Tibetan
འི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་འཆི་བར་སེམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཆི་བར་སེམས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་པར་གྱུར་པ་ནི་འཆི་བར་གྱུར་པའོ། །འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རེ་རེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་འཆི་བར་སེམས་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྲུང་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་མི་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་བསྲུངས་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་ལ་གནས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་མ་བསྲུངས་ན་མཉམ་པའི་ སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་གྱི་གནས་པར་མི་འགྱུར་བས་དེ་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འཕེལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །མངོན་པར་བརྩོན་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་མེད་ན་སྟེ། གལ་ཏེ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་ནི་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་རྐྱེན་ཆུང་ངུས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་རྣམས་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་རྐྱེན་ལྔ་དང་རྒྱུ་ལྔས་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། སྨྲ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། རྩོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། རིང་དུ་རྒྱུ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ནད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡུན་རིང་པོས་ཐེབས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ཡིན། དང་པོ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང། འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་པོ་དང་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གུས་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་གཉི་ག་མེད་མོད་ཀྱི། འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་ལུས་ལ་སྨོད་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཆེས་མང་བ་གང་གིས་ན་བདག་ཉིད་བརླག་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དགོས་པའམ། ལུས་མི་གཙང་བའི་རྫས་དུ་མ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གནས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་བརྟགས་ནས་བདག་ཉིད་འཆི
Chinese
说了“不是有法者”，想到死亡的有法者，即是有成为想到死亡之因缘者，但并非仅仅是想到死亡。成为想者，即是成为死者。对于想到死亡的有法者等，虽有完全退失的有法者等，但为了显示各自体性的差别，想到死亡的有法者是具有想到死亡之因缘，而对于随护的有法者，若不是什么，则不必说这个。同样，对于其他也应说。即使不守护，也是具有安住于彼果之因缘者，随护的有法者若不守护，则是具有相同的因缘者，不会安住，因此为了区分它，说了“不会退失”。“也不会增长”是指不会获得具有证悟之因缘者。若没有现前精进，即是没有发起精进，如果现前精进，则会成为具有获得之因缘者。在“没有退失之因强力”中，对于完全退失的有法者等，是说即使是小的完全退失之因，也会完全退失。完全退失之因，如经中所说，如何呢？即以五缘和五因，时解脱的阿罗汉也会完全退失。五者为何？即进入业边，进入说法，进入争论，具有长途游走的结合，遭受长期疾病之相。前面二者，即是完全退失的有法者和想到死亡的有法者。先前是指在异生和学者的阶段。恒常结合是没有恭敬地结合。二者虽都没有二者，但想到死亡的有法者，由于对身体的责骂普遍行持过多，需要生起毁灭自己的心，或者需要完全退失，或者身体是不净物聚集的自性，观察到安住没有必要后，自己死亡。
English
It is said, "not having the nature of a dharma." The dharma of thinking of death, which is said to have the potential to become thinking of death, is not just thinking of death. Becoming a thinker is becoming a dead person. Although there are dharmas of complete degeneration, etc., for the dharmas of thinking of death, etc., in order to show the difference in characteristics for each one, the dharma of thinking of death has the potential to think of death, and for the dharma of following and protecting, if it is not what it is, then there is no need to say this. Similarly, it should be said for others as well. Even if not protected, it has the potential to abide in that fruit, but the dharma of following and protecting, if not protected, has the potential to be the same, and will not abide, so in order to distinguish it, it is said, "will not degenerate." "Will not increase" means that it will not obtain the potential to have realization. If there is no manifest diligence, that is, if diligence is not initiated, then if manifest diligence is done, it will become a potential to obtain. In "without the power of the cause of degeneration," for the dharmas of complete degeneration, etc., it is said that even a small cause of complete degeneration will completely degenerate. The causes of complete degeneration are as stated in the sutras. How is it? That is, with five conditions and five causes, an Arhat who is liberated in time will also completely degenerate. What are the five? That is, entering the edge of karma, entering speech, entering debate, having the combination of long-distance travel, and suffering from a long-term disease. The first two are the dharma of complete degeneration and the dharma of thinking of death. Previously, it refers to the stage of ordinary beings and learners. Constant combination is not respectful combination. Although neither has both, the dharma of thinking of death, because the reproach of the body is universally practiced too much, needs to generate the mind to destroy oneself, or needs to completely degenerate, or the body is the nature of the accumulation of impure substances, and after observing that abiding is not necessary, one's own death.
Tibetan
་བར་སེམས་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེའི་རིགས་ནི་གང་ཟག་འདིའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མཚོན་ཆ་གདབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྲོག་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མགྲིན་པར་མཚོན་ཆ་ཁ་བསྟན་ཏེ། །དེ་ནས་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་ པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བསྲུངས་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཤིན་ཏུ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བར་སེམས་སོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པར་མ་ནུས་པས་ནུས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བག་ཡོད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྗེས་སུ་བསྲུང་བར་གྱུར་པའོ། །བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་ནི་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྗེས་སུ་མ་བསྲུངས་ཀྱང་གནས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་གྱི། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་རྐྱེན་སྟོབས་ཆུང་བ་གང་རུང་རུང་གིས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ། མངོན་པར་བརྩོན་པ་མེད་ན་འཕེལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་བཏང་སྙོམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དང༌། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དབང་པོས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་སྦྱོར་བས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་རྒྱུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་པ་དང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལྷག་པར་བསྒྲུབས་པ་ནི་གནས་པ་ལས་མི་གཡོ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་གྱི་བར་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ན། ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་ཡོད་པར་རུང་ངོ༌། །རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་ན་ཐམས་ཅད་དུ་དྲུག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་དག་གི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་དག་གི་མིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཉིད་ན་དྲུག་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་འཆི་བར་སེམས་པ་དང་དབང་པོ་འཕོ་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་
Chinese
认为如此。其他人说，应该将武器施加于此人的自性上，像这样依靠不顾性命而获得解脱。如是说：将武器对准喉咙，之后心便获得解脱。他们这样说。第三个是所谓的随护法性，是恒常修习，而非恭敬修习，因为认为心应极度随护解脱。他这样想，我未能证悟不动的法性，所以应能证悟，像这样以谨慎随护解脱。第四个是所谓的不动转，是恭敬修习，而非恒常修习，因为即使不随护，也是具有安住之分者，不会因任何微弱的退失之因退失，若无精进则不会增长，并且多行舍弃。证悟之分者与不动法性二者的差别，是因根器所致，而非因修习所致，因为二者都是恒常修习者和恭敬修习者。完全退失则不然。其他人说：凡是功德获得圆满无缺，更加增上者，是不动转；凡是具有获得一切功德之分者，是证悟之分者。他们这样说。如果这样做，如果退失法性也必定不会退失，并且直到证悟之分者之间也不会证悟，那么在三界中也都可以有六种阿罗汉。如果从种类上安立阿罗汉，则全部都会变成六种。哪些必定会退失，会详细说明，如果不是这样，这些名称将会颠倒。按照他们的观点，仅仅在欲界就有六种，因为仅仅在欲界才有可能退失、认为死亡和转移根器。那么
English
They think so. Others say that weapons should be applied to the self-nature of this person, and in this way, liberation is attained by relying on disregard for life. As it is said: Point the weapon at the throat, and then the mind is liberated. They say so. The third is the so-called Dharma of Following, which is constant practice, not respectful practice, because it is thought that the mind should be extremely followed for liberation. He thinks like this, I have not been able to realize the immovable Dharma nature, so I should be able to realize it, like this, with caution, he becomes a follower of liberation. The fourth is the so-called immovable, which is respectful practice, not constant practice, because even if it is not followed, it is one who has the share of abiding, and will not be lost due to any weak cause of loss, and if there is no diligence, it will not increase, and it is more common to practice abandonment. The difference between the one who has the share of realization and the immovable Dharma nature is due to the faculties, not due to practice, because both are constant practitioners and respectful practitioners. Complete loss is not the case. Others say: Whoever has the merit of obtaining completeness without deficiency, and further increases it, is immovable; whoever has the share of obtaining all merits is the one who has the share of realization. They say so. If this is done, if the Dharma nature of loss will certainly not be lost, and it will not be realized until the one who has the share of realization, then there can be six Arhats in all three realms. If Arhats are established from the perspective of types, then all will become six. Which ones will inevitably be lost will be explained in detail, if not, these names will be reversed. According to their view, there are only six in the desire realm, because only in the desire realm is it possible to lose, think of death, and transfer faculties. Then