Tibetan
དངོས་པོ་ནི་རིག་པ་ཐག་ཐོགས་མེད་པ་མངོན་བརྗོད་ཉིད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་བ་བསལ་བར་བྱ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བ་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་འཛིན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱུ་མཚན་གང་དང་གང་གིས་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་ཐོག་ཐོགས་མེད་པའི་ཤེས་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་རྣམས་སྦྱོར་བ་མེད་པར་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ནུས་པའི་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིས་སྤོབས་བར་བྱེད་པས་སྤོབས་བ་སྟེ། སྤོབས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །ཡེ་གེ་དང་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་དག་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ནི་རིག་པ་ཐག་ཐོགས་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་དེ། འཁོར་ལ་སོགས་པ་དང་འཚམ་པར་བརྗོད་པར་ནུས་པའོ། ། ཡུལ་དང་དུས་དང་གང་ཟག་གི་གནས་སྐབས་དང་ནད་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་ཉིད་དེ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ངེ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་པོ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །མིང་འདིའི་དོན་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དོན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །བརྡ་དང་ཚིག་དང་དུས་དང་བྱེད་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཤེས་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་དམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཤེས་པ་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ཡི་དམིགས་པ་དག་དང་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་བྱ་བ་མི་བྱེད་དེ། བཞི་པ་རིག་པ་ཐག་ཐོགས་མེད། །མངོན་བརྗོད་ལམ་ལ་དབང་ཉིད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ངག་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་སོ། །ཤེས་པ་དགུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རེ་ཞིག་ངག་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་ཆོས་དང་རྗེས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ལམ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་ཆོས་དང་རྗེས་དང་ལམ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ངག་དང་ལམ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་དམི
Chinese
事物是无碍智的显说。关于“为了遣除禅定的自在”这件事，禅定的自在就是禅定的自在，就是禅定的自在。遣除禅定的自在，也就是执持禅定的因。另一些人说，以任何因缘而平等进入两种道，那就是无碍的智慧。另一些人说，是无须勤作而显现获得功德的能力。以此令人勇敢，故为勇敢，能令人勇敢的智慧即是各别正智。能说字母和意义各自正确的，就是无碍智的显说，能与眷属等相称地宣说。 对于处所、时间和补特伽罗的状况以及疾病等无所顾忌，能无碍显说的名言能力，即是禅定和智慧的自在，如前所说的道，智慧无碍的智慧即是各别正智。另一些人说，第一个各别正智是所说和能说相关联的自性。名为“此名之义是此”者，即是了知意义。名为“此义之名是此”者，即是了知法。了知表示、词语、时间和作者等的连结，即是了知确定的词语各自。显说的名言或者了知禅定之障碍的因，即是各别正智。彼之所缘及道。这件事不做，第四是无碍智。对于显说道之自在。以此成就了语和道之所缘。智慧有九种，意思是：暂时语之所缘，因为是缘苦和集，所以是苦和集以及灭和不生，以及法和随行和世俗的智慧。道之所缘，则是灭和不生之智慧，以及法和随行和道以及他心，以及世俗智慧的自性。语和道二者中任何一个的所缘，
English
Things are the unobstructed wisdom's manifestation. Regarding "to eliminate the mastery of samadhi," the mastery of samadhi is the mastery of samadhi, is the mastery of samadhi. Eliminating the mastery of samadhi is also holding the cause of samadhi. Others say that entering equally into the two paths by any cause is unobstructed wisdom. Others say that it is the power to manifest the attained qualities without effort. Because it makes one brave, it is bravery; the wisdom that makes one brave is individual correct knowledge. Being able to speak letters and meanings individually and correctly is the manifestation of unobstructed wisdom, being able to speak in accordance with the retinue and so on. Without regard to place, time, the state of the individual, and illness, etc., the ability to express words without obstruction is the mastery of samadhi and wisdom. As previously stated, the wisdom of the path, the unobstructed wisdom, is individual correct knowledge. Others say that the first individual correct knowledge is the nature of the connection between what is said and what is said. That which is called "the meaning of this name is this" is knowing the meaning. That which is called "the name of this meaning is this" is knowing the Dharma. Knowing the connection of symbols, words, time, and agents, etc., is knowing the individual definite words. The expression of manifestation or knowing the cause of the obstruction of samadhi is individual correct knowledge. Its objects and path. This is not done, the fourth is unobstructed wisdom. For the freedom of the path of manifestation. By this, the object of speech and path is accomplished. There are nine kinds of wisdom, meaning: the object of temporary speech, because it is the object of suffering and origin, therefore it is suffering and origin, as well as cessation and non-arising, as well as Dharma and subsequent and conventional wisdom. The object of the path is the wisdom of cessation and non-arising, as well as Dharma and subsequent and path, as well as the mind of others, as well as the nature of conventional wisdom. The object of either speech or path,
Tibetan
གས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངག་ལ་དམིགས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནའོ། །ལམ་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་ནའོ། །ལམ་སྨོས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་གཟུང་ངོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ན་ནི་ཤེས་པ་བཅུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པ་བཅུའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །སོ་སོ་ཡང་ དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཐ་མ་མི་ཤེས་པ་བདུན་ནོ། །དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་བརྒྱད་དང་བཞི་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་དག་ནི་མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང། ངག་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ལ་དམིགས་པ་ཡང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ངག་ལ་དམིགས་པ་ལས་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མ་བལྟོས་པ་རིག་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ལ་བལྟོས་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་སུ་རུང་བས་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤོབས་པས་སྤོབས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚིག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡན་ཆད་ན་མིང་གི་ཚོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དག་ལ་ཆོས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །མིང་གི་ཚོགས་བཀག་པ་ཁོ་ནས་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་བཀག་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ཆད་ན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མེད་དེ། ངག་ཀུན་ནས་སློང་
Chinese
之所以说“因为已坏灭”，就是说，缘于语的是欲界和第一禅。缘于道的是有顶。所说的道，是指有漏道和无漏道。如果一切法都是，那么“是十种智”的意思是，凡是不成为十种智的对境的，那是不存在的。另一些人说，灭尽和不生智的自性，没有各自如实了知。如实了知都是见的自性，因此它们的最后是不知七种。如实了知义是八种和四种。另一些人说，世俗是指法和词义各自如实了知，是名句等，以及缘于语的自性，因为具有自己的特征的对境，是世俗智的自性。无漏智不缘于自己的特征之相，或者痛苦的一方，那么是什么呢？缘于五取蕴的总相，因此它们不是无漏智的自性。同样，也说缘于语也是辩才各自如实了知，是世俗智。从缘于语中，有辩才各自如实了知和词义各自如实了知。有什么差别呢？不依赖于词义，无碍宣说，是辩才各自如实了知。依赖于词义，是词义各自如实了知，例如能成为色，所以称为色等。另一些人说，因为从高到高，以辩才使辩才和法的自性明显，所以是词义。上面说，因为没有名句，这显示了无色者没有如实了知法。仅仅遮止名句，就遮止了语句和文字，因为互相不混淆。上面说，因为没有证悟，是指第二禅等，殊胜禅定没有词义各自如实了知，语完全发起
English
The reason for saying "because it is destroyed" is that what is based on speech is the desire realm and the first dhyana. What is based on the path is the peak of existence. The path mentioned refers to the path with outflows and the path without outflows. If all dharmas are, then the meaning of "is the ten kinds of wisdom" is that whatever does not become the object of the ten kinds of wisdom does not exist. Some others say that the nature of the wisdom of cessation and non-arising does not have individual true knowledge. True knowledge is all of the nature of seeing, therefore their last is not knowing seven kinds. True knowledge of meaning is eight kinds and four kinds. Others say that conventional is that dharma and the meaning of words each truly know, are name phrases, etc., and the nature of being based on speech, because it has its own characteristic object, is the nature of conventional wisdom. Wisdom without outflows does not engage in its own characteristic aspect, or one side of suffering, so what is it? It engages in the general aspect of the five aggregates of clinging, therefore they are not the nature of wisdom without outflows. Similarly, it is also said that being based on speech is also eloquence each truly knows, is conventional wisdom. From being based on speech, there is eloquence each truly knows and the meaning of words each truly knows. What is the difference? Not relying on the meaning of words, unobstructed proclamation is eloquence each truly knows. Relying on the meaning of words is the meaning of words each truly knows, for example, being able to become form, therefore it is called form, etc. Others say that because from high to high, eloquence makes the nature of eloquence and dharma clear, therefore it is the meaning of words. Above it says that because there is no name phrase, this shows that formless ones do not have true knowledge of dharma. Merely stopping the name phrase stops the sentence and letters, because they do not confuse each other. Above it says that because there is no realization, it refers to the second dhyana, etc., and special dhyana does not have the meaning of words each truly knows, speech completely arises.