Tibetan
མཉན་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལུང་དང་གཙུག་ལག་རིག་པར་མི་འགལ་ལམ་ངག་གིས་འདི་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི། མཁས་པའི་སྐྱེ་བས་དོན་བཟང་ཞིང་ཚིག་སྤེལ་ལེགས་པས། མཉན་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རམ་མཆེད་དུ་ལུང་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དང་མི་འགལ་བ་དང༌། གཙུག་ལག་ནི་བཀའ་དང་མི་འགལ་བ་དང༌། རིག་པ་ནི་ཚད་མ་དང་རང་གི་ཚིག་དང་མི་འགལ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ནི་ཚུལ་ཏེ་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་འགྱུར་སྙམ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དགོས་པ་གསུམ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་བརྩམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཏེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངག་དྲི་མ་མེད་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་དགོས་པ་བརྗོད་ནས་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ཕྱི་ནང་གི་བར་ཆད་ཞི་བས། ནི་རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ནི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་རང་གི་ངོ་བོ་ཐུན་མོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ། ཏན་གྱིས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་དོན་བརྩོན་པས་གཞན་དོན་བརྩོན་པ། གང་ཡིན་པའོ། །ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་མ་གྱུར། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་རང་དོན་བརྩོན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། གཞན་དོན་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་བཟང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ལེགས་ཤིང་ཕན་པས་བཟང་པོ་སྟེ་ཡོན་ཏན་དེ་མཆོག་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མ་གྱུར་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དམན་པས་སོ། །ཡང་ན་རང་དོན་བརྩོན་པས་གཞན་དོན་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་དེ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ནི་རྒྱུས་བསྡུས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་བརྗོད་པ་མ་ནོར་གསལ་བར་གྲགས་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་བརྗོད་པ་སྟེ། དོན་དང་ལྡན་པའི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། ཡང་
Chinese
为了使之悦耳，或者说，为了使之不违背传承和学术，我用语言创作了它。声闻等。由于智者的诞生，意义美好，词句流畅。为了使之悦耳，或者说，为了使之不违背传承上师的传承，学术是不违背佛语，理智是不违背正量和自己的话语。这样的道路是方法，是成为方便的词语。像这样认为世俗的意义会改变，是与之前的三个必要条件结合。这创作，是所说之事的差别，是说法的语言无垢，下面将要出现的这个。这样说了必要之后，向特殊的处所顶礼，因为福德增长，内外障碍平息。是著作圆满的支分，因此要向三宝顶礼。其中，佛陀是原因，不是共同的，自己的体性不是共同的功德，外道和声闻等。以功德显示比其他更加殊胜，其中，不是共同的，为了自己的利益而精进，为了他人的利益而精进。无论是什么。功德成就善妙的随顺没有成为。这是说，为了自己的利益而精进是声闻和独觉佛，为了他人的利益而精进无论是什么的功德成就善妙是菩萨。菩萨进入他人之利益本身就是功德成就，那本身就是好和有益的，所以是善妙，那个功德是殊胜的，所以没有随顺声闻，因为非常低下。或者说，为了自己的利益而精进，为了他人的利益而精进无论是什么的菩萨，无论是什么，是六度波罗蜜多的功德成就，那不居住的涅槃随顺善妙的成为了，是这个意思。因此，成为特殊的功德，那是被原因所摄持的。自性的功德是。说一切智，说了不错乱、清晰、著名，声闻和。独觉佛等不是一切智，因为所知障也没有断除。因此，对佛陀说一切智。是说具有意义的说法是这样说的总结语。又
English
In order to make it pleasing to the ear, or rather, in order to make it not contradict the lineage and scholarship, I composed it with language. Śrāvakas and so on. Because of the birth of the wise, the meaning is beautiful and the words are fluent. In order to make it pleasing to the ear, or rather, in order to make it not contradict the lineage of the lineage master, scholarship is not contradicting the Buddha's words, and reason is not contradicting the valid measure and one's own words. Such a path is a method, a word that becomes a means. Thinking that worldly meaning will change like this is combined with the previous three necessities. This composition is the difference of what is said, the language of speaking is stainless, this that will appear below. Having said the necessity like this, prostrating to a special place, because merit increases and inner and outer obstacles are pacified. It is a part of the completion of the writing, therefore one should prostrate to the Three Jewels. Among them, the Buddha is the cause, not common, one's own nature is not a common virtue, outsiders and śrāvakas and so on. Showing more excellent than others with virtue, among them, not common, striving for one's own benefit, striving for the benefit of others. Whatever it is. The accomplishment of virtue, the following of the good did not become. This is to say that striving for one's own benefit is the śrāvakas and solitary Buddhas, the accomplishment of virtue, the good, whatever striving for the benefit of others is the Bodhisattva. The Bodhisattva entering the benefit of others itself is the accomplishment of virtue, that itself is good and beneficial, so it is good, that virtue is excellent, so it did not follow the śrāvakas, because it is very low. Or rather, striving for one's own benefit, striving for the benefit of others, whatever the Bodhisattva is, whatever it is, is the accomplishment of the virtue of the six perfections, that non-abiding nirvana followed the good, that is the meaning. Therefore, becoming a special virtue, that is held by the cause. The virtue of nature is. Saying omniscient, said not mistaken, clear, famous, śrāvakas and. Solitary Buddhas and others are not omniscient, because the obscuration of knowledge has not been abandoned. Therefore, saying omniscient to the Buddha. Saying that it is a meaningful statement is the concluding remark. Again
Tibetan
ན་འདི་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་གཟེགས་ཟན་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའམ་ཁྱབ་འཇུག་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་དོན་ལ་བརྩོན་ཏེ་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་སྟེ་ ལྷ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བསྟོད་པར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པ་བཟང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅེས་བརྗོད་པ་མ་ནོར་གསལ་བར་གྲགས་ཏེ་བརྗོད་པ་དོན་དང་མཐུན་པའོ། །ཡང་ན་ཚིག་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཐར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ། པ་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་བོ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་གནས་པར་སྟོན་ལ། རྐང་པ་གསུམ་པས་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡིན་པས་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མཉམ་མེད་ཕྱི་རོལ་པ་འམ་སློབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟོད་ནས། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྟོན་པ་དེའི་ཆོས། བསྟན་དགེ་འདུན། པ་དང་སློབ་དགེ་འདུན། པའི་ཚོགས་དག་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྤྱི་བོས་བཏུད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ། ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། མགོ་ས་ལ་གཏུགས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་སྨོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ངག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡིད་མ་སྨོས་དངོས་སུ། ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། དོན་གྱིས་ལས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་རྩོམ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། རྒྱུའི་ཆེ་བ་ལ་མཆོད་པ་བསྡུས་དོན་འདི་ལེགས། བརྗོད་པ་དང༌། དགོས་པ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱུའི་ཆེ་བ་དེ་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་དང༌། དམ་བཅས་པས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གཅིག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་དང་པོ་ཡང་ཡུལ་གང་ལ་གང་ཟག་གིས། མཆོད་པའི་དངོས་པོ་གང་གིས་མཆོད་པ་སྟོན་ཏེ། ཡུལ་ནི་རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ་མོ། །གང་ཟག་ནི་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཆོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྙན་དངགས་མེ་ཏོག་སྙིམ་པ་ཡིས་སོ། །ཡུལ་ནི་ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་
Chinese
這些表明，外道導師們自認為是全知者，例如大仙人迦那陀（Kaṇāda，梵文：कणाद，梵文羅馬轉寫：Kaṇāda，字面意思：原子食者）和迦毗羅（Kapila，梵文：कपिल，梵文羅馬轉寫：Kapila，字面意思：赤黃色），或者遍入天（毗濕奴，梵文：विष्णु，梵文羅馬轉寫：Viṣṇu，字面意思：遍入）和梵天等，（佛陀）與他們不同。他們專注於自己的利益，通過傷害等方式成就自身， 就像被描述為超越諸神的讚頌一樣。無論是專注於他人利益，成就功德的善行，如來成就利益他人之事，都是圓滿的。因此，外道導師的觀點並不一致，而這位（佛陀）被稱為全知，這無疑是清晰而著名的，所說的與意義相符。或者，前兩句詩句表明了成就利益他人的圓滿。超越外道和聲聞等，獲得果位之人，表明安住於成就他人利益的方法。第三句詩句表明了自身利益的圓滿。全知者是斷盡一切障礙的智慧，因此表明了斷證和智慧的圓滿。正是因為如此，才超越了無與倫比的外道或所有學人。如此讚頌佛陀之後，提到了法和僧伽，即導師的法，教法的僧伽，以及學人的僧伽之眾。以頭頂禮敬三寶，即是頂禮。頂禮是行為的特點，頭觸地是主要的，所以提到了。由於讚頌功德，語言先於意識，所以沒有明確提及意識，但也實際上成立，意義上是三業的本性。或者，與著作相關的意義存在於三個方面：對原因的偉大進行供養，總結意義是好的，陳述，以及通過陳述必要性來承諾解釋原因的偉大，以及承諾之後，最終完成的支分，對三寶進行供養的陳述。這些分別通過一、二、一節詩句來表達。其中，第一個意義也表明了在何處，由何人，以何物進行供養。何處是前三句詩句。何人是“我”這個詞。供養之物是以詩歌、花朵和合掌。何處是能仁的生平。
English
These indicate that the teachers of the outsiders, who consider themselves to be omniscient, such as the great sages Kaṇāda and Kapila, or Vishnu and Brahma, are different. They strive for their own benefit, achieving their own goals through harm and so on, like the praises described as surpassing the gods. Whatever is the virtue of striving for the benefit of others, the Tathagata's accomplishment of benefiting others is perfect. Therefore, the views of the heretical teachers are not consistent, and this one (Buddha) is said to be omniscient, which is undoubtedly clear and famous, and what is said is in accordance with the meaning. Alternatively, the first two lines of verse show the perfection of accomplishing the benefit of others. Surpassing the outsiders and the Shravakas, etc., those who have attained the fruit, it shows that they abide in the method of accomplishing the benefit of others. The third line of verse shows the perfection of one's own benefit. The omniscient one is the wisdom that has exhausted all obscurations, thus showing the perfection of abandonment and wisdom. It is precisely because of this that it surpasses the incomparable outsiders or all learners. Having praised the Buddha in this way, the Dharma and the Sangha are mentioned, that is, the teacher's Dharma, the Sangha of the teachings, and the assembly of the Sangha of the learners. Bowing to the Three Jewels with the head is prostration. Prostration is the characteristic of action, and touching the head to the ground is the main thing, so it is mentioned. Since praise of virtues precedes speech, the mind is not explicitly mentioned, but it is also actually established, and in meaning it is the nature of the three actions. Alternatively, the meaning related to the composition exists in three aspects: offering to the greatness of the cause, summarizing the meaning is good, stating, and promising to explain the greatness of the cause by stating the necessity, and after promising, the limb of final completion, the statement of offering to the Three Jewels. These are expressed in sequence through one, two, and one verses. Among them, the first meaning also shows where, by whom, and with what object the offering is made. Where is the first three lines of verse. Who is the word "I". The objects of offering are with poetry, flowers, and folded hands. Where is the life of the Sage.