English
If so, it is attributed to the proximate cause. This will be explained in detail in the treasury of the teachings of wisdom. As taught in the Sutra of Approaching the Mind, there is no fault because the union that is happening now is seen. Attachment and reliance are the near torment of mental discomfort. Relying on the inevitable arising of all unions is also accompanied by near harm and fear, so when the first dhyana manifests, one seeks and strives to abandon it. It is said that the path of mental ease abandons mental discomfort, so relying on inevitable arising, there is a situation where it immediately turns to abandoning mental discomfort, so it is considering the first dhyana practitioner who is happening now, in order to generate relief from those near harms, that is what is said, but in all cases, the actual practice of dhyana is not the antidote to abandoning the desire realm. go hi su khā ma sa pra ti pa daṃ byu ta sya duḥ kha yai ba. Because of the special attachment to obtaining the three fruits of the ascetic way, the Vaibhashikas say that the fruit of the actual practice of dhyana is the five perfect knowledges. Special dhyana should be regarded as dhyana. These are the five views of the Vaibhashikas. According to the Venerable Melodious Voice, there are eight, which is the perfect knowledge of the exhaustion of desire for the form realm. This is the fruit. There is no path of seeing in the approximation of the sphere of infinite space. Because it is not the antidote to the contaminated dharma of one's own ground and the higher ground. The noble one who is free from desire does not obtain the perfect knowledges that abandon the fruits of the worldly path, because he has manifested the attainment of uncontaminated freedom from desire. The fruit of the three formless actual practices is perfect knowledge
Tibetan
ར་རོ། །བདུན་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཐ་མ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དག་སྟེ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ཡི་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་དམིགས་པ་གཅིག་ཉིད་དེ། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤང་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་དྲུག་དང་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །ཕྱོགས་སྨོས་པས་ནི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་བཞིའོ། །ཆོས་བཟོད་རྣམས་ཀྱི་གསུམ་མོ། །ཆོས་ཤེས་པ་གཅིག་གོ །ཐ་མའི་གཉིས་སོ། །ཐུན་མོང་དུ་ནི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་མཐུན་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་གསུམ་མོ། །རྗེས་བཟོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པ་དང་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལྔར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ སྤངས་པ་རེ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་སོ་སོའི་ལམ་ཉིད་སྤངས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་མི་གཞག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྤངས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་མོད་ལས་དགེ་སློང་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན་གང་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྤངས་པ་དང་ཞེ་སྡང་གིས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྤངས་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། དེ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ངེས་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྤང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་རེ་ཞིག
Chinese
饶若。七者是与通达彼者共同之果。与最后分相符者，是色欲灭尽之智，世间与出世间之果。所谓最后等者，是色欲灭尽，及一切遍系皆已穷尽之通达，随知者，是于色与无色中行持之修习所应断除之对治品故。法智之三者是。所谓者，是修道上以灭及道为所缘，即因此故，是三界之修习所应断除之对治品故，如是说。以集起为所缘者唯一，与最后分相符者，是断除之通达。彼与顺同品之六与五。所谓者，是法智与随知之，如是立即与时机相连。说品类者，亦应执取忍与智等。与法智品类相符之不共通达之果有四。法忍等之三者。法智一者。最后之二者。共同者，是法与随知等，如是成为彼之品类相符之六者。与随知品类相符之不共者是三者。随忍之果共同者是二者，即色欲灭尽及一切遍系皆已断除之通达，如是成为五者。为何 断除一一之语详细出现者，为何断除各自之道即断除者，不作通达之分别之义。断除一切恼害是于通达本身中显示之顷，比丘等应显示通达等详细出现，何为通达耶？若以贪欲断除一切恼害及以嗔恚断除一切恼害等详细出现者。所谓一切恼害者，是必定随逐者，说彼断除者即名为通达。如何必定随逐断除耶？因为忍之果暂时。
English
Raro. The seven are the common fruits with the one who fully understands. That which is in accordance with the final part is the knowledge of the exhaustion of desire for form, the fruit of the mundane and the supramundane. The so-called last, etc., are the exhaustion of desire for form, and the complete knowledge of the complete exhaustion of all pervasive bonds, because subsequent knowledge is the antidote to be abandoned by the practice of dwelling in form and formlessness. The three of Dharma-knowledge are. The so-called is that which focuses on cessation and the path on the path of cultivation, and for that very reason, it is the antidote to be abandoned by the cultivation of the three realms, so it is said. Focusing on the origin is unique, and that which is in accordance with the final part is the complete knowledge of abandonment. That is six and five of the same category. The so-called is Dharma-knowledge and subsequent knowledge, which are immediately connected to the occasion. By mentioning the category, tolerance and knowledge should also be grasped. There are four uncommon fruits of complete knowledge that are in accordance with the category of Dharma-knowledge. The three of Dharma-tolerance, etc. One of Dharma-knowledge. The last two. The common ones are Dharma and subsequent knowledge, etc., and thus it becomes six that are in accordance with that category. The uncommon ones that are in accordance with the category of subsequent knowledge are three. The common fruit of subsequent tolerance is two, namely, the complete knowledge of the exhaustion of desire for form and the abandonment of all pervasive bonds, thus becoming five. Why The words of abandoning one by one appear in detail, why is the path of abandoning each abandoned, meaning that the distinction of complete knowledge is not made. Abandoning all afflictions is shown in the very moment of showing complete knowledge, monks, etc., should show complete knowledge, etc., appears in detail, what is complete knowledge? If one abandons all afflictions with desire and abandons all afflictions with hatred, etc., appears in detail. The so-called all afflictions are those that necessarily follow, and it is said that what is abandoned is called complete knowledge. How is it necessarily followed by abandonment? Because the fruit of tolerance is temporary.
Tibetan
་སྤངས་པ་སྟེ། བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟག་མེད་དང༌། །སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང༌། །རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། །ངེས་པར་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། རེ་ཞིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་བརྒྱད་པའི་སའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོད་པས་རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་ཟག་པ་མེད་པ་མེད་དོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཉམས་པར་བྱས་པས་ཡང་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དག་ལ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོའི་སྤང་བྱ་རྣམས་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དག་ལ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་ཏུ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་དང་སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་པས་སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་དག་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ་གཞན་དག་ནི་ཀུན་འབྱུང་དང་ལམ་ལ་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་གསུམ་ཡོད་པས་དེའི་ཚེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་སྤངས་པ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་གུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་གསུམ་ཡོད་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པ། དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྟེ། འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ན་འཐོབ་བོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར
Chinese
舍弃，即是无漏的离系得，以及已毁坏有顶，和断尽二因的缘故，必定是舍弃随顺的。因此以三因安立了遍知，稍微“异生者是”等广说。异生者有第八地的烦恼，所以没有断尽二因和无漏的离系得。也没有已毁坏有顶，因为没有世间道成为有顶的对治之故。圣者也有“忍的果舍弃是”等广说，其中的见道第二和第三刹那，从第一刹那的所断中，虽有无漏的离系得，但不是已毁坏有顶，因为没有舍弃有顶的见所断之故。第四和第五刹那有二者，但不是断尽二因，因为没有舍弃集见所断的随行之故。无漏的离系得和毁坏有顶是苦的随知，已舍弃有顶的苦见所断，即是已毁坏有顶。其他法和随知是，广说其中的其他是指缘于集和道、灭者。其中于集之法知，一切有三，彼时舍弃了欲界所摄的苦和集见所断的那些，就获得遍知的名称。如是于集之随知也是，一切有三，舍弃了色界和无色界所摄的苦和集见所断的那些，就获得遍知的名称。如是于灭和道也是法知和随知，当舍弃了灭和道见所断的欲界所摄的那些，以及色界和无色界所摄的那些时，就获得，应如是了知。知的果舍弃是修所断。
English
Abandonment, that is, the unconditioned separation attainment without outflows, as well as having destroyed the peak of existence, and because of completely destroying the two causes, it is certain that the connection is abandoned. Therefore, the complete knowledge is established by the three causes, and it is explained in detail as "the ordinary person is." Ordinary people have the afflictions of the eighth ground, so there is no complete destruction of the two causes and no separation attainment without outflows. There is also no destruction of the peak of existence, because there is no worldly path that becomes the antidote to the peak of existence. The noble ones also have "the abandonment of the fruit of forbearance is," etc., which is explained in detail. In the second and third moments of the path of seeing, from the objects to be abandoned in the first moment, although there is the separation attainment without outflows, it is not the destruction of the peak of existence, because the objects to be abandoned by seeing the peak of existence have not been abandoned. The fourth and fifth moments have both, but it is not the complete destruction of the two causes, because the pervasive objects to be abandoned by seeing the origin have not been abandoned. The separation attainment without outflows and the destruction of the peak of existence are the subsequent knowledge of suffering. Having abandoned the suffering seen and abandoned at the peak of existence is the destruction of the peak of existence. The other Dharma and subsequent knowledge are, which is explained in detail, where the others refer to those who focus on the origin and the path, and cessation. Among them, the Dharma knowledge of the origin has three in all, so at that time, when those sufferings belonging to the desire realm and the objects to be abandoned by seeing the origin are abandoned, the name of complete knowledge is obtained. Similarly, the subsequent knowledge of the origin is also the same. There are three in all, and when those sufferings belonging to the form and formless realms and the objects to be abandoned by seeing the origin are abandoned, the name of complete knowledge is obtained. Similarly, for cessation and the path, Dharma knowledge and subsequent knowledge are also the same. When those belonging to the desire realm that are to be abandoned by seeing cessation and the path, as well as those belonging to the form and formless realms, are abandoned, they are obtained, and it should be understood in this way. The abandonment of the fruit of knowledge is what is to be abandoned by cultivation.