Tibetan
གདགས་ཡུལ་མ་གྲུབ་ན་ཕན་མ་བཏགས་ངེས་པ་རུ་ཐག་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ༔ སྡིག་པ་བསགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱོགས་དང་གནས་ཡུལ་གང་དུ་ཚོགས་པའམ༔ གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་ལྟོས་དང་༔ གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ཅིང་མི་གནས པས༔ སེམས་ལ་གནོད་པར་བྱས་སོ་སེམས་ན་ཕྱི་ནང་སྟོད་སྨད་མགོ་མཇུག་སོགས་ལ་བརྟག་ཅིང་དཔྱོད་པས་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་སོང་བ་ལས་གནོད་པ་བྱས་པ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་ ཨོཾཿ མེད་པར་ཐག་ཆོད་པའོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ ཕན་གནོད་མེད་པར་སྣང་ཡང་ད་དུང་ཡོད་པར་སེམས་ཀྱི༔ དེའི་ཚུལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་ཚེ་གཅིག་ལུས་ངག་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་མི་རྒན་ཞིག་དང་༔ ཚེ་གཅིག་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ སྤྱོད་པའི་མི་རྒན་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བརྟག་ན་དེ་གཉིས་ཀས་འདོད་རྒྱུ་བདེ་བ་དང་༔ མི་འདོད་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་༔ རང་ཕྱོགས་ལྷ་རུ་མཐོང་ཞིང་གཞན་ཕྱོགས་འདྲེ་རུ་འཛིན་པ་དང་༔ བཟང་པོ་ལ་རེ་བ་བྱ་ཞིང་ངན་པ་ལ་དོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་དང་༔ འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མཐུན་པ་ལས་བཟང་ངན་མེད་པ་ཡིན་ན༔ སྔོན་ཡང་བསམ་སྤྱོད་འདོད་ཕྱོགས་འདིས་འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྲུལ་པ་དང་༔ ཕྱིས་ནས་ཡང་འདི་ལྟར་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་མེད་པ་རུ་ཐག་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ དགེ་སྡིག་སྤྱད་པ་ལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པ་ཡིན་ནམ༔ སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དགེ་སྡིག ཆེན་ གི་ལས་གང་བྱས་ཀྱང་རང་རང་གི་རྣམ་སྨིན་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྣང་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བྱུང་ནས་ལས་ཟད་པས་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཅིང་༔ ལུས་ངག་གི་དགེ་བས་གནས་སྐབས་སུ་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བའི་བསྣན་མར་འགྱུར་བ་ལས་གཏན་གྱི་བདེ་བ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཕན་བྱེད་ཀྱི་ལྷས་ཕན་བཏགས་པ་མེད་དེ༔ ལྷ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕ་མ་རྒྱུ་རྐྱེན་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་དང་བཅས་པ་དང་༔༷ ལྷ་གནས་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་དང་བཅས་པ་ལ་ལྟོས་དང་དེར་མ་མཆིས༔ གནས་པའི་ས་དང་རྟེན་ཡུལ་མེད་པས་མིག་གིས་མཐོང་བའི་གཟུགས་མ་གྲུབ༔ རྣ་བས་ཐོས་པའི་སྒྲ་མ་མཆིས༔ སྣས
Chinese
如果所依之处没有成立，那么就一定能确定没有施加利益。所有积累的罪恶，也要观察在哪个方向和处所聚集，或者安住的状态。因为本来就没有成立，也不安住，所以伤害了心，在心中观察和分析内外、上下、首尾等，仅仅是显现就已然空性，所以可以确定连芝麻粒那么大的损害也没有。 嗡（藏文：ཨོཾཿ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）！ 这样说道。又是显现的自在说道：虽然显现没有利益和损害，但仍然认为有。请您显现地指示那种情况。这样请示后，被告知：显现的自在啊，观察一生中身语行善的老人和一生中身语行恶的老人两者的识流，那两者都想要快乐，不想要痛苦，认为自己一方是神，认为对方是鬼，期待好的，怀疑坏的等等，所有的想法和欲望都一致，所以没有好坏。以前也是因为这种想法、行为和欲望而无止境地迷惑于轮回，以后也会这样迷惑，所以可以确定没有什么差别。这样说道。又是显现的自在说道：行善作恶没有业的成熟吗？请导师亲自指示。这样请示后，被告知：伟丈夫啊，无论做了什么大的善恶之业，在各自的异熟未尽之前，快乐和痛苦的显现会持续不断地出现，业尽之后，因果就会转移到其他地方。身语的善行只是暂时积累了福德，会变成轮回的增添，所以要知道，绝对无法获得永久的安乐。 显现的自在啊，对于远离戏论的空性，能施加利益的神没有施加利益，因为所谓的神，包括父母、因缘、生处、去处三者，以及形状、颜色等等，还有神所居住的地方，包括东西南北、上下、四隅等等，都要观察，那里都没有。因为没有安住的处所和所依之处，所以眼睛所见的色法没有成立，耳朵所听的声音没有，鼻子所...
English
If the object of imputation is not established, then it is certain that no benefit has been conferred. All the accumulated sins, also observe in which direction and place they gather, or the state in which they abide. Because it is not established from the beginning and does not abide, it has harmed the mind. In the mind, observe and analyze the inside and outside, top and bottom, beginning and end, etc. From the mere appearance, it has already become emptiness, so it can be determined that there is not even a sesame seed's worth of harm. Oṃ (Tibetan: ཨོཾཿ, Devanagari: ओम्, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: 嗡)! Thus it was said. Again, the Lord of Appearances said: Although it appears that there is no benefit or harm, I still think there is. Please show me that situation manifestly. After asking this, it was said: O Lord of Appearances, observe the mindstream of an old man who spends his life engaging in virtuous deeds of body, speech, and mind, and an old man who spends his life engaging in sinful, non-virtuous deeds. Both of them want happiness and do not want suffering. They see their own side as gods and the other side as demons. They hope for good and suspect evil, and so on. All their thoughts and desires are the same, so there is no good or bad. In the past, they were endlessly deluded in samsara because of these thoughts, actions, and desires, and they will continue to be deluded in this way in the future, so it can be determined that there is no difference. Thus it was said. Again, the Lord of Appearances said: Is there no karmic ripening for practicing virtue and vice? Please have the Teacher himself explain. After asking this, it was said: O great being, whatever great virtuous or evil deeds you do, until the exhaustion of their respective ripenings, the appearance of happiness and suffering will arise continuously. After the exhaustion of karma, the cause and effect will transfer to other places. The virtuous deeds of body and speech only temporarily accumulate merit, which will become an addition to samsara. Therefore, know that it is certain that you will not obtain permanent happiness. O Lord of Appearances, for emptiness that is free from elaboration, the gods who confer benefit have not conferred benefit. Because the so-called gods, including parents, causes and conditions, the place of origin, the three places of going, the shape, color, etc., and the place where the gods dwell, including east, south, west, north, above, below, intermediate directions, etc., must be observed, but they are not there. Because there is no place to abide and no object of reliance, the form seen by the eyes is not established, the sound heard by the ears is not, the smell...
Tibetan
་ཚོར་བའི་དྲི་མ་མཆིས༔ ལྕེས་མྱོང་བའི་རོ་མ་མཆིས༔ ལུས་ལ་མྱོང་བའི་རེག་བྱ་མ་མཆིས་པས་ཕན་ཇི་ལྟར་བཏགས༔ རང་གི་གནས་ཁང་གི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ལུས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་སྟོད་སྨད་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པས་གང་དུའང་མི་གནས་ཤིང་མ་གྲུབ༔ རི་དང་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ཐམས་ ཨོཾཿ ཅད་རྡུལ་དུ་ཕབ་པའི་ཁུང་ནས་ལྷ་བཙལ༔ རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཆ་མེད་ཀྱི་ཁུང་ནས་ལྷའི་གནས་ས་དང་གནས་མཁན་ལ་བརྟག་ཅིང་༔ གལ་ཏེ་ལྷ་ཡོད་པར་སྲིད་ན ལྷ་དངོས་མེད་ཀྱིས་བདག་དངོས་ཅན་ལ་ཕན་ཇི་ལྟར་བཏགས༔ སྟོང་པས་སྟོང་པར་ཕན་གདགས་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་བརྟག་སྟེ་ཡུལ་མེད་དུ་ཐག་ཆོད་པར་གྱིས་ཤིག༔ གནོད་པར་བྱེད་པའི་འདྲེ་གདོན་ལ་བརྟག་པའང་འདི་ལྟ་སྟེ༔ འདྲེ་ཞེས་བྱ་བའི་དགྲ་བོ་ཆེ་ཀུན་གྱིས་གནོད་བྱེད་དུ་འཛིན་པ་དོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་དང་པོ་གང་ལས་བྱུང་༔ ས་ལས་སྐྱེས་སམ༔ ཆུ་ལས་སྐྱེས་སམ༔ རླུང་ལས་བྱུང་ངམ༔ ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བརྟག་པས་བྱུང་བའི་ཁུངས་ཡོད་པར་སེམས་ན་དངོས་པོ་དེ་དག་རྡུལ་དུ་ཕབ༔ རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཕབ༔ ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་དུ་བཏང་བའི་ཁུང་ཚུན་ཆད་དུ་བརྟག་པས༔ བྱུང་ས་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པར་སྲོག་ཆགས་ལས་བྱུང་སྙམ་ན་དེའི་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཤ་ཁྲག་རུས་པ་རྐང་གི་ཁུང་ཡན་ཆད་དུ་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་པས་ཡུལ་མེད་པར་མཐོང་ཡང་༔ ད་དུང་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདྲེ་རུ་གྱུར་པ་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་གནས་པའི་ས་བཙལ་ཏེ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་འབྱུང་བ་གང་ལ་གནས་TI1617 - 093 བརྟག་པས་གནས་པའི་ས་མི་རྙེད་ཅིང་༔ ད་དུང་ཡོད་པར་སེམས་ན་གནས་མཁན་དེའི་གཟུགས་དབྱིབས་ཁ་དོག་སྐྱེ་མཆེད་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས༔ མིག་ལམ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་དང་༔ རྣ་བའི་སྒོར་སྣང་བའི་སྒྲ་དང་༔ སྣའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དྲི་དང་༔ ལྕེའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རོ་དང་༔ ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་རེག་བྱ་རྣམས་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་བརྟག་པས་ཡུལ་མེད་དུ་མཐོང་སྟེ༔ ཐ་མ་འགྲོ་ས་དང་འགྲོ་མཁན་ལའང་བརྟག་པས་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་བདག་པོ་མ་གྲུབ༔ གཞན་ཡང་འདྲེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན་བདག་དངོས་པོ་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད༔ གནོད་བྱེད་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་ཅིང་གནོད་ཡུལ་ཡང་སྟོང་པ་ལས་མ་གྲུབ་ན་སྟོང་པས་སྟོང་པ་ལ་གནོད་པ་འབྱུང་བའི་ཐབས་མེད་པ་དང་༔ རྣམ་ཤེས་སྟོང་པས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་སྲིད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་ཞིང་ཕུང་བར་འགྱུར
Chinese
感觉的污垢没有，舌头品尝的味道没有，身体感受的触觉没有，那又如何施加利益呢？ 观察并审查自己住所的内外中间，身体的头尾上下内外所有地方，在任何地方都不存在，也没有成立。所有山、树木、森林 嗡 (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡)！将一切分解成微尘，从空隙中寻找神；从极微尘和无分微尘的空隙中观察神的住所和居住者；如果神确实存在， 无实体的神如何对有实体的我施加利益呢？观察空性对空性没有施加利益的能力，从而确定无处可寻。 对造成损害的邪魔进行观察也是如此：被称为“邪魔”的强大敌人，所有人都认为会造成损害，成为恐惧的对象，它们最初从哪里产生？从土里产生吗？从水里产生吗？从风里产生吗？从空中产生吗？如果认为有产生的来源，就将那些事物分解成微尘；分解成极微尘； 在分解成无分微尘的空隙中进行观察，寻找产生的地点却没有找到，如果认为从生物产生，就观察并审查它的界、生处、血肉、骨头、骨髓的空隙，即使看到无处可寻；如果仍然认为众生迷惑的意识变成了邪魔，就寻找它居住的地方，观察它居住在土、水、火、风哪种元素中TI1617 - 093 观察却找不到居住的地方；如果仍然认为存在，那么居住者的形状、颜色、生处是什么样的呢？眼睛所见的形色， 耳朵所听的声音，鼻子所闻的气味，舌头所尝的味道，身体所触的触觉，这些成立还是不成立？通过观察，看到无处可寻；最后，观察去的地方和去的人，去的地方和主人都没有成立；此外，如果那些被称为邪魔的东西超越了色、声、香、味、触的境界，那又如何对有实体的我造成损害呢？如果损害者是空性，无处可寻，而受损害的地点也并非由空性构成，那么空性对空性就没有造成损害的方法； 如果空性的意识能够对他人造成损害，那么所有众生的意识就会互相吞噬和毁灭。
English
The stain of feeling is absent; the taste experienced by the tongue is absent; the tactile sensation experienced by the body is absent. How then can benefit be conferred? Examine and scrutinize the outer, inner, and intermediate spaces of one's own dwelling, the head, tail, upper, lower, inner, and outer parts of the body. Nothing abides or is established anywhere. All mountains, trees, and forests Oṃ (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om)! Reduce everything to dust and seek the deity from within the void. Examine the deity's abode and the one who abides from within the void of minute particles and indivisible particles. If a deity could possibly exist, How could an immaterial deity confer benefit upon a material self? Examine the nature of emptiness, which has no power to confer benefit upon emptiness, and thereby resolve that there is no place to be found. Examining the demons that cause harm is also like this: Those who are called "demons," the great enemies, who are regarded by all as causing harm and who have become objects of fear, where did they first arise from? Did they arise from earth? Did they arise from water? Did they arise from wind? Did they arise from space? If you think there is a source of arising, reduce those things to dust. Reduce them to minute particles. By examining even the void of what has been reduced to indivisible particles, if you search for the place of arising but do not find it, and if you think it arose from living beings, examine and scrutinize its elements, sense bases, flesh, blood, bones, and even the void of the marrow. Even if you see that there is no place to be found, if you still think that the deluded consciousness of sentient beings has become a demon, search for the place where it abides and examine which element it abides in: earth, water, fire, or wind. TI1617 - 093 By examining, you will not find a place of abiding. If you still think it exists, what is the shape, color, and sense base of the one who abides? The form that appears to the eye, The sound that appears to the ear, the smell that appears to the nose, the taste that appears to the tongue, and the tactile sensations that appear to the body—are these established or not? By examining, you will see that there is no place to be found. Finally, by examining the place of going and the one who goes, the place of going and the owner are not established. Furthermore, if those things called demons have transcended the realms of form, sound, smell, taste, and touch, how can they harm a material self? If the one who harms is emptiness and there is no place to be found, and if the place of harm is also not constituted by emptiness, then there is no way for emptiness to harm emptiness. If empty consciousness could harm others, then the consciousness of all sentient beings would devour and destroy one another.