Tibetan
་ལུང་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཕྱིན་ཆད་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒྱས་པར་སྨོས་པ་ལ། ཡང་ཅི་ལྟར་རིག་པ་དང་མི་འགལ་ཞེ་ན། ལུས་སྐལ་བ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང་དེས་དེར་སྦྱོར་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཆད་སུ་ལ་ཡང་མི་བསྟན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཁྱིམ་པ་ཐམས་ཅད་དབང་པོ་གདུལ་དཀའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཆད་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཉིན་ཞག་གི་འོག་ཏུ་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ནོད་མོད་ཅེས་གྲག །གྲག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མ་རངས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་གྱི་བར་དུ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉིན་ཞག་ཏུ་སྡིག་པ་བྱ་བའི་བསམ་པས་སྡིག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ལོ་ནི་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཡང་ཉིན་ཞག་ཁོ་ནར་བསམ་པ་ལོག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞུགས་པས་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །སྡིག་པ་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་པ་བྱ་བའི་མནོ་བསམ་མོ། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་དེའི་རྒྱུའི་བག་ཆགས་དེ་ཡོད་པས་སེམས་དགེ་བ་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡིག་པ་བྱ་བའི་བསམ་པ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་མ་སྤངས་པ་ནི་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྡིག་པའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་ པའོ། །དེ་ནི་ཟས་ཟོས་ནས་ཀྱང་ནོད་པར་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ཅི་ནོད་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཟོས་པ་ལ་སྡོམ་པ་སྐྱེ་འམ་འོན་ཏེ་མི་སྐྱེ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་ན་ནི་སྡོམ་པར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་རག་ལས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ་ནད་པར་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིན་ཞག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉིན་ཞག་པ་ཉིད་ལ་ནོད་པར་འགྱུར་རོ། །འབོགས་པ་དང་ནོད་པ་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་རམ་མཉམ་དུ་སྨྲ་ནའོ། །ཡན་ལག་བརྒྱད་ཚང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡན་ལག་བརྒྱད་ཁོ་ན་ཡང་དག་པར་ནོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། སྤོང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་བཞི་པོ་ཡང་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་འགྱུར་གྱི། སྤོང་བ་ཉུང་དུ་དང་ཆེས་མང་པོ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མ་ནོས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྡོམ་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གར་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་རོལ་མོ་དང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་བྱུག་པ་དང་ཁ་དོག་བསྡུའོ། །དེ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཟ་བའོ། །གཉི་ག་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་གནས་དང་སྐྱོ་བའི་དྲན་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་སུ་ཟ་བའི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོ་བ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་བྱེད་ཅེ་ན། གཞན་དུ་ན་ནི་གསོ་བ་ཡན་ལག་བདུན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལམ་ཡང་ཡིན་ལ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཅེས་ བྱ་བ་འདིར་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལམ་ཡང་ཡིན་ལ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ལམ་ནི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གོ །བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔ་པ་དང་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེར་སྔར་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཡན་ལག་མེད་པས་ཡན་ལག་བདུན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་སྨོས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ནི་སྔར་སྐྱེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པས་ཡན་ལག་བདུན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡང་ངོ༌། །སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ཕྱི་མར་བྱང་ཆུབ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་དེར་འགྱུར་རོ། །གནས་བརྟན་འདུས་བཟང་ན་རེ། ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་མི་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལམ་དང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཆོལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ན
Chinese
没有理由地显示出来。此后，关于生起律仪，导师广说“也”字。又如何与理智不相违呢？因为身体是相似的部分，并且因为它在那里做了结合，因为忆念的缘故。此后，不向任何人显示，这是分别说部的人说，并非所有在家众的根器都难以调伏。因此，此后不可能生起，所以在日夜之下不向任何人显示，应当这样理解。他们这样说。据说，那是那样接受的。说“据说”的声音是为了显示不满意。在其他时间之间进入邪行，不是这样的。在日夜里以作恶的意念做恶行，既不是律仪，也不是非律仪。如果是那样，那么对于斋戒的律仪，也只是在日夜里进入了不是邪念的意念，那样也不会得到吗？因此，广说了“斋戒的律仪是”这句话。以作恶的意念，是指作律仪的思虑。具有随后的关联，是指具有习气。从那（习气）生起，并且因为有那（习气）的因，所以善心也与那（习气）相应，即指与非律仪相应。因为没有舍弃它，是指作恶的意念具有随后的关联。没有舍弃它，是指从内心深处没有完全放弃作恶的行为。那是在吃了食物之后，也会发生接受的情况。又，在接受之前吃了食物，会生起律仪吗？或者不生起？如果生起，那么律仪依赖于表色（rnam par rig byed）就会退失，并且生病也会变得没有意义。因为先前已经正确领受的理由，所以应当承诺。因此，这不会变成日夜的。如果是不生起，那么即使是日夜的，也会变成接受的。积聚和接受不会成就，是指先前或者同时说。所谓八支圆满，是指只有八支才是如实接受的，因为舍弃的各支互相依赖。正因为如此，断除杀生者等四种不同相状的也……
English
It shows without reason. Thereafter, regarding the arising of vows, the teacher extensively mentioned the word "also." How is it not contradictory to reason? Because the body is a similar part, and because it has made a connection there, because of remembrance. Thereafter, not showing it to anyone, the Vaibhashikas say that not all householders have faculties that are difficult to subdue. Therefore, it is impossible to arise thereafter, so it should be understood that it is not shown to anyone under the day and night. They say that. It is said that it is accepted as such. The sound of "it is said" is to show dissatisfaction. Entering into wrong conduct in between other times is not like that. Doing evil deeds with the intention of doing evil during the day and night is neither a vow nor a non-vow. If that is the case, then for the vows of fasting, even if one enters into an intention that is not a wrong thought only during the day and night, will that not be obtained either? Therefore, the phrase "the vows of fasting are" is extensively stated. The intention to do evil refers to the thought of making vows. Having a subsequent connection means having habitual tendencies. Arising from that (habitual tendency), and because there is the cause of that (habitual tendency), the virtuous mind is also in accordance with that (habitual tendency), which means being in accordance with non-vows. Because it has not been abandoned, it means that the intention to do evil has a subsequent connection. Not abandoning it means not completely abandoning the act of doing evil from the depths of one's heart. That is, even after eating food, the situation of acceptance will occur. Also, if one eats food before accepting, will vows arise or not? If they arise, then the vows depending on manifestation (rnam par rig byed) will be lost, and being sick will also become meaningless. Because of the reason that it was previously taken correctly, one should promise. Therefore, this will not become a day and night. If it does not arise, then even if it is a day and night, it will become accepted. Accumulation and acceptance will not be accomplished, which means speaking previously or simultaneously. The so-called complete eight branches means that only the eight branches are truly accepted, because the branches that are abandoned depend on each other. Precisely because of this, the four different characteristics of those who abandon killing, etc., also...
Chinese
仅仅一刹那间就会改变。因为这并非取决于舍弃的多少。如果不是从那儿获得的，那就仅仅是善加修习而已。这里，“仅仅”这个词，是为了将善加修习戒律与众不同，这也仅仅是为了引出令人满意的果实。为了祈请，是“广”这个词的同义词。“歌舞等等”中的“等等”包括音乐、香、花鬘、涂香和颜色的集合。如果没有那个，就是浪费时间。两者都没有，指的是斋戒和对世俗的厌倦。出家人浪费时间，是因为他们会引起在家人对世俗的厌倦。将会变成二，意思是说，为什么会变成二呢？否则，供养会变成七个分支，而不是八个分支。例如，正见既是道，也是道的支分，这被广泛地阐述。在这里，八正道中的正见既是道，也是道的支分，因为道具有智慧的特征。知道灭尽和不生是菩提支。在关于禅定五支和禅定四支的论述中，也只有等持被阐述为禅定的支分。对痛苦的法有所了解的自性，不会成为第八支，因为在那里，先前产生的正见没有支分，所以会变成七支。提到第一个刹那，是为了区别于对痛苦的法有所了解等等，因为在那里，先前产生的正见存在，所以不会变成七支。菩提的支分也是如此。后一个刹那不是菩提的支分，因为在那之后没有其他的菩提，所以它会变成那个支分。长老贤护说：由于同时产生，正见具有不相容的特征，因此区分了道和道的支分。因为它是流动的自性，所以不是道。如果是这样，那么正见就不是道的支分了。
English
It changes in just a moment. This is not dependent on whether one abandons a little or a lot. If it is not obtained from that, then it is merely well-practiced. Here, the word "merely" is to differentiate well-practicing the precepts, and this is solely to bring forth a satisfactory result. "For the sake of supplication" is synonymous with the word "extensive." The "etc." in "dance, song, etc." includes music, incense, flower garlands, unguents, and collections of colors. If that is not there, it is wasting time. "Both are not there" refers to fasting and remembrance of weariness. Monastics waste time because they cause laypeople to be weary of worldly life. It will become two, meaning why does it become two? Otherwise, offerings will become seven branches, not eight branches. For example, right view is both the path and a branch of the path, which is extensively explained. Here, in the eightfold path, right view is both the path and a branch of the path, because the path has the characteristic of wisdom. Knowing exhaustion and non-arising are branches of enlightenment. In the discussion of the five branches of meditation and the four branches of meditation, only samadhi is explained as a branch of meditation. The nature of knowing the Dharma of suffering will not become the eighth branch, because there, the previously arisen right view has no branch, so it will become seven branches. Mentioning the first moment is to distinguish it from knowing the Dharma of suffering, etc., because there, the previously arisen right view exists, so it will not become seven branches. The same is true for the branches of enlightenment. The later moment is not a branch of enlightenment, because after that there is no other enlightenment, so it will become that branch. The Venerable Āyasmantarakṣita says: Because of simultaneous arising, right view has incompatible characteristics, therefore the path and the branches of the path are distinguished. Because it is of a flowing nature, it is not the path. If that is the case, then right view is not a branch of the path.