Tibetan
་བདེ་སྡུག་མྱོང་ཚོར་མང་པོ་མྱོང་བའི་མཐར་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ངོ་འཕྲོད་པ་དང་༔ སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཐད་ཀར་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཚུལ༔ གཉིས་ཀས་ཅི་ཤེས་དགོས་ན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་ནས་གཞིར་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་དགོས་པ་ལ་ཁྱད་པར་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ༔ དོན་ལ་རྟོགས་པ་ཐག་ཆོད་པ་གཏིང་དཔོག་པ་ཞིག་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གདིང་ཐོབ་པ་ནི་དང་པོ་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱས་ནས་རིག་པ་བྱར་མེད་རྒྱ་ཡན་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་བར་མ་ཆད་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ མཐར་རང་ཐོག་ཏུ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་དུས་དང་སྐབས མི་འབྱེད་པར་ནམ་ལངས་ཚེ་མུན་པ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ནི་རང་ཐོག་ཏུ་རང་གདིང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དང་པོ་རྟོགས་མ་ཐག་པ་ནས་ཉམས་ལེན་གནད་དུ་བསྣུན་ཏེ་གདིང་ཐོབ་པར་མ་བྱས ན་རང་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་འཆི་ཁ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པ་ཡིན༔ ཟས་རི་རབ་ཙམ་བདག་ཏུ་བཟུང་ཡང་མ་ཟོས་ན་ཕན་པ་མེད་པར་མུ་གེས་འཆི་བ་དང་༔ གོས་མཁར་ཁྱིམ་གང་བ་ཙམ་བདག་ཏུ་བཟུང་ཡང་མ་གྱོན་ན་གྲང་ལྷག་གིས་ཤི་བ་དང་འདྲ་མཚུངས་པ་ཡིན༔ དེའི་ཕྱིར་ན་གདིང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གནད་ཀྱི་དམ་པ་རུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ སེམས་དང་རིག་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་ཤེས་ན་སེམས་རིག་པར་འཁྲུལ་ནས་གྲོལ་བའི་ས་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་དེའི་ཤན་དབྱེ་བར་བྱའོ༔ སེམས་ལའང་ཁྲུལ་པ་སྣང་ཞེན་གྱི སེམས་དང་༔ ལམ་འཚོལ་འགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སེམས་དང་༔ ཤེས་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སུ་ཡོད་དོ༔ དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་སྣང་ཞེན་གྱི་སེམས་ནི་རང་ཀ་མ་ལམ་ཚོལ་བ་དང་ལམ་དངོས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་བྱའོ༔ ལམ་འཚོལ་བའི་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལྟ་བ༔ རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་༔ བློ་དང་ཡིད་ཀྱིས་བཅས་བཅོས་དང་སྤང་ལེན་བྱས་པའི་བདེ་སྡུག་སློང་བ་ཙམ་གྱི་ལམ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་ལམ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤེས་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ གོ༔ གོ་མ་འགག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་ཕྱིའི་སྣང་བ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་ནས་སྣང་བ་དངོས་པོར་བཟུང་བ་ལས་དངོས་འཛིན་མ་ལྡོག༔ ནང་རང་ལུས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་པས་ལུས
Chinese
在经历了诸多苦乐感受之后，最终领悟了法性如是之实相，并且以个别自证智断定轮回涅槃一切诸法皆无我，从而直接证悟法性之实相，证悟与了知二者之间，连微尘许的差别也没有。如果二者都需要了知什么，那就是了知法性如是之实相，从而领悟基位之觉性，这之间连毫发之差也没有。总之，对证悟获得决断性的、深邃的定解，就叫做见。 获得定解，就是首先获得证悟，然后使觉性成为无所作为、极其广大的状态，并不间断地进行修持，最终在自身之上获得稳固，不分时间和场合，就像天亮之后黑暗不会出现一样，这就叫做在自身之上获得自信解。如果最初证悟之后，不立即将修持作为重点，从而没有获得定解，那么即使证悟了自性，临终时仍然会像普通人一样，需要在轮回中漂泊。即使拥有像须弥山一样多的食物，如果不吃，也没有用处，会因饥饿而死；即使拥有像充满一座城市房屋一样多的衣服，如果不穿，也会因寒冷而死，二者是同样的道理。因此，要知道获得定解是最为重要的。如果不了解心和觉性二者的区别，就会将心误认为觉性，从而成为阻碍解脱之地的因素，所以要区分二者的差别。心也有迷乱的显现执着之心，寻求道路、断除和修持之心，以及了知作为道路之心等等。其中，迷乱的显现执着之心，是指没有见到自己本来的道路和真实道路等门户的众生之心。寻求道路之心，是指心观察心，分别念观察分别念，以及用智慧和意识进行改造和取舍，仅仅引发苦乐的寻求道路之心，因此称之为心作为道路。了知作为道路之心，是指心的基础，即庸常的了知。 证悟不间断地显现，那也是因为没有证悟见解的作为，导致外在显现变成无记，从而执着显现为实有，因此无法从实执中解脱。内在对自身没有进行无记，所以身体……
English
After experiencing many joys and sorrows, one ultimately realizes the nature of reality, suchness, and with individual discriminating wisdom, one ascertains that all phenomena of samsara and nirvana are without self, thereby directly realizing the nature of reality, and there is not even a particle of difference between realization and knowing. If both need to know something, it is to know the nature of reality, suchness, thereby realizing the ground-state awareness, and there is not even a hair's breadth of difference between them. In short, a decisive and profound understanding of realization is called view. Obtaining conviction is to first gain realization, then manifest awareness as non-doing and vast, and practice it continuously. Eventually, one gains stability in oneself, without distinguishing between time and occasion, just as darkness does not appear when dawn breaks. This is called gaining self-confidence in oneself. If one does not immediately focus on practice after the initial realization and does not gain conviction, then even if one realizes one's own nature, one will remain ordinary at the time of death and will have to wander in samsara. Even if one possesses as much food as Mount Meru, it is useless if one does not eat it, and one will die of starvation. Similarly, even if one possesses as many clothes as fill a city of houses, one will die of cold if one does not wear them. Therefore, know that gaining conviction is of utmost importance. If one does not understand the difference between mind and awareness, one will mistake mind for awareness, thereby becoming a factor that obstructs the path to liberation. Therefore, one must distinguish between the two. There are also confused minds of appearance clinging, minds of seeking the path, cessation, and practice, and minds of knowing as the path. Among them, the confused mind of appearance clinging refers to the minds of sentient beings who have not seen the doors of their own original path and the true path. The mind of seeking the path refers to the mind observing the mind, conceptual thought observing conceptual thought, and using intellect and consciousness to modify and accept or reject, merely causing suffering and happiness. Therefore, it is called the mind acting as the path. The mind of knowing as the path refers to the basis of the mind, that is, ordinary knowing. The manifestation of uninterrupted realization is also because the actions of not realizing the view cause external appearances to become unspecified, thereby clinging to appearances as real, and thus one cannot be liberated from the clinging to reality. Internally, one has not made oneself unspecified, so the body...