Tibetan
་ལོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །མོས་པར་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྒྱུ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་བདེའོ་སྙམ་པའི་མོས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཀྱི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉིད་ལ་རྒྱུར་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དུས་གཞན་དུ་གནོད་སེམས་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེའི་དབང་གིས་སུ་ཡང་བདེ་བར་མི་འགྱུར་བས། དེ་སྒྲུབ་པའི་ངལ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒོ་ནས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་སེམས་ལ་དམིགས་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཁམས་གང་ན་དགྲ་བོ་དང་མཛའ་བོ་དང་བར་མར་གནས་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་གནོད་སེམས་དང་ཆགས་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པ་དང༌། གང་དག་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་སྲིད་པ་དེ་དག་ཁོན་དེ་དག་གི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཚད་མེད་པ་རྣམས་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་མེད་དེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །སྣོད་ཀྱི་སྣོད་ལ་གནས་པ་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། གནས་ཀྱི་གནས་ཅན་བསྟན་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྣོད་དང་མཚུངས་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ན་གནས་པ་དག་ལ་མོས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་ བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགའ་བ་བསམ་གཏན་གཉིས་ན་ཡོད། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ལྟར་ན་དེ་ངག་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པ་དང༌། དགའ་བ་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན། བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ན་དགའ་བ་ཡོད་ཀྱི། གོང་མ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་མེད་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་འདི་དག་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཆོས་གཞན་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ནས་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཚོར་བ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དགའ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་དགའ་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ནས་གསུམ་པའོ། །གཞན་ནི་དྲུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕིར་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བས
Chinese
之所以称为“颠倒”，是因为说了“愿你快乐，不要痛苦”。之所以称为“随喜”，是因为从不颠倒的意乐之因中，生起‘为何快乐’的随喜，如是了知，而非其他，因此没有颠倒的过失。之所以说“善根本身是怨恨等对治的因”，是因为如此思维‘愿一切众生快乐’，就不会在其他时候生起怨恨。同样，也应向他人宣说。如果由于这样，谁也不会快乐，那么做这件事的努力岂不是没有意义吗？并非没有意义，因为通过它能压制怨恨等过失。所谓“缘彼”，就是缘所欲之意。其他人说：在哪个界中有敌人、朋友和中立者，心中有怨恨、贪恋和不和，对哪些有利益、损害和舍弃，那些就是怨恨等的对境，因此无量不是色和无色的对境。因为大悲是智慧的自性，所以是三界之对境。经中说“器之器中安住是坚固”，意思是说，显示了处所的处所。意思是说，与器相同，成为一体的众生，对住在那里的人，能使随喜生起。快乐存在于二禅中。意思是说，按照从口头禅修中产生，快乐是意乐受的自性，那么初禅和二禅中有快乐，更高的禅定中没有，因为没有意乐受的缘故。按照从意乐中产生，以及这些是其他的极喜之法，那么一切都有，因为与两种极喜之受相应。其他人说，与快乐一起行持的极喜就是快乐。按照他们的说法，是三禅。另一些人说在六处，因为为了等持，不在欲界中，并且因为必定缘粗相等。
English
It is called "reversal" because it is said, "May you be happy, may you not suffer." It is called "rejoicing" because from the cause of non-reversal intention, arises the rejoicing of 'why is it happy,' and knowing it as such, and not otherwise, therefore there is no fault of reversal. It is said that "the root of virtue itself is the cause of the antidote to resentment, etc.," because thinking 'may all sentient beings be happy' in this way, resentment will not arise at other times. Similarly, it should also be declared to others. If, because of this, no one will be happy, then is the effort to do this meaningless? It is not meaningless, because through it, the faults of resentment, etc., can be suppressed. The so-called "object of that" is the object of the desired mind. Others say: In which realm there are enemies, friends, and neutrals, in the mind there are resentment, attachment, and discord, and to whom there are benefits, harms, and abandonment, those are the objects of resentment, etc., therefore the immeasurable are not the objects of form and formlessness. Because great compassion is the nature of wisdom, it is the object of the three realms. It is said in the sutra, "Abiding in the vessel of the vessel is firm," which means that it shows the place of the place. It means that sentient beings who are the same as the vessel and become one, can cause rejoicing to arise in those who live there. Joy exists in the second dhyana. It means that according to what arises from verbal meditation, and joy is the nature of mental pleasure, then there is joy in the first and second dhyanas, but not in the higher dhyanas, because there is no mental pleasure. According to what arises from intention, and these are other extremely joyful dharmas, then everything exists, because it is associated with the two extremely joyful feelings. Others say that the extreme joy that is practiced together with joy is joy. According to them, it is the third dhyana. Others say in the six places, because for the sake of equanimity, it is not in the desire realm, and because it must be focused on the gross, etc.
Tibetan
མ་གཏན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་དག་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱི་རོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་ཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་དངོས་གཞི་སྦྱོར་བ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པ་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་མཉམ་པར་མ་གཞག་པའི་ས་པ་ཡིན་གྱི། ཁ་ཅིག་ནི་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་དེ། ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་པ་དག་ནི་ས་དགུ་པ་སྟེ། དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་དག་ནི་འདོད་པར་གཏོགས་པའོ། །ཅི་ཞིག་ཅེ་ན་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་དག་གོ །བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་དང་ཉེར་བསྡོགས་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡིན་གྱི། བསམ་གཏན་ གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཚངས་པའི་གནས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་ཚང་མེད་པ་བསྒོམས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་ས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ས་དག་དང་སྤོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ངོ༌། །གཞན་དག་ན་རག་ལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ས་འདི་རྣམས་ཉིད་དེ་དག་ཏུ་ས་གསུམ་དང་དྲུག་རྣམས་སུ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གང་དག་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་ས་ལྔ་པ་དག་ན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འགྱུར་པས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ངོ༌། །སྤོང་བའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ས་འོག་མའི་ཆོས་དུས་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་ན་དེ་དག་གི་སྤོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ན།
Chinese
并非存在于稳固的近取（upādāna）之中。有些人说，所谓的“五”是禅定实地的外在。因为提到了等持和非等持，以及实地和加行。其中，慈爱等有些是等持之地，有些是非等持之地。有些存在于实地之时，有些存在于加行之时，即存在于近取之时。这就是所谓的词语。其中，等持之地是第九地，因为包含了实地和加行。非等持之地属于欲界。为什么呢？因为是从思虑产生的，是从加行产生的。禅定的实地和近取，是因为禅定的实地所包含。另一些人说，无量（apramāṇa）是欲界和初禅，而不是其他的禅定。因为无量接近梵天之住处，并且说修习无所有能生梵天世界。所谓的“因为是禅定实地”，是指如果通过断除道来断除烦恼，那么未离贪欲者是禅定实地，并且通过断除道也未离贪欲，因此他们不能断除烦恼。另一些人说，拉格拉德（rāgalāṭe），这些禅定实地本身，不能被称为三地和六地。那些说除了无力者之外，存在于第五地的人，按照他们的观点，就会变成那样，即所谓的“信解作意”。如果通过信解作意来断除烦恼，那么慈爱等是信解作意，因此他们不能断除烦恼。断除道也不是以众生那样出现为对境，那么是什么呢？是以下地之法的三时为对境。是粗糙等相和痛苦等相。因此，因为这些原因，所以不是它们的断除。如果他们不能断除烦恼，
English
It does not exist in the stable upādāna. Some say that the so-called "five" is external to the actual ground of dhyāna. Because it mentions samāhita and asamāhita, as well as the actual ground and application. Among them, some, such as loving-kindness, are grounds of samāhita, and some are grounds of asamāhita. Some exist at the time of the actual ground, and some exist at the time of application, that is, they exist at the time of upādāna. This is the so-called term. Among them, the grounds of samāhita are the ninth ground, because it includes the actual ground and application. The grounds of asamāhita belong to the desire realm. Why? Because they arise from thought, they arise from application. The actual ground and upādāna of dhyāna are included in the actual ground of dhyāna. Others say that the immeasurables (apramāṇa) are the desire realm and the first dhyāna, but not all other dhyānas. Because the immeasurables are shown to be close to the abode of Brahmā, and it is said that cultivating nothingness generates the world of Brahmā. The so-called "because it is the actual ground of dhyāna" means that if afflictions are abandoned by the path of abandonment, then those who have not separated from desire are the actual grounds of dhyāna, and even by the path of abandonment, they have not separated from desire, so they do not abandon afflictions. Others say, Rāgalāṭe, these actual grounds of dhyāna themselves, cannot be called the three grounds and the six grounds. Those who say that they exist in the fifth ground except for those who are incapable, according to their view, it will become like that, that is, the so-called "faith-based mental engagement." If afflictions are abandoned through faith-based mental engagement, then loving-kindness and the like are faith-based mental engagement, so they do not abandon afflictions. The path of abandonment is also not focused on the way beings appear, but what is it? It is focused on the three times of the lower ground's dharma. It has aspects such as coarseness and aspects such as suffering. Therefore, because of these reasons, it is not their abandonment. If they do not abandon afflictions,