Tibetan
་བཟོད་པ་ནས་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་བཟོད་པ་བརྒྱད་བཤད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནས་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བར་ཤེས་པ་བརྒྱད་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡང་བཤད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅིའི་བཟོད་པ་དག་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་དེ། འདི་སྐད་དུ་གང་ལ་བཟོད་པ་བརྒྱད་དང་ཤེས་པ་བརྒྱད་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱེ་བྲག་ཏུ་ སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་བཟོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའམ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའམ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཟོད་པ་བརྒྱད་དང་ཤེས་པ་བརྒྱད་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐ་དད་པས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཟ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲི་མེད་བཟོད་རྣམས་ཤེས་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དྲི་མེད་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་བཟོད་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་པའི་དོན་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ན་བཟོད་པ་དག་ནི་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མ་ངེས་ཤེན་དེས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །དེ་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་བཟོད་པ་རྣམས་སྐྱེ་བས་དེ་རྣམས་ནི་ཐེ་ཚོམ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ལ། ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་ཤེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྲ་རྒྱས་ཐེ་ཚོམ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ན་ནི་ད་ལྟ་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཤེས་
Chinese
从忍到道上随顺知忍之间宣说了八忍，从苦法智到道上随顺知之间宣说了八智。同样也宣说了无学之正见，以及尽智和无生智。同样对一个人来说，正见和正智是支分。因此，为何是忍而不是智呢？是正智而不是正见吗？对此进行考察。像这样，对谁来说，忍有八种，智有八种，以及正见和正智，像这样进行区分而显示，难道仅仅是智慧才是忍，而不是智吗？仅仅是智，而不是忍吗？同样，仅仅是见，而不是智吗？仅仅是智，而不是见吗？将被如此显示。因为要像这样，忍有八种，智有八种，以及正见和正智，以差别来显示。又为何要像这样疑惑呢？因为这些都是智慧的自性，为了显示差别而存在。无垢忍非智。如此说道。以无垢来特别区分，是为了显示有漏的忍是智。如果智的意义是决定的意义，那么忍不是决定的，所以不是智。如何不决定呢？对此要舍弃的，广说。彼当舍弃，是指忍所应舍弃的。以能止息的道，能极度去除其障碍，如此宣说。因此，由彼所应舍弃的微细增益，由疑惑所获得，并且与相续相关的相续中，才生起忍，所以它们是没有舍弃疑惑的。对于舍弃疑惑的智慧，称为智，所以忍不是智。为何说彼当舍弃呢？为了显示苦法智等是智的缘故。如果仅仅说微细增益没有舍弃疑惑的缘故，那么现在仅仅是道上随顺知是智
English
From forbearance to subsequent knowledge of the path, eight forbearances are explained, and from the Dharma-knowledge of suffering to the subsequent knowledge of the path, eight knowledges are explained. Similarly, the non-learning right view, as well as the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising, are also explained. Similarly, for one person, right view and right knowledge are explained as limbs. Therefore, why are they forbearances and not knowledges? Is it right knowledge and not right view? This should be examined. Like this, for whom there are eight forbearances, eight knowledges, as well as right view and right knowledge, to show the distinctions in this way, is it that only wisdom is forbearance and not knowledge? Only knowledge and not forbearance? Similarly, only view and not knowledge? Only knowledge and not view? It will be shown. Because in this way, there are eight forbearances, eight knowledges, as well as right view and right knowledge, to be shown with distinctions. And why doubt like this? Because all of these are the nature of wisdom, to show the distinctions and that they exist. Immaculate forbearances are not knowledge. Thus it is said. By distinguishing with 'immaculate,' it will be shown that the defiled forbearances are knowledge. If the meaning of knowledge is the meaning of certainty, then forbearances are not certain, so they are not knowledge. How are they not certain? What is to be abandoned by it is explained extensively. 'That which is to be abandoned' refers to what is to be abandoned by forbearance. By the path that can cease, its obscurations are thoroughly removed, thus it is said. Therefore, in the continuum that is to be abandoned by it, the subtle increase, obtained by doubt, and related to the continuum, forbearances arise, so they have not abandoned doubt. For the wisdom that has abandoned doubt, it is called knowledge, so forbearances are not knowledge. Why is 'that which is to be abandoned' said? In order to show that the Dharma-knowledge of suffering and so on are knowledge. If only it is said that the subtle increase has not abandoned doubt, then now only the subsequent knowledge of the path is knowledge.
Tibetan
པར་འགྱུར་གྱི། སྔ་མ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཤེས་རབ་ཡིན། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་དག་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ལས་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ འདི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ནོ། །དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དྲི་མ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་འདི་ལྟར་གང་ཐེ་ཚོམ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་ལོག་པར་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་པ་དང་ལྟ་བ་དང་རིག་པ་སྟེ་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ལས་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་གང་གིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་དེ་སྤངས་པ་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ངེས་པར་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་འདི་སྤང་བྱ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པས་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་བསལ་ཏེ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དགག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ངོ། །མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་བསལ་ཏེ་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལས་གཞན་འཕགས་བློ་གཉི་ག །ཞེས་སྨོས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ། སོ་སོར་འཇུག་པའི་བསམ་པ་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པ་ཅི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་རྩོམ་པ་ནི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་འདི་ཅི་ཞེས་དེ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་བསམ་པ་ནི་མངོན་པར་བསམ་པའོ། །རྟོགས་པ་དང་བཅས་པའི་བསམ་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ ཡོངས་སུ་ཚོལ
Chinese
在校对过的版本中，之前的那些不是，因为没有断除怀疑的细微之处。如果说有漏的都是智慧，那么如何得知无漏的才是智慧呢？因为断除和没有断除怀疑的细微之处，才会有确定和不确定的缘故。这个是知识，这个不是知识，因为没有这样的不同认知，所以有漏的不是。所谓的无垢，垢染是指后续的关联，被称为有垢染。这也是这样，凡是与怀疑相应的智慧，就被称为知识。如是说，什么是其中的邪知呢？与意的识蕴相应，是有烦恼的，以及五种识，和相应的有烦恼的。一切都是智慧和知识以及见和明，也就是见的自性，智慧和知识的自性，安住于作用之中。因此，以何种明来断除，断除怀疑的细微之处，就是无漏的智慧，不是知识，也不是有漏的。因为它们是证悟的自性，意思是说，因为是确定的、接近证悟的自性。如何断除这个应断除的怀疑的细微之处，从而消除见的自性，遮止知识的自性呢？同样，也是确定的证悟的自性。消除不认识的自性，成立见的自性。同样地，因此，经中说“从那之外，殊胜智二”。另一些人说，分别进入的思考，结合松缓的是知识，而完全寻求的思考，造作的是忍。不是知识，那么在修道上，也会变成无间道等中出现过失。因为没有正确的认识和不具有完全寻求的思考，正确的认识是接近衡量和确定，就是“这个和那个”。完全寻求是“这是什么”，从而寻求它。其中，思考是显现的思考。有认识的思考和没有认识的思考，同样地，完全寻求
English
In the proofread version, the previous ones are not, because the subtle aspects of doubt have not been eliminated. If all that is with outflows is wisdom, then how is it known that only the outflowless is wisdom? Because of eliminating and not eliminating the subtle aspects of doubt, there is certainty and uncertainty. This is knowledge, this is not knowledge, because there is no such different cognition, so that which is with outflows is not. The so-called stainless, stain refers to subsequent association, which is called stained. This is also like this, whatever wisdom is associated with doubt is called knowledge. As it is said, what is the wrong knowledge in it? Associated with the aggregate of mind consciousness, it is afflicted, as well as the five consciousnesses, and the associated afflicted ones. Everything is wisdom and knowledge, as well as seeing and knowing, that is, the nature of seeing, the nature of wisdom and knowledge, abides in the function. Therefore, by what knowing should it be abandoned, eliminating the subtle aspects of doubt, that is outflowless wisdom, it is not knowledge, nor is it with outflows. Because they are the nature of realization, it means that because it is the nature of certain, near realization. How to eliminate this subtle aspect of doubt that should be abandoned, thereby eliminating the nature of seeing, and negating the nature of knowledge? Similarly, it is also the nature of certain realization. Eliminating the nature of not knowing, establishing the nature of seeing. Similarly, therefore, it is said in the sutra, "Other than that, two excellent wisdoms." Others say that the thought of entering separately, combined with looseness, is knowledge, while the thought of completely seeking, the creation is forbearance. If it is not knowledge, then on the path of cultivation, it will also become a fault in the uninterrupted path and so on. Because there is no correct recognition and does not have the thought of completely seeking, correct recognition is close to measuring and determining, that is, "this and that." Completely seeking is "what is this," thereby seeking it. Among them, thought is manifest thought. Thought with recognition and thought without recognition, similarly, completely seeking.