Tibetan
ཐོགས་པས་ཤངས་ལ་མཉེས་པའི་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ཤངས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་ཐིམ༔ རོའི་ལྷ་མོས་ཞལ་ཟས་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་པས་ལྗགས་ལ་མཉེས་པའི་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་ཐིམ༔ རེག་བྱའི་ལྷ་མོས་ན་བཟའ་ཐོགས་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལ མཉེས་པའི་མཆོད་པ་ཕུལ༔ སྐུའི་དབང་པོ་ལ་ཐིམ་པས་ཐུགས་བདེ་སྟོང་གི་རོས་ཚིམ་པར་བསམ་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པའོ༔ དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་ཏེ་འབུལ་བ་དང་༔༷ སྣོད་བཅུད་གཏོར་མའི་རོལ་པར་བསྒྱུར་ཏེ་འབུལ་བ་དང་༔ འཁོར་བ་ཁྲག་གི་རྒྱ་མཚོར་བསྒྱུར་ཏེ་འབུལ་བ་དང་༔ སྣང་སྟོང་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བ་ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་སྦྱོར་བའི་མཆོད་པ་དང་༔༷ ཡེ་ཡིན་ཆོས་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཁམས་གསུམ་བདག་ལྟའི་རཱུ་དྲ་བདག་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྒྲལ་བའི་ཐ་མལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ཤ་ཡི་རི་བོ་ཁྲག་གི་རྒྱ་མཚོ་རུས་པའི་གྲམ་ཁྲོད་དུ་བསྒྱུར་ཏེ་ཕུལ་བས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་བློ་འདས་ཆེན་པོར་བཅོམ་པ་བསྒྲལ་བའི་མཆོད་པའོ༔ སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་གསལ་ཏེ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་རང་ལས་སྤྲུལ་པའི་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་མཛེས་པའི་གར་བྱེད་ཅིང་ཕྱག་མཚན་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་སྒྲོག་པ་དང་༔ ངག་ནས་སྙན་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་གླུའི་མཆོད་པ་འབུལ་བར་བསམ་པ་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་སྟེ༔ མོས་བསྒོམ་ཙམ་དུའང་དེ་ཙམ་གྱི་དམིགས་པ་ནི་མེད་ཐབས་མེད་པ་ཡིན་ལ༔ འདི་ཙམ་ཡང་མེད་པས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ནི་བྱ་དང་བྱིའུ་འུར་བ་ལྟ་བུ་ལས་དོན་མ་མཆིས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བ་ནི་དཔེར་ན་ཆུ་བསྲུབ་པ་ལས་མར་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ༔ དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གཞིར་གནས་ཀྱི་ལྷ་མཆོག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་བླ་ན་མ་མཆིས་པ་ཉིད་དུ་འཁོར་བའི་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་འཕོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ༔ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེའི་ཚུལ་སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་བསྒོམ་ཞིང་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན༔ སྔོན་ཆད་ལས་ཉོན་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒྲིབ་ནས་གཞིར་གནས་ཀྱི་ལྷ་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་བེམ་སྟོང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་ལ༔ ད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་གསལ ཨོཾཿ སྟོང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དོན་དམ་པ༔ དམ་ཚིག་པ་བེམ་པོ་ལྟ་བུར་གསལ་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དབྱིངས་ནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་དབྱེར་མེད་དུ་བཞག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ༔ ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བློ་ཡིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་བཞག་པ་ཙམ་མོ༔ ཆོས་སྐུ་གཞིར་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་དེ་རྒྱུད་ལ་བརྟན་པར་བྱ་བ་དོན་དམ་པ༔ བཤམས་པའི་གདན་ལ་བཞུགས་པར་གསོལ་བས་ལྷ་རྣམས་འཁོད་པར་མོས་པ་ཀུན་རྫོབ༔ རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་ལྟ་བ་མཇལ་བའི་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་ཕྱག་འཚལ་མཁན་དང་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་རོ་གཅིག་ལས་ཐ་དད་མ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་པ༔ ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཁོར་བའི་སྒོ་དང་བསྟུན་ཏེ་མི་རྗེ་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ་གུས་པས་འདུད་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་གུས་ཕྱག་འཚལ་བ་ཀུན་རྫོབ༔ ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་མཐོང་ཚེ་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་མ་བཤམ་རང་བྱུང་གི་མཆོད་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ༔ བཤམས་པའི་རྫས་སྒྱུ་མའི་རྫས་ལྟ་བུ་དང་༔ སྒྱུ་མའི་སྔགས་ལྟ་བུའི་སྤེལ་སྔགས་དང་༔ སྒྱུ་མའི་དམིགས པ་ལྟ་བུའི་ཡིད་སྤྲུལ་དང་༔ ལྟད་མོ་མཁན་ལྟ་བུའི་ལྷར་སྣང་བཀོད་པའི་དབང་ཡུལ་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལྟ་བུ་འདོད་རྒུར་འཕྲུལ་ཏེ་འབུལ་བ་ཀུན་རྫོབ༔ ཆོས་སྐུ་གཞིར་གནས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་དང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་ནི་དོན་དམ་པ༔ མི་ཆེན་དང་རྒྱལ་པོ་སོགས་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་བཞིན་ལྷའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་བསྟོད་པ་ཀུན་རྫོབ་བོ༔ དོན་ལ་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་རྫོགས་པའི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ་རིག་པ་མངོན་བྱེད་ཀྱི་ངང་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་གནད་ཀྱི་དམ་པར་བཟུང་བར་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་ལྷ་གསལ་བ་ན་བདག་ལྷ་རུ་ཤེས་པས་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ནི༔ སྔོན་ཆད་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཚེ་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སུ་སྣང་བ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བག་ལ་ཉལ་བ་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཏེ་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པོ་དེའི་ཚུལ་དུ་བདག་ལུས་ལྷར་གསལ་བ་དང་༔ སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་སྣང་ང་རུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གོ་མ་འགག་པ་དེ་ཀ་ལྷ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་གོ་བརྗེས་ཏེ་བདག་ལྷ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་གོ་མ་འགག་པར་བསླབ་པ་ནི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་དང་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ལྷ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་བདག་སྣང་ལྷ་རུ་འཕོ་བའི་གནད་འདི་དང་བྲལ་ ཨོཾཿ ན་ལྷ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ༔ འདི་ལྟར་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ན་མཐར་རི
Chinese
以触供奉鼻根喜悦的供品，融入鼻根之本性。以美味天女供奉各种食物，供奉舌根喜悦的供品，融入舌根之本性。以触觉天女供奉衣物，供奉诸天之身喜悦的供品，融入身根之本性，思维以乐空之味满足，这些是内外之供品。将五毒转化为智慧甘露而供奉，将器情转化为朵玛的嬉戏而供奉，将轮回转化为血海而供奉，将显空父母双运无漏大乐双运的供品，以本来法性方便的金刚，将三界我执的罗刹，度脱于无我智慧的法界中，将庸俗的景象，转化为血肉之山、血海、骨骸之地的供奉，使一切有法的显现，皆被摧毁于法性超离思维的境界中，是为度脱之供品。再次，将坛城中所有本尊的身色、手印、 饰品和装束，皆清晰地观想于心中，以忆念其伟大功德的方式，从自身幻化出无数的勇士空行母，在虚空中展现美妙的舞蹈，发出各种手印乐器的声音，口中发出悦耳的赞颂之声，思维供奉歌舞之供品，这是赞颂的对境。仅仅是信解观修，也必须具备如此的对境，否则就无法成就。如果连这些都不具备，那么进行修持就像鸟雀喧闹一样毫无意义，无法获得成就，就像搅动水无法产生酥油一样。究竟而言，通过确定空性的意义，使空性自性安住的本初怙主普贤王如来之自性得以证悟，这是将轮回的一切显现和心念转变的无上殊胜方便。世俗谛中，应将此等行持观想为三门金刚三门，并使其清晰显现。往昔因业惑习气所障，本初怙主未能显现，而沦为无记空性，如今，显现证悟无我的智慧力，使其明晰。
English
Offering pleasing offerings to the nose through touch, dissolving into the essence of the nose. Offering various foods by the goddess of taste, offering pleasing offerings to the tongue, dissolving into the essence of the tongue. Offering garments by the goddess of touch, offering pleasing offerings to the bodies of the deities, dissolving into the essence of the body, contemplating satisfaction with the taste of bliss and emptiness, these are the outer and inner offerings. Transforming the five poisons into the nectar of wisdom and offering them, transforming the vessel and essence into the play of tormas and offering them, transforming samsara into an ocean of blood and offering it, the offering of the union of appearance and emptiness, father and mother, the immaculate great bliss union, with the vajra of primordial dharmata skillful means, liberating the rakshasa of self-grasping in the three realms into the realm of selflessness wisdom, transforming the ordinary realm of appearance into a mountain of flesh, an ocean of blood, a charnel ground of bones and offering it, thus all conditioned appearances are destroyed into the great dharmata beyond mind, this is the offering of liberation. Again, clearly visualizing in the mind the body color, hand implements, ornaments, and attire of all the deities of the mandala, through the gate of remembering their great qualities, emanate from oneself immeasurable heroes and dakinis, performing beautiful dances in the sky, sounding various hand implements and musical instruments, and from the mouth praising with melodious voices, contemplating offering the offering of song and dance, this is the object of praise. Even in mere faith and contemplation, such an object is indispensable, otherwise it cannot be accomplished. If even this is lacking, then practicing is like the clamor of birds and sparrows, without meaning, and accomplishment will not arise, just as butter does not arise from churning water. Ultimately, by ascertaining the meaning of emptiness, the supreme method of realizing the self-face of the primordial protector Samantabhadra, the self-nature of emptiness abiding as the ground, is the very means of transforming all appearances and thoughts of samsara. In relative truth, one should contemplate these actions as the three vajras of the three doors and make them clear. In the past, obscured by karmic afflictions and habitual tendencies, the primordial deity did not manifest, and it became an unmentioned emptiness, now, manifesting the power of wisdom that realizes selflessness, making it clear.
Chinese
從殊勝的淨土迎請而來，安住於無二無別，是世俗諦。從一處迎請至另一處，實際上並未成就，僅是心識上的安立。認識法身本住的覺性，並使之在相續中穩固，是勝義諦。祈請安住於陳設的座墊上，並相信諸佛安住於此，是世俗諦。對自顯現的智慧之嬉戲深信不疑，從而生起歡喜，這是面見見地的頂禮，意即頂禮者與頂禮的對象，在一切處皆是同一本質，並無任何差別，是勝義諦。在世俗諦中，順應輪迴之門，如同對待國王等一般，以恭敬之心頂禮，是世俗諦。當見到法性大圓滿的本性時，知曉顯現與存在的欲妙一切，皆是無需陳設、自然生起的供養，是勝義諦。陳設的物品如同幻化的物品，幻化的咒語如同增長咒，幻化的對境如同意幻化現，如同魔術師般，在神祇顯現的權力範圍內，如幻術般隨心所欲地變幻供養，是世俗諦。見到法身本住的狀態和功德，感到非常稀有，是勝義諦。如同對偉人和國王等顯著讚頌和讚美一般，讚頌神祇偉大的功德，是世俗諦。 實際上，知曉基之法身自性圓滿的狀態，是大圓滿見的本質，即將覺性顯現的狀態專注於一處，應當視為最殊勝的要訣。 如是，當明觀本尊時，以我即本尊的認知，堅定我慢，即往昔流轉輪迴時，將顯現為有情之身的認知潛伏於心中，此即我慢，即在一切顯現與心識的造作者的狀態中，自身之身明觀為本尊，以及有情之身顯現為我的認知未曾間斷，那即是本尊，將認知和理解轉變為我即本尊的認知，並不斷修習，即是本尊我慢的堅定和本尊三摩地。成就本尊的關鍵在於將自身之顯現轉化為本尊，若與此訣竅相違，嗡 (Om, 唵，具足三身) 啊 (Āḥ，阿，無生) 吽 (Hūṃ，吽，降伏) 縱然如何修持本尊，亦無法成就。如是，若能獲得本尊我慢的堅定，最終
English
Bringing forth from the celestial realms of excellence and establishing it as inseparable is the relative truth. Although bringing it from one place to another is not truly accomplished, merely establishing it as existing in the mind is sufficient. Recognizing the wisdom of the Dharmakaya abiding as the ground and stabilizing it in the lineage is the ultimate truth. Believing that the deities are present by requesting them to sit on the arranged seat is the relative truth. Generating joy by trusting that the play of self-appearing wisdom has become manifest is the prostration of meeting the view, meaning that the one who prostrates and the object of prostration are all of one taste and not established as different, is the ultimate truth. In the relative truth, in accordance with the gateway of samsara, respectfully prostrating in accordance with the manner of paying homage to kings and the like is the relative truth. When the state of the Great Perfection of Dharmata is seen, knowing that all the desirable qualities of appearance and existence are unarranged, spontaneously arising offerings is the ultimate truth. The arranged substances are like illusory substances, the propagated mantras are like illusory mantras, the illusory objects are like mind-emanations, and like a magician, offering whatever is desired by transforming it at will like an illusion within the domain of the display of deities is the relative truth. Being extremely amazed at seeing the state and qualities of the Dharmakaya abiding as the ground is the ultimate truth. Praising the qualities of the greatness of the deities in the manner of manifestly praising and extolling great people and kings is the relative truth. In reality, knowing the state of the Dharmakaya of the ground being complete in itself is the essence of the view of the Great Perfection, that is, holding the state of manifesting awareness as the most supreme key point. Thus, when the deity is visualized, stabilizing pride by knowing oneself as the deity means that when wandering in samsara in the past, the latent consciousness of grasping the appearance of sentient beings as oneself is pride, that is, in the state of the agent of all appearances and minds, one's own body is visualized as the deity, and the consciousness of grasping the appearance of sentient beings as oneself is not interrupted, that is the deity, transforming the consciousness and understanding into the knowledge that one is the deity, and continuously training without interruption is called the stabilization of deity pride and deity samadhi. The key to accomplishing the deity is to transform one's own appearance into the deity, and if it is contrary to this key point, Oṃ (Om, 唵，具足三身) Āḥ (Āḥ，阿，無生) Hūṃ (Hūṃ，吽，降伏) no matter how one practices the deity, it will not be accomplished. Thus, if one obtains stability in deity pride, eventually