Tibetan
་བཏགས་པའོ། །འདི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་མི་ཐོབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མུ་བཞིར་བྱ་སྟེ། གང་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཡང་ཡོད། སྤངས་པ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་གི་གནས་སུ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ལ་ ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པར་བཟོད་པ་འགག་པ་ན་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང༌། དེ་སྤངས་པ་སྔར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་དུས་ནི་སར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །འདིར་གལ་ཏེ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ཏེ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་སྔར་སྤངས་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་རྙེད་དོ། །མ་སྤངས་པ་སྔར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་སྤངས་པ་སྔར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་པ་རྙེད་དེ་མ་སྤངས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དགུ་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དགུ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ས་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དགུ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་རྣམས་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཡང་སྔར་སྤངས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གང་དང་གང་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྤངས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་དང་དེ་དག་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་ སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བར་
Chinese
被系缚的。如果想要通达欲界，就不能获得完全的了知，因此需要分成四种情况：有既已断除，又已获得完全了知的；有已断除，但未获得完全了知的；以及在各自的境界中，有未断除，但已安立完全了知的。完全了知但未断除的，是指在苦集灭道四谛中，于集谛生起法智忍时，见到欲界之苦而应断除的那些（烦恼），以及为了先前已断除它们，于集谛生起类智忍时，以及见到色界和无色界之苦而应断除的那些（烦恼），以及在欲界中，与贪欲分离而确定进入（圣道），以及在道谛生起类智忍时，是断除了地上的一切烦恼。在此，如果依靠禅定的本体而确定进入（圣道），那么先前已断除的，见到色界和无色界中应断除的那些（烦恼），因为已断除而获得了（了知）。未断除的，因为先前已获得（了知），对于欲界中的那些（烦恼），是因为未断除而先前已获得（了知）。对于未获得此本体的那些（烦恼），因为是其对治，依靠无间道而获得了见到应断除的那些（烦恼），如同先前未断除一样。同样，与欲界分离的第九无间道，是三界中见到应断除的那些（烦恼），以及欲界中的八种（烦恼），以及第四禅中与贪欲分离的第九无间道，以及第三禅地的九种（烦恼），以及第四禅地的八种（烦恼），以及金刚喻定，也是先前已断除的那些（烦恼），这些都是已断除且已完全了知的。在何种情况下断除和安立完全了知，那些就是应由无间道断除的。例如，与欲界贪欲分离，是于集谛生起法智忍。欲界中见到应断除的那些（烦恼），是于集谛生起类智忍。从见到色界和无色界中应断除的那些（烦恼）开始，直到道谛生起类智忍为止。
English
Is bound. If one wishes to fully understand the desire realm, one cannot obtain complete knowledge. Therefore, it needs to be divided into four situations: there are those that have been both abandoned and have obtained complete knowledge; there are those that have been abandoned but have not obtained complete knowledge; and in their respective realms, there are those that have not been abandoned but have established complete knowledge. Those that have complete knowledge but have not abandoned are those (afflictions) that should be abandoned upon seeing the suffering of the desire realm when the Dharma-knowledge-acceptance arises towards the origin of suffering (Samudaya Satya), and for the sake of having previously abandoned them, when the subsequent-knowledge-acceptance arises towards the origin of suffering (Samudaya Satya), and those (afflictions) that should be abandoned upon seeing the suffering of the form and formless realms, and in the desire realm, separating from desire and definitely entering (the holy path), and when the subsequent-knowledge-acceptance arises towards the path, it is the abandonment of all afflictions on the ground. Here, if one relies on the essence of meditation and definitely enters (the holy path), then those that were previously abandoned, seeing those (afflictions) that should be abandoned in the form and formless realms, because they have been abandoned, one obtains (knowledge). Those that have not been abandoned, because they have previously obtained (knowledge), for those in the desire realm, it is because they have not been abandoned that they have previously obtained (knowledge). For those that have not obtained this essence, because it is their antidote, relying on the uninterrupted path, one obtains the knowledge of those (afflictions) that should be abandoned upon seeing, just like those that were not previously abandoned. Similarly, the ninth uninterrupted path that separates from desire in the desire realm, are those (afflictions) that should be abandoned upon seeing in the three realms, and the eight types of (afflictions) in the desire realm, and the ninth uninterrupted path that separates from desire in the fourth dhyana, and the nine types of (afflictions) in the third dhyana ground, and the eight types of (afflictions) in the fourth dhyana ground, and the Vajra-like Samadhi, are also those (afflictions) that were previously abandoned, all of these are both abandoned and completely known. In whatever situation abandonment and the establishment of complete knowledge are distinguished, those are precisely what should be abandoned by the uninterrupted path. For example, separating from desire in the desire realm is the Dharma-knowledge-acceptance arising towards the origin of suffering (Samudaya Satya). Those (afflictions) in the desire realm that should be abandoned upon seeing are the subsequent-knowledge-acceptance arising towards the origin of suffering (Samudaya Satya). Starting from those (afflictions) that should be abandoned upon seeing in the form and formless realms, up to the subsequent-knowledge-acceptance arising towards the path.
Tibetan
དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དགུ་ལ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་རྣམ་པ་དགུ་མ་སྤངས་པར་ཐོབ་བོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་འདི་དག་རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པ་འདི་དག་བསྡོམས་པ་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་གྱིས་པ་ཕྱིར་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཁམས་མཐའ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེར་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཁམས་འདི་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྡོམས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་ཁམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྡོམས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པས་གཅིག་འདོར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་འདོར་ཏེ། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །འདོད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་འདོར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ཡོངས་སུ་འདོར་རོ། །འདིར་ནི་གང་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ནེ་གཞན་དག་ཐོབ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་དགོངས་ཏེ་དེ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ལྔ་གཏོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་བརྟེན་ནས་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་གཉིས་ཉིད་འདོར་རོ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྙེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཅི་ལྟ
Chinese
又，同样对于以离欲为先导，也应尽可能地进行考察。在修道上，对于欲界、四禅和有顶的离欲，在九种无间道上，不舍弃九种微细之相而获得。这些遍知，除了这些相之外，这些总合起来就成为从界中离欲的果实。因为是渐次的缘故，虽然对于离欲有随后的了知，但并没有获得果实。从一切界中离欲，以及从色界中离欲，也是从界中离欲。在那里并没有获得果实，而且这些界的状况中，遍知并不是总合。对于不还果来说，既有获得果实，也有从界中离欲。同样，所谓阿罗汉的果位获得，是因为在那些状况中遍知是总合的缘故，由于将遍知设定为一个，所以舍弃一个。从阿罗汉果位退失，只舍弃一个，即与最后分相应的遍知。如果问：从欲界离欲退失，难道不是只舍弃一个色界欲尽的遍知吗？回答是：是的，完全舍弃。这里认为，凡是完全舍弃的，以及获得的其他，那就是完全舍弃本身。这是就它完全舍弃的情况而说的。所谓“舍弃两个”，是详细地说明，即色界欲尽的遍知，以及舍弃了与最后分相应的遍知。对于以离欲为先导，安住于道之随知，即舍弃五个，对于这个， 有些人说：这是对于道之随知的忍。应该说，因为舍弃道之随知，所以也应该说差别，因为依靠无障碍而进入确定。依靠禅定，则只舍弃两个。依靠实际的禅定，从欲界中以见所断的诸法中，无法获得无漏的离系获得。那么，如何？
English
And, similarly, one should examine as much as possible with regard to that which is preceded by detachment. On the path of meditation, with regard to detachment from the desire realm, the four dhyanas, and the peak of existence, on the nine unobstructed paths, one obtains without abandoning the nine aspects of the subtle of the subtle. These complete knowledges, other than these aspects, these aggregates become the fruit of detachment from the realm. Because it is gradual, although there is subsequent knowledge of detachment, the fruit is not obtained. Detachment from all realms, and detachment from the form realm, are also detachment from the realm. There, the fruit is not obtained, and in the state of these realms, complete knowledge is not an aggregate. For the fruit of non-return, there is both the attainment of the fruit and detachment from the realm. Similarly, the so-called attainment of the fruit of the Arhat is because in those states complete knowledge is an aggregate, and because complete knowledge is established as one, one is abandoned. Falling away from the state of Arhat, only one is abandoned, namely the complete knowledge corresponding to the final part. If one asks: Falling away from detachment from the desire realm, is it not only abandoning one complete knowledge of the exhaustion of desire in the form realm? The answer is: Yes, completely abandoned. Here it is thought that whatever is completely abandoned, and the others that are obtained, that is the complete abandonment itself. This is said in terms of its complete abandonment. The so-called "abandoning two" is explained in detail, namely the complete knowledge of the exhaustion of desire in the form realm, and the complete knowledge of abandoning what corresponds to the final part. For that which is preceded by detachment, abiding in the subsequent knowledge of the path, namely abandoning five, for this, Some say: This is for the patience of the subsequent knowledge of the path. It should be said that because of abandoning the subsequent knowledge of the path, the difference should also be said, because one enters certainty by relying on the unobstructed. Relying on dhyana, only two are abandoned. Relying on actual dhyana, from the dharmas to be abandoned by seeing in the desire realm, the uncontaminated attainment of separation is not obtained. So, how?