Tibetan
་ཏེ་ཞུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒོད་པ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པས་དེ་དང་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་དགག་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགག་པ་དང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་འགྱུར་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་ཞུམ་པའི་སེམས་ཁོ་ན་རྒོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་སྨོས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་དྲན་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མཐུན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་བསྒོམས་པས་འདྲི་བ་ནི། ཅི་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་རྣམས་སོ་སོར་བསྒོམ་མམ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་སོ་སོར་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐོབ་པ་འམ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་སོ། །མདོ་ལས་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་དུ་བསྒོམ་པ་གསུངས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཞེས་སྨོས་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སོ་སོ་སོ་སོར་མི་འགལ་ལོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཕྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལས་ལེ་ལོ་ལྷག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལ། གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དེར་རོ། །འདིར་རྒོད་པ་ཡིན་ཡང་ལེ་ལོ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མ་ཞུམ་པར་གསུངས་ཤིང་ལེ་ལོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྒོད་པ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་འགྱོད་པར་གསུངས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །གང་འདི་ལ་འགལ་བ་བཤད་པ། གལ་ཏེ་སེམས་དེ་ཉིད་ཞུམ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་རྒོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ན་བཤད་པར་གྱུར་ན་དུས་གང་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་གཉིས་ནི་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལེ་ལོ་དང་རྒོད་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པ། བསམ་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་ལ་ནི་བཟློག་པ་མེད་ཀྱི། འདིའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ་ཞེས་ཏེ། ལེ་ལོ་ལྷག་པས་ཞུམ་པ་དང༌། །རྒོད་པ་ལྷག་པས་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་
Chinese
如果沮丧本身就是掉举，因为是不同的，所以禁止修习与之相应的菩提分法。因此，不应开示修习作为其对治的菩提分法。因为一切都在心中是一体的，所以与此相应和不相应的，都必须要么完全禁止，要么完全成立。因此，要知道经中说的“仅仅沮丧的心就是掉举”并非如此理解。没有提到正念菩提分是因为它是普遍存在的。因为经中说“我说正念是普遍存在的”。如果仅仅修习完全一致的菩提分，就会提问：是否要分别修习这些菩提分呢？意思是说要各自获得。当获得或显现菩提分时，其余的也会随之而来。经中如何说要分别修习呢？因此说，这是修习作意，作意本身也是互不违背的。修习作意能使菩提分远离沉没和掉举。然后，烦恼会消失，之后，所有菩提分的集合都会显现。其中广泛地出现了“过于懈怠”这个词。如果心变得沮丧，就会详细地说明。在这里，即使是掉举，也说因为过于懈怠而心不沮丧，即使是懈怠本身，也说因为过于掉举而心中懊悔，所以没有矛盾。如果有人说这有矛盾：如果心本身既是沮丧又是掉举，那么在什么时候心是沮丧的等等，这没有矛盾。因为二者不是同时的。懈怠和掉举是许多烦恼的基础，所以会同时产生。论师说：有思想的人的话是不可违背的，但我说这并非此处的意图。因为过于懈怠而沮丧，因为过于掉举而……。因为什么原因什么
English
If dejection itself is excitement, because they are different, it is forbidden to cultivate the limbs of enlightenment that correspond to it. Therefore, it is not permissible to teach the cultivation of the limbs of enlightenment as its antidote. Since everything is one in the mind, everything that corresponds to it and does not correspond to it must either be completely forbidden or completely established. Therefore, it should be understood that the sutra's statement that "only a dejected mind is excitement" is not meant to be understood in this way. The reason why right mindfulness, a limb of enlightenment, is not mentioned is because it is all-pervasive. For the sutra says, "I say that mindfulness is all-pervasive." If only those limbs of enlightenment that are completely in harmony are cultivated, the question arises: Are these limbs of enlightenment to be cultivated separately? The meaning is that they are to be obtained separately. When a limb of enlightenment is obtained or manifested, the others will also follow. How does the sutra say that they are to be cultivated separately? Therefore, it is said that this is the cultivation of attention, and that attention itself is not mutually contradictory. By cultivating attention, the limbs of enlightenment will become free from sinking and excitement. Then, afflictions will disappear, and later, the entire collection of limbs of enlightenment will manifest. In this, the term "excessive laziness" appears extensively. If the mind becomes dejected, it will be explained in detail. Here, even though it is excitement, it is said that the mind is not dejected because of excessive laziness, and even though it is laziness itself, it is said that there is remorse in the mind because of excessive excitement, so there is no contradiction. If someone says that there is a contradiction in this: if the mind itself is both dejected and excited, then when is the mind dejected, etc., there is no contradiction in this. Because the two are not simultaneous. Laziness and excitement are the basis of many afflictions, so they arise simultaneously. The teacher said: The words of a thoughtful person are inviolable, but I say that this is not the intention here. Because of excessive laziness, there is dejection, and because of excessive excitement... For what reason, what
Tibetan
གི་ཚེ་སེམས་ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་པས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལའང་འདོད་ཆགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་ནི་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་ལྡན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་པའི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སློབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་ཏེ་འདོད་ཆགས་མ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཅི་ལྟར་དེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་བ་ལྟ་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་དང་མ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པས་གཏི་མུག་དང་བཅས་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏི་མུག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱི་པ་ཡིན་པས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གཞན་གྱི་གཏི་མུག་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་འཐོབ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཐོབ་པ་ཡང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་དང་སྦྱར་རོ། །འདོད་ཆགས་གང་ལ་སེམས་དེ་དམིགས་པར་ཡོད་པ་ནི་སེམས་དེ་ལ་དམིགས་པའོ། །གང་ལ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་དེ་ན་སེམས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་འདིར་ཐོབ་པ་དེ་ ལ་དམིགས་པ་ཉིད་འདོད་ཆགས་གཟུང་བར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར།
Chinese
因为经中广说了，名为“其时心怯弱”。 那么，对于“所有具有贪欲的心都是与贪欲俱生的”这种说法，应该如何理解呢？ 对此，与贪欲相应的心，二者都是与贪欲俱生的。 除此之外，有漏的心则是与相应的贪欲俱生的，这是因为经中这样说过。 那么，无漏的心也会变成与贪欲俱生的吗？ 这种情况有两种，即有学和无学。 正因为如此，才说了“有学”。 有学在见道和修道上，无疑是与贪欲的获得同时存在的，因为贪欲还没有断除。 如果认为这是贪欲的所缘，那么，意思是说，如果认为任何作为贪欲所缘的心都是具有贪欲的，那么，就像经中广说的那样，阿罗汉的有漏心也是如此，因为那也是其他相续中贪欲的所缘。 或者，如果阿罗汉的世俗心不是贪欲的所缘，那么，它怎么会是有漏的呢？ 意思是说，如果认为这是因为它是普遍烦恼，即见、疑、无明等的所缘，所以才是有漏的。 即使那样，由于他心智而执持为具有愚痴，也会导致阿罗汉的有漏心成为愚痴的所缘。 因为愚痴也是普遍烦恼，所以阿罗汉的有漏心是其他愚痴的所缘。 他心智也不是以获得为所缘，因为它是以心和心所为所缘，而且也不具有获得。 那么，对于“缘彼心之贪欲，亦非缘所缘”这句话，这里的“彼”字是与他心相联系的。 任何贪欲，心是缘于它的，那就是缘于彼心。 在哪里有缘于心的贪欲，那么在那里就是缘于缘于彼心的贪欲。 还有，为什么在这里，仅仅以获得为所缘，就不会导致执取贪欲呢？
English
Because it is extensively stated in the sutra as, "At that time, the mind is timid." Then, how should one understand the statement that "all minds possessing desire are co-arisen with desire"? In this regard, a mind that is in accordance with desire, both are co-arisen with desire. Other than that, a mind with outflows is co-arisen with corresponding desire, because it is said so in the sutra. Then, will a mind without outflows also become co-arisen with desire? There are two situations, namely, those of learners and non-learners. Precisely because of this, it is said "learners." Learners, on the path of seeing and the path of cultivation, undoubtedly exist simultaneously with the attainment of desire, because desire has not yet been abandoned. If it is considered that this is the object of desire, then, it means that if it is considered that any mind that is the object of desire possesses desire, then, as it is extensively stated in the sutra, the mind with outflows of an Arhat is also like that, because that is also the object of desire in the continuum of others. Or, if the worldly mind of an Arhat is not the object of desire, then how can it be with outflows? It means that if it is considered that it is with outflows because it is the object of universal afflictions, namely, views, doubt, ignorance, etc., even then, due to the knowledge of others' minds, it will be held as possessing delusion, which will lead to the mind with outflows of an Arhat becoming the object of delusion. Because delusion is also a universal affliction, the mind with outflows of an Arhat is the object of others' delusion. The knowledge of others' minds is also not with attainment as its object, because it is with mind and mental factors as its object, and it also does not possess attainment. Then, regarding the phrase "the desire that is the object of that mind is also not the object of the object," here, the word "that" is related to the mind of others. Whatever desire, the mind is directed towards it, that is directed towards that mind. Wherever there is desire directed towards the mind, then there it is directed towards the desire directed towards that mind. Also, why here, merely taking attainment as the object, will it not lead to grasping desire?