Tibetan
་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་མ་ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བས་ལོག་རྟོགས་སུ་འཕྱན་པས་འདི་ལྟར་ཤན་དབྱེ་བར་གྱིས་ཤིག༔ སངས་རྒྱས་ནི་བརྡལ་ཁྱབ་འཕོ་འགྱུར་དང་བྲལ་བ༔ ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བ༔ མཐའ་ཀུན་ལས་འདས་པ༔ སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་འབྱམས་ཀླས་པ༔ ཡུལ་ལས་འདས་པ༔ སྟོན་འཁོར་དུ་མ་གྲུབ་པ༔ ལུས་ལས་འདས་པ༔ བདག་གཞན་གྱི་མཐར་མ་ལྷུང་བ༔ ཆོས་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་མཉམ་བརྡལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མདངས་མངོན་དུ་གྱུར་པ༔ མཚན་མ་རིས་ཆད་དུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཀྱེེ་རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ལ་གཟུགས་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་ ཨོཾ༔ གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་ཚོར་བ་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་ཕུང་བའི སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་འདུ་བྱེད་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་འཁོར་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་གཟུང་འཛིན་གྱིས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་བྱ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཡུལ་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་ཡོད་པར་སེམས་ན་གཉིས་འཛིན་གྱིས་ཕུང་བའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་འདས་པའི་དུས་སུ་བྱུང་བར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་སེམས་ པར་གྱུར་ན་སྐྱེ་འཆིའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་མ་འོངས་པར་འབྱུང་བར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་སེམས་ན་ཐོབ་ལེན་རིས་ཆད་ཀྱི་སེམས ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ སངས་རྒྱས་ད་ལྟ་ཡོད་པར་མ་སེམས་ཤིག༔ གལ་ཏེ་སེམས་པར་གྱུར་ན་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བ་མ་ལགས་སམ༔ ཀུན་གཞི ལས་ངར་འཛིན་སྐྱེས་པས་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་སྣང་བ་མཆེད༔ དེ་མཆེད་པས་ཡིད་མཆེད༔ དེ་མཆེད་པས་དབང་པོ་མཆེད༔ དེ་མཆེད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཆེད༔ དེ་མཆེད་པས་ཉེ་བར་ལེན པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཆེད༔ དེ་དག་དུས་འཛོམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཡིན༔ ཚོགས་པ་གནས་སུ་འགྱུར་བས་དུས་གསུམ་དུ་ཤར་བ་ཡིན༔ དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས ཞིག་ཡོད་པར་སེམས་ན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བའི་ལོག་རྟོག་ཆེན་པོ་ཡིན༔ དེ་ཡོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་སེམས་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་ལས་མ་འདས་པས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མི་འབྱེད་པས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལས་མེད་པ་ཨ་ལ་ལ༔ ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཨོཾཿ ཡུལ་ས་བདེ་ཞིང་འཇམ༔ གནས་ཁང་བཀོད་ལེགས༔ མཛའ་གྲོགས་རྒྱུད་བཟང་༔ འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དཔལ་ཆེ་བ་ཡོད་ཅེས་སེམས་ན་གཟུགས ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལས་མི་འཕགས་པས༔ གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པས་ཆོག་པར་མངོན་ནོ༔ གདུལ་བྱ་རང་སྣང་གི་སྟོན་པ་རང་ལ་རང་གྲོལ་གྱི་ལམ་སྟོན་སློབ་དཔོན་དང་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པ་ལས་ཡེ་གྲུབ་རང་རྒྱུད་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འདོད་ཡོན་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་ན་མེད་ཕྱིའི་ཡུལ་ཁོ་རང་གི་ངོས་ན་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་སེམས་ན་དེ་མི་རིགས་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་རང་ངོ་ན་རང་ལས་སྲིན་བུ་མ་གཏོགས་མེད་པར་ཤེས་མོད༔ སྣང་བའི་ཡུལ་བདེན་ཞེན་རང་རྒྱུད་པར་བཟུང་ནས འཁྲུལ་པ་ཡིན༔ དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་སྣང་བའི་ཡུལ་ཤར་ཚེ་རང་འགྲོ་འོང་གི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དང་སྣང་ཡུལ་དེ་ཤུལ་དུ་བཞག་པ་དང་༔ ཡུལ་ནས་ཡུལ་དུ་བགྲོད་ཚེ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་བར་དོ་ལ་སོགས་པ་རང་རྒྱུད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་དགོས་པས་ཤུལ་དུ་ལུས་པར་སེམས་པ་དེ་བདེན་ན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་ཡིན༔ གཟུང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མ་ཡིན༔ ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ཡང་མ་ཡིན༔ སོ་སོ་རང་གི་རྒྱུད་ཅན་དེ་བདག་ཡུལ་གཉིས་སུ་འདུག་པ་དེ་ཡང་བདེན་པར་ངེས་པའོ༔ བདག་ཡོད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལངས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་བདག་མེད་ཀུན རྫོབ་ཏུ་བསྒྲལ་ཏེ་བདག་ཡོད་པ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པ་སྒང་ལོག་ཏུ་ཐལ་བ་ཨོ་ཨོ༔ འོ་ན་ངའི་ཐེག་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཡོད་ལ་མེད་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཟོབ་རྫུན་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདག མེད་ཡུལ་མེད་འཁྲུལ་སྣང་ཁོ་ནར་ཐག་བཅད་དེ་གཞི་གཅིག་པུར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ སེམས་ཅན་སོ་སོ་རང་རྒྱུད་ཅན་མཆིས་ན་སངས་རྒྱས་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་མཆིས་པས་གཞི་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་དུ་མའི་མཐར་ངེས་པའོ༔ གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་རང་ངོས་ན་ཡོད་དེ་གཞི་གཅིག་པར་སེམས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་སངས་མ་རྒྱས་པས་གཞི་དེ་ཡང་ཁ
Chinese
如果不知道佛和众生的区别，把佛看成众生就会陷入邪见，所以要这样区分：佛是广大遍布、没有迁变、不落入任何一方、超越一切边际、身和智慧的游舞无边无际、超越对境、没有建立能说所说、超越身体、不落入自他的边际、在法界大乐的境界中，平等遍布的智慧光芒显现、没有成为相状界限，要这样认识。 嘿！种姓之子，不要认为佛有色。如果认为有， 嗡！（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡！）难道不是把被色蕴所困的看作众生吗？不要认为佛有识。如果认为有，难道不是把被识蕴所困的看作众生吗？不要认为佛有受。如果认为有，难道不是把被受蕴所困的看作众生吗？不要认为佛有想。如果认为有，难道不是把被想蕴所困的看作众生吗？不要认为佛有行。如果认为有，难道不是把被行蕴所困的看作众生吗？不要认为佛有能说眷属。如果认为有，难道不是把被能取所取所困的看作众生吗？不要认为佛有能说所说的自境。如果认为有，难道不是把被二取所困的看作众生吗？不要认为佛出现在过去的时间。如果这样认为， 难道不是把处于生死的控制下的看作众生吗？不要认为佛会出现在未来。如果这样认为，难道不是把有得失界限的看作众生吗？不要认为佛现在存在。如果这样认为，难道不是把常恒坚固的看作众生吗？从阿赖耶识中生起我执，导致染污意的显现增多。它增多导致意增多。它增多导致根增多。它增多导致识增多。它增多导致近取的分別念增多。这些聚合在一起，就确定只是众生。
English
If you do not know the difference between Buddha and sentient beings, you will fall into wrong views by seeing the Buddha as a sentient being, so distinguish them in this way: The Buddha is vast and pervasive, free from change, not falling into any direction, transcending all boundaries, the play of body and wisdom is boundless, transcending objects, not established as speaker and retinue, transcending body, not falling into the boundaries of self and other, in the state of the Dharmadhatu great bliss, the radiance of equally pervasive wisdom is manifested, not becoming a characteristic limit, know it in this way. Hey! Son of lineage, do not think that the Buddha has form. If you think so, Om! (藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：Om!) Isn't it regarding the one afflicted by the skandha of form as a sentient being? Do not think that the Buddha has consciousness. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by the skandha of consciousness as a sentient being? Do not think that the Buddha has feeling. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by the skandha of feeling as a sentient being? Do not think that the Buddha has perception. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by the skandha of perception as a sentient being? Do not think that the Buddha has volition. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by the skandha of volition as a sentient being? Do not think that the Buddha has a teaching retinue. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by grasping and the grasped as a sentient being? Do not think that the Buddha has a self-object of teaching and being taught. If you think so, isn't it regarding the one afflicted by dualistic grasping as a sentient being? Do not think that the Buddha appeared in the past. If you think so, Isn't it regarding the one under the control of birth and death as a sentient being? Do not think that the Buddha will appear in the future. If you think so, isn't it regarding the one with the limits of gain and loss as a sentient being? Do not think that the Buddha exists now. If you think so, isn't it regarding the permanent and enduring one as a sentient being? From the alaya arises self-grasping, which causes the appearance of the afflicted mind to increase. As it increases, the mind increases. As it increases, the senses increase. As it increases, consciousness increases. As it increases, the conceptual thought of close attachment increases. The gathering of these together is definitely only a sentient being.
Chinese
。集合变为处所，于三时中显现。如果认为有具备这些的佛，那就是将佛视为有情的大邪见。即使有，如果认为佛的相续中有智慧功德，那么三界一切有情的相续都未曾超出普贤的界限，因此不应将佛与有情分别，一切皆不离佛，啊啦啦！或者，如果认为佛的 嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）！国土安乐且柔和，住所布置精美，友伴血统优良，拥有丰厚的欲妙受用之财富，那么这并不比色界的诸神更殊胜。仅仅投生于色界就足够了。要知道，所化众生自显的导师，为自己开示自解脱道的上师以及文字等等，一切都是突然显现的，并非本自成就的自续。如果说佛、有情和一切欲妙都不存在于自身中，而存在于外境本身中，那是不合理的，因为任何有情都知道，在自己之中除了自己之外，没有其他东西。如果执着显现的境为实有，那就是 错乱。例如，在梦中，当显现的境出现时，自己在往来的时候，将有情和显现的境留在原地；从一个地方到另一个地方行走时，地狱、饿鬼、中阴等都必须确定是自续存在的，如果认为留在原地是真实的，那么一切就不是空性。能取所取、分别念也不是。 也不是法身的界限。各自具有的自续存在于主客二者之中，这也是真实确定的。生起我有的分别念并加以确定，从而将无我全部 以世俗谛来衡量，而将我执为胜义谛，这是颠倒错乱，哦哦！那么，我的宗派不是那样有而示现无的虚伪，而是断定一切显现皆为无我、无境、错乱之显现，从而示现唯一之基，要知道！如果每个有情都具有自续，那么佛也同样具有自续，因此不能确定为一基，而必定归于多端。如果认为有情存在于自身中，却认为是一基，那么即使一个有情成佛，其他有情也不会成佛，因此那个基
English
. The assembly transforms into a place, appearing in the three times. If you think there is a Buddha who possesses these, that is a great wrong view of seeing Buddha as a sentient being. Even if there is, if you think that the Buddha's lineage has wisdom and qualities, then the lineage of all sentient beings in the three realms has not gone beyond the realm of Kuntuzangpo, so you should not distinguish between Buddha and sentient beings, everything is inseparable from Buddha, alala! Or, if you think that the Buddha's Om (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: Om)! The land is peaceful and gentle, the dwellings are beautifully arranged, the friends are of good lineage, and there is great wealth of desirable enjoyments, then this is no more superior than the gods of the form realm. It is enough to be born in the form realm. Know that the teacher who appears to the beings to be tamed, the master who shows the path of self-liberation to oneself, and all the letters and so on, all appear suddenly, and are not inherently established self-continuum. If you say and think that all the Buddhas, sentient beings, and desirable qualities do not exist in themselves, but exist in the external environment itself, that is unreasonable, because any sentient being knows that in themselves there is nothing but themselves. If you cling to the appearing object as true, then it is delusion. For example, in a dream, when the appearing object arises, when you go back and forth, you leave the sentient beings and the appearing object in place; when you go from one place to another, hell, hungry ghosts, bardo, etc. must be determined to exist as self-continuum, if you think that leaving it in place is true, then everything is not emptiness. The grasper and the grasped, and conceptual thoughts are also not. Nor is it the realm of the Dharmakaya. The self-continuum that each possesses exists in both subject and object, and this is also truly certain. The thought of self arises and is determined, thus all non-self is measured by conventional truth, and clinging to self as ultimate truth is a reversal, oh oh! So, my teaching is not a false pretense of showing non-existence while existing, but rather it determines that all appearances are non-self, non-object, and illusory appearances, thus showing the single basis, know that! If each sentient being has its own self-continuum, then the Buddha also has its own self-continuum, therefore it cannot be determined as one basis, but must fall into multiplicity. If you think that sentient beings exist in themselves, but think that it is one basis, then even if one sentient being becomes a Buddha, other sentient beings will not become Buddhas, therefore that basis is also