Tibetan
རབས་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པས་དེས་གསུམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་གསུམ་བ་དང་བཞི་པར་སྐྱེས་པ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཚད་མེད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གསུངས་སོ། །ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཅི་ལྟར་དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་པ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་སྨོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། ནང་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་མ་བྲལ་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་མ་ཡིན་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམ་པར་བསྡོས་པ་དང་རྣམ་པར་གནག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་པས་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པས་སོ། །ཅི་ལྟར་གཟུགས་དང་པ་ཡིན་ན་ཡང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་དེའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ནང་གཟུགས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། །ཇི་ལྟར་དགེ་སློང་དེ་ལུས་འདི་ཉིད་ཤི་བ་ལྟ་བུར་མོས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས་ལུས་འདི་ལ་ཡང་མི་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་མི་སྡུག་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་འདོད་ཆགས་པའོ། །ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་ཉེར་བསྡོགས་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ན་ཡང་སྟེ་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་སུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། སུ་གཞན་ན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ན་མི་སྡུག་པ་ཡོད་ཀྱང་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་རྣམ་གཞག་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དག་ཀྱང་ལུས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཏུགས
Chinese
立宗者们的观点认为，这是具有三者的意思，因为生于第三禅和第四禅者没有快乐的缘故，一切都具有三种无量。名为“有色者观看诸色”中，如果说非有色者不观看色，那么说“有色者”的差别就没有意义，并非如此，因为是就色的想的角度而这样说的。正因为如此，为了遣除第二者的普遍愚昧，所以说了差别。名为“以无内色而作意”中，为什么第一个也像第二个一样，是依赖于作意本身而说了色呢？如果是这样，就会这样说，因为没有离开作意为内色，所以不是胜伏，而是对外境的各种青色和各种黑色等进行观看，所以是以无内色而作意。如果第一个是有色，又怎么会作意为无色呢？因为色的想不会产生。为什么它的想不会产生呢？如果作意为无内色，又怎么会观看外境的诸色呢？如“比丘如何对此身体作意为已死一般”这样广说，直到“也不看此身体”等等之间。这二者的道理应当像不净一样理解，这是指特别贪著。应当从颜色的贪著的对治开始广说。名为“在第一禅和第二禅中”中，其他的人说，那在近分定和殊胜禅中也是，因为在近分定中没有离贪的缘故这样说。 谁在其他中没有呢，这是说，第二禅等没有颜色的贪著，因为那是依赖于眼识而进入的缘故，并且第二禅等在识蕴中没有的缘故。因此，因为它们是对治，所以在第三禅和第四禅中有不净，但是没有不净的解脱的安立。第二禅和第三禅也以身体完全触及。
English
The proponents' view is that this means having three, because those born in the third and fourth dhyanas do not have pleasure, so everything has three immeasurables. In the phrase "a form possessor sees forms," if it is said that a non-form possessor does not see form, then the distinction of saying "form possessor" is meaningless. This is not the case, because it is spoken in terms of the perception of form. Precisely for this reason, the distinction is made to dispel the universal ignorance of the second. In the phrase "perceiving without inner form," why is form mentioned in the first as well, just like the second, relying on perception itself? If so, it would be said that because one has not separated from perceiving as inner form, one does not overcome, but rather looks at various blue and black colors, etc., of external objects, so it is perceiving without inner form. If the first is a form, how can one perceive it as formless? Because the perception of form does not arise. Why does its perception not arise? If one perceives as without inner form, how does one look at the various external forms? As it is extensively explained, "How does that bhikshu perceive this body as if it were dead?" up to "and does not look at this body," and so on. The manner of these two should be understood like impurity, which refers to particular attachment. One should speak extensively starting from the antidote to attachment to color. In the phrase "in the first and second dhyanas," others say that it is also in the access concentration and special dhyanas, because there is no detachment in the access concentration, so they say. Who does not exist in others, this is to say that the second dhyana and so on do not have attachment to color, because that is entered relying on eye consciousness, and also because the second dhyana and so on do not exist in the aggregate of consciousness. Therefore, because they are antidotes, there is impurity in the third and fourth dhyanas, but there is no establishment of the liberation of the impure. The second and third dhyanas also fully touch with the body.