Tibetan
་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་འདོད་ཆགས་པ་བཞིན་དུ་དྲི་བ་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ་གང་བཤད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་དེའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཅི་ལྟར་དེས་གཞོམ་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དག་གང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བཅུར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ལ་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་ལྔར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ ཏེ། བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བར་རོ། །ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནི་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ། ཁོང་ཁྲོ་རྣམ་པ་ལྔ་མ་གཏོགས་སོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྲ་རྒྱས་བརྩི་བའི་དབྱེ་བས་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་དངོས་པོ་གཅིག་གིས་རྒྱས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་ས་རྣམས་སུ་ཡང་གཞན་དུ་སེམས་སོ། །གཉེན་པོ་གཅིག་པ་དེས་ནི་དེ་ལྟར་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཐ་དད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་གཉེན་པོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་རིམ་གྱིས་གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་ས་རྣམས་ལ་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བེ་ཤ་ཏེ་ཙ་ཏུ་བེ་ཤ་ཏེ་ཙ་ཏུ་ར་ཤཱི་ཏེ་ཥྩེ་ཏི་གྲནྠཿཀ་ར་ཎཱི་ཡ་ཨི་ཏི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་མཚམས་སྦྱོར་རྣམས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཅེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དང་ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་
Chinese
仅仅对与佛法相符的事物产生怀疑，就像贪爱者一样提出问题。这没有过失，因为所说的是，应以对苦的法知之忍来摧毁，应以见苦来断除。在此，仅仅对那个阶段怀疑，因为对真理产生了邪见。这应如何被摧毁呢？因此，必须如此肯定地说：凡是那些以见而断除为目标的事物，就被称为以见而断除。其余的则是以修而断除。对于贪欲、嗔恚、我慢和无明等，有种类、差别和界的区分。以种类区分则有十种，因为对于见之微细烦恼，以种类区分而安立为五种。以差别区分则有三十六种，以差别区分也从见苦所断到修所断之间。以界区分则有九十八种，欲界中有三十六种，色界中有三十一种，除了嗔恚的五种形态。无色界也应如是理解。又为何以界区分，而不是以计算微细烦恼的区分呢？正如欲界中微细烦恼不是以一个事物增长，同样在初禅和二禅的诸地中也如是认为。以一个对治力，如是欲界和色界中的行持。即使如此，在色界和无色界中的行持也不会成立为不同，因为对治力相同。如果说，因为应次第生起修所断的对治力，所以成立为不同，那么这与诸地相同。因此，贝夏德匝德，贝夏德匝德匝德拉西德德则格朗塔哈嘎拉尼雅伊迪（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。即使如此，也没有过失。以界等区分，结合为九十八种，如是说。如果问为何如此，因为要安立断除贪欲的圆满知之沙门果，以及为了断除微细烦恼，以两种原因而安立。
English
Doubting only those things that are in accordance with the Dharma, asking questions like a passionate person. This is not a fault, because what is said is that it should be destroyed by the forbearance of knowing the Dharma of suffering, and should be abandoned by seeing suffering. Here, there is doubt only about that stage, because there is a wrong view of the truths. How should this be destroyed? Therefore, it must be said with certainty: Those things that are aimed at being abandoned by seeing are called abandoned by seeing. The rest are to be abandoned by cultivation. For desire, anger, pride, and ignorance, there are distinctions of type, difference, and realm. By type, there are ten types, because for the subtle afflictions of view, they are established as five types by type. By difference, there are thirty-six types, and by difference also from what is abandoned by seeing suffering to what is abandoned by cultivation. By realm, there are ninety-eight types, in the desire realm there are thirty-six. In the form realm there are thirty-one, except for the five forms of anger. The formless realm should also be understood in the same way. Again, why is it distinguished by realm, and not by the distinction of counting subtle afflictions? Just as in the desire realm, subtle afflictions do not increase by one thing, so also in the lands of the first and second dhyanas, it is thought differently. By one antidote, so are the practices in the desire and form realms. Even so, the practices in the form and formless realms will not be established as different, because the antidote is the same. If it is said that because the antidotes to be abandoned by cultivation should arise in sequence, therefore they are established as different, then this is the same for the lands. Therefore, Beśate tsatu Beśate tsatu rāśīte ṣṭe ti granthaḥ karaṇīya iti (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Even so, there is no fault. By the distinction of realm and so on, the combinations are said to be ninety-eight. If asked why it is like that, it is because it is necessary to establish the fruit of the ascetic practice of completely knowing the absence of desire, and to abandon subtle afflictions, it is established by two reasons.