Tibetan
འི་མདོ་འདི་ལ་ནུས་པའི་བྱེད་པ་མེད་དེ། ཅི་ལྟར་ན་སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་པ་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་བཟོད་པས་གཞོམ་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་པ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལྷག་སྐྱེས་མཐོང་དང་བསྒོམ་གཉིས་ཀྱི། །བཟོད་པས་གཞོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་བཟོད་དེ། གཞན་དག་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་པ་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀུན་དགའ་བོ། །འདི་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤང་བའི་བར་དུ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཡང་མི་དགའ་ཞིང་སོ་སོར་མི་དགའ་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་པའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུ་སྟེགས་པ་དགེ་སྤྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ཡང་རུང་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་མིག་དང་ལྡན་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ སེམས་སོ། །ཞེས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ལས་དེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང། དམྱལ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ནར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་སྨྲ་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་འབྱུང་བར་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བར་ནི་མཁས་པར་བརྗོད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ། བྲམ་ཟེ་ལ་ལ་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌
Chinese
此经无有力量的作用，何以故？谓有顶所生，以忍可调伏者，皆说为以见而断除之故，及以忍不可调伏者，一切皆说为以修而断除之故。有说：超胜之见与修二者，以忍可调伏之说，此不应理。另有说者，谓外道等，广为宣说。如是有顶所生，唯以忍可调伏者，非以见而断除，若然者，为何耶？谓于一切地所生也。此如是者，是为何之义也。《业分别大经》广说，于彼《业分别大经》中，阿难陀！此乃断除杀生乃至断除邪见之间。于此亦不喜，且各自不喜，身坏死后，堕恶趣恶道邪堕，生于有情地狱之中。彼外道之修行者或婆罗门等，无论为何，以具神通之天眼，及具知他人心者，见已，彼如是思惟：身未善行，亦无身善行之异熟；语及意未善行，亦无语及意善行之异熟。如是思惟。如是于离贪者，说为缘欲界之见皆生。此邪见乃缘欲界者，谓彼业于欲中行故，且地狱亦唯于彼有故。于前际之分别中，说常恒者，及说无因而生者，于离贪者，缘欲界之见皆生，乃于《梵网经》中所说。彼于前际之分别中，说常恒者，唯当略示智者所说，谓于此处，修行者或婆罗门，无论于阿兰若处安住，或于树下安住。
English
This sutra has no power to act, why? Because it is said that those born at the peak of existence, who are to be subdued by patience, are all abandoned by seeing, and those who cannot be subdued by patience are all said to be abandoned by cultivation. Some say: The seeing and cultivation of the transcendent, the saying of being subdued by patience, this is unreasonable. Others say that the outsiders, etc., are widely proclaimed. Thus, those born at the peak of existence, who are only to be subdued by patience, are not abandoned by seeing, but if so, why? It is said to be born in all lands. This is what it means. The Great Sutra of Karma Differentiation is widely spoken of. In that Great Sutra of Karma Differentiation, Ananda! This is between abandoning killing and abandoning wrong views. Here, too, there is no joy, and each does not rejoice. After the body is destroyed and dies, one falls into evil destinies and evil paths, and is born in the hells of sentient beings. Those outside heretics, practitioners, or Brahmins, whatever they may be, with the divine eye of supernatural power and those who know the minds of others, having seen it, they think like this: the body has not been well practiced, and there is no ripening of good practice of the body; speech and mind have not been well practiced, and there is no ripening of good practice of speech and mind. Thus they think. Thus, for those who are free from attachment, it is said that all views that focus on the desire realm arise. This wrong view is focused on the desire realm, because that karma is practiced in desire, and hell also exists only in that realm. Among the discriminations of the past, those who speak of permanence and those who say that they arise without cause, for those who are free from attachment, all views that focus on the desire realm arise, as stated in the Brahma Net Sutra. In the discriminations of the past, those who speak of permanence, only what is said by the wise should be briefly shown, that is, here, whether the practitioner or Brahmin dwells in the Aranya or under a tree.
Tibetan
། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཀུན་དུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྤོང་བའི་རྒྱུ་དང༌། བསྒོམ་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུས་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཇི་ལྟ་བུས་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་རྟག་པར་ལྟ་བ་དེས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ལ་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འཇིག་རྟེན་འཇིག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཚེ་ཟད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཟད་ལ། ལས་ཟད་པས་གནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་རིམ་གྱིས་ནར་སོན་ཏེ་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་ ཀུན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། རྒྱས་པར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་གིས་བདག་ཅག་སྤྲུལ་པའི་ཚངས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །བདག་ཅག་གང་དག་ཚངས་པ་དེས་སྤྲུལ་པ་དེ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་ལ་ལ་རྟག་ལ་ལ་ལ་མི་རྟག་པ་འདི་གཞི་དང་པོ་སྟེ། གང་ལ་རྟེན་ཅིང་གང་ལ་གནས་ཏེ། གང་ལ་སོ་སོར་བརྟེན་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་ལ་རྟག་ལ་ལ་ལ་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ཞིང་མངོན་པར་སྨྲ་བའོ། །མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་འདི་དུས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་དག་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་འདི་དུས་སྐྱེད་པས་གནས་དེ་ནས
Chinese
即使住在空房子里也行。通过完全串习之因、舍弃之因、禅修之因、多次修习之因和善加行持之因，以何种方式使心平等安住，从而能够如实忆念起二十成坏劫，像这样就能触及心的寂静等持。他会这样想：我和这个世界是常恒的。经中是这样说的。因此，如果那样执著常恒，缘于我和世界，那就是缘于欲界。同样，其他那些思择前际而宣说常恒者，也是缘于欲界。那是从一些宣说常恒者开始的。比丘们，世界坏灭……乃至详细地，任何众生死尽、福尽、业尽，从那个地方死后转生，像这样与人们有共同命运而生，然后逐渐长大，诸根完全成熟，即使住在寂静处，即使住在树下。
English
Even if staying in an empty house is fine. Through the cause of complete familiarization, the cause of abandonment, the cause of meditation, the cause of repeated practice, and the cause of well-conducted behavior, in what way does one keep the mind equally abiding, so that one can accurately remember the twenty eons of formation and destruction? Like that, one will touch the peaceful samadhi of the mind. He will think like this: "I and this world are permanent." It is said in the sutra. Therefore, if one clings to permanence in that way, focusing on oneself and the world, then that is focusing on the desire realm. Similarly, other those who contemplate the past and speak of permanence also focus on the desire realm. That is starting from some who speak of permanence. Monks, the world is destroyed... and extensively, any sentient being whose life is exhausted, whose merit is exhausted, and whose karma is exhausted, dies from that place and is reborn, like this, sharing the same fate as humans, and then gradually grows up, and the senses are fully matured, even if staying in a solitary place, even if staying under a tree.
Tibetan
་ཤི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཚེ་ཟད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཟད་པ་ལ་ལས་ཟད་པས་གནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདི་ལྟ་བུས་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འོང་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་རིམ་གྱིས་ནར་སོན་ཏེ་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་སྔར་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལ། བདག་སྔར་མ་བྱུང་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འདི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་པའི་བདག་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔར་གྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་བསལ་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་གོང་མ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་དམིགས་ན་དེ་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ཉིད་མཚམས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡང་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཅེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་དེ་དག་ལྟ་བ་སྐྱེ་བ་དང་དུས་མཉམ་དུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ལྷས་བྱིན་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ
Chinese
会死去。之后，任何众生寿命耗尽、福报耗尽，因业力耗尽而从该处死亡并转移，就会像这样与人们拥有相同的命运。然后逐渐长大，诸根完全成熟后，即使住在寺院里也会兴盛起来。像这样以平等的心安住，如何忆起以前的认知，以这样的心来触及寂静的禅定。他会这样想：我和世界都是从无因中产生的，我以前没有出现，现在才出现。像这样一直到产生这样的想法。因此，这种诽谤因果的邪见是针对欲界的。 因为在此出生的我特别执着于无因，那么这怎么会变成邪见呢？因为诽谤了我和世界以前的善行和恶行的因。因为远离了欲界的贪欲。为了消除那些认为他们的观点只是在色界中活动的想法，所以才说了在色界中活动等等。因为远离了贪欲。上地的烦恼不是针对下地的，因为对它没有贪欲。分别说者们说那是不存在的，如果外道们认为会出生到有顶天之间，那么这就不应该成为在欲界中活动的所有烦恼的普遍产生，因为就像入流者等一样，无论哪一个应该通过见道和修道来断除的烦恼，都会将自身与欲界联系起来。那些通过修道断除的烦恼是断除了贪欲的，而那些通过见道断除的烦恼是没有断除贪欲的，对于这个说法又有什么道理呢？如果真是那样，那么对于那些远离贪欲的人来说，怎么会普遍产生针对欲界的观点呢？分别说者们说，因为那些观点与产生的同时就消失了，就像天授一样。例如，天授比丘的德
English
will die. Then, any sentient being whose life is exhausted, whose merit is exhausted, and whose karma is exhausted, will die and transfer from that place, and will come to have the same fate as humans in this way. Then, gradually growing up, after the faculties are fully matured, even if staying in a monastery, it will flourish. Like this, abiding in equanimity, how will one remember the previous cognition, and with such a mind, touch the peaceful samadhi. He will think like this: I and the world arise entirely from no cause, I did not appear before, but now I appear. Like this, it goes on until such a thought arises. Therefore, this wrong view that slanders causality is directed towards the desire realm. Because the self born here is particularly attached to having no cause, then how does this become a wrong view? Because it slanders the causes of the previous good deeds and bad deeds of myself and the world. Because of being free from desire for the desire realm. In order to eliminate the thought that their views are only active in the form realm, it is said that it is active in the form realm, and so on. Because of being free from desire. The afflictions of the higher grounds are not directed towards the lower grounds, because there is no desire for it. The Vaibhashikas say that it does not exist, if the non-Buddhists think that they will be born up to the peak of existence, then this should not become the universal arising of all the afflictions that are active in the desire realm, because just like the stream-enterers, etc., whichever of the afflictions that should be abandoned through seeing and meditation, will connect themselves with the desire realm. Those afflictions that are abandoned through meditation are free from desire, and those that are abandoned through seeing are not free from desire, what reason is there for this statement? If that is the case, then how can views directed towards the desire realm universally arise for those who are free from desire? The Vaibhashikas say that because those views disappear at the same time as they arise, just like Devadatta. For example, the virtue of the monk Devadatta