Tibetan
བས་ནི། ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། རེག་པ་འགགས་པས་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བས་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བས་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདི་དག་གི་མིང་འཐོབ་ཅེས། ལུས་དྲན་པ་ ཉེ་བར་གཞག་པས་ན་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཅེས་བྱ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་ཡང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་དག་དང་དྲན་པ་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་སྟེ་ཉེ་བར་གཞག་པར་ཤེས་རབ་ཉིད་དོ། །ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ་དྲན་པ་གཙོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པའི་དབང་གིས་དེ་མི་བརྗེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ས་གཞན་བགྲོད་ཅིང་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དྲན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཁོ་ནའི་ཤེས་རབ་བསྟན་གྱི་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པར་བཤད་པ་རྣམས་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་དྲན་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་མཐུན་པར་གནས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་འདིར་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲེལ་པ་ཁོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་གི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱང་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཡིན་པར་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའི་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་དུས་སུ་ཤེས་རབ་ལ་དེར་བཤད་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་མཉམ་པ་མ་ཐོབ་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་དེ་ལ་མ་བལྟོས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་དུས
Chinese
因此，感受忆念安住便会生起；触灭尽，则感受忆念安住便会止息。名与色生起，则心忆念安住便会生起，如前所说。作意生起，则法忆念安住便会生起，也如前所说。如何获得这些名称呢？以身忆念安住，故名身忆念安住，如是亦应向他人宣说。其他则说，所谓“关联”等，以其他方式理解。所谓“这些与忆念一同存在”，即忆念，是安住之智慧本身。又若问，禅定等也与此一同存在，禅定等是否因此成为忆念安住呢？不会成为，因为忆念应被视为主要。以智慧，依自与共相之门，于各别的身等，以忆念之力，不忘失彼，因此，以善能辨别地界，超越其他地界，并与善能辨别法的忆念相结合，因此，唯有与彼相结合之智慧方被宣说，而非与其他相结合。所说之对境，其决定之词，乃是忆念与智慧相符而安住，即是忆念安住。如是，唯有智慧在此是主要的。智慧之自性三种，也称为忆念安住。唯有关联才能断除烦恼，其他则不能。又若问，智慧也因与他者关联，难道不应仅与忆念安住关联吗？因为是善能辨别法之自性，且若非如此，则无断除烦恼之事。因此，应说自性与关联吗？此无过失，因为在烦恼灭尽之时，智慧于彼处被宣说乃是合理的。未获得止观双运之道，则无法漏尽烦恼。不依赖于彼确定性，以忆念安住，某些以自性之门存在，故在烦恼灭尽之时
English
Therefore, feeling and mindfulness arise; when contact ceases, feeling and mindfulness subside. When name and form arise, mind and mindfulness arise, as previously stated. When attention arises, dharma and mindfulness arise, also as previously stated. How are these names obtained? Because of mindfulness of the body, it is called mindfulness of the body, and so it should be declared to others. Others say that "association" and so on are understood in other ways. "These exist together with mindfulness" means that mindfulness is the wisdom itself that abides closely. Furthermore, if one asks whether samadhi and so on also exist together with it, and whether samadhi and so on therefore become mindfulness, it does not become so, because mindfulness should be regarded as primary. Through wisdom, by means of self and generality, one does not forget the distinct body and so on through the power of mindfulness. Therefore, by thoroughly distinguishing the earth element, one transcends other earth elements, and by being united with the mindfulness that thoroughly distinguishes dharmas, only the wisdom that is united with that is taught, and not that which is united with others. The definitive term for the objects that are taught is that mindfulness abides in accordance with wisdom, which is mindfulness. Similarly, only wisdom is primary here. The three aspects of the nature of wisdom are also called mindfulness, for only association eliminates afflictions, and nothing else does. Furthermore, if one asks whether wisdom should only be associated with mindfulness because it is also associated with others, it is because it is the nature of thoroughly distinguishing dharmas, and if it were not so, there would be no elimination of afflictions. Therefore, should one say nature and association? There is no fault in this, because it is reasonable for wisdom to be taught there when afflictions are exhausted. Afflictions are not exhausted by a path that has not attained the union of calm abiding and insight. Since it does not rely on that certainty, some exist by way of nature through mindfulness, so at the time of the exhaustion of afflictions.
Tibetan
་སུ་དེ་ལས་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཐད་པ་འདིས་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ངོ༌། ། དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་བཞི་དང་ལྔའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དམིགས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ངོ༌། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཆ་ཤས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་ཤེ་ན། རྟུན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་རྣམས་སྤང་སྟེ་ནང་གི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ་ཞེས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཚུལ་འདིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའོ། །ཕྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའོ། །ཕྱི་ནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྲེད་པ་ལྷོད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་བཞིན་དང་ནང་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ནང་བཞིན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཟིན་པའི་ནང་ངོ༌། །ཕྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །ནང་ལས་གཞན་པ་ནི་ཕྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་གཉི་ག་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །སྔར་རགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལུས་ནི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རགས་པས་དེ་སྔར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཚོར་བ་སྟེ་རྒྱུ་བ་རགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམ་པས་སོ་སོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་མཚོན་སླ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་མ་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བ་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཉོན་མོངས་པས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་མ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནི་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན་ཏེ། ལུས་ནི་ཕྱིས་དང་འདྲ་བར་མི་གཙང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། ཆོས་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་དེ་དང་
Chinese
此外，与它物相关联也称为正念。因此，以此道理，仅凭关联就能断除烦恼。 其中，由禅修而生的正念，能以四蕴和五蕴的寂灭为对境，从而断除烦恼，因此，仅凭总相作意就能断除烦恼。自相作意是指以部分为对境，那么，以自、他、二者为对境是如何做的呢？即，变得谨慎、有觉知、有正念，从而舍弃对世间的贪婪和不悦，于内身观身而住，如是等等。同样，于外身观身而住，如前所述。于内、外身观身而住，也如前所述。如此，此方式有三种。其中，内是指属于自己的相续。外是指属于他人的相续。内外是指，因为对我的贪执减弱，所以像外一样，又因为见到内在，所以像内一样，如前所述。内是指未被把握的内。外是指属于他人相续并与之相连。内之外称为外，即通过以根、境、二者为对境的方式。之所以先见到粗大的，是因为身体是四大种和四大种所造，所以粗大，因此先见到它。然后是感受，因为行相粗大。紧随其后的是心，因为以法的方式，容易显现出各自不同的认识方式。法是非常微细的，因为有为法和无为法以及具有和不具有等等的差别，寂灭非常微细。所谓心未寂静，是指想要感受。所谓因烦恼而舍弃，是指心未寂静本身。所谓依次，是指身念住被指出是清净颠倒的对治法， 身体如唾液般是不净的自性，其余诸法与此
English
Furthermore, being associated with something other than that is also called mindfulness. Therefore, with this reasoning, afflictions are abandoned by association itself. Among them, mindfulness arising from meditation, being able to abandon afflictions by taking the cessation of the four and five aggregates as its object, therefore, afflictions are abandoned by general attention itself. Self-characteristic attention means taking a part as its object, so how is it done by taking self, other, and both as objects? That is, becoming cautious, aware, and mindful, thereby abandoning greed and displeasure towards the world, abiding by observing the body in the inner body, and so on. Similarly, abiding by observing the body in the outer body is as before. Abiding by observing the body in the inner and outer body is also as before. Thus, this method has three aspects. Among them, inner means belonging to one's own continuum. Outer means belonging to another's continuum. Inner and outer means, because attachment to self is weakened, so like the outer, and because seeing the inner, so like the inner, as before. Inner means the inner that has not been grasped. Outer means belonging to another's continuum and being connected with it. Other than inner is called outer, that is, through the way of taking the senses, objects, and both as objects. The reason for seeing the gross first is that the body is the four great elements and what is made from the four great elements, so it is gross, therefore it is seen first. Then it is feeling, because the aspect is gross. Following immediately is the mind, because in the way of phenomena, it is easy to show the different ways of knowing each. Phenomena are very subtle, because of the distinctions of conditioned and unconditioned phenomena and having and not having, etc., cessation is very subtle. What is called the mind not being calmed means wanting to feel. What is called abandoning by afflictions means the mind not being calmed itself. What is called in order means that body mindfulness is pointed out as the antidote to the perversion of purity, The body is impure in nature like saliva, the remaining phenomena are with this