Tibetan
པའོ།། །།ད་ནི་ཡི་གེའི་དཀའ་བའི་གནད་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བརྩམ་པར་བྱའོ། །རྩོམ་པ་དང་འབྲལ་བའི་ཡན་ལག་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་པོ་འདི་ནི་དོན་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་དང༌། དགོས་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་པར་ཚིག་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ལ། དེ་རྗོད་བྱེད་ཇི་ལྟ་བུས་བརྗོད་པ་ཡང་རྐང་པ་ཐམས་བསྟན་ཏེ་འདིའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་དོན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དེ་སྙན་དངགས་ཀྱི་ཚིག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུས་གསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཐུབ་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཏེ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ ཡོན་ཏན་ནོ། །དེ་དཔལ་ལྡན་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་སྟེ་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འབྱོར་པ་དམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཡོངས་བཟུང་བཀྲ་ཤིས་པ་ནི་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་ཡོན་ཏན་དམ་པས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་བཟུང་བ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བཀྲ་ཤིས་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པའི་གཞིར་གྱུར་མ་སྨད་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ་དེ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་པོའོ། །གྲགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་གཞན་ལ་གྲགས་ཤིང་གཞན་གྱིས་མཐོང་བས་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྨད་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྟེ་གདུལ་བྱ་མཆོག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་ནི་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པ་སྟེ་ཐུབ་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཡང་དག་པར་བསྡམས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཐུབ་པའི་མཆོག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མའི་སྤྱོད་པ་སྟག་མོ་ལ་ལུས་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་བྱ་དཀའ་ཞིང་ཕན་འདོགས་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་སྐུ་ཚེ་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཛད་པའི་དུས་ཀྱི
Chinese
པའོ།། 现在开始稍微讲解一下文字的难点。这四个与著作不可分割的章节，包含三个要点：一是通过所说和能说的区别来立誓讲解；二是通过陈述必要性作为前提来立誓详细讲解；三是供养三宝。其中，用三个词语来展示所说内容的特点，也用全部章节来表达用什么样的方式来说明，这里的意思是，将菩萨行持的特殊之处，那奇妙的意义，用诗歌般美妙的词语，像花鬘一样清晰地表达出来。其中，所说的“能仁往昔的行持”，那么能仁是怎样的呢？“吉祥”等等的前两句，就是能仁的功德。吉祥是特点的基础，表示具有圆满二资粮的两种殊胜财富。以殊胜功德完全掌握的吉祥，是自利圆满，殊胜功德是指力量等。被其掌握，是指具有力量等，是智慧圆满。吉祥是指断证圆满，因为断除了一切障碍，超越了一切衰败。成为名声的基础，无可挑剔，非常悦意，是他利圆满，这是指通过利益他人而区分开来的两种色身。成为名声的基础，是指两者都因利益他人而被他人知晓和见到。无可挑剔是报身，因为是所化众生最好的对境。非常悦意是化身，因为能与所化众生的想法相一致。能仁是总称用于特称，能仁是指身语意完全调伏，具有不共之处的能仁之最胜者，才这样称呼。他往昔的行持，如布施自身给母老虎等，是奇妙的，因为难做且利益大。或者说，“吉祥”等是能仁往昔自身的处境，是行持时的
English
Pa'o. Now, let's begin to explain a little about the difficult points of the letters. These four chapters, which are inseparable from the composition, contain three key points: first, to vow to explain through the distinction between what is said and what can be said; second, to vow to explain in detail by stating the necessity as a prerequisite; and third, to offer homage to the Three Jewels. Among them, the characteristics of what is to be said are shown by three words, and all the chapters are used to express in what way to explain. The meaning here is to clearly express the special features of the Bodhisattva's conduct, that wonderful meaning, with poetic and beautiful words, like a garland of flowers. Among them, what is said as "the deeds of the Thubpa in his previous life," then what kind of Thubpa is it? The first two lines, such as "Glorious," etc., are the merits of the Thubpa himself. Glorious is the basis of characteristics, indicating that he possesses the two supreme riches of completely fulfilling the two accumulations. Auspicious, completely grasped by supreme qualities, is the perfection of self-interest, and supreme qualities refer to strength, etc. Being grasped by it means possessing strength, etc., which is the perfection of wisdom. Auspicious refers to the perfection of abandonment and realization, because all obstacles have been eliminated, and he has transcended all decline. Being the basis of fame, impeccable, and extremely pleasing is the perfection of benefiting others, which refers to the two forms of the Rupakaya distinguished by benefiting others. Being the basis of fame means that both are known and seen by others because they benefit others. Impeccable is the Sambhogakaya, because it is the best object for the beings to be tamed. Extremely pleasing is the Nirmanakaya, because it can act in accordance with the thoughts of the beings to be tamed. Thubpa is a general term used for a specific term. Thubpa refers to one who has completely tamed body, speech, and mind, and the best of the Thubpas who possesses uncommon qualities is called that. His past deeds, such as giving his body to a tigress, etc., are wonderful because they are difficult to do and of great benefit. Or, "Glorious," etc., are the circumstances of the Thubpa himself in his previous life, the time when he performed the deeds.
Tibetan
་ཡོན་ཏན་ཏེ་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དམ་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་ཞེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་བཟུང་བ་སྟེ་དེ་དང་ལྡན་པའོ། །བཀྲ་ཤིས་པ་ནི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་བསལ་བས་རྒུད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །མ་སྨད་པ་ནི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དང་སངས་རྒྱས་གསུམ་ཀ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ལས་འདིར་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །དེ་བདག་གིས་སྙན་དངགས་ཀྱིས་མཆོད་དེ་རྗོད་བྱེད་དེས་བརྗོད་བྱ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེ་ཏོག་སྙིམ་པ་ན་གནས་པ་ཕུལ་བས་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་ རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་མེ་ཏོག་སྙིམ་པས་གུས་པར་མཆོད་ཅེས་སྨོས་སོ། །དགོས་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དམ་བཅའ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། དགོས་པ་བརྗོད་པ་དང་དགོས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྩམ་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེ་དང་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །གྲགས་པའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཚིགས་ལྷག་མའོ། །གྲགས་པ་ནི་སྙན་དངགས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་མཚན་མར་གྱུར་པའོ། །བཟོད་པོ་ནི་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འོག་ནས་བྱང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཏེ་དེ་དག་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་བས་སོ། །འདིར་དགོས་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི། །བརྩམ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ལམ་གསལ་བར་བྱས་པ་དང༌། བསྟན་པ་ལམ་ཞུགས་པ་དད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་གྱིས་དགའ་བ་སྟེ། ཚིག་གསུམ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དགོས་པ་དེ་དང་ལྡན་པས་རྩོམ་པ་ནི་སྙན་དངགས་འདི་བརྩམས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སྙན་དངགས་དེ་ཡང་སྤྲོས་པས་འཇིགས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་བསྡུས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་མཆོག་གི་སྤོང་བ་དམ་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། རྫོགས་པོ་ནི་མཐའ་ཡས་པས་བརྗོད་མར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ལ། དེའི་སྤྱོད་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངུ༌། །པ་ནི་སྤྱོད་པ་གཞན་ལས་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་བརྗོད་བྱ་བསྡུས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །རྗོད་བྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།
Chinese
功德即是自利圆满。以殊胜功德所摄持，即是被智慧和慈悲等所摄持，也就是具有这些功德。吉祥是指消除吝啬等垢染，衰败得以平息。不被诽谤是指思想的差别在于大慈悲心。极其悦意是指为了利益他人而乐于接近声闻、缘觉和佛陀三者，在此处，凭借场合的力量而结合。仅仅如此就成了名声的基础。我以诗歌供养它，以此能引发对所表达对象的欢喜。手捧鲜花献上，是产生喜悦的原因，因此与此相符，故说以手捧鲜花恭敬供养。以陈述必要性为先导，详细阐述誓言，即是两个偈颂：陈述必要性和承诺创作具备该必要性的作品，即每个偈颂分别对应一个。以这些成为名声标志的事物，即以领悟，这是剩余的词句。名声即是诗歌。其原因是成为了标志。能忍是指行为善良且非凡，以下将阐述，以这些，即领悟和了解这些。此处有三个必要性：大乘。创作，这样连接。使道路清晰，使进入佛法的人产生信心，以及使共同乘和进入佛法的人因与法相应的言语而欢喜，即三个词语和顺序。这仅仅是略微的表示。由于具备该必要性而创作，即创作了这首诗歌。那首诗歌也因繁琐而令人畏惧，以精简所表达的内容而显得突出，即通过世间最殊胜的舍弃，仅以神圣的一面来了解，圆满是因为无限，所以认为无法完全表达。世间最殊胜的人是菩萨，他的行为非常稀少。是指比其他行为更殊胜的行为，因为那是至高无上的。因此，以精简所表达的内容而显得突出。为了展示表达方式的清净。
English
Merit is the perfection of self-interest. Being completely possessed by noble qualities means being possessed by wisdom and compassion, and thus possessing them. Auspiciousness means eliminating defilements such as stinginess, and pacifying decline. Not being reproached means the difference in thought lies in great compassion. Extremely pleasing means approaching the three—Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas—out of joy in benefiting others, and here, it is combined by the power of the occasion. That alone becomes the basis of fame. I offer it with poetry, which generates joy for the object being expressed. Offering flowers held in the palms of the hands is the cause of generating joy, so it is in accordance with this, hence it is said to respectfully offer with flowers held in the palms. With the statement of necessity as a prelude, the detailed explanation of the vow is in two verses: stating the necessity and promising to compose a work that possesses that necessity, each verse corresponding to one in sequence. By these things that have become the marks of fame, that is, by realization, these are the remaining words. Fame is poetry. The reason for that is becoming a mark. Endurance refers to good and extraordinary conduct, which will be explained below, by these, that is, by realizing and knowing these. Here there are three necessities: the Great Vehicle. Compose, connect it like that. To clarify the path, to make those who enter the Dharma have faith, and to make those who enter the common vehicle and the Dharma rejoice with words that are in accordance with the Dharma, that is, three words and the order. That is just a slight indication. Because of composing with that necessity, that is, this poem was composed. That poem is also feared because of its elaborateness, and it is distinguished by condensing the content to be expressed, that is, to be understood only by the sacred aspect of the most supreme renunciation in the world, completeness is because it is infinite, so it is thought that it cannot be fully expressed. The most supreme person in the world is the Bodhisattva, and his conduct is very rare. It refers to conduct that is more supreme than other conduct, because it is supreme. Therefore, it is distinguished by condensing the content to be expressed. In order to show the purity of the expression.