Tibetan
འི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་བ་རྟོགས་པར རློམ་ནས་འཁྲུལ་པའི་འཁོར་ལོར་ཁ་འཆོལ་བའི་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ཕྱིའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློ་དང་ཡིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བདེན་མེད་སྟོང་པ་རུ་ཐག་བཅད་ནས་སླར་ཡང་གང་སྣང་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་སྙམ་ནས་ཡང་སྟོང་པར་དཔྱོད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་དུ་གོ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་བློ་ཡིད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་སེམས་གཅིག་པུར་ཐག བཅད་ནས་སྟོང་འཛིན་ལ་གདིང་འཆའ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོང་འཛིན་དུ་གོ་བ་ཞེས་བྱའོ༔ སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་ངས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་སྙམ་ནས་བག་མེད་དུ་འཆོལ་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་བག་མེད་དུ་གོ་བ་ཡིན༔ ཡང་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་དུ་ཐག་བཅད་དེ་ ཨོཾ༔ ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་འཁྲུལ་པ་རྒྱ་འབྱམས་སུ་བཞག་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལོག་པར་གོ་བ་ཡིན༔ ཡང་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྟོང་པ་ཡུལ་མེད་དུ་ཐག་བཅད་དེ་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཁ་ཁྱེར་ཚིག་ཁྱེར་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་གོ་ནས་འདི་ནི་བདག་གི་ལྟ་བའོ༔ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་མི་དགོས་པར་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ༔ ཞེས་སྙམ་ནས་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པར་བག་མེད་དུ་ཁ་འཆོལ་ན་ཡོན་ཏན་ཕན་མེད་གནོད་མེད་རི་མོའི་མར་མེ་ལྟར་སོང་བས་དོན་མེད་པའི་གོ་བ་ཡིན༔ སེམས་རིག་གི་དབྱེ་བ་ཕྱེས་ནས་རིག་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ཙམ་ནས་ངེས་པར་རྟོགས་སོ་སྙམ་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་དུ་འཁྲུལ་པ་ནི་འཁྲུལ་པའི་གོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན༔ སེམས་ཀྱི་ཤེས་རྒྱུད་སྔར་ལས་མ་འཕགས་པ་ལ་མི་སེམས་པར་ང་ནི་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན་སྙམ་ནས་གོ་ས་ཆེན་པོར་རློམ་པ་ནི་ནོར་བའི་གོ་བ་ཡིན༔ གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་དང་མཚན་མ་རིས་ཆད་ཅན་དུ་བཅོས་པའི་ཐེག་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་ནས་དེ་ངོ་སྤྲད་དེ་གདིང་འཆའ་བ་ནི་དོན་ དམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གོ་བ་ངེས་པའོ༔ རྟོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ ཕྱིའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་བདག་མེད་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ་དང་༔ བདེན་མེད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་༔ ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཐག་གཏིང་ནས་ཆོད་པའི་མཐར༔ དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེན་འཛིན་མེད་པའི་ངང་དུ་མ་བཅོས་རང་བབས་སུ་གནས་པ་ནི་དང་པོའི་ག
Chinese
那些人自以为理解了，而陷入迷误之轮的方式如下：将所有外在显现都用分别念的智慧和意识来确定，断定为无实空性，然后又认为一切显现皆是空性，再次思辨空性，这被称为将空性理解为意识思辨。将一切显现和心都用智慧和意识来确定，断定为唯一的心，执着于空性，这被称为将空性理解为空性执着。将所有显现和存在的法都确定下来，认为我已经现量证悟了空性，因此因果也仅仅是世俗谛，从而放纵不羁，这被称为将空性理解为放纵不羁。又将一切显现和心都确定下来，断定空性是无处可寻的，然后 念诵“嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）！一切皆为空性之自性，无修亦无不修”，并使迷误广为流传，这被称为对空性的错误理解。又将一切显现和心都确定下来，断定空性是无处可寻的，然后仅仅用言语来谈论基之如来藏的智慧和功德，理解为这是我的见解！不需要见、修、行，这是自己本有的功德！这样认为，而不去实修，放纵不羁，功德就像无益无害的图画中的酥油灯一样消失，这是无意义的理解！区分心和觉性，仅仅是介绍了觉性，就认为一定证悟了，从而陷入八法之中，这被称为迷误的理解！心的觉知相续没有比以前提升，却不这样认为，而认为我已经获得了解脱的果位，自以为是地认为自己处于崇高的地位，这是错误的理解！ 基之如来藏的智慧和功德，在世俗谛中被改造为具有形象和相状、有局限性的法，却认为这是究竟的胜义谛，并介绍它，执着于它，这一定是将 胜义谛理解为世俗谛！证悟是这样的：将所有外在显现都确定为无实，就像无我的眼花一样，就像无实的梦境一样， 在无处可寻的天空环境中，从深处彻底断定之后！无论何时何地，都安住在没有实执的状态中，不作修饰，自然而然，这是最初的
English
The way those individuals, presuming to understand, become entangled in the wheel of delusion is as follows: Determining all external appearances with the intellect and mind of conceptual thought, deciding they are unreal emptiness, and then thinking that all appearances are emptiness, contemplating emptiness again, this is called understanding emptiness as intellectual speculation. Determining all appearances and mind with intellect and mind, deciding on the single mind, and clinging to emptiness, this is called understanding emptiness as clinging to emptiness. Determining all phenomena of appearance and existence, thinking that I have directly realized emptiness, so cause and effect are merely conventional truth, and then behaving recklessly, this is called understanding emptiness as recklessness. Again, determining all appearances and mind, deciding that emptiness is nowhere to be found, and then reciting "Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om)! Everything is the nature of emptiness, there is no meditation and no non-meditation," and spreading delusion widely, this is called a wrong understanding of emptiness. Again, determining all appearances and mind, deciding that emptiness is nowhere to be found, and then merely speaking about the wisdom and qualities of the essence of the Sugata-garbha, understanding that this is my view! There is no need for view, meditation, or conduct, these are qualities inherent in oneself! Thinking this way, and not practicing, behaving recklessly, the qualities disappear like a butter lamp in a useless and harmless painting, this is a meaningless understanding! Distinguishing between mind and awareness, merely introducing awareness, and then thinking that one has definitely realized it, thereby falling under the influence of the eight worldly concerns, this is called a deluded understanding! The continuum of mental knowledge has not improved from before, but one does not think this way, and thinks that I have attained the fruit of liberation, presumptuously thinking that one is in a high position, this is a mistaken understanding! The wisdom and qualities of the essence of the Sugata-garbha, in conventional truth, are transformed into phenomena with form and characteristics, with limitations, but one thinks that this is the ultimate truth, and introduces it, clinging to it, this is definitely understanding ultimate truth as conventional truth! Realization is like this: Determining all external appearances as unreal, like a selfless mirage, like an unreal dream, In the environment of the sky where nothing can be found, after thoroughly deciding from the depths! At all times and in all ways, abiding in a state without clinging to reality, without artifice, naturally, this is the first.
Tibetan
ནས་སྐབས་སུ་གོ་བ་རྒྱུད་ལ་ཆགས་པ་ཙམ་གྱི་གནས་སྐབས་སོ༔ དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ཡུལ་རང་ལས་མ་འདས་ཤིང་རྣམ་རྟོག་གཉིས་སུ་ཐག་ཆོད་དེ་སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་བདེན་པའི་ངང་མཐོང་ནས་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྨིག་སྒྱུ་ལྟ་བུར་བན་བུན་དུ་ཤར་ཏེ་དེར་འཛིན་མེད་པར་རབ་རིབ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་ཚེ་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤར་བའི་གནས་སྐབས་སོ༔ མདོར་ན་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིག་པ་རང་གི་ཁོར་ཡུག་ལས་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་བ་སྙིང་པོ་མི་འགྱུར་བའི་རྟོགས་པ་དང་༔ འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བློ་ཡིད་རྟོག པས་བཟོ་མི་འཆོས་པར་རྨི་ལམ་ངོས་ཟིན་པས་བདེན་འཛིན་མེད་པ་ལྟར་དེར་འཛིན་རང་ཞིག་པ་དང་༔ དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་གཞི་ལྟ་བུར་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་རུ་མི་གོལ་བར་ཆོས་དབྱིངས་ཀུན་ནས་ཟླུམ ཨོཾ༔ པའི་ཀློང་དུ་འུབ་ཆུབ་ཀྱི་རོལ་པར་འབྱམས་ཀླས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡང་ཟབ་འདིའི་གནད་ཀྱི་ཆིངས་གཅིག་གོ༔ དེ་ཡང་ནང་འཛིན་དང་སྟེང་འོག་སོགས་སུ་མི་གོལ ཞིང་མཚན་མ་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པར་ངང་ལས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ ཀྱེེ་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲོལ་བ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཤན་འབྱེད་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག༔ བདག་མེད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་སྣང་སེམས་ཀྱི་སྤུན་ཐག་ཆད་དེ་འཁོར་བ་ལ་འཇུག་མི་ཤེས་པ་ནི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲོལ་བའོ༔ ལམ་གྱི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ནས་བརྩོན་འགྲུས་དང་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་པོ་རང་བརྡོལ་ནས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་རོ༔ དེ་དུས་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མཐར་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཟེར་ཐག་ཐད་ཀར་ཆད་ནས་སྣང་བའི་ཡུལ་ཟད༔ བདག་འཛིན་གྱི་འཕྱང་བ་སྙིང་ཀ་ནས་ཞིག་པས་འཛིན་པའི་སེམས་ཟད༔ མ་རིག་པའི་བག་རྡུལ་གཞི་ལ་སངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པ་ནི་གྲོལ་བར་ངེས་པའོ༔ དེའི་དུས་སུ་ཆོས་ཟད་བློ་ འདས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འབྱམས་ཀླས་པས་འཁོར་བའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཇུག་པའོ༔ ཚོགས་སྨོན་ལས་འཕྲོ་དང་ལྡན་པའི་གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་དང་ལྡན་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་རྣོ་བ་རྣམས་ལ་ཚད་གསུམ་རྨི་ལམ་དུ་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ༔ རབ་ཀྱིས་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་དག་ནས་ཁོར་ཡུག་འདྲེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འ
Chinese
然后是理解仅仅在相续中生起的阶段。从那以后，一切能取所取的法都不离自心的范畴，并且断定为二取分别念，显现和心识的一切自性都成为一体，在真实的境界中见到，显现的一切法都如阳焰般模糊显现，在那里没有执着，变得如薄雾般的时候，是显现如幻显现的阶段。总之，任何时间和情况下，觉性都不从自己的范围变成心，这是不变化的精要的证悟。对于轮回和涅槃的一切法，不以思维分别念来造作。
English
Then, it is the stage where understanding merely arises in the continuum. From then on, all phenomena of grasping and being grasped do not go beyond the scope of one's own mind, and it is determined as dualistic conceptualization, all the nature of appearance and mind become one taste, seeing in the state of truth, all phenomena of appearance appear vaguely like a mirage, and when there is no clinging there, it becomes like a haze, it is the stage of appearance appearing as illusion. In short, at any time and in any way, awareness does not change from its own environment into mind, this is the realization of the unchanging essence. For all the dharmas of samsara and nirvana, do not fabricate with thought and conceptualization.