在深度睡眠无梦之时，以及昏厥和临终之际，都会落入这种状态。要阻止心识的分别念。 通过修持的因缘，阿赖耶识被唤醒，如果将此执为禅修的至高境界并安住其中，那么这个人可能会变得愚笨而无知，一无所知。有些上师会将其误认为究竟的法尽和超意识状态。如果停留在这种状态，必定会被抛入无意识的天界。还有些人，内心体验到空明，向内观看，所有外在显现都停止，变得不可见，什么也不想，沉入信仰的深渊，体验到一种难以割舍的清明，这就是阿赖耶识。这也是通过禅修的束缚力而唤醒的。有些上师将其误认为光明，有些则误认为无修之觉性，还有些则误认为气脉融入中脉。但实际上，这是阿赖耶识，停留在这种状态，只会投生到无色界，离解脱之地还差得很远。阿赖耶识及其显现，只是向内观看自己的心，不认识轮回和涅槃是自显现，是不觉。 法身是轮回和涅槃 平等之体性，任运成就，是空性虚空的境界，无基无根的游舞，无处不在的空旷，未曾受到佛陀的智慧和功德的加持，也未曾受到众生的罪业、烦恼和痛苦的损害，不转变成好坏，也不被改变的原始清净、广大遍布的实相。 嗡 (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)。彻底确定之后，自性显现，在自身之上认识到，仅仅是安住于自地。如果认为先前没有法身，之后才生出法身，那 就大错特错了。法身之界显现的界，与虚空无二无别。轮回和涅槃所包含的一切法，都是法性空性，离戏。
English
If one merely does that, one will not transcend the three realms. What is that? The nature of the ālaya-vijñāna is not to think of anything, like an empty and vacant sky. It is a kind of confused state that blocks the door of appearances. Know that one falls into this state during deep, dreamless sleep, as well as during fainting and at the time of death. Stop the mind's conceptual thoughts. Through the cause of practice, the ālaya-vijñāna is awakened, and if one grasps this as the supreme state of meditation and abides in it, then that person may become foolish and ignorant, knowing nothing. Some teachers mistake it for the ultimate exhaustion of dharma and the state beyond consciousness. If one remains in this state, one will surely be thrown into the unconscious realm of the gods. There are also those who experience emptiness and clarity in their minds, looking inward, all external appearances cease, becoming invisible, thinking of nothing, sinking into the abyss of faith, experiencing a clear and unseparated state, which is the ālaya-vijñāna. This is also awakened by the power of the bonds of meditation. Some teachers mistake it for luminosity, some mistake it for non-meditative awareness, and some mistake it for the winds entering the central channel. But in reality, it is the ālaya-vijñāna, and remaining in this state will only lead to rebirth in the formless realm, far from the ground of liberation. The ālaya-vijñāna and its manifestations are merely looking inward at one's own mind, not recognizing that saṃsāra and nirvāṇa are self-manifestations, which is ignorance. The dharmakāya is saṃsāra and nirvāṇa Equal in nature, spontaneously accomplished, is the realm of emptiness and space, the baseless and rootless play, the all-pervading openness, not benefited by the wisdom and good qualities of the Buddhas, nor harmed by the sins, afflictions, and sufferings of sentient beings, not transformed into good or bad, nor changed, the primordially pure, vast, and pervasive reality. Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). Having thoroughly determined it, the nature manifests, recognizing it on oneself, merely abiding in one's own ground. If one thinks that the dharmakāya did not exist before, and then the dharmakāya arises later, that is a great mistake. The realm in which the dharmakāya manifests is inseparable from space. All dharmas included in saṃsāra and nirvāṇa are the emptiness of dharmatā, free from elaboration.
Tibetan
མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དབྱིངས་སུ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ༔ ཡེ་ཤེས་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རོལ་པར་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡིན་ལུགས་གཏིང་དཔོག་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན༔ དེའི་ངང་མངོན་དུ་བྱས་པས་དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་གཟའ་སྐར་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་དང་༔ སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་གཅིག གི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གི་རོལ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་སྐུའི་ཡོ་ལངས་ཆེན་པོ་ཡིན༔ དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་གཟའ་སྐར་རྒྱ་མཚོས་ཆིངས་པ་དང་༔ སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁས་ཆིངས་པ་བཞིན་དུ༔ འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུ་གཅིག་གིས་ཆིངས་པའི་ངང་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་བབས་ཀྱིས་གནས་པ༔ གནས་ལུགས་རང་གི ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པ༔ ཡིན་ལུགས་རང་གི་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ༔ བཟང་ངན་ཕན་གནོད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཐག་ཆོད་པ་ནི་རྟོགས་པ་གདིང་ཐོབ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་ལམ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པའི་དབྱེ་བ་མ་ཤེས་ན་ལམ་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་ཤོར་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཉེན་ཡོད་པས་དེའི་ཤན་དབྱེ་བར་བྱའོ༔ ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གནད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཤེས་པ་ལམ་བྱེད་ཙམ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ༔ སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ནས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཤེས་ཏེ་དབྱིངས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ༔དེ་ཡང་གཞི་དྭངས་གསལ་རྙོག་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་ལམ་བྱེད་པ ཡིན་ནོ༔ ཤེས་པ་ལ་ལམ་བྱས་ན་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་དང་༔ གཞི་འཁོར་འདས་དག་མཉམ་གྱི་རོལ་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ལམ་བྱེད་དེ་ལམ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ལམ་མ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ རྟོག་ལ་རྣམ་རྟོག་གིས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་༔ རྣམ་རྟོག་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་བཟང་ངན་བླང་དོར་རྩིས་གདབ་བྱས་ནས་མཐར་ཤེས་པ་བཟོ་མེད་ཙམ་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པ་ ཨོཾ༔ ནི་ལམ་མ་ཡིན་པ་སྟེ༔ སེམས་ཀྱི་རྩལ་དང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལམ་བྱས་ཀྱང་སེམས་ནི་འཁྲུལ་པའི་གཞི་ཡིན་ཏེ་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་འཕགས་པར་ངེས་པས ལམ་མ་ཡིན་ནོ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞི་དབང་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤན་དབྱེ་བ་མ་ཤེས་ན་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་དབང་དུ་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ནས་སྔར་བཞིན་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ༔ དེ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ
Chinese
远离边际的法界中，自性本有，一切智慧和功德圆满成就的显现，称为法身。像这样，深刻了解法身普贤王如来的实相，就是证悟。在这种状态中显现，例如，海洋中的所有星星都是海洋本身的显现，所有器情万物都是一个天空的显现一样，了知轮回涅槃一切都是一个法身的显现，这是法身的伟大力量。例如，海洋的星星被海洋所系缚，所有器情万物被天空所系缚一样，轮回涅槃三道一切都被一个法身所系缚的状态中显现，自然安住，安住于自性的 子宫中，到达实相的本位，完全断绝一切好坏利弊，这就是获得证悟的把握，显现成佛。唉！智慧金刚，如果不知道是道与非道的区别，就会被非道所控制，而无法显现真正的道，有变成过失的危险，所以要区分它们的差别。像那样如实证悟空性的见解，仅仅是将觉性作为道，这就是般若波罗蜜多的道。证悟大空性的意义后，了知轮回涅槃三道一切圆满的状态，显现法界，这称为大圆满的觉性。也就是将清净明澈、没有混浊的基作为道。 如果将觉性作为道，就是将相作为道，将基轮回涅槃清净平等的显现作为道，这是本体作为道，是真正的道。非道就是以 分别念用分别念来观察，对分别念进行取舍、好坏、取舍的计算，最终将无造作的觉性作为见修行果的究竟来介绍。 唵（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）！这是非道，即使将心的力量和心的本体作为道，心也是迷惑的根本，必定无法超越三界，所以 不是道。唉！智慧金刚，如果不知道将基转化为自性和变成未授记二者的差别，就会被未授记所迷惑，而像以前一样迷惑。那是什么呢？就像这样。
English
In the realm beyond extremes, self-existing, all wisdom and qualities perfectly accomplished as a spontaneous display, is called the Dharmakaya. To deeply understand the reality of such a Dharmakaya, Samantabhadra, is realization. Manifesting in that state, for example, all the stars in the ocean are a display of the ocean itself, and all containers and contents are a display of one sky, knowing that all of samsara and nirvana are a display of one Dharmakaya, this is the great power of the Dharmakaya. For example, the stars of the ocean are bound by the ocean, and all containers and contents are bound by the sky, in the same way, all three paths of samsara and nirvana are manifested in the state of being bound by one Dharmakaya, naturally abiding, abiding in the womb of one's own nature, arriving at the original position of reality, completely cutting off all good and bad, benefit and harm, this is obtaining the certainty of realization, manifesting as enlightenment. Alas! Vajra of Awareness, if you do not know the difference between what is the path and what is not, you will be controlled by what is not the path, and the true path will not be manifested, there is a danger of becoming a fault, so you must distinguish their differences. Like that, truly realizing the view of emptiness, merely taking awareness as the path, this is the path of the Prajnaparamita. After realizing the meaning of great emptiness, knowing the perfect state of all three paths of samsara and nirvana, manifesting the Dharmadhatu, this is called the awareness of Dzogchen. That is, taking the clear and pure, without turbidity, ground as the path. If awareness is taken as the path, it is taking appearance as the path, and taking the display of the ground, samsara and nirvana, pure and equal, as the path, this is taking essence as the path, it is the true path. What is not the path is using discriminating thoughts to observe discriminating thoughts, performing acceptance and rejection, good and bad, acceptance and rejection calculations on discriminating thoughts, and finally introducing un fabricated awareness as the ultimate of view, meditation, and fruition. Oṃ (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)! This is not the path, even if the power of mind and the essence of mind are taken as the path, mind is the root of delusion, and it is certain that it cannot transcend the three realms, so it is not the path. Alas! Vajra of Awareness, if you do not know the difference between transforming the ground into self-nature and becoming unpredicted, you will be deluded by the unpredicted, and you will be deluded as before. What is that? It's like this.