Tibetan
་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་བདག་དང་མཉམ་དུ་ཤི་བ་དང་ཡལ་བར་མི་སེམས་པས༔ དེའི་དོན་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་བདེན་པར་འཛིན་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན༔ བདག་གིས་གཞན་ལ་སྤྱོད་པར་ཤེས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ ཚེ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་སྣང་གཞན་དུ་བཟུང་སྟེ་ཉེ་བར་བླངས་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡིན༔ རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་སྲིད་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་སད་དུས་ཉིད་ནས་ཤུལ་དུ་ལུས་ཏེ་དོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་ཡལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་ལ་ཡལ་བ་ལས༔ གཞན་ཕ་རོལ་ན་སྣོད་བཅུད་འདོད་ཡོན་རང་རྒྱུད་ཅན་མེད་པར་ཐག་ཆོད་དགོས་པ་ཡིན༔ བདག་གཅིག་པུའི་ངོས་ན་རང་ལས་སེམས་ཅན་དང་སྣང་བ་མེད་པར་བཟུང་ནས་སྣང་བ་བདེན་པར་འཁྲུལ་པ་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ལམ་ཡིན་པས༔ དེའི་ངང་ཚུལ་སེམས་ལ་ལྟོས་ཤིག་དང་༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉམས་དམའ་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་དམུས་ལོང་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ ཨོཾཿ དབབ་ཅིང་བདག་གི་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་ཀྱང་སྣོད་བཅུད་རང་རང་གི་ངོས་ན་རང་རྒྱུད་ཅན་ཞིག་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ནས་ཐག་དེར་བཅད་པ་ལས༔ དོན་དམ་པའི་ལམ་སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་འཕྲོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་འདིའི་གནད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལ་ཞིབ་ཏུ་ལྟོས་ཤིག༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་མེད་པས་སྟོང་ཉིད་ངེས་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན༔ སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཁམས་སུ་བདེ་སྡུག་མྱོང་ཚོར་དང་ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་ཁ་བརྒྱུད་པ་མེད་ངེས་ཡིན་ནམ༔ སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་འདིས་ཚེ་རབས་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞིག་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཁོར་བར་འཁོར་མ་མྱོང་༔ གཞན་ཡུལ་མང་པོར་ཁ་བརྒྱུད་ནས་འཕོ་བགྲོད་བྱས་པའང་མེད༔ མིག་གིས་གཟུགས་སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་༔ རྣ་བས་སྒྲ་བྲག་ཆ་ཙམ་ཐོས་མ་མྱོང་༔ སྣས་དྲི་དང་༔ ལྕེས་རོ་དང་༔ ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཚོར་མ་མྱོང་༔ འཁོར་བའི་ཁམས་ལ་གོམ་པ་གཅིག་ཀྱང་འདོར་མ་མྱོང་༔ ལས་ཀ་སོ་ནམ་བྱ་བྱེད་འབད་རྩོལ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་ཡང་བྱེད་མ་མྱོང་༔ འདུག་པ་དང་༔ ལངས་པ༔ ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགུལ་བསྐྱོད་བྱས་པ་མེད༔ སྐྱེ་བ་དང་༔ གཞོན་པ་དང་༔ དར་བ་དང་༔ རྒུད་པ་དང་༔ ན་བ་དང་༔ འཆི་བ་ལ
Chinese
由于不认为三界的一切器情与我一同死亡和消失，请导师如实开示其中的道理。这样请示后，（佛）开示说：奇哉！显现之自在，你们众生都知晓并执着这样的心念为真实，所以是错乱的。知晓我对于他人的行为并非是证悟空性。从无始轮回以来，执着自显为他显，并执取亲近，所以是错乱的。梦中的显现世间和欲妙一切，醒来之时并非遗留在原地舍弃，而是全部消失于心的本性中，同样，一切显现都消失于自性中，因此必须确信在其他彼岸没有器情和欲妙的自性。在唯一的我的层面上，执着除了自己之外没有众生和显现，并将显现错认为真实，这是众生的错乱之路，所以观察其状态于心中。当佛教衰落之时，盲昧的众生们确定空性， 唵 (藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵) 确定，即使从我的层面上没有成立，仅仅确定器情各自的层面上必定成立自性，就到达顶点并在此处做出决断，因此，真正领悟胜义道空性是极其稀少的，所以仔细观察此中要点的状态。这样说道。显现自在又说：奇哉！导师薄伽梵，如果这样不存在，那么是否是确定的空性？在显有世间中，感受苦乐以及从一处到另一处没有转移是确定的吗？请导师开示。这样请示后，（佛）开示说：奇哉！显现自在，这位大士从无始劫以来，未曾在三界轮回中流转。 也未曾转移到其他众多地方并迁徙移动。眼睛未曾见到如毛发尖端般的色法，耳朵未曾听到如岩石崩裂般的声音，鼻子未曾嗅到气味，舌头未曾尝到味道， 身体也同样未曾感受到所触。未曾在轮回的世间中迈出一步，未曾做过如农业般的劳作，未曾付出如芝麻粒般的努力。 没有坐着和站立，也没有用所有的肢体做出移动。没有经历出生、年少、壮年、衰老、生病和死亡
English
Since you do not think that all the contents of the three realms die and disappear together with me, please, O Teacher, show the true meaning of this. Having asked this, (the Buddha) said: O Lord of Appearances, it is a mistake that all sentient beings know and hold such a thought as true. Knowing that I act on others is not the realization of emptiness. From beginningless samsara, it is a mistake to grasp self-appearance as other-appearance and to take it as close. All the appearances and sensual pleasures of dreams are not left behind and abandoned when one wakes up, but all disappear into the nature of the mind. Likewise, all appearances disappear into oneself. Therefore, one must be certain that there is no self-nature of containers, contents, and sensual pleasures on the other shore. On the level of the sole self, grasping that there are no sentient beings and appearances other than oneself, and mistaking appearances as true, is the mistaken path of sentient beings. Therefore, look at its state in your mind. When the Buddha's teachings decline, blind sentient beings determine emptiness, Oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, IAST: oṃ, Literal meaning: Oṃ) determining that even if it is not established from my point of view, it is enough to determine that there is definitely a self-nature on the level of each container and content, and they reach the peak and make a decision there. Therefore, it is very rare to truly realize the emptiness of the ultimate path, so look closely at the state of the key point here. Thus he spoke. Again, the Lord of Appearances said: O Teacher, Blessed One, if it is so non-existent, is it a definite emptiness? In the realm of existence and appearance, is it certain that there is no experience of happiness and suffering, and no transfer from one place to another? Please teach, O Teacher. Having asked this, (the Buddha) said: O Lord of Appearances, this great being has not wandered in the samsara of the three realms since beginningless time. Nor has he moved and migrated to many other places. The eye has not seen a form as small as the tip of a hair, the ear has not heard a sound as loud as a rockslide, the nose has not smelled an odor, the tongue has not tasted a flavor, Nor has the body felt a touch. He has not taken a single step in the realm of samsara, nor has he done any work like agriculture, nor has he made an effort as small as a sesame seed. There is no sitting and standing, nor has he moved with all his limbs. He has not experienced birth, youth, adulthood, old age, sickness, and death.
Tibetan
་སོགས མྱོང་ཚོར་བྱུང་མ་མྱོང་ངེས་པ་རུ་ཐག་ཆོད་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ ཀྱེེ་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་འཁྲུལ་པ་འདི་ཡང་ངེས་པ་དང་༔ འཁོར་བ་མང་པོར་ཁ་བརྒྱུད་པའང་ངེས་པ་དང་༔ རྒྱལ་ཁམས་མིག་གིས་མཐོང་བ༔ སྒྲ་སྐད་རྣ་བས་ཐོས་པ༔ དྲི་ཚོགས་སྣས་ཚོར་བ༔ རོའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་མངོན་སུམ་མིག གིས་མཐོང་༔ དོན་དམ་ལག་པས་བཟུང་ནས་ཁ་རུ་ཟོས་པས་རོ་མྱོང་༔ རེག་བྱ་འཇམ་རྩུབ་ཐམས་ཅད་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་དང་༔ ས་སྟེང་རྐང་པས་བསྐོར་བ་དང་༔ སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྣང་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་བ་དང་༔ འབད་རྩོལ་གཡོ་འགུལ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀ་སོ་ནམ་ལ་བརྩོན་པ་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན༔ སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ནས་ཉིན་སྣང་གི་ཡུལ་དུ་བགྲོད་པ་མིན་ཏེ་སྣང་བ་གནས་འགྱུར་ལྟ་བུ་དང་༔ རྨི་ལམ་ན་རྒྱལ་ཁམས་མཐོང་ཡང་ ཨོཾ༔ དེ་རིང་བརྟག་པས་ཏིལ་མིག་ཙམ་མ་མཐོང་བ་དང་༔ རྨི་ལམ་ན་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས་པ་དང་༔ དྲི་དང་༔ རོ་དང་༔ རེག་བྱར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་༔ དེ་རིང་བརྟག་ན་རྣ་བས་རང་སྒྲ་རང་གིས་ཐོས་པ་དང་༔ སྣས་རང་དྲི་རང་གིས་ཚོར་བ་དང་༔ ལྕེས་རང་རོ་རང་གིས་མྱོང་བ་ལས་གཞན་པའི་ཟས་ཁམ་གཅིག་ཟ་མ་མྱོང་བ་དང་༔ རྨི་ལམ་ན་རྒྱལ་ཁམས་རྐང་པས་བསྐོར་བ་རྨིས་ཀྱང་དེར་གོམ་པ་གཅིག་དོར་བ་མེད་པ་དང་༔ རྨི་ལམ་ན་ལས་ཀ་སོ་ནམ་འབད་རྩོལ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པར་སྣང་ཡང་དེ་རིང་ལྟོས་དང་སྐད་ཅིག་ཙམ་བྱས་པ་མེད་པ་དང་༔ དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་འགྲོ་འདུག་འགུལ་བསྐྱོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྣང་ཙམ་ཉིད་ལས་ཡུལ་མེད་གནས་མེད་རྟེན་མེད་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པ་དེས་སྟོན་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག༔ དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་ལས་སྟོང་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་སྣང་བའི་དབང་པོ་ན་རེ༔ རྨི་ལམ་དང་ཉིན་སྣང་མི་འདྲ་སྟེ༔ རྨི་ལམ་འཁྲུལ་སྣང་དང་༔ ཉིན་སྣང་བདེན་གྲུབ་ཅན་བློ་ཡིད་བརྟན་པ་བསྒྱུར་མི་ཐུབ་པ་ཞིག་ཡོད་པར་སྣང་བས་ན༔ དེའི་ངང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས༔ སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་དུ་གསོལ༔ ཅེས་ཞུས་པས༔ བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེ་སྣང་བའི་དབང་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་འདི་སྣང་ནས་ཡིད་ལ་དྲན་ཚུན་ཆད་དུ་ཉིན་སྣང་གི་ལས་ཀ་བྱ་བྱེད་སོ་ནམ་རྙེད་པ་གསོག་འཇོག་འབད་རྩོལ་འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་གང
Chinese
等。 请您务必确定是否曾经有过这种感受！”，世尊如是说。 另外，显现自在说道：“世尊薄伽梵啊，这种无始无终的错觉是确定的，多次轮回也是确定的，眼见国土，耳闻声音，鼻闻气味，各种味道亲眼所见，用手抓住实物放入口中品尝味道，身体感受所有柔软粗糙的触感，双脚在地上行走，生老病死的现象显而易见，通过努力和运动来从事农业劳动，既然如此，为何说这些都没有成就呢？ 请世尊亲自开示！” 他这样请求后，世尊开示道：“显现自在啊，这不是从梦境走向白天的境界，而是像显现的处所转变一样；在梦中虽然能看到国土， 唵 (藏文，梵文天城体：ओँ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)！ 今天仔细观察，连芝麻大小的东西都看不到；梦中会出现各种各样的声音、气味、味道和触感， 今天仔细观察，耳朵只能听到自己的声音，鼻子只能闻到自己的气味，舌头只能尝到自己的味道，除此之外，一口食物都没有吃过；梦中梦见双脚走遍国土，但实际上一步也没有离开过；梦中似乎在努力从事各种农业劳动，但今天看来，连一瞬间都没有做过；同样，生老病死、行走坐卧、活动等所有现象，明明不存在，却产生了错觉，这种错觉仅仅是显现而已，没有处所，没有住处，没有依靠，没有产生，没有出生，因此要依靠上师！ 就像这样，一切显现都只是显现而已，实际上是空性，并没有真实成立！”，世尊如是说。 另外，显现自在说道： 梦境和白天的显现不同，梦境是错觉，而白天的显现是真实存在的，是坚定不移、无法改变的，既然如此，那它的实情是怎样的呢？ 请世尊亲自开示！”，他这样请求后，世尊开示道：“显现自在啊，从你的身体显现到你的意识回忆为止，所有白天的显现，包括工作、行为、农业、获取、积累、储存、努力和欲望，现在又在哪里呢？
English
etc. Please be sure to determine whether you have ever had such feelings!" Thus spoke the Blessed One. Again, the Lord of Appearances said: "O Blessed One, Teacher, this beginningless and endless delusion is certain, and the many cycles of rebirth are also certain; seeing realms with the eyes, hearing sounds with the ears, smelling odors with the nose, various tastes seen directly with the eyes, grasping tangible objects with the hands and tasting them by eating them, experiencing all soft and rough tactile sensations with the body, walking on the ground with the feet, and the phenomena of birth, old age, sickness, and death occurring manifestly; striving diligently to engage in agricultural work through effort and movement—why is it taught that these are not accomplished? Please, Teacher, explain it yourself!" Having requested thus, the Blessed One replied: "O Lord of Appearances, it is not a progression from the realm of dreams to the realm of daylight, but rather like a transformation of the place of appearance; although one sees realms in a dream, Oṃ (藏文，梵文天城体：ओँ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：唵)! Today, upon examination, one does not see even a sesame seed's worth; in a dream, various sounds, odors, tastes, and tactile sensations arise, Today, upon examination, the ears only hear their own sound, the nose only smells its own odor, and the tongue only tastes its own flavor; other than that, one has not eaten a single mouthful of food; although one dreams of walking across realms in a dream, one has not taken a single step there; although one seems to be diligently engaged in various agricultural labors in a dream, look today, one has not done it for even a moment; likewise, all the phenomena of birth, old age, sickness, death, going, staying, moving, and acting, although they do not exist, the deluded appearance is merely an appearance, without place, without abode, without support, unproduced, unborn—therefore, rely on the Teacher! Just like that, all appearances are merely appearances, but in reality, they are emptiness, not established as true!" Thus spoke the Blessed One. Again, the Lord of Appearances said: Dreams and daylight appearances are different; dreams are illusions, while daylight appearances are real and reliable, with a firm and unchangeable mind; since it appears that way, what is its true nature? Please, Teacher, explain it yourself!" Having requested thus, the Blessed One replied: "O Lord of Appearances, from the appearance of your body to the recollection of your mind, all the daylight appearances, including work, actions, agriculture, acquisition, accumulation, storage, effort, and desires, where are they now?