Tibetan
མེད་པའི་ཚུལ་ཤེས་པ་ནི་སྒོམ་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་༔ དགེ་སྡིག་ཐམས ཨོཾ༔ ཅད་ཀྱི་གཞི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཐག་ཆོད་པ་དང་༔ རང་ངོ་རང་གིས་མ་རིག་པས་བསྒྲིབ་པ་དང་༔ གཞི་སྟོང་ཉིད་ཆེན་པོ་འཁོར་འདས་ཡོངས་ཁྱབ་ཀྱི་རོལ་པར་མི ཤེས་ཤིང་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ལ་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ཙམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་དེ་མི་འདག་པར་ཤེས་ཏེ་རིག་པ་རང་ཐོག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་བློ་གཏོད་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་རྡུལ་དང་བྲལ་བར་འབྱེད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ༔ ལྷ་འདྲེ་དང་དེ་དག་གིས་ཕན་གནོད་ལ་བརྟག་སྟེ་ཤེས་པར་མ་བྱས་ན་ངར་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོར་གྲུབ་ཙམ་ནས་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྣང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པ་དང་༔ ལྟ་བ་དང་༔ གཏད་སོ་དང་༔ བསྲེ་བ་དང་༔ ནང་དུ་བཀུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་འཛིན་ཞུགས་ཕན་ཆད་ཕྱི་སློང་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་༔ ནང་སློང་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་དང་༔ གསང་སློང་སེམས་ཀྱི་དགའ་སྡུག་མྱོང་ཚོར་སྣ་ཚོགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན༔ དེར་འདྲེར་འཛིན་དང་གདོན་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྐྱེན་ཁར་ཤོར་ནས་དེར་ཞེན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལས་ལོག་སྟེ་གོལ་སར་འཆོར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་གནད་དོ༔ གཅོད་ཀྱི་གདམས་ པའི་སྒོར་ཞུགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལའང་ལྷ་འདྲེ་རང་སྣང་ལས་མི་གཞན་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་གཏན་ལ་དབབ་སྟེ་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ཤེས་པ་གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་དང་དངོས་གཞི ཡིན་པས་མཆོག་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་དང་༔ བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལའང་ལྷ་འདྲེ་རང་རྒྱུད་དུ་བཟུང་ན་འཁྲུལ་པའི་ལམ་དུ་ལོག་པར་འཆོར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལའང་འདི་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པ ཡིན་ནོ༔ གཞན་ཡང་ཐེག་པ་གང་གི་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་གནད་འདི་དག་མ་ཤེས་ན་ལྷ་འདྲེ་དང་དགེ་སྡིག་ཡུལ་རང་མཚན་པར་གོལ་ནས་འཁྲུལ་པའི་དབང་དུ་འཆོར་ངེས་པ་ཡིན་པས་གདམས་ངག་གི་ཡང་བཅུད་དང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རུ་ཐག་ཆོད་པར་གྱིས་ཤིག༔ དེ་ལྟར་ལྷ་འདྲེ་མེད་ཚུལ་མ་ཤེས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བར་བན་བཙུན་རྨིས་པ་རྒྱལ་པོ་རུ་འཛིན་པ་དང་༔ བུད་མེད་རྨིས་པ་མོ་འདྲེ་དང་༔ བྱིས་པ་རྨིས་པ་ཐེའུ་རང་དང་༔ སྦལ་ལྕོང་རྨིས་ན་ཀླུ་གཉན་དུ་ངོས་འཛིན་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ན་ལས་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཟས་ནོར་ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པ་རྨིས་ཀྱང་ད་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་ཡལ་བས་བདེན་མེད་རང་གིས་སྟོན་པའོ༔ གཞན་ཡང་གྲོང་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་རྙེ
Chinese
了知无有之理，乃是成为于修习生起信心的方便；一切善恶之基，断定为空性；自面为自无明所遮蔽；以及不知、不悟基之大空性为轮涅遍布之游舞，仅以身语之善行，知晓彼障不能清净，故于觉性自生处生起信心与信赖，因此有辨别智慧之眼远离尘垢之必要。若不观察了知天魔及其等的利益损害，仅于成就我执之蕴聚，六道之显现便会持续不断地生起，因此修习，见解，把握，混合，以及纳入内等等，一旦进入心之执持，外在便会引发天魔的幻术，内在便会引发身体的疾病，秘密便会引发心中喜怒哀乐的各种感受持续不断地生起。于彼处，若因执著为魔与执著为鬼而迷失于分别念之缘，便会执著于彼，而从正确的道路上偏离，从而迷失于歧途，因此，对此进行定夺至关重要。进入断法之诀窍之门后，在修持时，也要对此天魔并非他物而是自显之状态进行定夺，了知无天无魔之状态，乃是断法之诀窍与正行，因此至关重要；在生起次第中观修本尊时，若将天魔执为自续，便会偏离而迷失于错谬的道路，因此，对此而言，此亦至为殊胜。此外，无论进入何种乘之门，若不了解这些要点，便会将天魔与善恶误解为具有自相之境，必定会迷失于错谬的掌控之中，因此，务必断定其为诀窍之精髓与道路之本体。如是，若不了知无有天魔之理，在梦境的显现中，梦见僧人便执著为国王，梦见女人便执著为女魔，梦见小孩便执著为土地神，梦见青蛙蟾蜍便认定为龙与厉鬼，所有这些都只是错觉，并非真实存在之理，如同梦见获得食物、财富、房屋等，但今早便无影无踪地消失，无有真实便会自然显现。此外，在所有村庄中，
English
Knowing the nature of non-existence becomes a means of developing faith in meditation; deciding that the basis of all good and evil is emptiness; one's own face is obscured by one's own ignorance; and not knowing or realizing that the great emptiness of the basis is the play of samsara and nirvana, merely engaging in virtuous actions of body and speech, knowing that those obscurations cannot be purified, therefore, faith and trust arise in the self-arisen nature of awareness, thus there is a need to distinguish the eye of wisdom from dust. If one does not examine and know the benefits and harms of gods and demons and their like, merely upon the formation of the aggregates of self-grasping, the appearances of the six realms will arise continuously, therefore, meditation, view, focus, mixing, and drawing inward, etc., once one enters the holding of the mind, outwardly the magic of gods and demons will be evoked, inwardly the diseases of the body will be evoked, and secretly the various feelings of joy and sorrow in the mind will arise continuously. There, if one falls into the trap of conceptual proliferation by clinging to demons and clinging to evil spirits, one will become attached to them and deviate from the true path, thus falling into error, therefore, it is essential to determine this. Entering the door of the Chöd instructions, when practicing, one must also determine that the state of gods and demons is not other than one's own appearance, and knowing the state of no gods and no demons is the essence and main practice of the Chöd instructions, therefore it is extremely important; when meditating on the deity in the generation stage, if one grasps gods and demons as one's own continuum, one will deviate and fall into the path of delusion, therefore, for that too, this is supremely excellent. Furthermore, no matter which vehicle's door one enters, if one does not understand these key points, one will misunderstand gods and demons and good and evil as self-characterized objects, and one will surely fall under the control of delusion, therefore, be sure to determine it as the essence of the instructions and the nature of the path. Thus, if one does not know the nature of the absence of gods and demons, in the appearances of dreams, dreaming of monks, one grasps them as kings, dreaming of women, one grasps them as female demons, dreaming of children, one grasps them as local spirits, dreaming of frogs and toads, one identifies them as nagas and fierce spirits, all of these are merely illusions and not established as true, like dreaming of obtaining food, wealth, houses, etc., but this morning they vanish without a trace, the absence of truth naturally appears. Furthermore, in all villages,
Tibetan
ད་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཕྱིར་གྲོང་ཆོག་དང་འདྲེ་བརྡུང་གི་ལས་ལ་བརྩོན་ནས་རྒྱུ ཨོཾ༔ བའི་ཚེ་ནའང་འདྲེ་ལ་གསོད་པ་དང་བཏུལ་བའི་བྱ་སྤྱོད་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་པས་གཞན་གྱི་མགོ་བསྐོར་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་ཡང་འདྲེ་ལ་དོགས་པ་སྐྲག་སེམས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ༔ ལྷ་ལ་རེ་བའང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགྲ་རུ་ལངས་པས་ན་ཚ་དང་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་སྲིད་པས༔ དེའི་ཕྱིར་ལྷ་འདྲེ་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་ཤེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅོད་པའི་གདམས་པ་ཟབ་ཁྱད་ཅན་ཡིན་ནོ༔ གལ་ཏེ་འདིའི་གནད་མ་ཤེས་ན་ཁབ་དང་སྐུད་པ་རྙེད་ཀྱང་ལྷས་དངོས་གྲུབ་ཏུ་བཟུང་ནས་ལྷ་གསོལ༔ རྐང་ལག་ལ་ཚེར་མས་བཏབ་ཀྱང་འདྲེ་རུ་བཟུང་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལངས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་འདྲེས་བྱས་པར་མངོན་ནས་རྒྱུད་དོགས་པས་ཁྱབ་སྟེ༔ འདྲེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་འདྲེ་བཙན་ཐབས་སུ་བཟོས་ཏེ་སྲོག་གི་བདུད་དུ་འབབ་པར་འགྱུར་བས་གཅོད་ལོག་གི་ལམ་ལས་ལྡོག་པའི་མན་ངག་ཟབ་ཁྱད་ཅན་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་དོགས་ཀྱི་ཡུལ་རང་མཚན་པར་གྲུབ་པ་མཆིས་སམ་མ་མཆིས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་རེ་བའི་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ༔ གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ལུས་མཆིས་ན་ཕ་མའི་རྒྱ་རྐྱེན གྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ༔ དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་སྐྱེ་བའི་མཐའ་རུ་ལྷུང་བ་དང་༔ སངས་རྒྱས་ལ་ཞིང་ཁམས་འདོད་ཡོན་ཉེ་འཁོར་མཆིས་ན་དེ་གཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ལས་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་ལུས་སྣང་ན་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ༔ སངས་རྒྱས་ཐ་མ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་ན་སངས་རྒྱས་འཆི་བ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་རུ་ལྷུང་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ༔ སངས་རྒྱས་བར་དུ་གནས་པར་འདོད་ན་དེ་རྟག་པའི་མཐའ་རུ་ལྷུང་བ་དང་༔ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཞན་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་སེམས་ན༔ ཆོས་སྟོན་པ་པོ་བདག་དང་༔ བསྟན་བྱའི་ཆོས་དང་༔ སྟོན་ཡུལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་སུ་འཛིན་པ་དང་༔ སྣང་བ་དང་༔ ཤར་བ་རྣམས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ༔ སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་འདོད་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་ལོག་རྟོག་གི་མུན་ཡུལ་དུ་མགོ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ༔ གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་མིག་ཡོད་པར་མ་
Chinese
为了真正地追求，努力进行城镇仪式和驱魔的工作，在（驱魔）的时候，也以杀死和驯服魔鬼的各种行为和姿态来迷惑他人，虽然努力用各种方法迷惑他人，但对魔鬼的疑虑和恐惧却从未停止；对神的期望也同样产生，由于分别念作为敌人出现，所以各种疾病和苦乐也同样不会停止地产生。 因此，如果知道没有神鬼的道理，就是斩断分别念的甚深窍诀。如果不知道这个要点，即使找到针和线，也认为是神赐的成就而祈祷神灵；即使脚和手被荆棘刺伤，也认为是魔鬼作祟，生起分别念，无论发生什么痛苦都认为是魔鬼造成的，内心充满疑虑；由于执着于魔鬼的念头，强行制造出魔鬼，使其成为夺命的魔鬼，所以这是从颠倒的施身法道路上返回的甚深窍诀。如是说。又是显现自在说：尊贵的导师薄伽梵，对于轮回和涅槃的一切，是否存在具有自相的希望和恐惧的对境？请导师您开示。如是请问。 （佛）开示说：显现自在，名为希望之境的佛陀，本来就没有成立，也不存在。如果佛陀有身体，那不是父母的因缘所生吗？如果这样，佛陀就堕入了出生的边际；如果佛陀有净土、受用、眷属，那么执着于这些，不就是从对法的我执而显现的吗？如果佛陀显现身体，那么执着不就是从对人我的我执而产生的吗？如果认为佛陀最终会涅槃，那不是认为佛陀会死亡和堕入断灭的边际吗？如果认为佛陀常住，那就是堕入了常边的边际；如果认为佛陀为其他众多有情宣说佛法，那么执着于说法者我，以及所说的法，以及教化的对象，以及所显现和生起的一切，都是二取的可怕错觉。如果认为佛陀是这样成立的，那就是把佛陀看作有情，在邪见的黑暗中迷失了方向。此外，不要认为佛陀有眼睛。
English
In order to truly pursue (spiritual goals), one strives in town rituals and demon-subduing activities. Even during (demon-subduing), one attempts to deceive others with various actions and gestures of killing and taming demons. Although one strives to deceive others through various methods, doubts and fears about demons arise incessantly. Similarly, hopes for gods also arise, and because conceptual thoughts arise as enemies, various illnesses and sufferings also arise incessantly. Therefore, if one understands the principle of the non-existence of gods and demons, it is a profound and special instruction for cutting off conceptual thoughts. If one does not understand this key point, even if one finds a needle and thread, one takes it as an accomplishment from the gods and prays to them. Even if one's feet and hands are pricked by thorns, one takes it as the work of demons, and conceptual thoughts arise. Whatever suffering occurs is seen as caused by demons, and one's mind is filled with doubts. Because of the thought of clinging to demons, one forcibly creates demons, causing them to descend as life-threatening maras. Therefore, this is a profound and special instruction for turning away from the path of perverse Chöd. Thus, it was said. Furthermore, Manifestation Empowerment said: O Teacher, Blessed One, for all of samsara and nirvana, are there objects of hope and fear that are established as having their own characteristics, or are there not? Please, Teacher, reveal this. Thus, he asked. (The Buddha) replied: O Manifestation Empowerment, the so-called Buddha, the object of hope, is not established from the beginning, nor does it abide. If the Buddha has a body, is it not born from the conditions of parents? If that is so, then the Buddha falls into the extreme of birth. If the Buddha has pure lands, enjoyments, and retinues, then clinging to these is nothing other than the appearance of clinging to the self of phenomena. If the Buddha appears to have a body, then clinging arises from clinging to the self of the person. If one thinks that the Buddha ultimately passes into nirvana, is that not thinking that the Buddha dies and falls into the extreme of annihilation? If one thinks that the Buddha abides in the middle, then that is falling into the extreme of permanence. If one thinks that the Buddha teaches the Dharma to many other sentient beings, then clinging to the teacher as self, and to the Dharma to be taught, and to the disciples to be trained, and to all that appears and arises, is a great and terrible delusion of dualistic grasping. If one thinks that the Buddha is established in that way, then one is looking at the Buddha as a sentient being and is lost in the dark realm of wrong views. Furthermore, do not think that the Buddha has eyes.