Tibetan
འི་བྱ་བ་ཡོད་དེ་སྤངས་པ་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། མི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་མེད་པས་དེ་སྤངས་པའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱེད་དེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ཁོ་ནའི་བྲལ་བ་ནི་ཐོབ་པའོ། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྔར་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བ་ནི་ཐོབ་པའོ། །བསྡམ་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐར་གྱིས་པའི་ཡང་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པ་ཡང་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །གང་འཆད་པར་འགྱུར་བ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་ལྕོགས་མེད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་རང་བཞིན་གང་དག་ཡིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང་བཟོད་ པའི་འབྲས་བུ་གསུམ་མོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བཞི་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྤངས་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། གང་ཞིག་དངོས་གཞིའི་ས་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་དེའི་གཉེན་པོ་མ་འོངས་པ་གོམས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་གཉེན་པོ་རྙེད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་
Chinese
有作用是为了执持所断之故。又问，一切行相不应得到吗？回答说，因为没有不了解的果，所以显示那是断除。这也说不是那样，只有无间道的断才是得到。因为显示是士夫作者，所以具有如金刚般的等持，以与之相应的智慧，先前所断的诸漏无漏之断才是得到。为了总摄的缘故，也是忍的果，但不是智的果，这样连接。渐次的，又一次一来和不来的果，就是为了那个，与坏聚见等最后分相应的断除，也认为是智的果。将要宣说的是，其余都是智的，以及无障碍的一切果。因为依此而断除一切烦恼是合理的缘故。什么是色界和无色界中所行的烦恼的断除自性呢？这是随知和忍的三个果。断除色界的贪欲，就是一切行相完全穷尽的完全了知。禅定的正行不是欲界的对治，所以没有具有断除欲界四种烦恼的自性，因为断除它是无障碍的果。尊者妙音的宗派说是八，就是除了说是最后分相应的断除的智以外。因此说，最后分相应的断除的完全了知，唯是无障碍的果。那也不是离贪。在欲界中所行的等广说中，凡是依于正行地而趣入决定的，那也是依于无障碍而串习未来的对治，也是为了获得那个对治的缘故。那也是显现欲界中所行的见所断的诸漏无漏之断的获得。如何禅定的正行的
English
There is a function to hold onto what has been abandoned. Furthermore, is it not appropriate to attain all aspects? The answer is, because there is no fruit of unknowing, it is shown that it is abandonment. This is also said not to be so, only the abandonment of the uninterrupted path is attainment. Because it is shown to be the agent of a person, therefore, possessing a diamond-like samadhi, the attainment is the uncontaminated abandonment of all that was previously abandoned by the wisdom that corresponds to it. For the sake of summarizing, it is also the fruit of forbearance, but not the fruit of knowledge, thus connecting. Gradually, the fruit of once-returner and non-returner, for that very reason, the abandonment corresponding to the final part, such as the view of the perishable collection, is also considered the fruit of knowledge. What will be declared is that the rest are of knowledge, and all unobstructed fruits. Because it is reasonable to abandon all defilements based on this. What is the nature of the abandonment of defilements that are practiced in the form and formless realms? These are the three fruits of subsequent knowledge and forbearance. Abandoning attachment to form is the complete knowledge that completely exhausts all aspects. The actual basis of meditation is not the antidote to the desire realm, so it does not have the nature of abandoning the four defilements of the desire realm, because abandoning it is an unobstructed fruit. The venerable Dbyangs sgrogs's school says eight, which is apart from the knowledge that is said to be the abandonment corresponding to the final part. Therefore, it is said that the complete knowledge of the abandonment corresponding to the final part is only the unobstructed fruit. That is also not freedom from desire. In the extensive explanation of what is practiced in the desire realm, whatever relies on the ground of actual practice to enter into certainty, that also relies on the unobstructed to familiarize oneself with the future antidote, also for the sake of obtaining that antidote. That also manifests the attainment of the uncontaminated abandonment of what is to be abandoned by the seeing that is practiced in the desire realm. How is the actual basis of meditation
Tibetan
འབྲས་བུ་སྔར་ཉིད་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་མ་འོངས་པ་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་དོ། །ཅི་ལྟར་དེ་མངོན་དུ་གྱར་བས་འདོད་པའི་ཁམས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོའི་ལམ་ཐོབ་པར་རིགས་ཤེ་ན། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ལྔ་ཉིད་དུ་རིགས་སོ། །ཡང་འདི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཉེན་པོ་གཞན་མངོན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉེན་པོ་གཞན་གྱི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ངེས་པ་ལ་འཇུག་ས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་དང་མི་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་བསམ་གཏན་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་ད་འདིར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པས་འདི་ཤེས་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་མ་འོངས་པ་བསྒོམ་པ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་བསམ་གཏན་འོག་མའི་ས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་བརྒྱད་པའི་སའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པས་གཞན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཆོས་ཀྱང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལས་གཞན་ནོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡང་གཞན་གཉེན་པོའི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ན་གཉེན་པོ་གཞན་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་ལམ་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་སྟེ་དེ་དག་མི་ལྕོགས་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་
Chinese
如果说果在先前就已存在，那是不成立的。因为色界的对治道，是为了获得未来，所以作为禅定基础的欲界对治道是不存在的。如果那样显现，如何能证得舍弃欲界的对治道呢？因为修习色界和无色界的对治道，就是修习无间道，所以可以证得五种对治道。又该如何理解呢？不是显现其他的对治道，而是应当修习其他对治道的道，因为是这样产生的。由于远离色界的贪欲而进入决定，需要考察是否获得色界贪欲灭尽的圆满智慧。有些人说，从虚空无边处生处，修习禅定而远离贪欲时，就能获得。像那样说在这里不作讨论，因为作为无色界对治道，那时修习禅定，不是色界的对治道，所以这不是能知的原因。见道和修道，因为未来所修的体性不同，所以证得第四禅地的见道时，就熟悉了下三禅地的所有见道。对于修道来说，不是这样的，因为见道也能同时断除第八地的烦恼，而修道却不是这样，因为修习不平等的智慧形态，体性不同，所以是不同的。同样，见道的法也与修道不同。而且，在修道中，当显现其他对治道时，就修习其他的对治道。例如，就像通过了知欲界的贪欲而远离，从而远离色界和无色界的贪欲，以及了知苦和集一样。见道也是如此转变，对治道的基础禅定就是欲界的。如世尊所说，依赖于出离的这六者，是心喜的近行，它们依赖于无间，
English
If it is said that the result already exists beforehand, that is not established. Because the antidote to the form realm is for obtaining the future, therefore the antidote to the desire realm, which is the basis of meditation, does not exist. If it manifests in that way, how can one attain the antidote path that abandons the desire realm? Because practicing the antidote to the form and formless realms is practicing the uninterrupted path, it is possible to attain the five antidotes. How should this be understood? It is not that other antidotes are manifested, but that the path of other antidotes should be practiced, because it arises in this way. Because of being separated from the desire for form, entering into certainty requires examining whether or not the complete wisdom of the exhaustion of desire for form has been obtained. Some say that from the sphere of infinite space, when meditating on the meditations that become separated from desire, it is obtained. Such a statement will not be discussed here, because as an antidote to the formless realm, meditating on the meditations at that time is not an antidote to the form realm, so this is not a cause for knowing. The paths of seeing and meditation, because the nature of what is to be meditated on in the future is different, therefore, when the path of seeing of the fourth dhyana ground is manifested, all the paths of seeing of the lower three dhyana grounds become familiar. For the path of meditation, it is not the same, because the path of seeing can also simultaneously abandon the afflictions of the eighth ground, but the path of meditation is not the same, because the form of unequal wisdom is meditated upon, and the nature is different, so it is different. Similarly, the dharma of the path of seeing is also different from the path of meditation. Moreover, in the path of meditation, when another antidote path is manifested, other antidotes are practiced. For example, just as by knowing and separating from the desire of the desire realm, one separates from the desire of the form and formless realms, and knows suffering and origin. The path of seeing also transforms in the same way, the foundational meditation of the antidote path is that of the desire realm. As the Blessed One said, these six that rely on renunciation are the near-going of mental happiness, they rely on the uninterrupted,