Tibetan
་མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཕྲ་རྒྱས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མི་འདོད་པས་དྲིས་པ་ནི། འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཕྲ་རྒྱས་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། ལམ་གྱིས་དེ་དག་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དང་མཉམ་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སེམས་རྣམས་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་ཡང་སློབ་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡིད་དུ་ཐལ་བ་དང༌། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མེད་པ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། ཐོབ་པ་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་མི་རུང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་འཇུག་པ་མཚུངས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡོད་པར་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ནི་ཞེ་སྡང་ཤས་ཆེ་བ་དང་གཞན་དག་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདི་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་སྨྲ་བ་མཚུངས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པའི་སྤངས་པ་ལ་ལམ་གྱི་སྤངས་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་ལམ་དག་མཉམ་པར་མི་འཇུག་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ནི་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པས་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འཆིང་བའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མེད་དོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེའི་ཁྱད་པར་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་ཁྱད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྔོན་མེད་པའི་དགེ་བ་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། དགེ་བ་སྐྱེས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེ་དག་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ནམ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྲ་རྒྱས་དག་གིས་ནམ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་མི་སྟོ
Chinese
受到众多尊敬的分别说部，因为不赞同非相应的微细，所以提问说：这是如何知道的呢？ 对此回答说：如果只有与心相应的事物才是微细，那么，对于“道路舍弃它们”的说法，烦恼就会与道路同时产生。由于善心和无记心，即使不是阿罗汉，也会导致有学和凡夫没有烦恼的过失。而且，由于没有非相应的微细，没有原因，一切缠缚都将不会产生。获得的事物不能成为它的原因，因为一切众生与此没有差别，烦恼的产生将是相同的过失。不应认为这是存在的，因为有些人嗔恨心较重，有些人贪欲心较重，因此，所谓的非相应的微细是存在的。分别说部的人说：这也同样适用于一切说法。如同分别说部一样，分别论者并不否认过去和未来，他们认为过去和未来的烦恼的获得的舍弃就是道路的舍弃。所谓的未显现，是指烦恼和道路不能同时产生。没有舍弃烦恼，是因为与获得相关联，由于善和无记束缚着心相续，所以不会导致非阿罗汉就是烦恼的过失。并非只有获得的事物才是烦恼的原因，那么是什么呢？还有同分因等等，由于它们的差别，烦恼的差别也会改变。此外，还会出现“微细使烦恼”的说法。如果非相应的事物也这样，那么，如果心完全被烦恼染污，以前没有的善不产生，已经产生的善完全退失，那么由于它们总是接近，善永远不会被观察到。像这样，非相应的微细永远不会耗尽众生的相续。
English
The Sarvastivadins, who are respected by many, disagree with non-associated subtle entities, so they ask: How is this known? To this it is said: If only things that are associated with the mind are subtle, then, regarding the statement that 'the path abandons them,' afflictions would arise simultaneously with the path. Due to wholesome and neutral minds, even if not Arhats, it would lead to the fault of trainees and ordinary beings being without afflictions. Moreover, since there are no non-associated subtle entities, without a cause, all entanglements would not arise. Acquired things cannot be the cause of it, because all sentient beings are no different from this, the arising of afflictions would be the same fault. It should not be considered that this exists, because some have more hatred and others have more desire, therefore, the so-called non-associated subtle entities do exist. The Vaibhashikas say: This also applies equally to all statements. Like the Sarvastivadins, the Vaibhashikas do not deny the past and the future, they consider the abandonment of the acquisition of past and future afflictions to be the abandonment of the path. The so-called non-manifest is that afflictions and the path cannot arise simultaneously. Not abandoning afflictions is because it is related to acquisition, because wholesome and neutral bind the mind-continuum, so it does not lead to the fault that non-Arhats are afflictions. It is not that only acquired things are the cause of afflictions, then what is it? There are also causes such as commonality of fate, etc., due to their differences, the differences of afflictions will also change. Furthermore, the statement 'subtle entities cause afflictions' will arise. If non-associated things also do so, then, if the mind is completely defiled by afflictions, previously non-existent good does not arise, and the good that has already arisen is completely lost, then because they are always close, good will never be observed. Like this, non-associated subtle entities will never exhaust the continuum of sentient beings.
Tibetan
ངས་ལ་དེ་དག་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་སྒྲིབ་པས་ནམ་ཡང་དགེ་བ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ནི་ཉོན་མོངས་བྱེད་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་འདི་ནི་ཕྲ་རྒྱས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ཕྲ་རྒྱས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པ་ཁོ་ནར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་རེས་འགའ་བའོ། །དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ་མ་འོངས་པའི་དགེ་བ་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། ད་ལྟར་བ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་དགེ་བ་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ལོ། །གནས་བརྟན་འདུས་བཟང་ན་རེ། ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པ་ཁོ་ནར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་གང་པོ་གཙོ་བོའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་ནི་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་སེམས་དང་འགལ་བའམ། ཡང་ན་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དགེ་བའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང་མི་འགལ་བ་ ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་སེམས་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་གཞན་སྦེད་པའི་དོན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་ནི་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་མཛད་པས་བཙུན་པ་གང་པོ་གཙོ་བོའི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་སམ་འོན་ཏེ་གནས་བརྟན་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་མཛད་པའི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ནི་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་དང་འགལ་བ་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཡིན་པས་ཕྲ་རྒྱས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་རྒྱས་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྫས་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་གི་འབྲས་བུ་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར
Chinese
而且，这些也会障碍善法，因此永远不会产生善法。这是不成立的理由，因为“心是烦恼的因”等等所说的一切，是为了显示不具备微细差别，所以是不成立的理由。因为不具备微细差别的人们没有承认的缘故。所谓“只认为是烦恼所作”，烦恼是偶尔的。它显现出来，心就变成有烦恼的，因此不会产生未来的善法，而且也会从现在的善法中退失。因此，没有显现的时候，烦恼和善法的产生是不矛盾的。长老调伏贤说：所谓“只认为是烦恼所作”，这不应该考察，因为没有完全了解僧众首领的意图的缘故。意图是，如果不具备微细差别，是与善心相违呢，还是不相违呢？因为不产生善心和不相违的缘故，应该考察是否是遍一切烦恼。因为是烦恼和遍一切烦恼的因的缘故，应该考察是否是遍一切烦恼。不是因为与善心相违的缘故，说是隐藏其他想法的意义。所谓“只认为是烦恼所作”，是指不是微细差别等。现在应该考察这个，是经的作者不了解僧众首领的意图呢，还是长老们不了解经的作者的意图呢？经部师们详细地说，像什么一样，那样就是好的。经部师们的观点是，抛弃包括微细差别在内的一切，这与经没有矛盾，但是因为是贪欲的微细差别，所以认为不具备微细差别，会脱离，为了舍弃那个想法，所以说微细差别既不是同样具备，也不是不具备。所谓“因为不是其他事物”，为什么呢？因为不是其他事物的自性的缘故。所谓“睡眠”，因为不使自己的果，心遍一切烦恼等等的缘故。
English
Moreover, these also obstruct virtue, so virtue will never arise. This is an untenable reason, because everything said such as "the mind is the cause of affliction" is to show that it does not possess subtle distinctions, so it is an untenable reason. Because those who do not possess subtle distinctions do not acknowledge it. As for "only considered to be done by affliction," affliction is occasional. When it manifests, the mind becomes afflicted, so future virtue will not arise, and it will also degenerate from present virtue. Therefore, when it is not manifest, the arising of affliction and virtue is not contradictory. The elder Dusang said: The so-called "only considered to be done by affliction" should not be examined, because the intention of the Sangha leader is not fully understood. The intention is, if it does not possess subtle distinctions, is it contrary to the virtuous mind, or is it not contrary? Because it does not generate a virtuous mind and is not contrary, it should be examined whether it is all-pervasive affliction. Because it is the cause of affliction and all-pervasive affliction, it should be examined whether it is all-pervasive affliction. It is not because it is contrary to the virtuous mind, it is said to be the meaning of hiding other thoughts. The so-called "only considered to be done by affliction" means that it is not subtle distinctions, etc. Now this should be examined, is it that the author of the sutra does not understand the intention of the Sangha leader, or is it that the elders do not understand the intention of the author of the sutra? The Sutra masters say in detail, like what, that is good. The view of the Sutra masters is that abandoning everything including subtle distinctions is not contradictory to the sutra, but because it is the subtle distinction of desire, it is considered not to possess subtle distinctions and will be separated. In order to abandon that thought, it is said that subtle distinctions are neither equally possessed nor not possessed. As for "because it is not another substance," why? Because it is not the nature of another substance. As for "sleep," because it does not make its own fruit, the mind all-pervasive affliction, etc.