Tibetan
མ་པར་ཤེས་པ་གཟུང་བ་ ཡུལ་དང་༔ བཟང་ངན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་རྟོག་ཡིད་ཤེས་ཕྲ་བ་ལ་ལྕེའི་འཛིན་པ་སེམས་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་བཞིན་ཡིད་ཤེས་རགས་པ་རེག་བྱ་མཆེད་པའི་ཡུལ་ལ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ གཟུང་བ་ཡུལ་དང་༔ རེག་བྱ་བཟང་ངན་བར་མ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིད་ཤེས་ཕྲ་མོ་ལུས་ཀྱི་འཛིན་པ་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ༔ ཤེས་པ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་སྣང་བ་མེད་པ་དང་༔༷ ཤེས་པ་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་པ་ལས༔ ཤེས་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར་སེམས་ན་སྣང་བ་སྐྱེ་འཆིའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་ཡུལ་མེད་དུ་སོང་ན་སེམས་མེད་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་སྣང་བ་སེམས་སུ་མི་འདོད༔ སེམས་ལས་གཞན་པར་འདོད་ན་ཉིན་དུས་དང་རྨི་དུས་བར་མ་དོའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་སེམས་ལ་སྣང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་ཅི་ལ་འབྱུང་༔ སྣང་བ་སྔ་མ་ཟད་དུས་ཕྱི་མ་འབྱུང་དགོས་པའི་དོན་མེད་དེ༔ དེའི་ཕྱིར་ན་སྣང་བ་སེམས་མིན་ལ༔ སེམས་ལས་གཞན་པའི་སྣང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཚུལ་སྣང་བ་དངོས་ལའང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་སེམས་ལས་མི་གཞན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་ལུགས་སུ་འབྱུང་ནས་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་དང་༔ ཨོཾཿ ལུགས་སུ་ལྡོག་པས་ཀུན་གཞིའི་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་ཏེ་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཧར་སངས་པ་ཡིན༔ སྒོ་ཞེས་མིང་སོ་སོར་བཏགས་པ་ནི་སྒོ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་༔ ངས་ལུས་སྣང་བའི་རྐྱེན་ལས་སྣང་ཡུལ་ཡིད་ཤེས་རགས་པ་དྲུག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བུག་སྒོ་སོ་སོ་ནས་མཐོང་ཐོས་ཚོར་མྱོང་གི་སྣང་བས་རང་བསླུས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚུལ་ཤེས་པ་གནད་དུ་ཟུངས་ཤིག༔ བུག་སྒོ་འདི་དག་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ནི་རྨི་ལམ་དང་བར་མ་དོའི་སྣང་བས་སྟོན་ཏེ༔ མིག་བཙུམ་པའམ་ལོང་ཡང་གཟུགས་ཡིད་ལ་སྣང་བ་དང་༔ རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྣ་དྲངས་པས་སྒྲ་ཡིད་ལ་སྣང་བ་དང་༔ དེ་བཞིན་དུ་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དབང་པོའི་སྒོ་རུ་སྣང་ཙམ་ཡིད་ཐོག་ཏུ་མཆེད་པ་ནི་སྒོ་ཡིད་ལས་མི་གཞན་པའི་དོན་རང་གིས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ༔ ལར་ཕྱི་ལྟར་ན་ངར་འཛིན་ལ་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་༔ ཕྱི་སྣང་བ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནང་གཡོ་བ་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་བར་འདོད་ཡོན་ལྔའི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན༔ ནང་ལྟར་ན་ཉོན་ཡིད་ལ་གཟུང་ཡུལ་དང་༔ ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིད་ལ་འཛིན་པ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན༔ གསང་བ་ལྟར་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཤེས
Chinese
未印知觉所取 境和，好坏亲近取的心识念头，细微意识的舌之执取称为心。同样，粗大意识的所触境，身体的识 所取境和，所触好坏中等亲近取的念头，细微意识的身体执取，仅仅说是心而已。那些识之外没有显现，并且，必须了知识本身不是显现。如果认为识不是显现，那么显现就成了生死的奴隶，如果无境，就必须无心，因此不愿显现成为心。如果认为心之外还有其他，那么白天和睡眠之间中阴的状态中，心上显现为何不会中断？没有必要前一个显现消失时后一个显现才出现。因此，显现不是心，并且，没有心之外的显现的方式，在显现的事物上也确定了没有任何戏论的边，因此，脱离一切承诺就是不异于心的意义。这样，一切显现心都按规律出现，从而显现整个轮回， 唵（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵）！按规律返回，融入阿赖耶识的子宫，稍微没有就彻底清醒了。分别命名为门，是因为在无门上显现有门，所以这样说。我说身体显现的缘故，显现境是六种粗大意识，众生各自的孔门中，因见闻觉受的显现而自欺，所以要知道那个方式，抓住要点！这些不是孔门的方式，梦境和中阴的显现会显示，闭上眼睛或瞎了也能在心中显现色，通过分别念引导，声音也能在心中显现，同样，气味和味道以及一切所触，仅仅是在显现的显现根门中，在心中扩展，就是门不异于心的意义自己显示。总的来说，外在看来，执着于我执的补特伽罗之我和，外在显现的器世间，内在动摇的有情众生之间，一切贪欲五妙欲的境显现，都被认为是所取境。内在看来，染污意为所取境，亲近取为意，执取称为心。 秘密看来，意识的明识为识
English
Unprinted Taking of Consciousness Objects and, the mind that closely takes good and bad thoughts, the subtle consciousness of the tongue's grasping is called mind. Likewise, the coarse consciousness of the tangible realm, the body's consciousness The object taken and, the tangible good, bad, and neutral closely taken thoughts, the subtle consciousness of the body's grasping, is merely said to be mind. There is no appearance other than those consciousnesses, and it is necessary to know that consciousness itself is not appearance. If one thinks that consciousness is not appearance, then appearance becomes a slave to birth and death, and if there is no object, there must be no mind, therefore one does not want appearance to become mind. If one thinks that there is something other than mind, then in the intermediate state between day and sleep, why does appearance on the mind not cease? There is no need for the former appearance to cease and the latter to arise. Therefore, appearance is not mind, and there is no way that there is appearance other than mind, and it is certain that no extreme of elaboration is established even on the actual appearance, therefore, being free from all commitments is the meaning of not being different from mind. In this way, all appearances and minds arise according to the rules, and the entire cycle of existence appears, Oṃ (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)! Returning according to the rules, entering the womb of the alaya, and becoming completely awake without the slightest bit. Naming them separately as doors is because doors appear where there are no doors, so it is said that way. I say that because of the cause of the body's appearance, the appearing object is the six coarse consciousnesses, and beings deceive themselves with the appearances of seeing, hearing, feeling, and experiencing from their respective orifices, so it is important to know that way and grasp the key point! The way that these are not orifices is shown by the appearances of dreams and the intermediate state. Even if the eyes are closed or blind, forms appear in the mind, and guided by discrimination, sounds also appear in the mind. Likewise, all smells, tastes, and tangibles only appear in the manifest sense doors, and spreading in the mind is the meaning that the door itself shows that it is not different from the mind. In general, outwardly, grasping at the ego is the self of the person, and the external appearance is the container world, and the internal moving sentient beings, all the appearances of the objects of the five desires are considered to be the objects taken. Inwardly, the afflicted mind is the object taken, and the close taking is the mind, and grasping is called mind. Secretly, the clear awareness of consciousness is consciousness.
Tibetan
་པ་དང་པོ་སྟེ་དེ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་༔ མིང་བཏགས་དོན་འཛིན་དབྱེ་བ་ཕྱེས་ཏེ་བཟང་ངན་བར གསུམ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་འཛིན་པ་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དོན་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་དགོས་པ་ཡིན་པས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་དེ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཀྱེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཤེས་རབ་བྱ་བ་གཞན་ན་མེད་དོ༔ འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཤེས་པ་ལས་རྟོགས་པ་ལོགས་ན་མེད་དོ༔ སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་འདི་ཡིན་ནོ༔ མཐོང་བ་ལས་སྒོམ་པ་ལོགས་ན་མེད་དོ༔ ད་ལྟ་སྣང་བའི་ཡུལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གསལ་ཆ་འདི་ཀ་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ངོ་འཕྲོད་པ་རང་རིག་པའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས་སྔར་མེད་པའི་འོད་གསལ་ལོགས་ན་མེད་དོ༔ འཁོར་འདས་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་རྟོགས་པ་ལས་དབུ་མ་བྱ་བ་གཞན་ན་མེད་དོ༔ གཞི་དབྱིངས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ ཨོཾཿ ཆེན་པོར་རླུང་སེམས་ཡེ་ཤེས་སུ་དེངས་པ་ཉིད་ལས་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཚུད་པ་ཞེས་གཞན་ན་མེད་དོ༔ སྔོན་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད བདེན་པར་བཟུང་སྟེ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་མ་རིག་པ་ལས༔ ད་ཤེས་པས་དོན་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་མ་གཏོགས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ན་མེད་དོ༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣང་ཞེན་བདག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཅོད་པ་ལས་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད་དོ༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་དྭངས་ཤིང་གསལ་བ་འདི་ཀ་དབང་ཕྱུག་མ་ཧཱ་དཱེ་ཝ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ལུས་འདོད་པའི་ཁམས་དང་༔ ངག་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་༔ ཡིད་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྣང་བ་ཡིན༔ དེའི་ཚོགས་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ལས་དབང་པོ་རྣམ་དྲུག་དང་༔ ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གདངས་ལས་ལྷ་མ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་དང་༔ ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་རགས་པའི་རྟོག་ཚོགས་ལས་སྲིད་པའི་ལྷ་འདྲེ་ཆེ་རྒུ་མཆེད་པ་དང་༔ ཕྲ་བའི་རྟོག་ཚོགས་ལས་བགེགས་གདོན་འདྲེ་སྲིན་འབྱུང་པོ་རྣམས་མཆེད་པ་ཡིན་ནོ༔ ཤ་ས་ཁྲག་ཆུ་དྲོད་མེ་དབུགས་རླུང་སྟེ་འབྱུང་བ་བཞིའི་ལུས་བཟུང་ཞིང་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་སེམས་དང་རྟོག་ཚོགས་ཕྲ་མོའི་རང་གཟུགས་སེམས་ཅན་རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ༔ དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཀུན་གཞིར་གནས་ཏེ
Chinese
第一个是由于因缘的力量而变成境的自性，对于所取的境，区分命名、执取意义，分辨好坏，全部接受，要知道这就是执取心。实际上，轮回涅槃的一切法都必须确定为大空性，因此经过观察和分析，通过了解而使大智慧显现，这被称为证悟。 唉！显现的自在者，请认识一切显现为自显现！智慧不在别处。 请认识轮回涅槃的一切为大空性！证悟不在知识之外。这就是亲眼见到空性！修行不在见之外。现在，使显现的境显现的这个明分，就是自性光明的心。认识到这一点，就是自证的光明，除此之外没有原本就存在的光明。证悟轮回涅槃大空性的状态，除此之外没有中观。 基地界显现的中观。 唵 (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)！大风心转化为智慧，风心融入中脉，除此之外没有别的。以前轮回涅槃器情万有 都执着为真实，由于不成立的状态而产生无明。现在，除了通过知识到达事物本性之外，没有别的叫做觉性。将三界的显现执着斩断于无我的法界，除此之外没有别的叫做斩断。三界的基础，不作授记，清澈而明亮，这就是自在摩诃提婆，他的身体显现为欲界，语显现为色界，意显现为无色界。从他的六聚的自性中产生六根，从八聚的音声中产生天龙八部，从八万四千烦恼的粗大分别念中产生有顶天的强大神鬼，从微细的分别念中产生魔障鬼怪妖精，他们执取血肉骨髓体温气息，即四大之身，虚空空性是心和微细分别念的自性，幻化成各种各样的众生相，因此，神的因存在于众生的阿赖耶识中。
English
The first is that due to the power of conditions, it becomes the nature of an object. Regarding the object to be grasped, distinguishing naming and grasping meaning, distinguishing good and bad, and accepting everything, know that this is the grasping mind. In reality, all phenomena of samsara and nirvana must be determined as great emptiness. Therefore, through observation and analysis, through understanding, great wisdom manifests, which is called realization. Alas!自在者 of appearances, please recognize all appearances as self-appearances! Wisdom is not elsewhere. Please recognize all of samsara and nirvana as great emptiness! Realization is not separate from knowledge. This is seeing emptiness directly! Meditation is not separate from seeing. Now, this clarity that makes the appearing object manifest is called the self-luminous nature of mind. Recognizing this is called the self-aware luminosity, and there is no luminosity that did not exist before. There is no Madhyamaka other than realizing the state of great emptiness of samsara and nirvana. The Madhyamaka in which the base realm manifests. Oṃ (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，literal meaning: Om)! The great wind-mind transforms into wisdom, and the wind-mind enters the central channel. There is nothing else. Previously, all of samsara and nirvana, vessel and essence, and desirable qualities were grasped as true, and ignorance arose from the state of non-establishment. Now, there is nothing else called awareness except reaching the nature of things through knowledge. There is nothing else called cutting other than cutting the appearance and attachment of the three realms into the realm of selflessness. The basis of the three realms, unpredicted, clear and bright, is the自在摩诃提婆, whose body appears as the desire realm, speech appears as the form realm, and mind appears as the formless realm. From the nature of his six aggregates arise the six senses, from the sound of the eight aggregates arise the eight classes of gods and demons, from the coarse conceptualizations of the eighty-four thousand afflictions arise the great gods and demons of existence, and from the subtle conceptualizations arise the obstructing demons, ghosts, and spirits. They grasp the body of the four elements: flesh, blood, marrow, warmth, breath, and wind. Empty space is the nature of mind and subtle conceptualizations, and it transforms into various forms of sentient beings. Therefore, the cause of the gods resides in the alaya consciousness of sentient beings.