Tibetan
རྗོད་དོ་ཞེ་ན། ཀུན་སློང་ལས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཨི་ཏྱ་ཏྲ་ཀི་ཙི་ཏྭ་ཥ་ཏེ། མ་འོངས་པའི་དུས་ཉིད་ན་དེ་དག་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་དག་སྔར་དགེ་བ་ལ་ཕྱིས་ཀུན་སློང་ལས་མི་དགེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་འདིར་དེའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བོར་བས་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁ་ཅིག་ནི་འདོད་དོ། །སྔར་ཡང་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་དགེ་བའི་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཁོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བསྡུའོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། གལ་ཏེ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་བསླངས་བས་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཐོབ་པ་རྣམས་དགེ་བ་ ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་གྱིས་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་དང༌། ཡང་སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའམ་ངོ་བོ་ཉིད་དམ། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། དོན་དམ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་བསླང་བས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་དགེ་བ་འདི་བརྗོད་དགོས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་སྤྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པ་བརྗོད་དགོས་ཤེ་ན། དེའི་ཆོས་དང་ལྡན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ན་རེ། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མཉམ་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟེན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་སེམས་ལ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་བལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་སློང་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མི་འདོད་ན་ནི་དེས་ན་འོ་ན་དགེ་བ་རྣམ་གཉིས་ཁོ་ན་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ
Chinese
如果有人问：从意乐所作的事业等等是（藏文：ཨི་ཏྱ་ཏྲ་ཀི་ཙི་ཏྭ་ཥ་ཏེ），因为它们在未来时是不善的。它们先前是善的，后来由于意乐而变成不善，这是不可能的。分别说者说：在此，由于完全舍弃了它的自性，所以不是单方面的。有些人是这样认为的。因为先前也是相对于它而安立为善的缘故。善根等等以及相应的法，仅仅是那些，等等。等等这个词包括了惭和愧以及相应的法。如何获得呢？这个问题会详细地解释。如果行为等等是由意乐所引发的善，那么，被烦恼心所引发的获得，就不会变成善。例如，怀疑连接善根的自性，以及在再次连接有的时候，善法的获得。它们不应该是究竟的或自性的，或者通过相应的方式成为善，因为它们不是涅槃等等的自性。而且，究竟的、自性的、相应的以及由意乐所引发的善也会完全断绝。因此，如何说这些获得是善的呢？如何说禅定的获得和化生的心的获得是无记的呢？考虑到与该法相应而生的获得，所以这样说。导师僧护说：不是这样的，因为它们也由平等的心的所依而生，所以没有过失。他们说，这些仅仅是依赖于在不平等的心的生起之因，而不是善等等的体性。如果由于意乐和相应的力量而不承认是善等等的体性，那么，因此，那么就应该只承认两种善，即究竟的和自性的。以一切痛苦的自性来说，一切痛苦就是接近取蕴的五
English
If someone asks: Actions and so on that are done from intention are (Tibetan: ཨི་ཏྱ་ཏྲ་ཀི་ཙི་ཏྭ་ཥ་ཏེ), because they are unwholesome in the future. It is impossible for them to be wholesome before and then become unwholesome due to intention. The Vaibhashikas say: Here, since its own nature is completely abandoned, it is not one-sided. Some people think this way. Because previously it was also established as wholesome in relation to it. Wholesome roots and so on, and the corresponding dharmas, are only those, and so on. The word 'and so on' includes shame and embarrassment and the corresponding dharmas. How are they obtained? This question will be explained in detail. If actions and so on are wholesome because they are caused by intention, then the attainment caused by the afflicted mind will not become wholesome. For example, doubt connects the nature of wholesome roots, and when connecting to existence again, the attainment of wholesome dharmas. They should not be ultimate or of the nature, or become wholesome through corresponding means, because they are not the nature of Nirvana and so on. Moreover, the ultimate, the nature, the corresponding, and the wholesome caused by intention will also be completely cut off. Therefore, how can it be said that these attainments are wholesome? How can it be said that the attainment of meditative concentration and the attainment of the mind of emanation are indeterminate? Considering the attainment that arises in accordance with that dharma, it is said in this way. Teacher Sangharakshita says: It is not so, because they also arise from the basis of an equal mind, so there is no fault. They say that these are merely dependent on the cause of arising in an unequal mind, and not on the nature of wholesome and so on. If, due to the power of intention and correspondence, one does not acknowledge the nature of wholesome and so on, then, therefore, then one should only acknowledge two kinds of wholesome, namely the ultimate and the nature. In terms of the nature of all suffering, all suffering is the five aggregates of close grasping.
Tibetan
འོ། དེ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་སྟེ་མཆོག་ཏུ་མི་བདེ་བའོ། །མི་བདེ་བའི་དོན་དང་མི་དགེ་བའི་དོན་གྱིས་འཁོར་བ་ནི་དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཡིན་ལ་འཁོར་བ་ཡང་དེ་དག་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ནད་དང་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་ལ་སོགས་པ་དཔེར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁོར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས་ནད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆགས་པ་ལ་ སོགས་པ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་མ་འཕྲོད་པའི་སྨན་གྱི་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་ནི་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བས་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་བསླང་བ་མི་དགེ་བ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་མ་ཡིན་པས་མི་འཕྲོད་པའི་སྨན་དང་སྦྱར་བའི་བཏུང་བ་ལས་བྱུང་བའི་འོ་མས་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་བ་དོན་དམ་པར་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། འཁོར་བའི་ཁུངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལུང་དུ་བསྟན་པའམ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཁོ་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་འམ་དགེ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དེ་དེ་སྐད་དུ་བཤད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ནི་དགེ་བའོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཅན་ནི་མི་དགེ་བའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་བརྡ་མི་འཕྲོད་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །དོན་དམ་པར་ལུང་མ་བསྟན་པ་བརྟེན་པ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་གྲངས་མེད་པར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་གཅིག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་ལས་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་
Chinese
哦！进入其中的自性是轮回，也就是极度不安乐。以不安乐之义和不善之义，轮回是究竟不善的。另一种方式是，成为所有生等痛苦之基础的一切，是进入其中的自性。所有痛苦即是三种痛苦，而轮回也是进入这些痛苦的自性。例如疾病和不适之药等。轮回是极度不善的，因此应以疾病为例。贪执等本质上是不善的，因此贪执等应以不适之药为例。与贪执等相应的事物并非它们的本质，因此相应的事物应以混合不适之药的饮料为例。身语之业和生等所引发的一切，是引发的不善，而非本质和相应，因此应以不适之药混合饮料所产生的牛奶为例。如果是这样，那么“那么”一词会详细说明，轮回究竟是不善的，并且由于属于轮回的来源，所有具有染污的事物都不会被赞扬或变成善，只有无染污的事物才不会被赞扬或变成善，这是否太过分了？究竟来说，是这样说的，但其意图是指具有自性的染污，即是善、不善和不被赞扬。成熟是令人满意的，即是善。不令人满意的，即是不善。没有成熟的，即是不被赞扬，因为成熟既非快乐也非具有快乐，并且由于成熟，因此无法沟通，所以是不被赞扬的。究竟来说，“不被赞扬的所依”是指无数种不被赞扬的事物，因为它们脱离了善与不善的四种特征。如果说“四大种”等不是善与不善，那么业的缘起也因为是由同一个心所引发，所以像业一样是善与
English
Oh! The nature of entering into it is samsara, which is extremely unpleasant. With the meaning of unpleasantness and the meaning of unwholesomeness, samsara is ultimately unwholesome. In another way, everything that becomes the basis of all suffering such as birth is the nature of entering into it. All suffering is the three sufferings, and samsara is also the nature of entering into them. For example, illness and unsuitable medicine, etc. Samsara is extremely unwholesome, so it should be exemplified by illness. Attachment, etc., are inherently unwholesome, therefore attachment, etc., should be exemplified by unsuitable medicine. Things that are in accordance with attachment, etc., are not their essence, so things that are in accordance should be exemplified by a drink mixed with unsuitable medicine. All that is aroused by the actions of body and speech and birth, etc., is the aroused unwholesomeness, not the essence and accordance, so it should be exemplified by milk produced from a drink mixed with unsuitable medicine. If so, then the word "then" will be explained in detail, samsara is ultimately unwholesome, and because it belongs to the source of samsara, all things with defilements will not be praised or become good, and only things without defilements will not be praised or become good, is that too much? Ultimately speaking, that is what is said, but its intention refers to the defilements with self-nature, which are good, unwholesome, and unpraised. Maturation that is pleasing is good. That which is not pleasing is unwholesome. That which has no maturation is unpraised, because maturation is neither happiness nor has happiness, and because of maturation, it cannot be communicated, so it is unpraised. Ultimately speaking, "unpraised dependents" refers to countless unpraised things, because they are free from the four characteristics of good and unwholesome. If it is said that "the great elements" etc. are not good and unwholesome, then the dependent origination of karma is also good and
Tibetan
མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བྱེད་པ་པོ་ནི་ལས་ལ་སེམས་པ་ཡིན་གྱི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། འགའ་ཡང་འབྱུང་བ་རྣམས་བྱའོ་སྙམ་ དུ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་བསླང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུའོ། །གལ་ཏེ་བསམ་པའི་དབང་གིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཙམ་གིས་མ་ཡིན་ན་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཉོན་མོངས་པས་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་གཉེན་པོའི་དབང་གིས་བསམ་གཏན་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་བསམ་མོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པས་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་གཉེན་པོ་བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་དག་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་དག་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ལས་དེའི་གཉེན་པོར་བསམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ཁ་ཅིག་གིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་རྣམ་པ་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པར་བསམ་མོ་ཞེས་སོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་བསམ་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །ས་འོག་མའི་སྦྱོར་བའི་སེམས་དེ་ནི་ས་གོང་མའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་ནི། རང་གི་ས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་གཟིར་བ་ས་འོག་མ་ལས་ནེམ་ནུར་དུ་འགྱུར་ཏེ་སྦྱོར་བ་མི་དགེ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ལྷའི་མིག་དང་རྣ་བ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ། སྦྱོར་བའི་དུས་ན་དེ་དག་སེམས་པ་ཡོད་པས་སོ། །འདི་ལ་འབད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་ཉེས་པ་འདིར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ལ་ལན་གྱི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གཞན་དག་ནི་ལན་དུ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དག་ནི་ནམ་ཡང་སེམས་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་ པའི་ངོ་བོར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་སེམས་ལ་ལྟོས་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་སེམས་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་དབྱེའོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན
Chinese
我心中想，這會變成不善。有人說，作者是專注於行為，而不是專注於現象。有些人認為，應該做這些現象。並非要顯現善與不善之心，那麼是什麼呢？是要激發身語的表相。如果善與不善的本質是由意圖所決定，而不僅僅是由激發所決定，那麼就會出現「等持」等等。等持是不認為要做出非表相的事。另一些人說，由於煩惱所造成的過失的對治力，也認為存在無漏的禪定戒律。即使存在煩惱所造成的過失的對治力，禪定和無漏的戒律，但它們並非是從激發中產生對治力的意圖。因此，有些人並不理解這些。他們認為等持中沒有非表相。如果等持的狀態中有意圖，那麼就會提到「非等持」等等。下層的結合之心，不可能是激發上層的非表相。如果認為由於結合之心的力量，非表相本身就是善，那麼，被自身地界的染污禪定所困擾，會比下層更虛弱，因為結合變成了不善之心。如果是這樣，就會出現天眼和天耳等等，因為在結合的時候，它們是有意圖的。所謂的「必須努力於此」，意思是，雖然承認這個過失會導致這種情況，但必須努力於此以作為回答。另一些人回答說，他們從未見過身語的行為是沒有意圖的。因此，那些由於心的力量而產生善等等本質的事物，並非依賴於心而產生，因為即使沒有心，它們也會產生。因此，它們不像眼睛等等那樣，不會因為心的力量而被區分為善等等。他們這樣說。如果是這樣，那麼
English
I think in my heart that this will become unwholesome. Some say that the doer is focused on the action, not on the phenomena. Some think that these phenomena should be done. It is not to manifest the mind of good and evil, then what is it? It is to arouse the appearance of body and speech. If the nature of good and evil is determined by intention, and not just by arousal, then "equanimity" and so on will appear. Equanimity is not thinking of doing something that is not apparent. Others say that due to the antidote to the faults caused by afflictions, it is also thought that there are undefiled meditative disciplines. Even if there are antidotes to the faults caused by afflictions, meditative disciplines and undefiled disciplines, they are not intended to generate antidotes from arousal. Therefore, some do not understand these. They think that there is no non-appearance in equanimity. If there is intention in the state of equanimity, then "non-equanimity" and so on are mentioned. The mind of the lower realm's union cannot be the arousal of the non-appearance of the upper realm. If it is thought that due to the power of the mind of union, non-appearance itself is good, then being afflicted by one's own realm's contaminated concentration will become weaker than the lower realm, because the union becomes an unwholesome mind. If this is the case, then divine eyes and ears, etc., will appear, because at the time of union, they have intention. The so-called "must strive for this" means that although it is admitted that this fault will lead to this situation, one must strive for this as an answer. Others answer that they have never seen the actions of body and speech without intention. Therefore, those things that arise as the nature of good, etc., due to the power of the mind, do not arise depending on the mind, because they arise even without the mind. Therefore, they are not distinguished as good, etc., by the power of the mind, like the eyes, etc. They say this. If that is the case, then