Tibetan
་དེ༔ དཔེར་ན་ནམ་མཁར་ཉི་མ་ཤར་བ་ལ་སྤྲིན་དཀར་པོས་བསྒྲིབ་པ་དང་ནག་པོས་བསྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ་ཉི་མའི་ཞལ་རས་མི་མངོན་པར་སོང་བ་ལྟར༔ གཞིའི་ངང་མདངས་བསྒྲིབ་པ་ལ་ཡང་དགེ་བས་བསྒྲིབ་པ་དང་སྡིག་པས་བསྒྲིབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ས་ལམ་ལ་བསྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀ་གང་མྱོང་ཡང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་མ་མྱོང་བ་ཡིན་པས་ཕན་གནོད་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་ཀྱང་༔ དེ་ལ་གཞིག་ ཨོཾ༔ ནས་བདེ་སྡུག་ངེས་པར་མ་གྲུབ་ན་མེད་ལ་ཡོད་སྣང་ཤར་བ་ཙམ་གྱིས་ཅི་གནོད་སྙམ་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤར་བ་དེ་ཡང་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་མྱོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལྟར་བདེ་བས་ངོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བཟོད་གླག་མེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེས༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞིའི་ཆོས་སྐུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞན་དུ་གང་ཡང་མ་མཆིས་ན༔ སྒྲུབ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཞིང་དང་སྟོན་འཁོར་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོས་དོན་དང་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་བློ་ཡིད་ཀྱིས་བཅོས་བསྒྱུར་འབད་རྩོལ་སྣ་ཚོགས་པས་ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་འཕྲོ་རྒོད་འཐོར་གསུམ༔ བྱིང་རྨུག་འཐིབ་གསུམ༔ ན་ཚ་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་བཙན་ཐབས་སུ་སློང་བར་བྱས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞིའི་ངང་དུ་ཞི་ནས་ཡེ་གནས་ཀྱི་ཤེས་པ་ངོ་འཕྲོད་དེ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་ལམ་བྱེད་རང་བབས་ཀྱི་དྲན་ པའི་ངང་སྐྱོང་བ་སྟེ་དེང་སང་གི་དུས་འདིར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཉམས་ལེན་དུ་དོན་གྱི་འཇོག་སོ་བྱེད་པ་ཡིན་ནའང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ༔ དེས་ན་ལྟ་བ་གཏན་ལ་དབབ་ནས་གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་ཞལ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་པས༔ དེ་ལ་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་༔ བསྐྱེད་རིམ་ཐབས་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་གཉིས་ཡོད་དོ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ༔ དང་པོ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་རོལ་པར་ཐག་བཅད་ནས་ངང་མངོན་གྱུར་ཆེན་པོར་ངོ་སྤྲོད་ས་རང་ཐོག་ཏུ་བཟུང་བས་གཞིའི་རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོ་རང་བབས་སུ་འཇོག་པ་ནི་མྱུར་ལམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་ཡིན༔ རྩོལ་མེད་རང་བབས་སུ་བཞག་ནས་ཤི་བའི་མཐར་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་ན་སངས་རྒྱས་པར་གདོན་མི་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལྟར་མི་ལྡན་པར་སྔོན་གྱི་ལས་ངན་པའི་དབང་གིས་རྣམ་གཡེང་དང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་ན་འཆི་ཁ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པའང་༔ ལ་ལ་ནི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པའི་དབང་གིས་གཏམ་དང་མི་ཚིག་གི་རོ་ལ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་སྣང་ནས་དེར་ཞེན་ ཨོཾཿ ཅིང་ཆགས་ཏེ་འདུ་འཛི་ལ་ཞེན་ནས་དོན་འབྲས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ལབ་མོ་རུ་མི་ཚེ་སྟོང་ཟད་དུ་བཏང་ནས་བསྒོམ་མི་ནུས་ཤིང་འཆི་ཁ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པར་འགྱུར་བ་དང་༔༷ ལ་ལ་ནི་ཚེ་འདིའི་ཆེ་འདོད་དང་གྲགས་འདོད་རང་རྩིས་རང་མཐོང་རང་བསྟོད་ཀྱིས་རྒྱུད་གང་ནས་མི་ཚེ་གཏོ་ཡས་ལ་ཟད་ཅིང་འཆི་ཁ་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པ་དང་༔ ལ་ལ་ནི་ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་རྒུད༔ འདུ་བའི་ནད་ཀྱིས་བཏབ༔ ན་ཚོད་འཆི་བ་ལ་ཉེ་ཡང་ད་དུང་ཆེ་འདོད་དང་གྲགས་འདོད་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བཏགས་ནས་སྒོམ་སྒྲུབ་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་བོར་ཏེ་འཆི་ཁ་ཐ་མལ་པ་ལས་ཞན་པར་སྡུག་བསྔལ་སེམས་ལ་མྱོང་བཞིན་དུ་འཆི་དགོས་པ་དང་༔ ཡང་ལ་ལ་ནི་མྱོང་ཞེན་བློ་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་མ་གཏོགས་རྩོལ་མེད་བྱ་བཏང་གི་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་ཡིད་མི་ཚིམ་ཞིང་བློ་མི་གཏོད་པའི་དབང་གིས་ཉམས་སུ་མི་ལོན་པ་དང་༔ ལ་ལས་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་ཡིད་མི་ཆེས་པའི་དབང་གིས་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པ་དང་༔ ལ་ལས་ངོ་འཕྲོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་གོ་ནས་དེའི་ཐོག་ཏུ་ལུས་པ་དང་༔ ལ་ལས་དོན་གོ་ལོག་ཏུ་བཟུང་ནས་བག་མེད་ཀྱི་དབང་དུ་འཁྲུལ་པ་སོགས་སེམས་ཅན་ལས་སྐལ་མེད་པ་རྣམས་དོན་དམ་རྩོལ་མེད་ཀྱི་ལམ་དུ་ འདྲོངས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས༔ དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་རྩོལ་བཅས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་རྩོལ་མེད་དབྱིངས་སུ་ཁ་དྲང་བའི་ཐབས་སུ་དགོངས་ནས་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མཚན་མར་བཅོས་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྷ་དང་ཞིང་ཁམས་གཞལ་ཡས་སྟོན་འཁོར་མིང་དོན་ཡིན་ལུགས་རྣམ་ཐར་མང་པོ་འཁོར་བའི་སྒོ་དང་བསྟུན་ནས་དམིགས་སྒོམ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མང་པོ་བསྟན་ཏེ་བསྒོམ་བསྒྲུབ་ལ་འབད་པས་ཡུལ་ཕ་གི་བ་ཞིག་ན་ཞིང་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཡངས་པ་ཅན་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་བགྲོད་སླེབ་ཡོད་པར་འཆད་པ་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱའོ༔ དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་ལྔ་དང་རིགས་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རོལ་པར་འགག་བསྡམ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཡང་
Chinese
དེ། 譬如虚空中日出，为白云所遮蔽与为黑云所遮蔽，二者无有差别，皆令太阳之面容不得显现。如是，遮蔽基之自性光明，为善所遮蔽与为恶所遮蔽，亦无有差别，故将遮蔽遍智之道。无论感受乐与苦，皆未曾于胜义中成立，故亦无丝毫之利益与损害，然于此理当坚信。 嗡！若谓乐与苦未曾真实成立，则仅为无而显现，有何损害？譬如梦境中显现之痛苦，虽未曾真实成立，然于感受上无有差别，如是，乐受亦无有满足之时，痛苦亦无有堪忍之时，此二者亦无有差别。如是宣说。又，菩提萨埵智慧金刚云： 祈请世尊，基之法身，善逝藏中，佛与有情，道与果之诸法，此外更无他物，然于修法与坛城，刹土与教主等众多开示，祈请如实开示其必要与自性。如是请白。 世尊答曰：智慧金刚，于基之善逝藏自性中，若以心识之改造、勤作等种种方式，强行生起安乐、明晰、无念、散乱、掉举、昏沉、沉没、黑暗、疾病、乐苦等，令一切分别念寂灭于基之自性中，而现证本有之觉性，此即是化身道用，于自性本然之忆念中修持。然于当今之时，虽一切皆以共同之修持而作要义之安立，然有不得解脱果之过失。故当定解见地，而现证基之普贤王如来之自性光明。于此，有以现量于自身上开示，与依于生起次第之方便道而开示二者。智慧金刚，于以现量于自身上开示时，首先，当定解包含显有轮回涅槃之一切法皆为空性，于法性虚空之游戏中，断定之后，于自性光明大现前中，于自身上执持开示之处，则基之觉性……
English
That. For example, when the sun rises in the sky, there is no difference between being obscured by white clouds and being obscured by black clouds, as both prevent the sun's face from appearing. Likewise, obscuring the inherent radiance of the ground, there is no difference between being obscured by virtue and being obscured by sin, thus obscuring the path of omniscience. Whether experiencing happiness or suffering, neither has ever been established in ultimate truth, so there is not the slightest benefit or harm. However, one should firmly believe in this truth. Om! If one thinks that happiness and suffering have not been truly established, then what harm is there in merely appearing as non-existent? For example, the suffering that appears in a dream, although not truly established, there is no difference in experience. Likewise, there is no time to be satisfied with happiness, and there is no time to endure suffering, and there is no difference between the two. Thus it was said. Furthermore, Bodhisattva Wisdom Vajra said: O Lord, Blessed One, in the Dharmakaya of the ground, the Tathagatagarbha, there is nothing else besides the Buddhas and sentient beings, the paths and the fruits. However, in the many teachings on sadhana and mandalas, realms and teachers, please explain as they are, the necessity and nature. Thus he requested. The Blessed One replied: Wisdom Vajra, in the nature of the Tathagatagarbha of the ground, if one forcibly arouses happiness, clarity, non-thought, distraction, agitation, dullness, sinking, darkness, sickness, happiness, suffering, etc., by means of mental manipulation, effort, and various efforts, so that all conceptual thoughts are pacified in the nature of the ground, and the innate awareness is realized, this is the activity of the Nirmanakaya path, cultivating in the natural state of mindfulness. However, in this present time, although everyone establishes the essential points as a common practice, there is the fault of not attaining the fruit of liberation. Therefore, one must ascertain the view and realize the inherent radiance of the Ground of Samantabhadra. In this, there are two ways of revealing: revealing directly on oneself with direct perception, and revealing by relying on the path of skillful means of the generation stage. Wisdom Vajra, in revealing directly on oneself with direct perception, first, one must ascertain that all phenomena included in samsara and nirvana are emptiness, and after determining that it is a play of the Dharmata, in the great manifestation of inherent radiance, holding the place of revelation on oneself, then the awareness of the ground...
Chinese
将大安住置于自然状态，乃是捷径大圆满之乘。无勤地安住于自然状态，直至死亡的尽头，如此修持必定成佛。若非如此，因前世恶业的影响，而陷入散乱和懒惰，临终时也会变得平庸。有些人似乎体验到被魔所迷惑，沉溺于言语和人语的滋味， 嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）， 沉溺于世俗的喧嚣，将一生浪费在无意义的闲聊中，无法修行，临终时也会变得平庸。有些人则因贪图今生的名利、自负、自傲、自夸而耗尽一生，临终时也会变得平庸。有些人身体的元素衰败，被聚合之病侵袭，寿命临近死亡，却仍然执着于名利等念头，将修行视如唾沫之灰，临终时比平庸之人更加痛苦地死去。还有些人，除了体验执着的念头之外，对于无勤放下之见修行不满足，也不信任，因此无法获得证悟。有些人即使认识到，也因不信任而不修持。有些人认为仅仅认识到就足够了，停留在那里。有些人则错误地理解意义，沉迷于放逸等等，对于这些没有福报的众生来说，进入究竟无勤之道非常困难。 因此，为了依靠世俗有勤之道，将他们引入究竟无勤之境，将本基如来藏的身体和智慧转化为有相，根据轮回之门，展示了许多作为所修之本尊、净土、宫殿、眷属的名义、意义、实相和传记，以及观想、念诵等等的修持方法，宣称通过努力修行可以到达某个地方名为净土的广阔之地，所有这些都被称为方便道。过去、现在、未来三世的一切诸佛及其眷属，都被归纳为五身、五部和五智的显现而加以阐述。
English
To place the great ease in its natural state is the swift path of Dzogchen. To practice without effort, remaining in the natural state until the end of death, will undoubtedly lead to Buddhahood. If not, due to the influence of past negative karma, one may fall into distraction and laziness, resulting in an ordinary death. Some may seem to experience the taste of being deceived by demons, indulging in words and human speech, Oṃ (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Oṃ), becoming attached to worldly affairs, wasting their lives in meaningless chatter, unable to meditate, and facing an ordinary death. Others, filled with desires for worldly greatness, fame, self-importance, arrogance, and self-praise, exhaust their lives in vain, also facing an ordinary death. Some may experience the decline of their bodily elements, afflicted by diseases of aggregation, and nearing death, yet still clinging to desires for greatness and fame, abandoning meditation and practice like ashes of spit, dying in a state worse than ordinary, experiencing suffering in their minds. Still others, only accustomed to experiencing attachment and conceptual thoughts, are not satisfied or trusting in the view and practice of effortless abandonment, and thus fail to attain realization. Some, even if they recognize it, do not practice due to lack of trust. Some think that mere recognition is enough and remain there. Some misunderstand the meaning and become deluded by carelessness, etc. For such beings without merit, entering the ultimate path of effortless action is extremely difficult. Therefore, in order to lead them to the ultimate state of effortless action by relying on the conventional path of effort, the body and wisdom of the ground, the Sugata-garbha, are transformed into forms, and according to the gates of samsara, many methods of practice such as visualization, recitation, etc., are shown, along with the names, meanings, reality, and biographies of the deity to be practiced, the pure land, the palace, and the retinue, proclaiming that by diligently practicing, one can reach a vast place called a pure land somewhere far away. All of these are called the path of skillful means. All the Buddhas of the three times, together with their retinues, are condensed and explained as the display of the five bodies, five families, and five wisdoms.