Tibetan
དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་སོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་ཇི་སྐད་ཞུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཞུས་ཏེ། དཔེའི་ཁྱད་པར་ནི་དགེ་སློང་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་བང་རིམ་བཞི་ཡོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ལ་ཐེམ་སྐས་ཐ་མ་ལ་མ་གཟེགས་པར་གཉིས་པ་ལ་གཟེགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལམ་གཟེགས་པར་གསུམ་པ་ནས་བཞི་པ་ལ་གཟེགས་པར་བྱའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁང་བཟང་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་གཟེག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན། དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་ཞུས་ཏེ། དཔེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དཔེར་ན་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་བདག་གིས་གདང་བུ་བཞི་པའི་སྐས་ལ། གདང་བུ་ཐ་མ་ལ་རྐང་པས་མ་གཟེགས་པར་གདང་པུ་གཉིས་པ་ལ་གཟེག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཁང་བཟང་གྱི་ཐོག་ཏུ་གཟེག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན་དེ་སྐད་དུ་མ་སྨྲ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །གང་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནེམ་ནུར་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཡིན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་མ་རྟོགས་པར་ནི་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཁོ་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཞན་ཡང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སངས་རྒྱས་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་དང་ལམ་དག་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ངེས་པ་དང་མོས་པ་དག་དང༌། ནེམ་ནུར་དང་ཐེ་ཚོམ་དག་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་བར་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ནི་དེའི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ནས་བཤད་དོ། །དེ་དག་ནི་ས་དྲུག་པའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ལྕོགས་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་བསམ་གཏན་ས་པའོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་དང༌། སྒོ་གཅོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་དེའི་ཐོབ་པ་གཅོད་པའི་སྒོ་ནས་འབྱིན་པར་བྱེད་ལ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་དེ་
Chinese
应当这样做。之后到“屋主给孤独走了”之间。如同屋主给孤独所请求的那样，一位比丘也同样请求。譬如说，某位比丘这样说：我登上四层阶梯的楼梯时，不踩在最后一个阶梯上，而是踩在第二个阶梯上。踩在第二个阶梯上，从第三个阶梯踩到第四个阶梯。 从“登上楼房的顶层”这样说到“不要那样说”之间。具寿阿难陀也同样请求。譬如说，阿难陀，例如某人这样说：我登上四根横木的梯子时，脚不踩在最后一根横木上，而是踩在第二根横木上。从“登上楼房的顶层”这样说到“不要那样说”之间详细地阐述了。其中出现了“对于痛苦没有厌恶感”这样的说法。所谓“佛”是指无学之法。这也是道，即是说没有疑惑。如果未证悟道谛，就不会对它没有疑惑。因此，仅仅证悟苦谛，也能确定证悟其他的真谛。其他人说，佛陀因智慧和断除而完全不同，因此灭谛和道谛也没有疑惑。对此，确定和信仰，以及厌恶和疑惑，都是疑惑的其他名称。因为考虑到断除一切不生而说的，所以说，通过完全了解痛苦，佛陀对一切生起疑惑是不存在的。安住于大忍耐本身，是因为获得了不生之法性，所以考虑到必定断除而说的。那些是第六地，之前已经说过，这是不可战胜的，特别是考虑到禅定地而说的。如同用两种方式驱逐盗贼和关闭门一样，无间道是通过切断烦恼盗贼的获得途径来驱逐他们，而解脱道则是
English
This should be done. Then, it goes up to "The householder Anathapindika has gone." Just as the householder Anathapindika requested, a Bhikshu also requested in the same way. For example, a Bhikshu might say this: "When I ascend a staircase with four steps, I will not step on the last step, but I will step on the second step. Stepping on the second step, I will step from the third to the fourth step." From "climbing to the top of the mansion" to saying "do not speak in that way" is explained. The venerable Ananda also requested in the same way. For example, Ananda, if someone were to say this: "When I climb a ladder with four rungs, my foot will not step on the last rung, but I will step on the second rung." From "climbing to the top of the mansion" to saying "do not speak in that way" is explained in detail. The statement "there is no aversion to suffering" appears. The term "Buddha" refers to the non-learning dharmas. This is also the path, which is said to be without doubt. If the truth of the path is not realized, then there is no understanding of it without doubt. Therefore, by realizing the truth of suffering alone, it is certain that other truths are also realized. Others say that the Buddha is completely distinguished by wisdom and abandonment, therefore the cessation and path are also without doubt. In this regard, certainty and faith, as well as aversion and doubt, are other names for doubt. Because it is spoken with the intention of abandoning all non-arising, it is said that by fully understanding suffering, there is no occurrence of doubt in the Buddha. Remaining in great patience itself is spoken with the intention of inevitably abandoning it, because the nature of non-arising has been attained. Those are the sixth ground, which has been said before, and it is said to be invincible, especially considering the dhyana ground. Like expelling thieves and closing the door in two ways, the uninterrupted path expels the thieves of afflictions by cutting off their means of attainment, while the path of liberation
Tibetan
ལྟར་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་སྒོ་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ལ་བར་ཆད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། བར་ཆད་མེད་པ་ནི་མཚམས་མེད་པ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ལམ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་སྟེ། རིགས་མཐུན་པའི་ལམ་གྱིས་མཆོད་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལམ་གྱི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐད་ཅིག་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཅན་ཡང་སྟེ། རང་གི་གཉེན་པོ་ཅན་ཉོན་མོངས་པའི་ཐོབ་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མོ། །སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་ལམ་རྣམས་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མིང་འཆོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རང་གི་གཉེན་པོ་ཅན་ཞེས་བཤད་པས་མདོ་མཛད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པར་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཆོལ་བར་ཐལ་བ་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་གི་རྣམ་པར་བཤད་པར་གང་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་བཟློག་པར་དཀའོ། །གལ་ཏེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གཉིས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མ་དག་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པ་སྔར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བཟོད་པ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགོག་བཞིན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ
Chinese
以如是行持之门，断绝离系之得。其他则说，若如是，则解脱道亦应成无间道，以离系之得与俱生不能为障碍故。是故于他处分别，无间者，无间隙也。成为无间之自性之道，是为无间道。以同类之道供养，是名分别道之因。刹那者，一切无间道与解脱道亦为殊胜，谓从自之对治品烦恼之得解脱，有为之解脱与俱生之道，是为解脱道。苦随念智忍等诸断道，亦以与无为解脱之得俱生之故，名相混滥耶？谓说自之对治品，以显经中所作之分别差别故，无有混滥之过。论师集贤之分别中，于何者殊胜解脱道者，彼则难以遣除其成为无间道。若谓第二无间道者，于苦法智忍之第二无间道者，乃是苦随念忍。如是，苦随念忍之第二无间道者，乃是集法智忍，其余诸者亦当如是说。于彼对境唯生断除犹豫之智耶？谓于何者无间道之境所欲之苦等也。若尔，彼有何过耶？谓其后定不生苦已遍知之语，以未曾生起彼之境之智故。彼之近示亦应成无义。薄伽梵亦曾说苦法智与苦随念智。忍即非是断除犹豫之智，以正断除之道而断除之故。
English
Through the gateway of acting in this way, the attainment of separation is cut off. Others say that if it is so, then the path of liberation should also become the path of non-interruption, because the attainment of separation and co-emergence cannot be obstructed. Therefore, it is distinguished elsewhere that non-interruption is without interval. The path that has become the nature of non-interruption is the path of non-interruption. Offering with the path of the same kind is called the cause of the path of distinction. The momentary is that all paths of non-interruption and the path of liberation are also superior, that is, liberation from the attainment of afflictions, the antidote of oneself, the path of conditioned liberation and co-emergence is the path of liberation. The paths of abandonment such as the forbearance of suffering following recollection, etc., also become confused in name because they arise together with the attainment of unconditioned liberation? It is said that the antidote of oneself is said to show the difference between the distinctions made in the scriptures, so there is no fault of confusion. In the distinction of the teacher Samantabhadra, it is difficult to dispel that whoever is the superior path of liberation becomes the path of non-interruption. If it is said that the second path of non-interruption, the second path of non-interruption of the forbearance of the knowledge of the Dharma of suffering is the forbearance of suffering following recollection. Likewise, the second path of non-interruption of the forbearance of suffering following recollection is the forbearance of the knowledge of the Dharma of the origin, and the rest should also be said in the same way. Does the wisdom of cutting off hesitation arise only on that object? That is, what is the suffering, etc., desired by the object of the path of non-interruption. If so, what fault does it have? It is said that the words "suffering has been completely known" will definitely not arise later, because the wisdom of that object has not arisen before. His close indication should also become meaningless. The Blessed One also said the knowledge of the Dharma of suffering and the knowledge of suffering following recollection. Forbearance itself is not the wisdom of cutting off hesitation, because it is cut off by the path of cutting off.