Tibetan
སྨོས་ཅི་དགོས། །ད་ལྟར་དེ་ན་བདག་དང་གཞན། །སྟེས་དབང་སྣང་བ་དུས་གསུམ་དུ། །རྒྱུན་བརྟགས་མེད་པ་ཞེས་པ་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་རུང་ཡང་མིང་བཞིས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་ན་རྨི་ལམ་གྱི། །ཤེས་པའང་ཉ་ཤིང་མཚུངས་བརླག་འགྱུར། །རྨི་ལམ་བཏགས་ལྡང་ཞིང་རྒྱུན་བརྟག་ན། །གཟུགས་ཕུང་ཞིག་ཀྱང་དེ་འདྲ་མོད། །འོན་ཏེ་ད་ལྟ་ཡོད་པ་བཞིན། །སྔ་ཕྱི་ཡོད་ པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀར་བློ་ཞེན་ན། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་མཆོག་ལས་གོལ། །རང་རིག་སྣང་སྟོང་ཡུལ་མིན་པར། །རིག་པ་རང་གསལ་བསམ་བརྗོད་འདས། །དེ་ཕྱིར་གཉིས་དང་དེར་མི་འཛིན། །དེ་ལ་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་མེད། །དེ་དག་སོ་སོ་ཞེན་ཡུལ་བཅས། །བློས་བཞག་མེད་ཨ་ཡོད་བརྟགས་པ། །སྤོང་བྱེད་ཆད་དུ་བྱས་སྤོང་བའང༌། །ལྔ་ཡི་བྱེ་བྲག་མི་མཐུན་པ། །མོས་པ་ཐ་དད་ཕྱིར་གསུངས་པ། །བྱེ་བྲག་མདོ་ཙམ་བཤད་པར་བྱ། །ཐེག་པ་དང་པོ་བཅུ་དྲུག་འགྲན། །གཉིས་པ་བཞི་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་བསྲུངས། །གསུམ་པ་བཅུ་གཉིས་ངེས་པར་བསྟན། །བཞི་པ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ལྔ་པ་གསང་བ་འང་ཕྱི་པའང༌། །དང་པོ་རང་རིག་རྣམ་པར་དག །གཉིས་པ་སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །གསུམ་པ་དབྱིངས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི། །ས་བདུན་རིམ་པར་བཀོད་པ་ཡང༌། །གསང་བའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་བའི་ལམ། །ཐེག་པ་བཞིས་ཡིས་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུར་གནས། །ཐ་མའང་བསྟི་གནས་མཐར་ཐུག་སྟེ། །ཐ་མའང་གཙོ་མཆོག་འདིར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྤོང་ཐབས་མི་མཐུན་པ། །འདོད་དང་འགོག་སྤང་སྦྱོང་སོལ་བྱེད། །འབྲས་ཤེས་བཏང་སྙོམས་དག་བྱེད་དང༌། །ཕྱོགས་སྤྱོད་དང་ལེན་ད་རོ་ལ། །བདག་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིས། །ཆེ་བས་སྐས་གདང་ལྟ་བུར་འགྱུར། །བརྒྱད་གཉིས་བཅུ་སྤྱོད་ཐེག་སོགས་པ། །ཐུན་མོངས་ལམ་བརྗོད་རྣམ་དགུ། །སྲིད་པ་དང་པོ་དངོས་ལྟ་བ། །རྣལ་འབྱོར་གཡེང་དྲུག་གིས་བྲལ་ཡང༌། །རྒྱུ་འབྲས་ཤེས་པས་ཡ་ང་སྤོང༌། །བསྟི་གནས་དང་པོ་སྨིན་པར་འདོད། །ལོག་རྟོག་ཉིད་ལ་ཉིད་སྤྱོད་དེ། །གཞན་དུ་གཡོ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསམ་གཏན་སྙོམས་འཇུག་པ་བརྒྱད་པོ། །འདོད་སྤྱོད་སྡིག་སོགས་སྤྱོད་པས་འདོར། །དང་པོའི་གཡེང་དྲུག་བསམ་པས་འདོར། །འཛིན་པ་ཕྲ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དོར་བ་གཉིས་མཐུན་དོར་བ་ཡིས། །ས་སྟེགས་རྩ་གཅིག་ཐོབ་བྱེད་པའོ། །ལོག་ལྟ་བཞི་པོ་གཉིས་ མཐོང་བས། །ལོག་པའི་ལམ་ཞུགས་ཡ་ངའི་འབྲས། །ལམ་རིམ་དང་པོ་དངོས་འཛིན་གཞི། །འཁོར་བའི་ལམ་བཞི་ཟག་བཅས་འབྲས། །དེ་དག་མཆོག་གི་གསུམ་ལ་རྨོངས། །
Chinese
何须多说？如今于此，自与他，偶然显现，于三时中，成为无常之说。虽于色法可行，然以四名。如是若真，则梦中之识，亦如鱼木同归于尽。若梦境假立而起，且恒常可察，则色蕴坏灭亦如是。然如现在存在一般，先后存在何须多说？若于常断二者心怀偏执，则将错过胜妙之义精要。自明空显非境，觉性自明超思言。是故不执二取及于彼。于彼无取舍偏执。彼等各自怀有执着之境，以分别念安立有无而作观察，舍弃者以断灭见而舍弃，五者之差别各不相同，因意乐各异而宣说，略述差别少许。初乘十六相竞逐，二乘守护四者之见行，三乘必定显示十二支，四乘二谛，五乘内外密。初者自明极清净，二者先后相随顺，三者法界自性光明之，七地次第安立，亦是趋入秘密心要之道。以四乘之门生起定解，以一乘之门安住于果位。究竟亦是究竟之住处，究竟亦是此处所说之最胜。其中舍弃之方便各不相同，欲与遮止、舍弃、清净、烧毁，果证、舍弃、舍弃、清净等，以及顺应、取舍、达若拉，以无我之取舍，因大而成阶梯。八二一十行乘等，共同道之宣说有九种。有之初者视物为实有，瑜伽远离六散乱，然因果之知晓而舍弃怖畏。第一住处欲求成熟，于错谬之念以自性行持，于他无有动摇。八种禅定等持，以欲行、罪行等行持而舍弃。初者之六散乱以思惟而舍弃。以微细之执着而入定。舍弃二者相合之舍弃，是为获得地道根本之法。四种邪见以二 见，趣入邪道乃怖畏之果。道次第初者为实执之基，轮回之四道为有漏之果。彼等对殊胜之三者愚昧无知。
English
What need is there to say more? Now, here, self and other, accidental appearances, in the three times, become the saying of impermanence. Although it is feasible for form, it is with four names. If it is true, then the consciousness in dreams, like fish and wood, will perish together. If dreams are falsely established and arise, and are constantly observable, then the destruction of the form aggregate is also like that. However, just as it exists now, what need is there to say about existing before and after? If one is attached to both permanence and annihilation, then one will miss the supreme essence of meaning. Self-awareness, empty appearance, is not an object, awareness is self-luminous, beyond thought and expression. Therefore, do not grasp at duality or at that. In that, there is no bias of acceptance or rejection. Those each have their own objects of attachment, examining the establishment of existence and non-existence with conceptual thought, those who abandon do so with a nihilistic view, the differences of the five are not the same, they are spoken because of different intentions, briefly describe a little of the differences. The first vehicle competes with sixteen aspects, the second vehicle protects the view and conduct of the four, the third vehicle definitely shows the twelve branches, the fourth vehicle has two truths, the fifth vehicle has inner and outer secrets. The first is self-awareness, extremely pure, the second follows the order of before and after, the third is the luminosity of the essence of reality, the arrangement of the seven grounds in order, is also the path to the heart of secrets. With the door of the four vehicles, definite emergence arises, with the door of one vehicle, one abides in the result. The ultimate is also the ultimate abode, the ultimate is also the most excellent spoken of here. Among them, the methods of abandonment are not the same, desire and cessation, abandonment, purification, burning, fruit attainment, abandonment, abandonment, purification, etc., and compliance, acceptance and rejection, da ro la, with the non-self acceptance and rejection, because of greatness, it becomes like a ladder. Eight, two, ten conduct vehicles, etc., the common path is spoken of in nine ways. The first of existence sees things as real, yoga is separated from the six distractions, but abandoning fear by knowing cause and effect. The first abode desires to ripen, acting with self-nature on wrong thoughts, there is no movement to others. The eight samadhi absorptions, abandon by acting with desire, sinful actions, etc. The six distractions of the first are abandoned by thinking. Entering samadhi with subtle clinging. The abandonment of the combination of the two abandonments, is to obtain the root of the ground and path. Four wrong views with two views, entering the wrong path is the result of fear. The first of the path stages is the basis of grasping at reality, the four paths of samsara are the result of contaminated outflows. Those are ignorant of the three supreme ones.