Tibetan
ཡང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འོངས་པར་གོམས་པར་བྱེད་དོ། །མ་འོངས་པ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་དང་ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོའི་ནུས་པས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྙེད་པར་མི་ནུས་སོ། །བྷ་བི་ཏུཾ་གཉེན་པོ་ཁོ་ནས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཐོབ་པ་གཅད་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་ བརྟེན་ནས་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་འདོད་པའི་ཁམས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་དང་ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་དེ་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ཡང་མ་འོངས་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ནི་ས་ལས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་སྔར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྙེད་པར་མི་རིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རིགས་སོ། །དེ་དག་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པས་བསྡུས་པས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་མ་འོངས་པ་གོམས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་པ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་རྒྱུད་ལ་འདི་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྲིད་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བར་རོ། །ངེས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཡང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལས་ངེས་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྙེད་པར་རིགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་གཏོགས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། བསམ་གཏན་བཞི་པ་བསྒྲུབ་པའི་འཕགས་པ་ནི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དེ་ཉིད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་ངེས་པར་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་མི་ནུས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་རྣམ་པར་ཆད་པའི་གཉེན་པོ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལམ་
Chinese
又，以彼之相，于未来串习。以未来遍除及远摄体性之对治力，不能获得于欲行之离系得。唯བྷ་བི་ཏུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）对治能断遍系之得故。于欲离贪者，依于无间入正性时，若现前欲界遍除及远摄体性之对治，及现见道，彼等能断对治亦于未来修习。欲界之能断对治者，由地所现前者，此等一切先离贪入正性者之于欲行见断所断，不应获得无漏离系得。修断者之则一切皆不应理。彼等为无间所摄故，于欲行修断所断之烦恼能断对治者，是无漏修道，于不还者相续中现前故，不应于未来串习故，一来及不还果所入道者，于不还者相续中无此近成办。乃至无所有处生处之离贪之间。入正性者，又于色及无色行者之修断所断者，定应获得无漏离系得，唯除菩萨。一切之于一切，自之果差别之道现前故，此何耶？修第四禅之圣者，具乐根故，一向于彼获得色贪尽之遍知，必应作是念而说故。若尔，何故菩萨不如此耶？谓彼由加行门一切功德现前故能故。如灭尽定等不能者，谓声闻及独觉等为现前断除之对治故。道
English
Furthermore, one cultivates familiarity with such aspects in the future. Due to the power of the antidotes that thoroughly eliminate and distance themselves from the nature of the future, one cannot attain the attainment of separation while engaging in desire. Only the antidote of bhava-vidhumsa (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) can sever the attainment of pervasive connection. For those who are detached from desire, when entering certainty based on non-interruption, if the antidotes that thoroughly eliminate and distance themselves from the nature of the desire realm are manifested, and the path of seeing is manifested, then those abandoning antidotes are also cultivated in the future. The abandoning antidote of the desire realm, because it is manifested from the ground, all of these, for those who have previously entered certainty detached from desire, it is not appropriate to attain the attainment of separation without outflows from what is to be abandoned by seeing while engaging in desire. For those who abandon by cultivation, it is not appropriate in all cases. Because they are included by non-interruption, the abandoning antidote for abandoning the afflictions to be abandoned by cultivation while engaging in desire is the path of cultivation without outflows, because it is manifested in the continuum of the non-returner, it is not appropriate to cultivate familiarity in the future, so for those who have entered the path of the once-returner and the non-returner, there is no near accomplishment of this in the continuum of the non-returner. Up to the detachment from desire of the sphere of nothing whatsoever. For those who have entered certainty, also for those who engage in form and formlessness, it is certain that the attainment of separation without outflows should be attained from what is to be abandoned by cultivation, except for Bodhisattvas. In all of everything, because the path of the distinction of one's own result is manifested, what is this? The noble one who cultivates the fourth dhyana, because he possesses the faculty of bliss, it is certain that he will attain the complete knowledge of the exhaustion of desire for form in that very place, because it is said with the thought that it should be so. If so, why does this not happen for Bodhisattvas? Because they are capable because all qualities are manifested through the gateway of application. Those who are not capable, such as the cessation attainment, are because the Hearers and Solitary Buddhas manifest the antidote of complete cessation. The path
Tibetan
སྔ་མ་དང་ལམ་ཕྱི་མ་ལྷག་པར་རྟོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཆད་པས་ ཀྱང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣམས་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡང་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་མངོན་དུ་མ་བྱས་པར་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་མེད་དེ་རྒྱུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕུང་པོ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང། པ་རི་ཀརྨྱ་བྷཱུ་མོ་བཱ་ཏ་དཱ་ཏཏ། པཱུརྦ་སྱཱ་ཏཱི་བཱ་བྷྱ་སྟ་ཏྭཱཏ། སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་འབད་པ་མེད་པར་དེ་ལྟར་སྐྱེད་པར་གྱུར་པས་འཇིག་རྟེན་པས་མི་བསླུ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པའི་ས་ལ། རྒྱ་དཔེ་གཅིག་ན་ཏཱ་ད་ནུ་ཟེར། དེའི་ཚེ་དེ་སྔར་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པས་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་རྒྱུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། མི་བསླུ་བའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པས་དེར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྔོན་དུ་སྤངས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གཉེན་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་གེགས་སྔ་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར། དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་གཞུང་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ལེགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་དོན་འབྲས་བུའི་ལམ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་བཤད་པའི་འགལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཨཱ་ནུཙྩ་ལི་གཡོས་པའི་ཏི་སྱ་ཕ་ལ་ད་སྟྱ་ཕ་ལ། འབྲས་བུ་ཡོད་པ་འབྲས་བུ་མིན་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རིགས་སོ། །སྤོང་བ་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་མངོན་དུ་ གྱུར་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་སྤོང་བ་གཉེན་པོ་ཐོབ་པར་རིགས། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་ལྡན་པའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་བསྡུས་པའི་ལམ་ཀུ
Chinese
因为与更胜一筹地证悟先前和后来的道相结合的缘故，即使是完全断绝。菩萨的这种能力，是因为在诸法之意上获得卓越的智慧，并且结合极其广大的缘故。那么，如果说在见道上，与知法之品相符尚未显现，而仅仅是与随知之品相符才显现，这未免太过分了吧？并非如此，因为原因相同，并且获得了了知已摄之蕴无我的智慧在前行，以及在有色和无色中行持时，生起了知蕴无我的智慧的缘故。帕日噶尔玛 布摩 巴达 达达特。普尔瓦 斯亚缇 巴 嘉斯达 特瓦特。在现证痛苦时，也以遍一切烦恼的次第生起见道之故。因为这些全部毫不费力地如此生起，所以在世间人不欺骗的自性所完全受用的地上。汉文版本中有一个叫“达达努”的说法。那时，因为它像以前存在的那样习惯了。因为以智慧并非一次性地见到欲、色、行之苦及其原因，以及安住于彼和行于彼等在前行。不欺骗的自性，因为以无漏的智慧在那里过度。即使先前已断除了见道所应断之物，菩萨们仍然修持对治。如果说，再次，离贪在前行中确定入定的果位会变成特殊的道，因为远离了先前的障碍。这会有什么过失呢？如此一来，通过见道之门，经典也会被很好地引导。如果说菩萨入定也会被很好地安立，那是不合理的。因为安住于果位的意义并非获得果位之道，所以暂时会变成与解释相违背。阿努察里 摇动的 德斯亚 帕拉达 斯亚 帕拉。具有果位 非果位 具有之义，像那样才是合理的。舍弃非对治显现，如何能获得舍弃对治呢？以具有果位殊胜道的次第，一切果位总集的道
English
Because it is combined with realizing the previous and subsequent paths even more excellently, even if it is completely severed. The power of the Bodhisattva is because of obtaining excellent wisdom on the meaning of all dharmas, and because of combining with extremely vastness. Then, if it is said that on the path of seeing, it is too much that only what is in accordance with the aspect of knowing the Dharma has not appeared, but only what is in accordance with the aspect of following knowledge has appeared? It is not so, because the reasons are the same, and because obtaining the wisdom of knowing that the aggregates that have been grasped are without self is preceding, and when practicing in the form and formless, the wisdom of knowing that the aggregates are without self is generated. Pari Karmya Bhūmo Bāta Dātat. Pūrva Syātī Bā Bhyāsta Tvāt. Because when realizing suffering, the path of seeing also arises in the order of all afflictions. Because all of these arise effortlessly in this way, on the ground that is completely enjoyed by the nature of the world that does not deceive. There is a saying called "Tādanu" in one Chinese version. At that time, because it is accustomed as it existed before. Because seeing the suffering of desire, form, and action and its causes, and abiding in them and acting in them, etc., not just once, with wisdom is preceding. The nature of not deceiving, because it is excessive there with uncontaminated wisdom. Even if what should be abandoned by seeing has been abandoned before, Bodhisattvas still practice the antidote. If, again, the fruit of entering into certainty in the foreground of detachment will become a special path, because it is free from previous obstacles. What fault would this be? In this way, through the gate of seeing, the scriptures will also be well guided. If it is said that the Bodhisattva's entering into certainty will also be well established, it is unreasonable. Because the meaning of abiding in the fruit is not obtaining the path of the fruit, it will temporarily become contradictory to the explanation. Ānucari Shaking Desya Palada Sya Pala. Having the meaning of having a fruit, not having a fruit, that is reasonable. How can abandoning the non-antidote manifest, how can abandoning the antidote be obtained? With the order of having the special path of the fruit, the path of all the fruits is gathered.