Tibetan
་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ལེགས་པ་དང་སེམས་ལ་བདེ་བའི་ཉམས་རེ་འཆར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན༔ ངག་གིས་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ཡང་ཚིག་ལབ་པ་ཙམ་གྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ བསམ་པ་དགེ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གཞིའི་ཉག་ཕྲན་ཞིག་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ཡང་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་དག་གི་འཇུག་སྒོ་ནི་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ༔ དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་ཆུ་བླངས་ཏེ འདི་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་པར་བརྗོད་ན་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན༔ རྒྱ་མཚོའི་ཉག་ཕྲན་ཡིན་པས་རྒྱ་མཚོ་མ་ཡིན་པའི་ཆུ་ཡང་མ་ཡིན༔ སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བ་ རྫོགས ཨོཾ༔ ཅུང་ཟད་རེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོར་ཤར་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་ནོ༔ དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ལྷ་ཁང་བཀོད ལེགས་པར་སྐུའི་རྟེན་ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས༔ གསུང་གི་རྟེན་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས༔ ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་མཆོད་རྟེན་དང་རྡོ་རྗེ་ཕུར་པ་ལ་སོགས་པ་བཀོད་པ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་སོགས་རྨིས་པར་གྱུར་ན་སད་པའི་དུས་སུ་ངེས་པར་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་བསམ་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེས༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བསམ་པའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་ལས་དགེ་བར་འགྱུར་ན་དགེ་བ་ཡིན་པར་ལམ་ཁྱེར་བྱས་ཏེ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱས་ཀྱང་དགེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་༔ བསམ་པ་གསོད་སེམས་སྐྱེས་པ་དང་༔ སྦྱོར་བ་སྲོག་ལ་རྒོལ་བ་དང་༔ མཐར་ཐུག་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགག་པར་བྱ་བ་སོགས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ ལ་རང་འདོད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་༔ གཞན་སྣང་གི་ཤེས་པ་བག་ཉལ་དུ་ཡོད་པ་ལས་མི་དགེ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟེ༔ དེ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པ་ལ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཟོ་བཅོས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ༔ དགེ་སྡིག་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་ཙམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ་གཞི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་བྱེད་ལས་ཁོ་ནས་བདེ་སྡུག་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་མཛོད་ཅིག༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེས༔ ཀྱེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཉག་ཕྲན་རེ་ཡིན་པས་བདེ་བ་བསྐྱེད་པ་བསོད་
Chinese
仅仅是显现，就变得美好，并且成为心中产生安乐感受的因缘。口中念诵，也不是仅仅说话就能成为积累福德的因缘，而是因为善念的觉知本身就是基础的一个微小部分，所以果实也由此产生，而这些的入口就是法性本身的智慧。例如，从大海中取水， 如果说这是大海，那也不是大海本身。因为是大海的微小部分，所以也不是非大海的水。布施也是如此，暂时获得安乐。 嗡。稍微产生一些，作为使众生进入道路的入口而显现的那些，也是法性的力量。例如，在梦中建造寺庙， 精美地布置了身之所依的各种手印，语之所依的各种文字，意之所依的佛塔和金刚橛等，看到这些后，如果梦到向其顶礼、供养和绕转等，醒来时即使认为并没有真正做过这些，也会积累无量的福德。如是说。 又是菩萨智慧金刚问： 尊者世尊，如果这样以思维的运作使业变成善业，那么将善业作为道路来修持，即使做了杀生等不善业，也会变成善业吗？请世尊开示。 佛说： 智慧金刚，知晓基础是众生，思维产生杀害之心，行为是攻击生命，最终是断绝生命力等，所有不善业 都由自愿的觉知和，他显的觉知潜伏着，从而产生不善。因此，仅仅用分别念来改造不善，并不能使其变成善。所有善恶并非仅仅是分别念，因为基础是觉知，所以只有它的运作才能产生苦乐，请知晓。如是说。 又是菩萨智慧金刚问： 尊者世尊，如果这样，所有分别念都是如来藏的微小部分，因此产生安乐，是福
English
Just appearing is good, and it becomes a cause for generating a feeling of happiness in the mind. Reciting with the mouth is not just speaking that becomes a cause for accumulating merit, but because the very awareness of good intention is a small part of the basis, so the fruit is also produced by it, and the entrance to these is the wisdom of Dharma itself. For example, taking water from the great ocean, If you say this is the ocean, it is not the ocean itself. Because it is a small part of the ocean, it is also not non-ocean water. Giving alms is also the same, temporarily obtaining happiness. OM. Those that appear as an entrance to the path of sentient beings, as a means of generating a little, are also the power of Dharma. For example, building a temple in a dream, Beautifully arranging various mudras as supports for the body, various letters as supports for speech, and stupas and vajra kilayas as supports for the mind, seeing these, if you dream of prostrating, offering, and circumambulating them, even if you think you have not actually done so when you wake up, you will accumulate immeasurable merit. Thus it is said. Again, Bodhisattva Wisdom Vajra asked: Venerable Bhagavan, if in this way the operation of thought turns karma into good karma, then taking good karma as the path to practice, even if you do non-virtuous deeds such as killing, will it become good karma? Please explain, Bhagavan. The Buddha said: Wisdom Vajra, knowing that the basis is sentient beings, the thought arises of killing, the action is attacking life, and ultimately it is cutting off the life force, etc., all non-virtuous deeds Are generated from the latent self-willing awareness and the awareness of other appearances. Therefore, merely transforming non-virtue with discrimination does not make it virtuous. All good and evil are not merely discrimination, because the basis is awareness, so only its operation can produce happiness and suffering, please know. Thus it is said. Again, Bodhisattva Wisdom Vajra asked: Venerable Bhagavan, if in this way, all discriminations are small parts of the Tathagatagarbha, therefore generating happiness, is merit.
Tibetan
ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པ་དང་༔ སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པར་གོ་བས་དེའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཤེས་པ་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཉག་ཕྲན་རེ་ཡིན་ཡང་གཞི་ཤེས་པ་བག་ལ་ཉལ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་བྱེད་པའི་སྣང་བ་ཤར་བ་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པས་བདེ་སྣང་དང་སྡུག་སྣང་དང་བདེ་སྡུག་ལུང་མ་བསྟན་སོགས་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་སློང་བཟང་ངན་གྱིས་འཕེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ༔ དོན་ལ་ས་བོན་ཚ་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཚ་བ༔ ཁ་བ་ལས་ཁ་བ༔ མངར་བ་ལས་ ཨོཾ༔ མངར་བ་དུས་སུ་སྨིན་པ་ནི་རྒྱུ་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ༔ བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཉག་ཕྲན་མ་ཡིན་ན་ལས་འབྲས་སུ་སྨིན་པའི་དོན་མ་མཆིས་སོ༔ བདེ་སྣང་སྐྱེ་ཡང་སོ་ཟིན་མེད་པར་གནས་སྐབས་ཙམ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པ་དང་༔ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཡང་སོ་ཟིན་མེད་པར་གནས་སྐབས་ཙམ་དུ་མ་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བའི་སྣང་བ་ཤར་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན༔ ལས་ངན་པ་བསགས་པ་རྣམས་ལ་དེའི་འཇུག་སྒོ་རྒྱུ་ལས་ངན་པ་བསགས་པས་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བ་ཤར་བའི་མཐར་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་དང་༔ བཟང་པོ་བསགས་པ་ལའང་དེའི་འཇུག་སྒོ་རྒྱུ་ལས་དཀར་པོ་བསགས་པས་གནས་སྐབས་སུ་དཀའ་ཚེགས་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་མཐོའི་བདེ་སྣང་མཆེད་ཅིང་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཟད་པའི་ཚེ་འཁོར་བ་ནས་འཁོར་བར་ཁ་བརྒྱུད་དེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པ་སྟེ༔ གཞིའི་རང་ཞལ་བསྒྲིབས་པའི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་དང་ལས་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱུར་བསགས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ས་ལམ་ལ་བསྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན༔ དེས་ན་སྒོམ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་འཛིན་ལ་ནན་ཆེར་འབད་པས་བདེ་ སྡུག་གི་ཉམས་སྣ་ཚོགས་མ་ངེས་པར་འཆར་བའང་འཛིན་ཤེས་གཅིག་གིས་གཅུད་པའི་བྱེད་ལས་སོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེས༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་དཀར་ནག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་གཞིའི་རང་ཞལ་བསྒྲིབ་པའི་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད༔ སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་རིག་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་དཀར་པོ་བསགས་ཀྱང་འཁོར་བར་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཡིན༔ ལས་ངན་པ་བསགས་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བསགས་པ་ཡིན༔ དེ་གཉིས་ཀ་འཁོར་བའི་གསོས་སུ་འགྱུར་བ་ལས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་ཞལ་བསྒྲིབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད
Chinese
念的因也是分别念，痛苦生起的因也是分别念，明白了这个道理，所以请您开示差别。这样请问后，（上师）开示说：奇哉！具慧金刚，所有知识分别念都是如来藏的细微部分，但是基识沉睡，被完全唤醒后，显现出造作的现象，果实成熟，因此产生乐受和苦受，以及非乐非苦的无记等，这完全是由善恶动机所牵引。实际上，从热的种子产生热的果实，从雪产生雪，从甜 （藏文：ཨོཾ།，梵文天城体：ओṃ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）甜味成熟是因为因是种子所产生的缘故。如果不是如来藏的细微部分，就不会有成熟为业果的道理。 即使产生乐受，也只是暂时的，没有实质，因此没有心要；即使感受痛苦，也只是暂时的，没有真正地体验，而体验的现象显现，就像做梦一样。对于积累了恶业的人来说，其入口是由于积累了恶业，暂时显现快乐，最终会产生痛苦；对于积累了善业的人来说，其入口也是由于积累了白业，暂时忍受了艰难困苦等痛苦，其结果是增上生的乐受蔓延和享用，最终耗尽时，必须在轮回中辗转相续，感受痛苦；由于遮蔽了基的自性，无明本身将所有苦乐和善恶业积累为轮回的因，因此会遮蔽解脱的道。因此，修习禅定的修行者们，要努力专注于心，因为乐 苦的各种体验不确定地显现，也是由一个执著识所控制的作用。这样说道。 又是菩萨具慧金刚问：奇哉！导师薄伽梵，善恶业的因和果，对于遮蔽基的自性的遮蔽，有差别吗？请导师您开示！ 这样请问后，（上师）开示说：奇哉！具慧金刚，即使积累了善业，也是在轮回中积累福德；即使积累了恶业，也是积累了轮回的因。 这二者都会成为轮回的资粮，对于遮蔽法性的自性，没有差别。
English
The cause of thought is also conceptual thought, and the cause of creating suffering is also conceptual thought. Understanding this, please explain the difference. After this request, (the teacher) said: O Rigpa Dorje, all knowledge and conceptual thoughts are tiny parts of the Sugata-garbha, but the base consciousness is dormant and is completely awakened, and the appearance of working arises, and the fruit ripens, so the appearance of pleasure and the appearance of suffering, and the undesignated pleasure and suffering, etc., arise only from the good and bad motivations. In fact, from a hot seed comes a hot fruit, from snow comes snow, from sweet (Tibetan: ཨོཾ།, Sanskrit Devanagari: ओṃ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) The sweetness ripens in time because the cause is produced by the seed. If it is not a tiny part of the Sugata-garbha, there is no point in ripening into karmic results. Even if the appearance of happiness arises, it is only temporary without substance, so there is no essence; even if suffering is experienced, it is only temporary without real experience, but the appearance of experience arises, like a dream. For those who have accumulated bad karma, the entrance is due to the accumulation of bad karma, and happiness appears temporarily, and suffering will eventually arise; for those who have accumulated good karma, the entrance is also due to the accumulation of white karma, and the result of enduring hardships and sufferings temporarily is that the happiness of higher realms spreads and is enjoyed, and when it is exhausted, one must be transmitted from samsara to samsara and experience suffering; because the self-face of the base is obscured, ignorance itself accumulates all happiness and suffering and good and bad karma as the cause of samsara, so it will obscure the path of liberation. Therefore, those who practice meditation should strive to focus on the mind, because pleasure The various experiences of suffering arise uncertainly, and are also the function of being controlled by one grasping consciousness. So he said. Again, Bodhisattva Rigpa Dorje asked: O Teacher, Bhagavan, is there a difference between the cause and effect of good and bad karma in obscuring the self-face of the base? Please show me, Teacher! After this request, (the teacher) said: O Rigpa Dorje, even if you accumulate good karma, you are accumulating merit in samsara; even if you accumulate bad karma, you are accumulating the cause of samsara. Both of these will become the sustenance of samsara, and there is no difference in obscuring the self-face of the Dharma nature.