Tibetan
ན་ཀུན་ཏུ་སེམས་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་དག་གི་ཁྱད་པར་བརྗོད་ པར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་མེད་པ་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ས་བོན་དང་བཅས་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །མཐའ་དག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཅུང་ཟད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །གཞན་དག་ན་རེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་གཞན་ལོག་པར་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཁེངས་པ་ནི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཡང་དག་པའི་དངོས་པོས་མཐོ་བ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཆུང་དུས་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ། །དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པ་ལྔ་ལ་བདག་དང་སྡུག་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་བའི་ངའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐོབ་བ་ཆུང་ངུས་རབ་ཏུ་གྱུར་པར་སེམས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ཉུང་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བདག་སྐྱེ་བོ་ངན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནོ་སྙམ་པ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་ལ་དང་པོ་གསུམ་ནི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ལྟ་བས་རབ་ཏུ་བཅུག་པའོ། །དེ་ལ་བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པའོ། །མཉམ་པ་ལས་བདག་མཆོག་གོ་སྙམ་པ་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལས་སོ། །བདག་དང་འདྲའོ་སྙམ་པ་ནི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པའོ། །མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་མོ་སྙམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལས་སོ། །བདག་པས་དམན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་དེར་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དེ་མཐོང་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལས་བདག་དམན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལས་སོ། །བདག་པས་མཆོག་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །བདག་དང་འདྲ་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །བདག་པས་དམན་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །བདག་བས་མཆོག་མེད་དོ་སྙམ་ པ་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །བདག་དང་འདྲ་བ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །བདག་པས་དམན་པ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་ནི་ང་རྒྱལ་གསུམ་ལས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པོ་
Chinese
总是这样想就是邪慢。要讲述显慢和邪慢的区别，没有种子是显慢，有种子是邪慢。对一切都妄加臆测是显慢，对少许妄加臆测是邪慢。有些人说，以我见为首，认为其他是错误的，这种傲慢就是邪慢。有些人说，以正确的实事高举自己是慢，年幼时是过慢，不是圣者是慢中慢。对于近取五蕴，认为我与痛苦显现，心想这就是我，这是我慢，获得微小的功德却认为自己非常了不起是显慢，因为少量摄取而心生些许慢心，以及认为自己具备恶劣之人的功德，这是邪慢。所谓的慢之相，就是慢的差别。其中最初三种被称为依赖于见，广为流传就是被见所染。其中，心想我是最殊胜的，这是依赖于坏聚见而产生的过慢之相。心想我比平等者更殊胜，这是过慢的特征。心想我和别人一样，这是依赖于见的慢之相。心想我和平等者不平等，这是慢的特征。心想我比别人差，这实际上是依赖于见，是见慢之相。心想我比特别殊胜者差，这是些许慢的特征。心想有比我殊胜的，这是些许慢的相。心想有和我一样的，这是慢的相。心想有比我差的，这是过慢的相。心想没有比我殊胜的，这是慢的相。心想没有和我一样的，这是过慢的相。心想没有比我差的，这是些许慢的相。因此，应当了解这九种慢的形态都源于三种慢。这三种
English
To always think like that is perverse pride. The difference between manifest pride and perverse pride should be explained: without seed is manifest pride, and with seed is perverse pride. To speculate on everything is manifest pride, and to speculate on a little is perverse pride. Some say that arrogance that precedes seeing others as wrong from the view of self is perverse pride. Others say that elevating oneself with correct facts is pride, being young is excessive pride, and not being a holy person is pride beyond pride. Regarding the five aggregates of close grasping, thinking that I and suffering appear, thinking 'this is me' is the pride of 'I am', thinking that one has become great with small qualities is manifest pride, having a little pride because of taking up little, and thinking that one possesses the qualities of an evil person is perverse pride. The so-called aspect of pride is the distinction of pride. Among them, the first three are called dependent on view, and being widespread is being thoroughly imbued by view. Among them, thinking 'I am the best' is the aspect of excessive pride that depends on the view of the collection of destructibles. Thinking 'I am superior to equals' is from the characteristic of excessive pride. Thinking 'I am the same' is the aspect of pride that depends on view. Thinking 'I am not equal to equals' is from the characteristic of pride. Thinking 'I am inferior to others' is indeed dependent on view, it is the aspect of pride of view. Thinking 'I am inferior to those who are particularly excellent' is from the characteristic of a little pride. Thinking 'there is someone superior to me' is from the aspect of a little pride. Thinking 'there is someone like me' is from the aspect of pride. Thinking 'there is someone inferior to me' is from the aspect of excessive pride. Thinking 'there is no one superior to me' is from the aspect of pride. Thinking 'there is no one like me' is from the aspect of excessive pride. Thinking 'there is no one inferior to me' is from the aspect of a little pride. Therefore, it should be understood that these nine forms of pride arise from the three prides. These three
Tibetan
གང་ཞེ་ན། ང་རྒྱལ་དང་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ལས་བཤད་པའི་ལུགས་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དམན་པ་དང་མཉམ་པར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དམན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ནི་བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་བ་ཡིན་ལ། མཉམ་པ་ལ་བལྟོས་ནས་ནི་བདག་མཆོག་ག་མཉམ་པ་ལྷག་པའི་ང་རྒྱལ་ཡིན་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་བལྟོས་ན་བདག་མཆོག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་དག་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དག་གིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐམས་ཅད་སྨོས་པ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཀྱི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་གཉིས་ཀྱང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གནས་བརྟན་བདེ་བྱེད་ཀྱི་བཤད་པ་འདི་དག་ཡོད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྤོང་ངོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་གང་དག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པས་དེ་དག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ལྷག་མ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་སྤངས་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པ་འམ། མ་ སྤངས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང་མིག་ལ་སོགས་པ་དག་སྤངས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་མ་སྤངས་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་དེ་དཔེར་ན་གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་གསད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དམིགས་པས་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཏེ་འ
Chinese
什么呢？就是我慢、过慢和稍慢。另外，这出自《入智慧经》所说的规矩，即“认为是自己最殊胜”以及“我慢的行相”等等，就是紧接着所说的那些。所谓“相对于低劣者和相等者，以及特别超胜者”来说，相对于低劣者，则认为“我是最殊胜的”，这就是我慢；相对于相等者，则认为“我与最殊胜者相等”，这就是过慢；如果相对于特别超胜者，则认为“我是最殊胜的”，这就是比我慢还要我慢。有些人说，“认为是我的我慢”和“邪慢”等，是见道所断的，其余的则是见道和修道所断的。为了破除这种说法，所以才说“一切都是见道和修道所断的”。说“一切”是为了表明，不仅是其余的，而且“认为是我的我慢”和“邪慢”这二者也是见道和修道所断的。像这样，因为有住持善护的这些说法，所以对于近取五蕴生起“认为是我的我慢”而断除。这就是说，凡是所缘是见道所断的，那些就是见道所断的，其余的就是修道所断的。所谓“没有决定”是指，在此，断除之后不一定都不使用，或者没有断除就一定都使用，没有这样的决定。比如，信心等等，以及睡眠和痛苦的受，还有眼睛等等，断除了也仍然使用，稍微没有断除也不一定都不使用，比如杀生等等的遍行烦恼就是这样。所谓“因为所缘是修道所断的法”是指，凡是杀害有情等等，那些就是修道所断的，因为是色等等的蕴。贪欲、嗔恚和愚痴等，也仅仅是所缘是见道所断的，所以是见道所断的，不是所缘是修道所断的。见道所断的那些，也要向内观察。
English
What are they? They are pride, excessive pride, and slight pride. Furthermore, this comes from the rule stated in the Sutra on Entering Wisdom, which is what is said immediately following "thinking 'I am the most excellent'" and "the aspect of pride," and so on. Regarding "in relation to inferiors, equals, and superiors," in relation to inferiors, thinking "I am the most excellent" is pride. In relation to equals, thinking "I am equal to the most excellent" is excessive pride. And in relation to superiors, thinking "I am the most excellent" is pride that is even more than pride. Some say that "pride that thinks 'I am'" and "wrong pride" are to be abandoned by seeing, and the rest are to be abandoned by seeing and meditation. To refute that, it is stated that all are to be abandoned by seeing and meditation. Stating "all" is to show that not only the rest, but also "pride that thinks 'I am'" and "wrong pride" are to be abandoned by seeing and meditation. In this way, because there are these statements by the elder Sudatta, one abandons the pride that thinks "I am" with regard to the five aggregates of clinging. This means that whatever is aimed at what is to be abandoned by seeing, those are to be abandoned by seeing, and the rest are those to be abandoned by meditation. Regarding "there is no certainty," here, there is no certainty that what is abandoned is never used, or that what is not abandoned is always used. For example, faith and so on, and sleep and the feeling of suffering, and the eyes and so on, even if abandoned, are still used, and even if slightly not abandoned, are not necessarily not used, like the all-pervasive afflictions such as killing. Regarding "because the object is a dharma to be abandoned by meditation," whatever is killing sentient beings and so on, those are to be abandoned by meditation, because they are aggregates of form and so on. Desire, hatred, and ignorance are also only aimed at what is to be abandoned by seeing, so they are to be abandoned by seeing, not aimed at what is to be abandoned by meditation. Those to be abandoned by seeing should also be looked at inwardly.