Tibetan
ལ་སྐྱེ་ངེས་པར་བསླབ་དགོས་པ་གནད་ཀྱི་དམ་པར་ཟུངས་ཤིག༔ དེ་ལྟར་བློ་མ་སྦྱངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་ཀྱང་དཀའ་ཚེགས་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཕྲ་མོ་བྱུང་ཚེ་དེའི་དབང་དུ་འཆོར་ཞིང་མཐར་མི་ཕྱིན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་དང་པོ་བློ་ལྡོག་རྣམ་བཞིས་བློ་སྦྱངས་མཐར་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྗེད་མེད་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྒྱུད་དང་འདྲེས་ངེས་པ་ཞིག་གནད་ཀྱི་དམ་པར་བཟུང་བ་ནི་ཆོས་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ནོར་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ༔ ཨོཾཿ ད་ནི་དངོས་གཞི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ༔ འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་གཞིའི་རྒྱ་མཚོར་རོ་གཅིག་པའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་བ་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞིའི་རང་ཞལ་ཆོས་སྐུ་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན༔ སྒོམ་པ་ནི་ཚེ་རབས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གདོད་མའི་ཡེ་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཏིལ་ལ་ཏིལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཡུལ་དང་བདེན་ཞེན་གྱི་དབང་གིས་མུན་པ་ལྟ་བུས་བསྒྲིབས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ལས༔ ད་ལྟ་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་པ་ལས་བསྒོམ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་རང་དབང་རང་ལ་ཐོབ་སྟེ་རང་ཐོག་ཏུ་རང་ས་འཛིན་པ་ལས་བློ་ཡིད་ཀྱིས་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པར་ནམ་མཁའ་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་རང་དབང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡེ་བབ་རང་བྱུང་ཆེན་པོར་འབྱམས་ཀླས་པ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་༔ སྔོན་ཆད་ཕྱི་ནང་དུ་བློ་ཡིད་ཀྱིས་བཅད་ནས་སོ་སོར་བཟུང་བ་ད་ནི་ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཐག་ཆོད་དེ་ཁྱབ་བརྡལ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་དོན་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ལ་སྒོམ་པ་བློ་བྲལ་བྱར་མེད་ཅེས་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དེའི་ངང་དུ་ལུས་མ་ བཅོས་པར་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་ལྟ་བུར་གཡོ་འགུལ་དང་བྲལ་བར་བཞག་པ་དང་༔ ངག་མ་བཅོས་པ་པི་ཝང་གི་རྒྱུན་ཐག་ཆད་པ་ལྟར་སྨྲ་བརྗོད་བཟླས་པ་ཐམས་ཅད་ཅོག་བཞག་ཏུ་བཏང་བ་དང་༔ སེམས་མ་བཅོས་པ་ཡེ་ཡིན་གྱི་ངང་དུ་བཟོ་མི་འཆོས་པར་རང་ཡན་དུ་བཞག་པ་དང་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་བཏང་སྟེ་བྱར་མེད་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ན་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱའོ༔ གཞན་ཡང་ཟ་ཉལ་འགྲོ་འདུག་ཁྲོམ་ཚོགས་འདུ་ལོང་སོགས་ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་ལམ་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་ལྟ་བའི་སྟངས་མི་ཤོར་བ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ཀྱི་རོལ་པར་ཐག་ཆོད་པའི་རྗེས་ཤེས་རྒྱུན་ཆགས་པ་དང་༔ སྒོམ་པའི་གདིང་མི་ཤོར་བ་རིག་པ་བྱར་མེད་མངོན་གྱུར་ལས
Chinese
务必抓住要点，一定要学习调伏自心。像这样，那些没有调伏自心的人，即使努力修持甚深口诀，一旦遇到困难、饥渴等微小违缘，就会被其左右，最终无法成就，所以首先要用四种转心之法调伏自心，最终无论何时何地都要抓住要点，使之融入相续，成为不可磨灭的习惯，这才是所有修行人共同的无上瑰宝。 嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。现在进入正行修持：如实了知轮回涅槃一切万法，皆在原始本初的基性大海中融为一体的实相，这被称为“见解虚空广阔”，即是基之自性法身离于一切相而显现。修持是：从无始轮回以来，原始本初的普贤王如来，如芝麻油遍布芝麻般，周遍一切众生的相续，然而由于能取所取以及实执的缘故，如同被黑暗遮蔽而迷惑。现在，当自性与自身相遇时，便没有任何需要修持的东西，自然获得自在，安住于自身之中，无需心识的改造，在清净虚空的法界中，自然显现自在，广大无垠，如同虚空与虚空相融一般。过去，内外被心识分割而执着，现在内外已无分别，彻底决断，安住在周遍广大、通透无碍的意义之中，这被称为“修持离心无为”。如是修持的状态中，身体不加造作，如尸陀林的尸体般，保持不动；语不加造作，如断了弦的琵琶般，停止一切言语念诵；心不加造作，安住在本然状态中，不加改造，保持自然。这三者是放下身语意的活动，安住于无为之中，因此称为“等持”。 此外，无论在吃、睡、行、住、集市、聚会等任何身语行为之时，都不失去见解的要领，始终保持对轮回涅槃二元对立之戏论的决断，持续保持后得智；不失去修持的要领，从觉性无为的显现中
English
Be sure to grasp the key point of training and taming your own mind. Like this, those who have not tamed their minds, even if they strive to practice profound instructions, once they encounter minor adversities such as difficulties and hunger and thirst, they will be swayed by them and ultimately fail to achieve accomplishment. Therefore, first train your mind with the four thoughts that turn the mind, and ultimately, at all times and in all circumstances, grasp the key point of integrating it into your being as an unforgettable habit. This is the supreme and unparalleled treasure common to all practitioners. Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). Now, entering into the actual practice: Knowing and realizing as it is that all of samsara and nirvana are of one taste in the primordial ground of being, this is called "view vast as the sky," which is the manifestation of the self-face of the ground, the Dharmakaya, free from characteristics. Meditation is: From beginningless samsara, the primordial ground of being, Samantabhadra, pervades the being of all sentient beings like sesame oil pervading sesame seeds, but due to the object of grasping and the clinging to truth, it is obscured as if by darkness, and thus there is delusion. Now, when the self-face meets itself, there is nothing whatsoever to meditate upon, and one attains self-mastery and abides in one's own ground. Without the manipulation of mind, in the realm of pure space, self-mastery is naturally manifested, vast and boundless in the great natural state, like space merging with space. Previously, the mind had divided inside and outside and grasped them separately, but now there is no inside or outside, and one is completely certain and abides in the meaning of vast pervasiveness and unobstructedness. This is called "meditation beyond mind and without effort." In that state of meditation, the body is left uncorrected, like a corpse in a charnel ground, without movement; speech is left uncorrected, like a lute with a broken string, all speech and recitation are abandoned; the mind is left uncorrected, abiding in its natural state, without manipulation, remaining natural. These three are abandoning the activities of body, speech, and mind, and abiding in non-action, therefore it is called "equanimity." Furthermore, at any time of bodily and verbal activity, such as eating, sleeping, walking, sitting, in the marketplace, in gatherings, etc., do not lose the key point of the view, and constantly maintain the after-wisdom that is decisive in the play of the non-duality of samsara and nirvana; do not lose the key point of meditation, from the manifestation of awareness without effort.