Tibetan
བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅུང་ཟད་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པར་འདྲི་བ་ནི། གང་ལས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །སྐྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲོལ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་འགལ་བར་སྟོན་པའོ། །དེ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འདི་སྐད་དུ་མ་གྲོལ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། རྒྱུད་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་དེའི་རྒྱུད་ལས་སྐྱེས་པ་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ལྷན་ཅིག་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །དེ་ཡི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ད་ལྟར་བ་ནི་རྒ་བ་དང་མི་རྟག་པའི་བྱེད་པ་བལྟོས་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དང་སྐྱེས་པའི་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར་བ་དང་འགག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ལམ་གྱིས་དེའི་སྒྲིབ་པ་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་དེའི་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ན་ནི། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བཞིན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བཞིན་པ་དང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། འོ་ན་གང་སྐྱེ་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ནི་སྒྲིབ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདུས་མ་བྱས་སུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་བཅོམ་པ་ འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གསུམ་པོ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གང་ནས་འབྱུང་ཞེ་ན་མདོ་དག་ལས་སོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཁམས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཁམས་གསུམ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་
Chinese
名为“之间转变”。稍微确定地生起，也因为增长世间的烦恼，所以不可能解脱，对此提问是：从何处世间人得以解脱呢？会出现这样的说法。‘从生起的障碍本身’的意思是：具有世间烦恼的获得，烦恼的获得就是障碍。‘未解脱也’的意思是显示与世间烦恼的获得相违背。‘那与那不同’是广说，像这样，对于未解脱者来说，任何生起都不与烦恼的获得相违背，因为与那个相续相符。无学者的相续是与所有烦恼的获得分离的，因此从那个相续中生起的善，不会与烦恼的获得一起生起，因此，在无学者的相续中生起，即使是世间人，也会显示从烦恼的获得本身中解脱。‘以灭亡的道，彻底断除它的障碍’。对于这个说法，现在是考虑到衰老和无常的作用，称为灭亡。‘说’这个词是为了确定地理解为仅仅是灭亡。就像以生起和将要生起的道不能解脱一样，以灭亡和非灭亡的道彻底断除它的障碍，这样宣说的。如果以灭亡的道不能断除它的障碍，那么，如何正在生起的就是正在解脱，并且紧接着就会解脱呢？那么，不是正在生起的，如何使之解脱呢？这是因为障碍相同而说的。‘所说是解脱为无为法’的意思是：断除烦恼
English
It is called "transformation in between." Even a slight certainty of arising causes the increase of worldly afflictions, so it is impossible to be liberated. The question is: From where can worldly people be liberated? Such a statement will appear. 'From the obscuration of birth itself' means: possessing the attainment of worldly afflictions, the attainment of afflictions is the obscuration. 'Not liberated also' means showing the contradiction with the attainment of worldly afflictions. 'That is not the same as that' is explained in detail, like this, for those who are not liberated, any arising does not contradict the attainment of afflictions, because it is in accordance with that continuum. The continuum of the non-learner is separated from all the attainment of afflictions, therefore, the virtue arising from that continuum does not arise together with the attainment of afflictions, therefore, arising in the continuum of the non-learner, even if it is a worldly person, it will be shown to be liberated from the attainment of afflictions itself. 'By the path of cessation, completely abandon its obscuration.' For this statement, now it is considering the function of aging and impermanence, it is called cessation. The word 'saying' is to be understood as definitely only cessation. Just as one cannot be liberated by the path of arising and about to arise, so one completely abandons its obscuration by the path of cessation and non-cessation, this is how it is proclaimed. If the obscuration cannot be abandoned by the path of cessation, then how is it that what is arising is being liberated and will be liberated immediately? Then, how does what is not arising liberate? This is said because the obscurations are the same. 'What is said to be liberation is unconditioned' means: destroying afflictions.
Tibetan
བ་དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁམས་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་དུ་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བརྟག་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་ཏེ་འདི་དག་ཁམས་གཞན་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྫས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀུན་ཟད་ཆགས་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་སོ། །འདོད་ཆགས་ལས་གཞན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདོད་ཆགས་མ་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བའི་གཞི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པའི་ཁམས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུ་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པས་ཟག་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྤངས་པ་དང་འགོག་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གཞན་དག་ན་རེ། སྲེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྲེད་པ་སྤངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་ལ་དམིགས་པའི་སྲེད་པ་སྤངས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཁམས་སོ། །ལྷག་མ་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྲེད་པ་སྤངས་པ་ནི་འགོག་པའི་ཁམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དངོས་པོ་གང་གིས་ཡིད་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བར་བསམ་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཁོ་ནས་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་འབྱུང་ བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གིས་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཡིད་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཞིག་ངེས་པ་ལ་འཇུག་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་བཟོད་པ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་སྟེ། སྔར་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལམ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་
Chinese
彼即是三界。又，诸界是解脱之自性之故。特别地，观待于如何从相互的角度考察其差别之差别，这些是其他的界，但不是从实体的角度，因为一切都是解脱之自性之故。为了开示彼，故说彼为贪欲尽、离贪，舍弃三界之贪欲是离贪之界。名为贪欲之外者，是舍弃除了贪欲之外的三界一切烦恼之界。名为非烦恼者，是舍弃了作为一切系缚之基础的三界一切，是灭之界。如是这从何而来呢？具有贪欲，且具有剩余烦恼，故具有具漏之事物。因此，依次安立离贪之舍弃与灭之界。其他者说，舍弃以渴爱为对境之渴爱是离贪之界。舍弃以剩余烦恼为对境之渴爱是舍弃之界。舍弃以剩余法为对境之渴爱是灭之界。事物以何而生厌离之意，名为以何道而思择。唯有苦与集之忍与智才能生厌离之意，因为是以生厌离之事物为对境之故。其他者则不是，名为灭与道之忍与智则不是，因为是以极喜之事物为对境之故。一切皆能离贪者，是苦与集与灭与道之所有忍与智皆能断除烦恼。唯有生厌离意者，是若何者趣入于确定之离贪，则苦与集之法智与忍不能断除烦恼，因为之前已断除之故，且苦与集之法智并非对治之故。如是，于修道亦以加行与解脱与殊胜道所摄之苦与
English
That itself is the three realms. Moreover, since all realms are of the nature of liberation. In particular, depending on the distinction of how to examine the differences from each other's perspective, these are other realms, but not from the perspective of substance, because everything is of the nature of liberation. In order to show that, it is said that it is the exhaustion of desire, the absence of attachment, abandoning the desire of the three realms is the realm of detachment. What is called other than desire is the realm of abandoning all the afflictions of the three realms except for desire. What is called non-affliction is the realm of abandoning all the three realms that are the basis for all bonds, which is the realm of cessation. Where does this come from? Having desire and having remaining afflictions, therefore having contaminated things. Therefore, the abandonment of detachment and the realm of cessation are established in order. Others say that abandoning craving that is aimed at craving is the realm of detachment. Abandoning craving that is aimed at remaining afflictions is the realm of abandonment. Abandoning craving that is aimed at the remaining Dharma is said to be the realm of cessation. What thing becomes disgusted, that is, what path is considered. Only the patience and knowledge of suffering and origin can cause disgust, because it is aimed at the object of disgust. Others are not, that is, the patience and knowledge of cessation and the path are not, because they are aimed at the object of supreme joy. All can be detached, that is, all the patience and knowledge of suffering, origin, cessation, and path can eliminate afflictions. Only those who have disgust are those who enter into the certainty of detachment, then the Dharma knowledge and patience of suffering and origin cannot eliminate afflictions, because they have already been eliminated before, and the Dharma knowledge of suffering and origin is not the antidote. Likewise, in the path of cultivation, the suffering and
Tibetan
ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དག་གིས་ཡིད་འབྱུང་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ན་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པར་འཇུག་པ་འགོག་པ་དང་རྨི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པས་ཁམས་གསུམ་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་སྤང་ན་གཉི་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དག་མི་སྤོང་ན་གཉི་ག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་འགོག་པ་ དང། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དག་གིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང༌། ལམ་གཞན་དག་གིས་འགོག་པ་དང༌། ལམ་དག་ནི་ཡིད་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྔར་ཉིད་དུ་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་སྔར་ཉིད་དུ་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མི་སྤོང་ངོ༌། །ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྤོང་སྟེ། གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་བཙུན་པ་བློ་གྲོས་བརྟན་པས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་བཤད་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལས་ལམ་དང་གང་ཟག་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ།། །།འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་རྣམས་རྣམ་པ་དུ་མར་རྣམ་པར་གཞག་པ་བྱས་ཟིན་ཏེ། ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་དེར་བཟོད་པ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང༌། ཤེས་པ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི
Chinese
了知集起者，将生厌离和离贪。同样，于灭道之忍与智，若舍断烦恼，则于欲界必定趣入离贪，以灭和梦中随知之忍等，于修道上是灭。以道智，由三界将成离贪，唯是离贪，而非厌离，因缘于极喜之事物。若前者舍断烦恼，说是二者，谓于欲界未离贪，必定趣入苦和集起，以法和随知之忍等，于修道上是苦。以集起智，由三界已成离贪，是厌离，亦是离贪。若后者不舍断烦恼，说是二者，谓于欲界必定趣入离贪，以灭和道之法智等，于修道上是无间道。以其他道是灭。道等非厌离，因缘于极喜之事物。非离贪，因烦恼先前已舍断之故。于彼，说有离贪者，广说之，因烦恼先前已舍断之故，不舍断。以智等，由加行和解脱和殊胜道所摄持者，不舍断，因非对治之故。论师尊者智稳所造，阿毗达磨俱舍释之广大释，名为义之如实性中，显示道与补特伽罗之分别，即俱舍论第六品圆满。 顶礼世间怙主。由道之差别，已作种种安立诸补特伽罗。于道之差别上，亦有忍等，亦有智等，亦有正见，亦有正智。于彼，于苦之法智
English
Those who know the origin will become disgusted and free from attachment. Similarly, if the forbearance and knowledge of cessation and path abandon afflictions, then it is certain to enter detachment from desire in the desire realm, with cessation and the forbearance of subsequent knowledge in dreams, etc., cessation is on the path of cultivation. With the knowledge of the path, becoming detached from desire by the three realms is only detachment from desire, not disgust, because it focuses on objects of supreme joy. If the former abandons afflictions, it is said to be both, meaning that in the desire realm, not being detached from desire, it is certain to enter suffering and origin, with the forbearance of Dharma and subsequent knowledge, etc., suffering is on the path of cultivation. With the knowledge of origin, having become detached from desire by the three realms, it is disgust and also detachment from desire. If the latter does not abandon afflictions, it is said to be both, meaning that it is certain to enter detachment from desire in the desire realm, with cessation and the Dharma knowledge of the path, etc., the uninterrupted path is on the path of cultivation. With other paths, it is cessation. The paths, etc., are not disgust, because they focus on objects of supreme joy. It is not detachment from desire, because afflictions have already been abandoned. There, it is said that there is one who is detached from desire, explained extensively, because afflictions have already been abandoned, so it is not abandoned. With knowledge, etc., those gathered by application, liberation, and the special path are not abandoned, because they are not antidotes. The extensive commentary on the Abhidharma Kosha commentary, arranged by the Venerable Master Lodro Tenpa, is called "The Reality of Meaning," from which the explanation of showing the path and the individual is the sixth chapter of the Kosha, completed. Homage to the Protector of the World. Having made various establishments of individuals through the distinctions of the path. On the distinctions of the path, there are also forbearance, there are also knowledge, there are also right view, and there are also right knowledge. There, the Dharma knowledge of suffering