Tibetan
ར་བ་གསུམ་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བར་རིག་པར་ བྱེད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་དབང་པོ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཇི་སྲིད་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཙམ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་བདེ་བར་མཐོང་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་རིགས། འཇིག་རྟེན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་གསུམ་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཆུང་དུ་དང་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་པོ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བརྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་ནི་བདེ་བའི་བློའོ། །ཆེན་པོ་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློའོ། །འབྲིང་པོ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བློའོ། །འདི་མི་རིགས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བློ་འབྱུང་ཞིང༌། ཆེན་པོ་ལ་བདེ་བ་ཆུང་དུའི་བློར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། དེའི་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་ཆུང་དུ་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་གཞན་དམིགས་པར་རིགས་ཏེ། རིགས་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད་དོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཆུང་ངུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་འབྲས་བུ་ཆུང་བ་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །དེ་ཡང་བདེ་བས་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བ་ཉིད་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བདེ་བ་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལས་ནི་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཆེ་བ་ཉིད་དེ། དགེ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་རྩོམ་པ་མེད་དོ། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཆུང་དུའི་ཆུང་ངུ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་སྡུག་ བསྔལ་མཐོང་བས་གང་གི་ཚེ་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ
Chinese
三种感受只有在胜义谛中存在，不符合世俗谛。当体验快乐的感受时，能够认知到快乐的感受，如实了知，如是说。同样，痛苦和非苦非乐也是如此。同样，快乐的根源是什么，这方面有详细的阐述，一直到“此为入流”之间都有描述。如果仅仅是快乐的感受，那么如何能够如实地认识到痛苦和快乐呢？世间又如何能将痛苦的感受分为三种呢？这是因为如果认为感受不是三种，就会产生这样的想法。如果说“对于小、大、中等”有详细的阐述，那么对于微小的痛苦，会认为是快乐；对于大的痛苦，会认为是痛苦；对于中等的痛苦，会认为是非苦非乐。这不合理，因为对于微小的痛苦，会产生巨大的快乐之感，而对于巨大的痛苦，会转变为微小的快乐之感，这样一来，其巨大和微小本身也会消失。因此，应该确定其他微小等类别，因为每个类别都有三种。如果不善业的果报也变成令人愉悦的，那就不合理了，因为不善业也被认为是分为小等三种。微小的不善业理应是微小的痛苦感受之果。这也是因为想要显现快乐，痛苦越小，快乐就越大。同样，从微小的不善业的微小之处来说，快乐的果报本身就越大，因此没有必要为了善业而努力。巨大的善业的巨大之处就是微小的不善业的微小之处，也就是痛苦感受的果报也是微小的微小之处。这是因为认为善业和不善业之间没有差别而说的。在非乐非苦之后，为了分别体验快乐，当看到痛苦时，在何时闻到气味、尝到味道、感受到触觉
English
The three feelings exist only in the ultimate truth, not in accordance with the conventional truth. When experiencing the feeling of happiness, one is able to recognize the feeling of happiness, and knows it as it is, as it is said. Similarly, suffering and neither suffering nor happiness are also the same. Similarly, what is the source of happiness, this is explained in detail, and it is described up to "this is entering the stream." If it is only the feeling of happiness, then how can one truly recognize suffering and happiness? How can the world divide the feeling of suffering into three? This is because if one thinks that feelings are not of three kinds, such thoughts will arise. If it is said that "for small, large, and medium," there is a detailed explanation, then for small suffering, it will be considered happiness; for large suffering, it will be considered suffering; for medium suffering, it will be considered neither suffering nor happiness. This is unreasonable, because for small suffering, a great feeling of happiness will arise, and for great suffering, it will turn into a small feeling of happiness, so that its greatness and smallness themselves will disappear. Therefore, other categories such as small should be determined, because each category has three kinds. If the result of non-virtue also becomes pleasant, it is unreasonable, because non-virtue is also considered to be divided into three kinds such as small. Small non-virtue should be the result of a small feeling of suffering. This is also because one wants to manifest happiness, the smaller the suffering, the greater the happiness. Similarly, from the smallness of small non-virtue, the result of happiness itself is greater, so there is no need to strive for virtue. The greatness of great virtue is the smallness of small non-virtue, that is, the result of the feeling of suffering is also the smallness of small. This is said because it is considered that there is no difference between virtue and non-virtue. After neither happiness nor suffering, in order to separately experience happiness, when seeing suffering, when smelling odors, tasting flavors, and feeling tactile sensations
Tibetan
འི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚོར་བ་འབྲིང་ནི་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་དྲི་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཆུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་བདེ་བའི་བློར་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་འགགས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་དུ་ལ་བདེ་བའི་བློར་འགྱུར་ན་ནི། མ་སྐྱེས་པ་དང་འགག་པའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་ལ་བདེ་བའི་བློར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་ལ་བདེ་བའི་བློ་ཆུང་བ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་དང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པའི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་ལ་འདོད་པའི་བདེ་བའི་བློར་འགྱུར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འགག་པའི་ཚེ་ཡང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འདོད་པའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་གང་ཁོ་ན་ཚོར་བ་ཆུང་བ་དེ་ཉིད་ཆེས་གསལ་བར་སྐྱེས་པ་མེད་དོ། །གསལ་བ་ཉིད་དང་ཆུང་བ་ཉིད་དག་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་བདེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཆུང་དུ་དང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་འབྲིང་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སུ་ཞིག་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོག་མའི་བསམ་གཏན་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འབད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་མེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་གནས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ཙམ་ལས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བར་ནི་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཁོ་ནར་བདེ་བ་དང་སྡུག་ བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཁོ་ན་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མཐར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོག་མར་ཡང་སྟེ། ཡུལ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་བར་མ་ཆད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ལ་ཡང་མཐར་མི་སྐྱེའོ། །ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་པའི་ཡུལ་ཉིད་བ
Chinese
“由差别所生”等如是说。感受中等既非快乐亦非痛苦。何时彼之末尾由香等差别所生之乐生起，彼时是微小的缘故，于何者转为快乐之想，痛苦是不存在的。 “未生与已灭时”等广说，若痛苦微小而转为快乐之想，则于未生与已灭时，于微小痛苦亦非快乐之状态中生起而转为快乐之想。为何耶？谓彼之故，以与一切痛苦分离之故如是说。于何者快乐之想微小，彼以与一切痛苦极度分离之故，应成快乐。 “于欲乐现前时亦应如是说”等，若于微小贪欲之苦转为欲乐之想，则贪欲之苦于未生与已灭时亦极度成为欲乐现前，如是仅仅感受微小者，彼即极明显生起是不可能的。明显与微小二者不可能同时存在。 “于第三禅有快乐”等广说，谓于第三禅痛苦之感受微小，于第四禅等有中等痛苦，如是知晓后，谁为获得彼之故，而于下品禅定断除贪欲而努力？若快乐之因不恒住之故无快乐，如是则痛苦之因亦不恒住，故痛苦亦应成无有。 “境仅仅非也”者，谓不承许仅由境而生快乐与痛苦。于第一刹那仅仅应成生起巨大快乐与痛苦之故。仅仅由境之缘故，最终生起巨大痛苦者，彼之最初亦然。境近之故，无间断地生起巨大痛苦，然最终不生起。由境之差别所致，故观待身体完全变化之差别之境本身。
English
It is said, "arising from distinctions," and so on. A middling feeling is neither pleasure nor pain. When pleasure arises from distinctions such as smells at the end of that time, it is small, so there is no suffering in what turns into a thought of pleasure. "When unborn and ceased" is explained in detail. If a small amount of suffering turns into a thought of pleasure, then at the time of being unborn and ceasing, a small amount of suffering arises in a state that is not pleasure and turns into a thought of pleasure. Why? Because of that, it is said that it is because of being separated from all suffering. In what the thought of pleasure is small, it should become pleasure because it is extremely separated from all suffering. "It should also be said in the same way when the pleasure of desire is manifest," etc. If a small amount of suffering from desire turns into a thought of pleasure of desire, then when the suffering of desire is unborn and ceases, it also becomes extremely manifest as the pleasure of desire. Therefore, it is impossible for only a small feeling to arise very clearly. Clarity and smallness do not exist together. "There is happiness in the third dhyana," etc., is explained in detail. It is said that in the third dhyana, the feeling of suffering is small, and in the fourth dhyana, etc., there is a medium amount of suffering. After knowing this, who would strive to be free from desire from the lower dhyana in order to attain it? If there is no happiness because the cause of happiness does not abide, then the cause of suffering also does not abide, so suffering should also become non-existent. "The object is not merely," which means that it is not accepted that pleasure and pain arise only from the object. Because in the first moment alone, great pleasure and pain should arise. Only because of the cause of the object, the one who ultimately gives rise to great suffering is also the same at the beginning. Because the object is near, great suffering arises without interruption, but it does not arise in the end. Because it is due to the difference of the object, the object itself depends on the difference of the complete transformation of the body.