Tibetan
་ཉལ་བ་ཞེས་བྱ་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་རང་གི་འབྲས་བུ་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་སད་པ་ཞེས་བྱ་ལ་སེམས་རང་དབང་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉལ་བ་དང་སད་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དེ་ལ་ཉལ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་དྲིས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ནམ་ཡང་རྟེན་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་ པར་འབྱུང་སྟེ་འདིར་ལུས་ནི་རྟེན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་འཇུག་པ་རྟེན་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དང་མཐུན་པའི་རྟེན་དེ་ལས་ཀྱང་རྐྱེན་ལྷག་མ་ཡོང་ན་སླར་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པའི་ནུས་པ་ས་བོན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་མཐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བརྟག་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟེན་དེ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བརྟག་པར་ཡོད་ན་འོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས་པའམ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་རྟེན་སྐྱེ་བ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ནུས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྐྱེ་བས་རྟེན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་བར་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ནུས་པའོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེའི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་རྒྱུ་དང་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་འབྲས་བུ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ། གལ་ཏེ་གནས་ངན་ལེན་དེ་ཉིད་ཕྲ་རྒྱས་སོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་འདོད་པ་ཉིད་དེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་འདུས་བཟད་ཀྱིས་མང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་དངོས་སུ་ཉེ་བར་མ་བཀོད་དོ། །རྣམ་པར་བཤད་པ་ཉིད་དུ་དགག་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དྲན་པ་སྐྱེད་པའི་མཐུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིས་ནི་འདིར་དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་མཚུངས་སོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དྲན་པ་ཉིད་དེ། འདི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དྲན་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་ པ་རྣམས་ལས་ནི་རྫས་ཀྱི་རྒྱུན་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྫས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་དཔེར་བརྗོད་པ་མཚུངས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པ་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ནི་དཔེ་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་དྲན་པ་མ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པས་དྲན་པའི་རྒྱུད་ལ་རང་གི་ཡུལ་དམིགས་པ་ནི་དྲན་པའི་ས་བོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ཏེ་དྲན་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པས་དོན་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚོགས་པ་དེ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་ན། ཤེས་པ་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་པ་དེ་མཐའ་དག་ཉིད་དོ། །རང་གི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་སྐྱེད་པ་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ་རང་གི་རྟེན་གྱི་ནུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དྲན་པ་སྐྱེ་བས་འདི་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དྲན་པའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་དེ་དག་འགོག་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་བརྗོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་མདོ་ལས་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྟེ། དྲུག་ཚན་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེར་གསུངས་པ། དེ་ལ་གང་ཞིག་བདེ་བའི་ཚོར
Chinese
称为“睡眠”是因为与作为原因的事物相关联，所以称为“微细增长”。 称为“醒觉”是显现，因为能够产生自己的果，即心的一切烦恼等等，所以称为“醒觉”，又因为使心失去自主，所以称为“完全缠绕”。 睡眠和醒觉尚未成立，因此详细地询问什么是睡眠。 称为“未显现”，未显现是种子的自性，所以有差别，即贪欲等烦恼的种子之事物，如果没有产生对治，则永远不会逆转所依。 因为种子的事物之自性尚未成立，所以提问说，这个称为种子的事物是什么。 “身体的”是详细地阐述，这里身体是所依。 “从烦恼所生，是烦恼产生的力量”，意思是说，烦恼是进入，所依使未来的烦恼产生相顺，而且如果从与此相顺的所依中产生剩余的缘，则会再次产生烦恼。 因此，所依的何种状态的差别，种子的烦恼之能力与烦恼的产生相顺，那即是从烦恼所生，是烦恼产生的力量，因为那是像无常和果性等可以观察的法，所以从那个所依来说，是不可说为彼和异的。 如果可以观察，那么就不能是从烦恼所生或产生烦恼，因为原因和结果是实有的。 这不是那样，因为在自己的原因和结果的所依产生时，从烦恼的能力产生与烦恼的产生相顺，所以所依本身是中间的果和能力。 从所依的差别本身产生烦恼的能力不是。 否则，所依的差别本身是原因，所依的差别本身是结果，因为烦恼是不可知的，所以才说从烦恼所生和产生烦恼的能力。 其他人说，如果那个恶趣本身是微细增长……
English
It is called "sleep" because it is related to the object of the cause, so it is called "subtle increase." It is called "awakening" because it is manifest, that is, because it is able to produce its own fruit, such as all the afflictions of the mind, etc., so it is called "awakening," and because it makes the mind lose its autonomy, it is called "completely entangled." Since sleep and awakening have not been established, it is asked in detail what sleep is. It is called "unmanifest," and unmanifest is the nature of the seed, so there is a difference, that is, the object of the seed of afflictions such as desire, if the antidote is not produced, it will never reverse the support. Because the self-nature of the object of the seed has not been established, the question is, what is this called the object of the seed? "Of the body" is explained in detail, here the body is the support. "Born from affliction, is the power of affliction to arise," meaning that affliction is the entry, the support makes the future affliction arise in accordance, and if the remaining conditions arise from that support that is in accordance with this, then affliction will arise again. Therefore, whatever state of the support is different, the ability of the seed of affliction is in accordance with the arising of affliction, that is born from affliction, is the power of affliction to arise, because that is a dharma that can be observed like impermanence and fruitfulness, etc., so from that support, it is impossible to say that it is the same or different. If it can be observed, then it cannot be born from affliction or produce affliction, because the cause and effect are real. This is not so, because when the support of one's own cause and effect arises, the ability of affliction arises in accordance with the arising of affliction, so the support itself is the intermediate fruit and ability. The ability of affliction to arise does not arise from the difference of the support itself. Otherwise, the difference of the support itself is the cause, and the difference of the support itself is the effect, because affliction is unknowable, so it is said that it is born from affliction and the ability to produce affliction. Others say that if that evil destiny itself is a subtle increase...
Chinese
哦，如果是这样，那正是所希望的，只是暂时的差别罢了。对于“不具有相似性”这一点，学者的论述很多，但大多是不应附加的，因为害怕篇幅过多，所以没有直接引用。应该理解为是在解释本身中进行反驳。例如，对于“从经验的知识中产生，具有产生记忆的力量”这句话，有人说这里例子和被例举的事物是相同的。对此，有人说：就像与经验同时产生的记忆一样，应该承认这具有与知识同时产生记忆的能力。从烦恼来说，并不存在物质之流不同的自性，但在某些情况下，与烦恼相关的物质具有产生烦恼的能力。对于“所要证明的和例子不相同”这句话，所谓的“相同”，是指通过能力的差别，细微地扩展到不具备产生烦恼的能力，因此这不是一个例子。不是通过能力的差别而产生的，就不是记忆，因此没有不一致的特征。像这样，通过经验的知识，在记忆的流中，将自己的对象作为目标，这就是记忆的种子。因此，应该承认，通过将经验的对象作为目标，记忆就会产生。如果不是这样，经验的知识就没有意义了。此外，如果将所有“经验的知识”都理解为同时产生的心的集合和心所，那么就不仅是知识本身，而是心的集合和心所的一切。将自己的对象作为目标的记忆，是产生所有心和心所的主要因素，被称为自身所依之能力。因此，记忆产生，这有什么矛盾呢？记忆的种子等，应该说与自身同类的因果关系没有差别。有些人说，对于那些处于止灭和无想等持中的人，怎么能说会产生记忆呢？那么，经部中详细描述的，是分别说部的主张，即所谓的六组六。其中说到：其中什么是快乐的感受？
English
Oh, if that's the case, that's exactly what's desired, it's just a temporary difference. Regarding the point of "not having similarity," there are many discussions by scholars, but most of them should not be added, because of the fear of excessive length, so it is not directly quoted. It should be understood that the refutation is carried out in the explanation itself. For example, regarding the phrase "arising from experiential knowledge, having the power to generate memory," some say that the example and the exemplified are the same here. To this, some say: Just like the memory that arises simultaneously with experience, it should be admitted that this has the ability to generate memory simultaneously with knowledge. In terms of afflictions, there is no self-nature of different streams of matter, but in some cases, the matter associated with afflictions has the ability to generate afflictions. Regarding the phrase "what is to be proven and the example are not the same," the so-called "same" refers to the subtle expansion through the difference in abilities to not having the ability to generate afflictions, therefore this is not an example. What is not produced through the difference in abilities is not memory, so there is no inconsistent characteristic. In this way, through experiential knowledge, in the stream of memory, taking one's own object as the target is the seed of memory. Therefore, it should be admitted that by taking the object of experience as the target, memory will arise. If it is not like this, experiential knowledge is meaningless. Furthermore, if all "experiential knowledge" is understood as the collection of mind and mental factors that arise simultaneously, then it is not just knowledge itself, but everything of the collection of mind and mental factors. Memory that takes its own object as the target is the main factor in generating all mind and mental factors, and is called the power of its own basis. Therefore, memory arises, what contradiction is there in this? The seeds of memory, etc., should be said to have no difference from the causal relationship of their own kind. Some people say, how can it be said that memory arises for those who are in cessation and non-perception samadhi? Then, what is described in detail in the sutras is the assertion of the Vaibhashikas, the so-called six groups of six. Among them it says: Among them, what is the feeling of pleasure?