Tibetan
་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལེགས་པར་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། བཞི་པ་དང་ལྔ་བ་དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་ཡོད་དོ།། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བཅུ་ཚན་ནི་གཙོར་བཟོད་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པའོ། །ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད། ཐེག་པ་དམན་པར་སེམས་མི་གཡེང་བ། ཀུན་རྫོབ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། པ་ཡང་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་གནས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་པ་དང་དགུ་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་བཟོད་པས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པའོ། །བཅུ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་གནོད་པ་བྱས་པ་ནི་མེད་ཀྱི་གཞན་ལ་ཕན། །གཉིས་པོ། །འདོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་བདུན་ནི་བཟོད་པ་གཉིས་ཀས་བསྡུས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་དེས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ནི་ནང་གི་ཁྲོ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གནོད་པ་བཟློག་པའི་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པ་སྟོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་རྟེན་དམན་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དང་བཟོད་པ་ཡོད་པར་སྟོན་ཏོ། །གསུམ་པ་དང་བདུན་པ་ནི་བྱས་པ་གཟོ་བས་གཞན་ཡལ་བར་མི་ འདོར་བ་སྟོན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་བརྙས་ཀྱང་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་དང༌། ཕོངས་ཀྱང་ཡལ་བར་མི་འདོར་བའོ། །ཡང་ན་ཚེ་གཞན་གྱི་དོན་དང་ཚེ་འདིའི་དོན་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་སྟོན་པའོ། །བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་ནི་གནོད་བྱེད་ཉམ་ཉེས་པར་གྱུར་པ་ཡལ་བར་མི་འདོར་བ་སྟོན་ཏོ། །བརྒྱད་པས་ནི་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཚེ་འདིའི་དོན་བྱ་བར་མ་ནུས་ཀྱང༌། བདག་གི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་སྟོན་ཏོ། །དགུ་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་གནས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བའི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། གཙོ་བོ་དགེ་བ་ལ་བཀོད་པས་གཞན་དུ་མའི་དོན་དུ་གྱུར་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཏོ། །བཅུ་པས་ནི་ངན་འགྲོའི་རྟེན་ལ་གཞན་དུ་མའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱོབ་པས་རྟེན་དམན་པས་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འདོར་བ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགོས་པ་རྣ
Chinese
对于作损害之事毫不介意的忍耐，是为了很好地成办有情之义，从不嗔怒的角度出发。一切都是成办善法的精进，第四、第五、第六和第七也有成办有情之义的精进。盔甲精进是那些的前行。禅定和智慧如前。以忍耐为主的十法，主要是以两种忍耐为主，即安忍痛苦的忍耐和对于作损害之事毫不介意的忍耐。对于法 निश्चितार्थ (梵文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)的忍耐。心不散乱于下劣乘。了知世俗和有情之义的智慧。也以意义安住于那些的因中。其中，第三和第九是仅仅忍耐有情邪行，对于作损害之事毫不介意的忍耐。第十是安忍痛苦的忍耐，没有作其他的损害，而是利益他人。二者。为了安忍束缚的痛苦本身之故。其余七者以两种忍耐所摄，为了忍耐有情的邪行和由此所作的痛苦二者之故。第一是显示以内心嗔恨的平息，而具有遮止外境损害的利益。第二是显示即使是下劣的所依，也有功德和忍耐。第三和第七是显示以报恩而不舍弃他者。即使被他人轻蔑也不舍弃，即使贫困也不舍弃。或者显示不舍弃来世之义和今世之义。第四、第五和第六是显示不舍弃作损害者变得衰弱。第八是显示即使对于邪行不能成办今世之义，也祈愿他获得我的忍耐之果。第九是显示安住于痛苦之因是极其慈爱之处，并且主要安置于善法，成为利他之义，从而显示善巧方便的差别。第十是显示于恶趣之所依，救护他者的痛苦，以下劣所依不舍弃忍耐等功德。如是之必要诸
English
Patience that does not mind doing harm is to accomplish the meaning of sentient beings well, from the perspective of not being angry. Everything is the diligence of accomplishing virtue, and the fourth, fifth, sixth, and seventh also have the diligence of doing the meaning of sentient beings. Armor diligence is the preliminary to those. Samadhi and wisdom are as before. The ten qualities dominated by patience are mainly dominated by two kinds of patience, namely, patience that accepts suffering and patience that does not mind doing harm. Patience that is certain of the Dharma. The mind is not distracted by the inferior vehicle. Wisdom that knows the meaning of conventional truth and sentient beings. Also, it abides in the cause of those in meaning. Among them, the third and ninth are only patience for the evil deeds of sentient beings, patience that does not mind doing harm. The tenth is patience that accepts suffering, there is no other harm done, but benefits others. Both. For the sake of enduring the suffering of bondage itself. The remaining seven are included in the two kinds of patience, for the sake of enduring both the evil deeds of sentient beings and the suffering caused by them. The first is to show that by pacifying the inner anger, it has the benefit of preventing external harm. The second is to show that even in inferior support, there are merits and patience. The third and seventh are to show that others are not abandoned by repaying kindness. Even if despised by others, they are not abandoned, and even if they are poor, they are not abandoned. Or it shows that it does not abandon the meaning of the next life and the meaning of this life. The fourth, fifth, and sixth are to show that the harmer who has become weak is not abandoned. The eighth is to show that even if one cannot accomplish the meaning of this life for evil deeds, one prays that he will receive the fruit of my patience. The ninth is to show that abiding in the cause of suffering is a place of great love, and that it is mainly placed in virtue, becoming the meaning of benefiting others, thus showing the difference of skillful means. The tenth is to show that in the support of evil destinies, protecting the suffering of others, the inferior support does not abandon the merits such as patience. Such necessary things
Tibetan
མ་པ་དུ་མ་དཔྱད་དུ་ཡོད་དོ། །བཟོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། ལེགས་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་གཙོ་ཆེའོ། །བཅུ་པ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའོ། །བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལ་ཅི་རིགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དང་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་དུ་དོན་གྱིས་བྱེད་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུར་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་ཡོད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་བ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དོན་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བཞི་ཚན་ནི། །སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། དང་པོ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི་དང་པོ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཐེག་དམན་པར་སེམས་མ་གཡེང་བའི། ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཚེ་འདི་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཚེ་འདིའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་འདིའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མི་གནོད་པ་བསྒྲུབ་བ་དང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དང་པོ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་ལ་ ཕན་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཕན་པ་ཙམ་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་དུ་དཔྱད་དུ་ཡོད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་དེ་ཡང་གཞན་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པས་སྦྱིན་པ་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ལ། བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནས་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་འཚོ་བ་སྤོང་བ་དག་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་སྟེ། མངོན་པར་འབྱུང་བས་འདོད་པའི་བདེ་བ་གཏོང་ཞིང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནོད་པ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་གཙོར་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའོ། །བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི
Chinese
可以进行多种方式的分析。这些忍辱也与其他的五种波罗蜜多相连。所有善说都是法的布施，特别是第九等是法的布施中最主要的。第十是财物的布施。所有这十种都是为了积累善法，尽力利益众生，并且别解脱戒实际上是前两者的基础，因此成为戒律的意义与之前相同。所有这十种都是利益众生的精进，并且以其为因，也有行善的精进和盔甲的精进。以世俗和利益众生为目的的智慧。精进、禅定和智慧的意义也与之前相同。以精进为主的四种分类是：利益众生的精进和自己行善的精进。第一、第三和第四是第一种，第二种是不让心散乱到小乘。第一种也有两种：利益今生和来世的精进，以及成办今生之事的精进。第一种是第一种。成办今生之事有两种：成办无害之事和成办有益之事。第三和第四依次是这两种。此外，第一种是利益自己和其他许多人，第三和第四仅仅是成办利益自己之事。同样，对于遣除痛苦和遣除其因等，可以进行多种方式的分析。这种精进也是因为向他人善说而成为布施，所有这些都是利益众生的戒律，说真实语、从在家出家和放弃生活是别解脱戒。第一种是对损害漠不关心，第二种是接受痛苦，因为出家放弃了欲望的安乐，并且忍受苦行的损害。第三和第四主要是对造成损害漠不关心。禅定和智慧与之前相同。此外，布施等本身因为在其他方面随行而成为四摄。
English
There are many ways to analyze it. These patiences are also connected with the other five perfections. All good teachings are the giving of Dharma, and in particular, the ninth, etc., are the most important of the giving of Dharma. The tenth is the giving of material things. All ten of these are to accumulate merit, to benefit sentient beings as much as possible, and the discipline of vows actually serves as the basis for the first two, so the meaning of becoming discipline is the same as before. All ten of these are the diligence to benefit sentient beings, and as its cause, there is also the diligence to do good and the diligence of armor. The wisdom of knowing the conventional and the benefit of sentient beings. The meaning of diligence, meditation, and wisdom is also the same as before. The four categories based on diligence are: the diligence to benefit sentient beings and the diligence to do good for oneself. The first, third, and fourth are the first, and the second is not to let the mind wander to the lesser vehicle. The first also has two: the diligence to benefit this life and the next, and the diligence to accomplish the affairs of this life. The first is the first. There are two ways to accomplish the affairs of this life: to accomplish harmless things and to accomplish beneficial things. The third and fourth are in order these two. Furthermore, the first is to benefit oneself and many others, and the third and fourth are only to accomplish the benefit of oneself. Similarly, for removing suffering and removing its cause, etc., there are many ways to analyze it. This diligence is also giving because of speaking well to others, and all of these are the discipline of benefiting sentient beings, speaking truthfully, renouncing life from home, and abandoning livelihood are also the discipline of vows. The first is indifference to harm, and the second is accepting suffering, because renunciation gives up the pleasure of desire and endures the harm of asceticism. The third and fourth are mainly indifferent to causing harm. Meditation and wisdom are the same as before. Furthermore, giving, etc., itself becomes the four means of gathering because it follows in other aspects.