Tibetan
་ནི། །ཀུན་ནས་མཚམས་པས་དོན་མཛད་དེ། །ཆེད་དུ་བྱས་བའི་རྟག་པའང་བྲལ། །རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་དང༌། །ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་རྟོགས་པས་དབེན། །ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཕྱིར་ལྷག་པར་བསྒྲགས། །དེ་བཞིན་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དང༌། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ཕྱིར་དོན་དམ་པའང༌། །ཤེས་དོན་ནང་ནས་མཆོག་གྱུར་པས། །དོན་གྱི་མིང་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །དེའང་མ་སྐྱེས་དབྱིངས་ཀྱི་དོན། །གཞི་ཡིས་ངེས་ལ་ཁྱད་གྱུར་པ། །ལོག་རྟོག་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་སོགས་ པ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཕྱོགས་བཀོལ་མེད། །ངོ་བོ་བདུན་རྫོགས་དམིགས་པ་མེད། །མཚན་ཉིད་ཀུན་གྲོལ་ཀུན་བདག་ལ། །ཕྱོགས་སྟོང་ཆད་པར་ཡོད་པ་མེད། །ཀུན་བྱིན་ལྡན་པའི་བརླབས་སྣང་ལ། དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་རྒྱུར། །གྱུར་པས་ཅི་ཡང་མི་འགོག་སྟེ། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ནོ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་རེ་སྐོང་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཕྱིར་སྣང་བའོ། །ཐུན་མོང་དམ་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། །ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཐུན་མོང་བས། །གཏན་ལ་འབེབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདུན་སོགས་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཕྱིར། །ལྷག་པའང་གྲངས་མཐུན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །རྣལ་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕོ་མོ་མ་ཡིན་མ་ནིང་མིན། །མཚན་མེད་མ་ཡིན་རིག་རྒྱུད་མེད། །ཁ་དོག་མ་ཡིན་དབྱིབས་མ་ཡིན། །གནས་སུ་མ་ཡིན་གང་ཡང་མེད། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཕྱོགས་བཅུ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་བྱུང་ཆེན་པོས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །རང་བྱུང་དེ་ཉིད་དངོས་མེད་པས། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་པ། །ཀུན་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་བཞི་ལ་བགྲོད་པའི་ལམ། །གང་སྤངས་གང་ཐོབ་དེའི་འབྲས་བུ། །དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་མི་མཐོང་བས། །འབྲས་བུ་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཙམ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱུང་བྱེ་བྲག་གི །རྒྱུད་ནས་ངེས་པའི་གསང་བའང༌། །དད་པོ་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེ་བྱེད་པས། །འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅེའང༌། །ཕྱོགས་གཅིག་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྟ་ཞིང་དེ་ལས་ལྷ་དྲུག་སོགས། །དམིགས་པ་གསུམ་དང་ཡན་ལག་གིས། །སྒོམ་བྱེད་འབྲས་བུ་གཟུང་འཛིན་ཅན། །ལྟ་སྤྱོད་ཡ་ཆའི་ཞེན་པ་ཡིས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ནང་མི་མཐོང༌། །དག་པའི་སེམས་ཞི་རྩོལ་བའི་ལམ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ས་འཛིན་པ། །རྨུས་ལོང་འདྲི་མཁན་དང་མཚུངས་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཐུགས་རྗེའི་ཡུལ། །གཉི་ག་བ་ཡི་བྱ་བ་ དང༌། །རྣལ་འབྱོར་རྗེས་སུ་ལྟ་སྤྱོ
Chinese
。 普遍息灭而行利他事， 远离特意造作的常法。 自性、体性、本体， 功德、事业、证悟皆空缺。 具足六法故而格外宣扬。 如是自性与果， 以及三智故为胜义谛。 乃是所知中最为殊胜者， 故成就为“义”之名。 彼亦是无生界之义， 以基而定且成差别， 远离邪分别之行境等， 一切之自性无有偏颇。 本体圆满七事而无所缘， 体性解脱一切乃一切之主， 无有断灭空性之边。 具足一切施予之加持显现， 乃二事本体之因， 故不遮止任何事物， 犹如海之水与波浪。 如意宝般满足希望。 功德圆满故而显现。 非是共同之圣境， 非是偏颇之边， 以比喻与理证共同， 并非以之而定， 以七等安住于本体之故， 殊胜亦说为数目相同。 非是瑜伽士等之行境。 无有根本之心性， 非男非女亦非非男非女， 无相亦无种姓， 非色亦非形， 非处亦无任何事物。 如是真如界即是智慧， 乃一切方便手印之因。 十方无余一切处， 以自生大者而周遍。 彼自生者无有实事， 法与补特伽罗无我， 乃一切手印之因。 于无生四者趋行之道， 何者舍弃何者获得彼之果， 如实不见诸事物， 仅是假立之果佛。 如是决定出离之差别， 亦是从续部而决定之秘密， 以信者分别因果之故， 亦说果为道。 于唯一清净之法性， 观之且从彼生起六天等， 以三摩地与支分， 修习之果具有能取所取。 以见行之偏执， 不见大自在之自性。 清净心寂灭勤作之道， 执持三金刚之地， 犹如询问盲人者， 乃大瑜伽士之悲悯境。 二者之事业， 以及瑜伽士之后续见行
English
. Universally ceasing and acting for the benefit of others, it is free from the permanence of intentional creation. Self-nature, characteristics, essence, qualities, activities, and realization are all devoid. It is especially proclaimed because it possesses six qualities. Likewise, self-nature and result, as well as the three wisdoms, are the ultimate truth. It is the most excellent among the knowable, therefore it is accomplished as the name of "meaning." It is also the meaning of the unborn realm, determined by the basis and becoming distinct, far from the objects of wrong conceptions, etc. The self-nature of all is without bias. The essence is complete with seven aspects and without focus. The characteristics are liberated from all and are the master of all, without any side of emptiness or cessation. Possessing the blessing appearance of giving all, it is the cause of the essence of two things, therefore it does not prevent anything, like the water and waves of the ocean. Like a wish-fulfilling jewel, it fulfills hopes. Qualities are completely fulfilled, therefore it appears. It is not a common sacred place, nor is it a biased extreme. With common examples and reasoning, it is not determined by them, because seven, etc., abide in the essence. Excellence is also said to be the same in number. It is not the object of practice for yogis, etc. The nature of mind without a root is neither male nor female, nor neuter. It is without characteristics and without lineage, neither color nor shape, neither place nor anything. Likewise, the realm of suchness is wisdom, the cause of all skillful mudras. In all directions without exception, it pervades everywhere with the great self-arisen. That self-arisen one is without substance, the selflessness of phenomena and individuals, the cause of all mudras. The path of traversing the four unborn, what is abandoned and what is attained, its result, as things are, are not seen, only the Buddha of imputed result. Thus, the secret of determining the distinction of definitive emergence is also determined from the tantra, because believers distinguish cause and effect, it is also said that the result is the path. Observing the one pure dharma nature, and from that arising the six gods, etc., with the three samadhis and limbs, the result of meditation has grasping and being grasped. With the attachment to the partiality of view and conduct, the self-nature of the great self is not seen. The path of purifying the mind, pacifying effort, holding the ground of the three vajras, is like asking a blind person, the object of compassion of the great yogi. The activities of both, and the subsequent view and conduct of the yogi.
Tibetan
ད་འབྲང༌། །གཉིས་པོ་ཡ་ཆ་སྔོན་བཞིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་བཞི་ཡི་ཞེན་པ་ཅན། །དེའང་ཕྱི་རོལ་པ་ལ་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ཞེན་པ་ཅན། །དམ་པར་རང་རིག་འོད་གསལ་བ། །དབྱིངས་ཉིད་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཀུན་རྫོབ་བྱིན་རླབས་དཀྱིལ་འཁོར་དག །ཡེ་ཤེས་སྣང་སྨྲ་དེ་ལ་དམིགས། །དེ་ཕྱིར་ལྟ་དགོངས་ཕྱི་རོལ་འགྱུར། །དེ་རྟོགས་ཁས་ལེན་གཙང་སྨྲར་ལེན། །ཆུ་ཡི་རལ་གྲི་ཕྱིས་པ་བཞིན། །སྤྱོད་པར་མི་ཕོད་འཛིན་པ་ཅན། །དེ་ཉིད་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་སྤྱོད། །ཤིན་ཏུ་ནང་དོན་མ་གཏོགས་པས། །ཕྱི་རོལ་ཆ་ཡིས་བཅིངས་པ་ཡིན། །འོད་གསལ་བཞི་ལས་མཚན་མར་གཡོ། །སྣང་སྟོང་རེས་སློབ་ལམ་ལྔ་ཡིས། །ཐོབ་པ་དམ་པའང་བསྟི་བའི་གནས། །ཕྱི་རོལ་གཉིས་སོགས་འབྲས་བུའི་ཕྱིར། །མཆིང་བུ་རིན་ཆེན་ཇི་ལྟ་བར། །ལམ་འབྲས་མ་འབྲེལ་འཁྲུལ་པར་ཟང༌། །གཙོ་མཆོག་བཤད་པར་ཁས་བླངས་པ། །རྒྱས་པར་གདམས་ཀྱི་གདེང་དུ་བགྱིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་དོན། །ཡོད་ལས་བཙལ་ན་སྒྲོས་བཏགས་ཏེ། །མེད་ལས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་འགྱུར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན། །དེ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར། །དེ་ལ་གཞན་ཡང་འབྲེལ་མེད་པས། །ནམ་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མཐའ་ལ་རྩོད་ཀུན་དེ་ལྟ་བས། །གསུམ་བྲལ་ཕྱོགས་གཅིག་མཐའ་བྲལ་བ། །རང་བློ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་བས་མཐར་ཐུག་ལྟོས་ཡོད་པ། །ཀུན་ཀྱང་མཐའ་ཡིས་བྲལ་བའང་མཐའ། །ཡིན་ཕྱིར་ངེས་པའི་བློ་མི་བཞག །གཉིས་མེད་སྨྲས་བསམ་བྲལ་བ་ལྟོས། །ཚིག་དང་སྒྲ་མཐུན་ཐ་དད་པ། །ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པར་དྲངས་ཐབས་སུ། །གསུང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་ཆེན་པོ། །སྒྲ་གཅིག་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས། །དང་པོ་ཆོས་ཀུན་གནས་བུབས་ཉིད། །དང་པོར་མཚན་ཅིང་དངོས་བཟློག་དང༌། །གཉིས་པར་ཡང་དག་ བདེན་བྲལ་དོན། །མཚོན་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྣང་བ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅིའང་མིན་དང་སྨྲ་བསམ་འདས། །མི་གནས་མི་དམིགས་མི་རྟོག་དང༌། །མཐའ་བྲལ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །མཚན་མེད་སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང༌། །སྤྲོས་བྲལ་འགྲོ་འོང་མེད་པ་དང༌། །སྣང་དང་འགག་མེད་ཐོབ་པ་མེད། །གྲོལ་དང་ཐར་དང་ཐོབ་པ་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། །མ་ཆགས་པ་དང་རང་བཞིན་དང༌། །དངོས་མེད་ཞེན་མེད་རིག་པ་དང༌། །བདག་མེད་གཞན་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་མེད། །ལྟ་བ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སོགས། །མཚོན་པའི་སྒྲ་གྲག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་རང་དོན་རྣམས་ཐ་དད་པ། །ཁྱད་པར་
Chinese
此后，二者之差别如前所述，即执着于四者，彼亦安住于外道。瑜伽之禅定执着者，于胜义自明光明，法界自性清净之智慧，世俗加持之坛城，以智慧显现语为所缘。因此，见解成为外道。了悟此者，则承认是清净语者。犹如擦拭水上的剑，对于行为不敢为，是执着者。彼即从门径而行外道之行。因为并非甚深内义，故以外道之分所束缚。光明四者，从相而动摇。显空轮番修学五道，所获得之胜义亦为安住之处。外道二者等为了果，犹如李子珍宝一般，将道果无关联者误认为真。已承诺宣说最胜者，广为教诫作为确信。大瑜伽见之义，若从有中寻求，则成为增益；若从无中寻求，则成为诽谤。若从有无二者中寻求，则成为经中所未示。对此，其他亦无关联，故无论何时亦无法寻得。因为一切争论皆是如此，三离一分，离边。乃是自心错乱之显现。因此，究竟之有待，一切离边亦是边。因此，不应安住于决定之念。观待于说二无之离思。词与声相同而相异，为了将见行引入歧途，故宣说金刚大乘，了知一音之意义差别。最初，一切法皆为处胎。最初，标示与实体之遮返，其次，为了表示真实离真之义，故有不生如来藏。空性与无显现，二无与平等性，非任何与言思断，无住无缘无分别，离边清净与，无相无愿与，法性法界性与，离戏无有来去与，显现与不灭无有获得，解脱与解脱与获得与，世俗胜义谛与，无染着与自性与，无实有无执着觉性与，无我无他无境。见解觉性智慧等，所表示之语声法之，各自意义各不相同，是为差别。
English
Thereafter, the difference between the two is as before, that is, clinging to the four. He also dwells in the outer path. The meditator who clings to yoga, in the ultimate self-awareness of clear light, the wisdom of the pure nature of reality, the mandala of blessings of conventional truth, focuses on the wisdom appearance speech. Therefore, the view becomes an outer path. One who realizes this acknowledges being a speaker of pure speech. Like wiping a sword on water, one who dares not act is a clinging one. He practices the outer path from that gateway. Because it is not the profound inner meaning, it is bound by the division of the outer path. The four clear lights waver from the characteristics. The five paths are studied alternately by appearance and emptiness, and the ultimate attainment is also a place of dwelling. The two outer paths, etc., are for the sake of the fruit, like plums and precious jewels, mistaking the unrelated path and fruit as true. Having promised to proclaim the supreme, widely instructing as confidence. The meaning of the view of great yoga, if sought from existence, becomes addition; if sought from non-existence, it becomes slander. If sought from both existence and non-existence, it becomes what is not shown in the scriptures. To this, there is no other connection, so it can never be found. Because all disputes are like this, three separations, one part, free from extremes. It is the appearance of one's own mind being confused. Therefore, the ultimate dependence, all freedom from extremes is also an extreme. Therefore, one should not dwell on a definite thought. Contemplate the separation from thought of saying two non-dualities. Words and sounds are the same but different, in order to lead views and actions astray, therefore the Vajrayana is proclaimed, understanding the difference in meaning of one sound. Initially, all dharmas are the state of being in the womb. Initially, marking and the reversal of substance, secondly, in order to express the meaning of true separation from truth, there is the unborn Tathagatagarbha. Emptiness and no appearance, non-duality and equality, not anything and cessation of speech and thought, no dwelling, no object, no discrimination, freedom from extremes, purity, no characteristics, no aspiration, the nature of dharma, the nature of reality, freedom from elaboration, no coming and going, appearance and non-cessation, no attainment, liberation and liberation and attainment, conventional truth and ultimate truth, non-attachment and nature, non-existence, non-attachment, awareness, no self, no other, no object. Views, awareness, wisdom, etc., the sounds of speech that represent the dharmas, each with its own different meanings, are differences.