English
Heap (Tibetan: ྡོག་). By generating it, one becomes free from the view of self. This explains the clinging to extremes. Similarly, saying that there is no self is not a nihilistic view, but a correct view. Saying that there is a self is a clinging to extremes. Such a view should be abandoned by seeing suffering. When he thoroughly destroys the truth of suffering with aspects such as impermanence, he immediately abandons the attachment to Ishvara and others as causes. Therefore, it is said that seeing suffering should be abandoned, not that seeing the origin should be abandoned. Similarly, all defilements such as killing also become something to be abandoned after seeing because they are guided by views, because in this way, they do not wrongly enter the truths from their own perspective. Among them, actions such as killing are not wrongly entered temporarily because there is no object. These defilements are also objects of cultivation to be abandoned that are not mixed because they are defilements by their own nature and are not of a definite nature. For the defilements of self-nature that exist in such a dharma, it is not something to be abandoned by seeing. Holding precepts and asceticism as supreme is the nature of clinging to Ishvara and others as causes, because it is the inversion of permanence and self, so taking suffering as the cause. Therefore, this is only to be abandoned after seeing suffering, not to be abandoned after seeing the origin. Then, for those who enter fire and water and so on, and other similar actions, one might think that this is because one has wrongly entered the origin, and because one relies on the inversion of permanence and self, it should be abandoned after seeing the origin. What is it like to see purity through precepts and asceticism? One might think that this is also not wrongly entering the path, nor is it guided by the inversion of permanence and self, so it is only to be abandoned after seeing the path. This is also to be abandoned after seeing suffering, which is not only the attachment to Ishvara and others as causes. In this sense, scriptures are quoted...
Tibetan
་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །འདིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རམ། དེས་དྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་བརྟག་གྲང་ན་དེ་གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་དཔྱད་ནས་དྲི་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །རྒྱུ་གསུངས་ པས། སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་ཤེ་ན། དེས་དག་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གང་ཞིག་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་མ་ཞུགས་པ་གཞན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཞིག་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་བདུན་ལ་དམིགས་པ་ཟད་པ་ལས་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་མ་བཟོད་ནས། ཡང་གང་ལམ་ལ་དམིགས་པ་ལོག་པར་ལྟ་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལམ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དེ་དག་གིས་ནི་ཐར་པའི་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པའམ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་ལོག་པར་ལྟ་པ་འམ། ཐེ་ཚོམ་དེ་དག་གོ་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་རྟོག་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་ཐར་པའི་ལམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་པ་དང་གཅེར་བུ་པ་འདོད་པས་སོ། །ཐར་པའི་ལམ་འདི་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བད་བར་གཤེགས་པ་པའི་འོ། །དེ་ཡང་གཞན་དེ་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་འདོད་པས་ཡིན་གྱི་ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལམ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ལམ་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འོན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཐལ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་ཅེ་ན་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་མི་རིགས་ཏེ་དེའི་ལུས་སུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལུས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སྐུར་པ་འདབས་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྟེ་གློ་བུར་དུ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དག་ཀྱང་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་འདིས་བསྐུལ་བ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་འགོག་པའི་ཐབས་ལ་རྟོག་པ་ཉིད་མི་སྲིད་དོ། །ཅི་ལྟར་མེད་པ་འགོག་ཅེ་ན། མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་དེའི་ཐབས་ལ་རྟོག་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་ལམ་རྟོག་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ནི་ཐར་པའི་ལམ་སྙིང་ལ་ཞེན་པར་གྱུར་པ་ཐར་པའི་ལམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། རིགས་པ་འདིས་གང་གཞན་དག་ལ་ཐར་པའི་ལམ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ནི་མདོ་ཀཱ་ར་ཎཻ་བ་བི་ཧི་ཏ་མུཏྟ་རཾ། བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱས་པ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་དག་པར་བོ་བི་ནཻ་བཱ་ནྱཻ་ན་ཤུརྷི་པྲ་ཏྱེ་ཏི། དེས་ལོག་པར་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ ཀུན་འབྱུང་བ་དག་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོ་ཧི་ཨིཥ་ཏ་པྲགྥ་རཱ་ཁྱཱ་པྲི་ཐི་བཱི་དྭཱི། ཐར་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དོན་དམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་བྱེད་དེ་ཡང་མཐོང་བས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅི་ལྟར་འགོག་པས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་གང་ཅུང་ཟད་སྔོན་ཁུར་དུ་བཤད་པས་གཉིས་སུ།) ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱི
Chinese
经论中对此有详细的阐述。在此，如果考察因为见到痛苦而应当断除的是否因为缘于痛苦，或者是否因为被痛苦所引导，会认为这二者都不存在，经过思考后提问：为什么？对此有详细的阐述。给出了原因：因为错误地进入了痛苦。又为什么会错误地进入痛苦呢？因为没有正确地认识它。所有缘于有漏的，对此有详细的阐述。除了缘于无漏之外的所有烦恼都是错误地进入了痛苦，因为所有有漏的事物都是痛苦的，并且以不正确的方式进入了它，因此就变成了仅仅因为见到痛苦而应当断除的。如果是这样，那么生起、灭尽和道，以及通过修习应当断除的，就会变成没有必要断除的了。或者，执持戒律和苦行至上，对此有详细的阐述。如果这是因为错误地进入了痛苦，所以是见到痛苦而应当断除的，那么，心想：有什么不是错误地进入痛苦，而是通过道见应当断除的其他东西呢？对于什么是缘于道见应当断除的，认为通过道见应当断除的是缘于七种烦恼的灭尽。这也就是错误地进入了痛苦，因为邪见等通过道见应当断除的，是被有漏的痛苦的真谛所包含的。现在，因为不能忍受执持戒律和苦行至上是缘于道见应当断除的，所以又说了缘于道的邪见等，说道：怎么会相信那些是正确的呢？意思是说，怎么会认为没有道这样的邪见和怀疑会诽谤所有的解脱，或者在怀疑时会产生邪见，或者会产生那些怀疑呢？或者说，其他的解脱道，这是数论派和裸体派所认为的。这个解脱道是不存在的。
English
The scriptures explain this in detail. Here, if we examine whether what should be abandoned by seeing suffering is because it is based on suffering, or because it is led by it, we might think that neither of these exists. After considering this, we ask: Why? This is explained in detail. The reason is given: because of wrongly entering into suffering. And why do we wrongly enter into suffering? Because we do not correctly understand it. All that is based on defilements is explained in detail. All afflictions except those based on the undefiled are wrongly entered into suffering, because all defiled things are suffering, and because we enter into them in an incorrect way, they become only what should be abandoned by seeing suffering. If this is the case, then the arising, cessation, and path, and what should be abandoned through cultivation, would become unnecessary to abandon. Or, holding moral discipline and asceticism as supreme is explained in detail. If this is what should be abandoned by seeing suffering because of wrongly entering into suffering, then, thinking, what else is there that is not wrongly entered into suffering, but should be abandoned by the path of seeing? Regarding what is based on what should be abandoned by the path of seeing, it is believed that what should be abandoned by the path of seeing is the exhaustion of the seven afflictions. This is also wrongly entered into suffering, because the wrong views, etc., that should be abandoned by the path of seeing are included in the truth of suffering of defilements. Now, because it is unbearable that holding moral discipline and asceticism as supreme is based on what should be abandoned by the path of seeing, it is said again that wrong views, etc., are based on the path, saying: How can one believe that those are correct? The meaning is, how can one think that wrong views and doubts such as the view that there is no path would slander all liberation, or that wrong views would arise when doubting, or that those doubts would arise? Or, other paths of liberation, this is what the Samkhya and naked ascetics believe. This path of liberation does not exist.
Chinese
哦，被称为坏的已逝者。还有，所谓“仅凭其他”，是指数论派等所主张的，而不是诽谤道的邪见。因此，数论派等会专注于道本身，而不会专注于通过见道所应断除的事物。还有，某事物会详细地出现。然而，为什么会认为，由于陷入两种真理的过失，苦和道是通过见道所应断除的呢？学派大师善聚说：生起和灭尽是通过见道所应断除的，这是不合理的，因为这在其自身中是不恰当的。自身是指执持戒律和苦行为最殊胜，即对非因执为因，对非道执为道。诽谤生起是邪见，即认为它是突然产生的。苦和生起也是由于实体的角度而各不相同，因此苦也由此所驱使。诽谤灭尽，即对灭尽之方便的思辨是不可能的。如何灭除不存在之物呢？在见道之后，对灭尽之方便的思辨将变得毫无意义。所谓“无道”，是指在见道之后，对道的思辨是合理的。其他人，即那些执着于解脱道的核心的人，诽谤解脱道，就是陷入纯粹的邪见。通过这种推理，对于那些认为没有其他解脱道的人来说。在此，经文说：ཀཱ་ར་ཎཻ་བ་བི་ཧི་ཏ་མུཏྟ་རཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱས་པ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་དག་པར་བོ་བི་ནཻ་བཱ་ནྱཻ་ན་ཤུརྷི་པྲ་ཏྱེ་ཏི།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）行为本身就是最殊胜的行为，并且仅仅通过其他事物才能获得清净。因此，这不是邪见。如果又认为，由于苦和生起在实体上是不同的，所以诽谤生起，如果是这样，那么苦和生起就不会成为通过见道所应断除的不同的事物。ཡོ་ཧི་ཨིཥ་ཏ་པྲགྥ་རཱ་ཁྱཱ་པྲི་ཐི་བཱི་དྭཱི།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）执着于解脱本身，实际上就是在诽谤解脱，因为这也是通过见道而清净的。那么，如何灭尽也不是通过见道所应断除的呢？执持戒律和苦行，即先前稍微提到过的，是二元对立的。因此
English
Oh, it is called the bad departed one. Also, the so-called "only by others" refers to what is asserted by the Samkhya school and others, and it is not the wrong view of slandering the path. Therefore, the Samkhyas and others will focus on the path itself, and will not focus on what should be abandoned by seeing the path. Also, something will appear in detail. However, why is it thought that suffering and the path should be abandoned by seeing the path because of falling into the fault of two truths? The master of the school, Good Assembly, says: It is unreasonable for arising and cessation to be abandoned by seeing the path, because it is inappropriate in itself. The self is to hold the precepts and asceticism as the most supreme, that is, to cling to the non-cause as the cause, and to cling to the non-path as the path. Slandering arising is a wrong view, that is, seeing it as arising suddenly. Suffering and arising are also different from the perspective of substance, so suffering is also driven by this. Slandering cessation, that is, speculation on the means of cessation is impossible. How can one eliminate what does not exist? After seeing the path, speculation on the means of cessation will become meaningless. The so-called "no path" means that after seeing the path, speculation on the path is reasonable. Others, that is, those who cling to the core of the path of liberation, slander the path of liberation, which is to fall into pure wrong views. Through this reasoning, for those who think that there is no other path of liberation. Here, the scripture says: ཀཱ་ར་ཎཻ་བ་བི་ཧི་ཏ་མུཏྟ་རཾ། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱས་པ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་དག་པར་བོ་བི་ནཻ་བཱ་ནྱཻ་ན་ཤུརྷི་པྲ་ཏྱེ་ཏི། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Action itself is the most supreme action, and purity can only be obtained through other things. Therefore, this is not a wrong view. If it is again thought that because suffering and arising are different in substance, therefore slandering arising, if this is the case, then suffering and arising will not become different things that should be abandoned by seeing the path. ཡོ་ཧི་ཨིཥ་ཏ་པྲགྥ་རཱ་ཁྱཱ་པྲི་ཐི་བཱི་དྭཱི། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning) Clinging to liberation itself is actually slandering liberation, because it is also purified by seeing the path. So, how is cessation not something that should be abandoned by seeing the path? Holding precepts and asceticism, which were mentioned slightly earlier, are dualistic. Therefore