Tibetan
འི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་མ་བཟོད་ནས་གང་གི་ཚེ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་ཁམས་གཞན་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་ས་དང་ཁམས་གཞན་གྱི་ཕུང་པོ་དག་གོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་མི་འཐད་དེ། ལུས་གཉིས་ཁས་བླངས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་བདག་གིར་འཛིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བདག་གིར་ལྟ་བ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ཡང་དེའི་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རེ། སྲེད་པས་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་མཐའ་དང་ཉེ་བའི་སྲིད་པ་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་འདི་ལྟ་བ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་དག་ལ་བདག་གི་རྣམ་པ་དང་རྟག་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་ཀྱང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་འདི་ལྟ་བ་གང་ཞེ་ན། གཞན་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདི་ནི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་རབ་ཏུ་བཅུག་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །པྲ་ཏྱཀྵ་ནཻ་བ་ཧི་ས་སྐནྡྷནཏྨ་ཏོ་ནི་ཏྱ་ཏ་ཤྩ་གྲྀ་ཧཱི་ཏྭ་ཏ་ཐཻ་བཾ་པྲཏྱཀྵ་ན་པྱ་ནུ་མི་ནོ་ ཏི། འདི་ལྟར་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མ་ཟིན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་སོ་སོ་བ་ལ་ཡང་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །ཡང་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པའོ། །འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ན་གནས་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཚངས་པའོ། །བདག་གི་ཚངས་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ནི་གོང་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། །དེ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་རབ་ཏུ་བཅུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོགས་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་དག་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྟ་བ་
Chinese
由于无法忍受在一切界中漂泊，因此详细阐述了何时安住于欲界。关于“为了不执著于我和我所”这句话，对于生于其他地和其他界的众生，认为这是其他地和其他界的蕴的观点是不合理的，因为不可能承认有两个身体。如果存在我执，就会产生我所执，因此关于我所的观点也是不合理的。由于追随坏聚见，因此执常断见也不应成为它的对境。有些人说，由于贪爱的力量增强，以及将接近边际的有取执为我所，并且由于是现量境，因此坏聚见并非以不平等界的众生为对境。那么，这又是什么样的见解呢？如果蕴中存在我的相状和常的相状，但不是坏聚见和执常断见，那么，这是什么见解呢？认为这不可能是其他的，因此会以不同的方式进入。接下来会详细阐述“这不是见解”，这不是被坏聚见强烈影响的邪见，而不是见解。ᱯྲ་ཏྱཀྵ་ནཻ་བ་ཧི་ས་སྐནྡྷནཏྨ་ཏོ་ནི་ཏྱ་ཏ་ཤྩ་གྲྀ་ཧཱི་ཏྭ་ཏ་ཐཻ་བཾ་པྲཏྱཀྵ་ན་པྱ་ནུ་མི་ནོ་ཏི། (藏文) ᱯྲཏྱཀྵ་ནཻ་བ་ཧི་ས་སྐནྡྷནཏྨ་ཏོ་ནི་ཏྱ་ཏ་ཤྩ་གྲྀ་ཧཱི་ཏྭ་ཏ་ཐཻ་བཾ་པྲཏྱཀྵ་ན་པྱ་ནུ་མི་ནོ་ཏི། (梵文天城体) pratyakṣa naiva hi sa skandhanatmato nitya taśca gṛhītvā tathai vaṃ pratyakṣaṇa pya numi noti (梵文罗马拟音) 不现见，确实，彼蕴非我性，常，彼亦执取，如是现见亦不推测。(汉语字面意思) 像这样，由于对已执取的蕴先生起分别念，因此对于未执取的蕴也能生起无我之见。对于各个身体也是无我的。接下来会详细阐述“又以它为对境”，这是经部师们的观点。像这样，安住于欲界者不会想“我是梵天”，也不会想“我的是梵天”，因此坏聚见不是以上界为对境。执常断见也是不合理的，因为它是由坏聚见所引发的。也不存在具有那种相状的其他见解，因为那种邪见是被坏聚见强烈影响的，这是合理的。如果是这样，那么对前际的分别念，由于没有获得以其他有情为对境的见解，因此是不同于它的见解
English
Since it is unbearable to wander in all realms, it is explained in detail when one abides in the desire realm. Regarding the phrase "in order not to be attached to self and what belongs to self," it is unreasonable to think that for beings born in other lands and other realms, these are the aggregates of other lands and other realms, because it is impossible to admit two bodies. If there is self-grasping, there will be grasping of what belongs to self, so the view about what belongs to self is also unreasonable. Since it follows the view of the perishable collection, the view of eternalism and nihilism should not be its object either. Some say that because the power of craving increases, and because the existence close to the edge is taken as what belongs to self, and because it is an object of direct perception, the view of the perishable collection is not aimed at beings in unequal realms. So, what kind of view is this? If there are aspects of self and permanence in the aggregates, but it is not the view of the perishable collection and the view of eternalism and nihilism, then what kind of view is this? It is thought that it cannot be anything else, so it enters in different ways. Next, it will be explained in detail that "this is not a view," this is a wrong knowledge that is strongly influenced by the view of the perishable collection, not a view. ᱯྲ་ཏྱཀྵ་ནཻ་བ་ཧི་ས་སྐནྡྷནཏྨ་ཏོ་ནི་ཏྱ་ཏ་ཤྩ་གྲྀ་ཧཱི་ཏྭ་ཏ་ཐཻ་བཾ་པྲཏྱཀྵ་ན་པྱ་ནུ་མི་ནོ་ཏི། (Tibetan) ᱯྲཏྱཀྵ་ནཻ་བ་ཧི་ས་སྐནྡྷནཏྨ་ཏོ་ནི་ཏྱ་ཏ་ཤྩ་གྲྀ་ཧཱི་ཏྭ་ཏ་ཐཻ་བཾ་པྲཏྱཀྵ་ན་པྱ་ནུ་མི་ནོ་ཏི། (Sanskrit Devanagari) pratyakṣa naiva hi sa skandhanatmato nitya taśca gṛhītvā tathai vaṃ pratyakṣaṇa pya numi noti (Sanskrit Romanization) Not directly perceived, indeed, that aggregate is not of self-nature, permanent, that also grasped, thus directly seen also not inferred. (Literal Chinese meaning) In this way, since conceptual thought arises first for the aggregates that have been grasped, it also generates the knowledge of selflessness for those that have not been grasped. For each individual body, there is also selflessness. Next, it will be explained in detail that "again, it is aimed at that," this is the view of the Sautrāntikas. In this way, one who abides in the desire realm will not think, "I am Brahmā," nor will he think, "What is mine is Brahmā," therefore the view of the perishable collection is not aimed at the upper realms. The view of eternalism and nihilism is also unreasonable, because it is caused by the view of the perishable collection. There is also no other view that has that aspect, because that wrong knowledge is strongly influenced by the view of the perishable collection, which is reasonable. If that is the case, then the conceptual thoughts about the past extreme, since they have not obtained the view aimed at other sentient beings, are therefore a view different from it.
Tibetan
བཞིན་འདི་ཡང་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ལ་དམིགས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་མདོའི་དགོངས་པའོ་ཞེ་ན། དེ་དག་དང་ནི་ལྷན་ཅིག་གང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་ཕྲ་རྒྱས་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འབྱུང་སྟེ་འབྲས་བུ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ནི་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མུ་གསུམ་པ་ནི་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུས་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མུ་བཞི་པ་ནི་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་མ་འོངས་པ་རྣམས་དང༌། ཆོས་གཞན་རྣམས་ཏེ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུས་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ནི་ཁམས་དང་ཁམས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དྲུག་ཡིན་པས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་མ་རིག་པ་ ནི་མི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལོང་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་བཅོམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་རིག་པ་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་དང་འཇུག་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའམ་འདུ་ཤེས་མེད་པར་གྱུར་པ་ཡང་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པས་དམིགས་པ་མེད་དོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲིབ་པའི་འཇུག་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྨོས་པས་མཐོང་བ་ཉེ་བར་བཅོམ་པར་གྱུར་པའོ། །མ་རིག་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་པ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཐོང་བ་ཉེ་བར་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྒྱུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལ་སེམས་བླུན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པ་སྟེ། འདི་
Chinese
如果有人问：经部的观点是，也应当承认这个所缘是针对上二界的。那么，什么是与它们一起生起的呢？对此有详细的解释：与微细的随行生起的是受等，以及生等，凡是属于这些法的，也都是随行的，因为它们与这些是果相同。而获得等则不与微细的随行生起，因为它们是多果。关于“第三和第四应当结合”的说法，第三类是过去和现在生起的微细随行，它们既是随行的微细随行，也是随行的因之因。第四类是与它们一起生起的未来，以及其他的法，它们既不是随行的微细随行，也不是随行的因之因。这样，它们就是针对界和界中无漏的六种所缘，因此会变成十八种。有些人说，无明因为是不知晓的自性，所以本身就是没有所缘的，就像盲人一样，因为摧毁了见而进入。但不知晓不应该是具有所缘的，因为正因为具有所缘，无明才与心相应。它不像受等那样是与心相应而存在的，如果那样，心和心所就不合理了，因为它们总是存在于相续中，并且与此相违。无心定的入定或者变成无意识状态，也是因为完全愚昧而没有所缘。心和心所的障碍的进入，不是眼识的对境外面的黑暗，因此说了它就变成了摧毁了见。无明也是生起苦等谛见的因。因为已经见到了无我，所以这个摧毁见的东西，不是与识一起进入的，就像从睡眠中醒来没有对境的执取一样。对于作为所缘的因进入的，心变得愚钝，无明也是如此，这个
English
If someone asks: The view of the Sutra school is that this object should also be admitted as being directed towards the upper two realms. Then, what arises together with them? There is a detailed explanation for this: What arises together with the subtle concomitants are feelings, etc., and births, etc. Whatever belongs to these dharmas are also concomitant, because they have the same result as these. But attainments, etc., do not arise together with the subtle concomitants, because they are multiple results. Regarding the statement that "the third and fourth should be combined," the third category is the subtle concomitants that arise in the past and present, which are both the subtle concomitants of the concomitant and the cause of the cause of the concomitant. The fourth category is the future that arises together with them, and other dharmas, which are neither the subtle concomitants of the concomitant nor the cause of the cause of the concomitant. Thus, they are the six objects directed towards the realm and the undefiled in the realm, so they become eighteen. Some say that ignorance, because it is the nature of not knowing, is itself without an object, just like a blind person, because it enters by destroying sight. But not knowing should not be with an object, because precisely because it has an object, ignorance is associated with the mind. It is not like feeling, etc., which exists in association with the mind. If that were the case, the mind and mental factors would be unreasonable, because they always exist in the continuum and contradict this. Entering into a mindless samadhi or becoming unconscious is also without an object because of complete ignorance. The entry of the obscuration of mind and mental factors is not the external darkness that is the object of eye consciousness, so saying it becomes the destruction of sight. Ignorance is also the cause of generating the sight of the truths of suffering, etc. Because one has seen selflessness, this thing that destroys sight does not enter together with consciousness, just as there is no grasping of an object from waking up from sleep. For what enters as the cause of the object, the mind becomes dull, and ignorance is the same, this